Peperiksaan Kemasukan Prasekolah di Korea Selatan: Badan Pemantau Hak Asasi Manusia Desak Pembaharuan Susulan Tekanan yang Semakin Meningkat terhadap Kanak-kanak

Krisis Pendidikan Awal Korea Selatan: Mengapa Peperiksaan Kemasukan Prasekolah Dikecam

Di Korea Selatan, perlumbaan mengejar pencapaian akademik bermula lebih awal berbanding hampir di mana-mana negara lain di dunia. Sejak beberapa tahun kebelakangan ini, semakin banyak akademi swasta—dikenali di negara itu sebagai hagwon—memperkenalkan peperiksaan kemasukan yang ketat untuk kanak-kanak seawal usia empat dan lima tahun. Peperiksaan yang digelar “peperiksaan kanak-kanak berusia tujuh tahun” ini menjadi isu utama dalam perdebatan berterusan negara itu mengenai tekanan pendidikan, perkembangan kanak-kanak dan hak asasi manusia.

Pada 25 Ogos, Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Kebangsaan Korea Selatan mengeluarkan pandangan dasar yang jarang dibuat, menggesa Kementerian Pendidikan menangani apa yang disifatkannya sebagai “bentuk pendidikan swasta awal yang melampau”. Kenyataan badan pemantau itu menyusuli petisyen yang ditandatangani lebih 800 warga, menuntut tindakan kerajaan bagi membendung pertambahan peperiksaan kemasukan prasekolah. Walaupun suruhanjaya menolak petisyen itu atas alasan prosedur, ia mengakui kebimbangan hak asasi manusia yang lebih luas dan menyeru pembaharuan sistemik.

Apakah ‘Peperiksaan Kanak-kanak Berusia Tujuh Tahun’ dan Mengapa Ia Kontroversi?

Istilah “peperiksaan kanak-kanak berusia tujuh tahun” merujuk kepada ujian kemasukan yang diadakan oleh akademi swasta elit untuk kanak-kanak prasekolah. Penilaian ini sering merangkumi mata pelajaran seperti bahasa Inggeris, matematik malah pengekodan—kemahiran yang lazimnya hanya dipelajari oleh pelajar jauh lebih berusia. Di daerah mewah Seoul seperti Gangnam, Seocho dan Songpa, persaingan untuk mendapatkan tempat di tadika berprestij yang menggunakan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar amat sengit. Ibu bapa membelanjakan ribuan dolar untuk kelas persediaan, tutor persendirian dan panduan ujian, dengan harapan dapat memberikan kelebihan awal kepada anak-anak mereka.

Menurut laporan 2024 oleh Ahli Parlimen Kang Kyung-sook dan kumpulan masyarakat sivil World Without Worrying About Private Education, lebih 74% tadika di daerah-daerah ini menawarkan program bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar. Sepuluh tadika didapati menawarkan kurikulum sepenuhnya pada peringkat sekolah rendah kepada kanak-kanak prasekolah, manakala hanya sebuah institusi secara aktif menolak pembelajaran akademik awal dan memilih pendidikan berasaskan permainan.

Budaya tekanan akademik sejak usia awal ini bukan hanya berlaku di kawasan kejiranan paling kaya di Seoul. Bilangan prasekolah swasta berbahasa Inggeris di seluruh negara meningkat sebanyak 37% dalam tempoh lima tahun, sedangkan pendaftaran di tadika umum merosot. Trend ini merebak ke bandar-bandar lain, sekali gus meningkatkan persaingan untuk mencapai kemajuan akademik sejak usia yang semakin muda.

Bagaimanakah Peperiksaan Ini Memberi Kesan kepada Kanak-kanak?

Pakar perkembangan kanak-kanak memberi amaran bahawa tekanan akademik berlebihan sejak usia awal boleh membawa kesan serius. Kanak-kanak kecil yang menjalani jadual belajar intensif dan ujian berisiko tinggi mungkin mengalami tekanan emosi, keresahan, mudah marah malah gejala fizikal seperti keguguran rambut. Kemahiran sosial dan emosi—seperti kerjasama, kawal diri dan empati—amat penting pada peringkat perkembangan ini, namun sering diketepikan demi hafalan dan persediaan menghadapi ujian.

