Gergasi Kedai Serbaneka Jepun Pertahankan Pekerja Asing daripada Tindakan Kerajaan Memperketat Peraturan

Pemimpin Rangkaian Utama Memberi Amaran terhadap Dasar Pengecualian ketika Kebergantungan terhadap Tenaga Kerja Meningkat

Eksekutif tertinggi daripada tiga rangkaian kedai serbaneka terbesar di Jepun mengeluarkan amaran bersama yang jarang berlaku kepada kerajaan, dengan menegaskan peranan pekerja asing yang tidak dapat digantikan dalam operasi mereka. Pendirian terbuka ini dibuat ketika pentadbiran Perdana Menteri Sanae Takaichi mengambil langkah mengetatkan peraturan terhadap warga asing yang menetap di Jepun. Para eksekutif berpendapat dasar yang menyekat boleh menjejaskan industri yang semakin bergantung kepada tenaga kerja antarabangsa untuk mengekalkan kemudahan hidup yang diharapkan pengguna Jepun.

Bilangan pekerja asing di Seven-Eleven Japan, Lawson dan FamilyMart mencecah 110,000 orang pada 2025, meningkat dengan ketara daripada 80,000 pekerja hanya lapan bulan sebelumnya, pada Mei 2024. Trend pertumbuhan ini menunjukkan betapa pantas sektor kedai serbaneka bergantung kepada warga asing, yang kini membentuk sebahagian besar tenaga kerja sambilan yang memastikan operasi 24 jam ini berjalan lancar.

Junro Ito, Pengerusi Eksekutif Seven & i Holdings, syarikat induk Seven-Eleven Japan, menyatakan pendirian industri itu dengan jelas. Ketika bercakap kepada wartawan pada majlis sambutan Tahun Baharu anjuran Persekutuan Perniagaan Jepun di Tokyo, Ito menegaskan bahawa pekerja ini tidak sepatutnya dianggap sebagai tenaga kerja murah semata-mata.

"Kami sama sekali tidak menganggap mereka sebagai tenaga kerja murah, sebaliknya mahu mereka belajar di Jepun melalui pekerjaan, termasuk dalam pelajaran mereka," kata Ito, sambil mengetengahkan perspektif lebih menyeluruh tentang nilai yang dibawa pekerja asing selain mengisi kekosongan tenaga kerja.

Campur tangan para eksekutif itu menandakan detik penting dalam perdebatan berterusan Jepun mengenai imigresen dan tenaga kerja asing, dengan pemimpin perniagaan menyuarakan bantahan secara terbuka terhadap dasar kerajaan yang dikhuatiri boleh menjejaskan keupayaan mereka beroperasi