“Kanak-kanak dipaksa menghafal ayat bahasa Inggeris dan menjalani latihan temu duga demi kemasukan ke akademi,” kata jurucakap National Accusers Against 7-Year-Old Cram Exams, gabungan yang memfailkan aduan hak asasi manusia awal tahun ini. Kumpulan itu menyifatkan trend tersebut sebagai pencabulan hak kanak-kanak dan menggesa siasatan di seluruh negara terhadap pendidikan bayangan di peringkat prasekolah dan awal sekolah rendah.

Data daripada pejabat pendidikan Seoul menunjukkan bilangan kanak-kanak yang didiagnosis mengalami kemurungan atau keresahan meningkat dua kali ganda dalam tempoh lima tahun lalu. Pakar kesihatan mental melaporkan peningkatan gangguan tik dan keadaan lain yang berkaitan dengan tekanan dalam kalangan kanak-kanak kecil, dengan sebahagian besarnya dikaitkan dengan tekanan akademik tanpa henti yang bermula sebelum sekolah rendah.

Punca Ketaksuban Korea Selatan terhadap Pendidikan

Untuk memahami mengapa peperiksaan kemasukan prasekolah menjadi begitu meluas, konteks lebih luas sistem pendidikan Korea Selatan perlu dipertimbangkan. Pendidikan dilihat sebagai laluan utama kepada mobiliti sosial dan jaminan ekonomi. Kemasukan ke salah sebuah universiti terbaik negara itu—secara kolektif dikenali sebagai universiti “SKY” (Seoul National, Korea dan Yonsei)—secara meluas dianggap sebagai tiket menuju kejayaan. Kepercayaan ini menyemarakkan budaya persaingan sengit, dengan keluarga melaburkan sejumlah besar wang dalam pendidikan swasta sejak usia awal.

Asal-usul tekanan ini boleh dijejaki hingga ke zaman Dinasti Joseon, ketika anak-anak golongan bangsawan mula belajar dengan bersungguh-sungguh pada usia muda sebagai persediaan menghadapi peperiksaan perkhidmatan awam. Hari ini, pertaruhannya boleh dikatakan lebih besar. Di kawasan kejiranan seperti Daechi-dong, yang sering digelar “pusat pendidikan swasta”, ibu bapa mendaftarkan anak-anak dalam program persediaan seawal usia tiga tahun. Tadika paling elit mensyaratkan kanak-kanak lulus ujian bakat dan temu duga dalam bahasa Inggeris, dengan yuran bulanan melebihi $1,000 serta perbelanjaan tambahan untuk pakaian seragam dan bahan pembelajaran.

Walaupun tadika awam percuma disediakan, ramai ibu bapa berasa terpaksa memilih laluan swasta untuk memberikan kelebihan daya saing kepada anak-anak mereka. Usaha mencapai kemajuan awal bukan sahaja melibatkan bahasa Inggeris: murid darjah tiga lazimnya mempelajari matematik darjah enam, manakala sesetengah murid darjah lima sudah menguasai kalkulus. Mentaliti “belajar beberapa tahun lebih awal” ini berakar umbi, semuanya demi mendapatkan tempat di universiti elit dan akhirnya memperoleh pekerjaan berprestij di konglomerat seperti Samsung.

Bagaimanakah Keadaan Ini Berbanding dengan Negara Lain?

Sistem pendidikan Korea Selatan terkenal dengan pencapaian akademiknya yang tinggi, tetapi turut dikritik kerana tekanan hebat yang dikenakan terhadap pelajar. Menurut laporan antarabangsa, hampir separuh kanak-kanak Korea berusia bawah enam tahun mengikuti pendidikan swasta. Persaingan dalam sistem ini begitu sengit sehingga peperiksaan kemasukan prasekolah pun boleh setanding dengan ujian peringkat universiti dari segi kesukarannya.

Pemerhati antarabangsa menyuarakan kebimbangan terhadap kesan psikologi dan kewangan budaya yang terlalu mementingkan pendidikan ini. Joanne Williams, profesor emerita di University of California, mengulas kadar kesuburan Korea Selatan yang mencatat paras terendah dalam sejarah dengan berkata, “Korea benar-benar sudah tiada harapan,” sekali gus menonjolkan kaitan antara tekanan pendidikan dengan krisis demografi negara itu.

Badan Pemantau Hak Asasi Manusia Campur Tangan: Apakah Kata Suruhanjaya?

Campur tangan Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Kebangsaan menandakan detik penting dalam perdebatan mengenai pendidikan awal di Korea Selatan. Dalam pandangan dasarnya, suruhanjaya menyatakan bahawa amalan pendidikan awal yang melampau “mungkin mencabuli hak kanak-kanak terhadap kesihatan, perkembangan, rehat dan bermain, seperti yang dijamin oleh Perlembagaan dan Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengenai Hak Kanak-kanak.”

Suruhanjaya menegaskan bahawa amalan pendidikan awal ini, yang didorong oleh persaingan berlebihan, menafikan hak kanak-kanak kecil untuk menikmati pengalaman yang sesuai dengan usia mereka, seperti bermain, mengekspresikan diri dan berehat.

Walaupun suruhanjaya menolak petisyen itu atas alasan prosedur—dengan menyatakan akademi swasta berada di luar bidang kuasa penyiasatan langsungnya—ia mengesyorkan beberapa langkah utama:

• Tinjauan pendidikan swasta awal kanak-kanak di seluruh negara
• Pendedahan wajib terhadap hasil tinjauan
• Peraturan lebih ketat bagi program berasaskan ujian dan pengajaran bahasa asing intensif yang menyasarkan kanak-kanak kecil

“Amalan ini jelas menjejaskan hak kanak-kanak,” kata suruhanjaya itu, sambil menggesa “perlindungan sistemik bagi memastikan semua kanak-kanak dapat membesar dan belajar dalam persekitaran yang sesuai dengan perkembangan mereka.”

Apakah Implikasi yang Lebih Luas?

Syor suruhanjaya mencerminkan kesepakatan yang semakin meluas dalam kalangan pakar perkembangan kanak-kanak: tanpa peraturan bersasar dan pemantauan tepat terhadap sektor pendidikan awal kanak-kanak, pelajar termuda Korea mungkin menanggung akibat budaya yang mengutamakan pencapaian walau apa pun kosnya. Beban psikologi dan kewangan yang ditanggung keluarga menyumbang kepada kejatuhan kadar kelahiran negara itu—yang terendah di dunia—serta menimbulkan persoalan tentang kemampanan sistem semasa.

Sementara itu, ibu bapa berdepan dilema. Tidak menyertai perlumbaan itu boleh menyebabkan anak ketinggalan, tetapi menyertainya sering bermakna kesejahteraan mereka dikorbankan. Seorang ibu bapa di Daechi-dong menjelaskan, “Jika tidak ikut serta, anak anda akan ketinggalan. Tetapi jika ikut serta, anda bimbang tentang kebahagiaan dan kesihatan mereka.”

Menyelami Dunia Pusat Tuisyen Intensif Prasekolah

Di Daechi-dong, Seoul, tekanan untuk berjaya bermula seawal usia empat tahun. Kanak-kanak menghadiri akademi yang menyediakan mereka untuk peperiksaan kemasukan tadika berbahasa Inggeris, dengan belajar mengenal huruf, menjawab dalam bahasa Inggeris dan mempraktikkan tingkah laku dalam bilik darjah. Kelas bermula selama 30 minit dan beransur-ansur dilanjutkan kepada satu jam apabila kanak-kanak sudah menyesuaikan diri. Ibu bapa membelanjakan ratusan dolar untuk tutor dan panduan peperiksaan, malah ada yang mengupah orang untuk beratur bagi mendapatkan tempat pendaftaran tadika.

Yuran program ini boleh melebihi 2 juta won (kira-kira $1,500) sebulan, selain perbelanjaan tambahan untuk tuisyen persendirian dan kelas tambahan bagi mengikuti kurikulum yang mencabar. Sesetengah ibu bapa malah menggunakan nama bahasa Inggeris di rumah untuk mengukuhkan pembelajaran bahasa itu, walaupun keadaan ini boleh menyebabkan kanak-kanak sukar memahami perkataan asas bahasa Korea.

Bagi ramai ibu bapa, pendidikan awal bahasa Inggeris bertujuan menghapuskan halangan pada masa depan agar anak-anak dapat memberi tumpuan kepada mata pelajaran lanjutan seperti matematik di sekolah rendah. Dorongan untuk mencapai kemajuan awal begitu kuat sehingga sesetengah kanak-kanak diajar menggunakan kurikulum sekolah rendah Amerika darjah tiga atau empat. Kemuncak tekanan awal ini ialah “Gosi Kanak-kanak Tujuh Tahun”, iaitu peperiksaan kemasukan yang sangat kompetitif ke akademi bahasa Inggeris elit selepas sekolah.

Kesan terhadap Kesihatan Mental

Tekanan akademik bukan lagi rahsia di Korea Selatan, dan tekanan dalam kalangan kanak-kanak kini didokumentasikan dengan baik sebagai satu krisis. Data menunjukkan bilangan kanak-kanak yang didiagnosis mengalami kemurungan atau keresahan di daerah pendidikan Seoul meningkat dua kali ganda dalam tempoh lima tahun. Pakar kesihatan mental memberi amaran bahawa usaha tanpa henti mengejar pencapaian akademik menjejaskan kebahagiaan dan kesejahteraan kanak-kanak.

Kesepakatan yang semakin meluas dalam kalangan pakar perkembangan kanak-kanak jelas: tanpa peraturan bersasar dan pemantauan tepat terhadap sektor pendidikan awal kanak-kanak, pelajar termuda Korea mungkin menanggung akibat budaya yang mengutamakan pencapaian walau apa pun kosnya.

Desakan untuk Pembaharuan: Apakah Langkah Seterusnya?

Syor Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Kebangsaan menghidupkan semula perdebatan mengenai pendidikan awal di Korea Selatan. Golongan yang memperjuangkan perubahan menggesa peraturan lebih ketat terhadap akademi swasta, ketelusan lebih tinggi dalam pendidikan awal kanak-kanak dan tumpuan baharu kepada pembelajaran berasaskan permainan. Sesetengah pakar mencadangkan kerajaan memperkenalkan pendidikan prasekolah awam percuma bagi mengurangkan kebergantungan kepada penyedia swasta dan merapatkan jurang peluang antara semua kanak-kanak.

Perbandingan antarabangsa menunjukkan pentingnya pendidikan awal kanak-kanak terhadap perkembangan kognitif dan sosial, pencapaian pendidikan pada masa depan serta peluang ekonomi. Namun, model Korea Selatan—yang dicirikan oleh perbelanjaan swasta tinggi, persaingan sengit dan tekanan akademik sejak usia awal—berbeza ketara daripada sistem yang mengutamakan permainan, kreativiti dan kesejahteraan emosi.

Ketika negara itu berdepan akibat budaya yang terlalu mementingkan pendidikan, persoalannya masih kekal: mampukah Korea Selatan mencari keseimbangan antara kecemerlangan akademik dengan hak dan kesejahteraan warga mudanya?

Ringkasan

• Badan pemantau hak asasi manusia Korea Selatan menggesa tindakan terhadap amalan pendidikan awal yang melampau, termasuk peperiksaan kemasukan prasekolah.
• “Peperiksaan kanak-kanak berusia tujuh tahun” ialah ujian berisiko tinggi untuk kanak-kanak kecil yang memohon masuk ke akademi swasta elit, khususnya di daerah mewah Seoul.
• Pakar memberi amaran bahawa tekanan akademik berlebihan menjejaskan kesihatan emosi dan fizikal kanak-kanak, sekali gus menyumbang kepada peningkatan masalah kesihatan mental.
• Budaya persaingan akademik sejak usia awal berakar umbi dalam sistem pendidikan dan nilai masyarakat Korea Selatan.
• Suruhanjaya Hak Asasi Manusia Kebangsaan mengesyorkan tinjauan di seluruh negara, ketelusan lebih tinggi dan peraturan lebih ketat bagi pendidikan awal kanak-kanak.
• Ibu bapa berdepan pilihan sukar antara hasrat mencapai kejayaan akademik dengan kebimbangan terhadap kesejahteraan anak-anak mereka.
• Perdebatan berterusan tentang cara memperbaharui sistem pendidikan awal Korea Selatan agar hak dan perkembangan kanak-kanak lebih terpelihara.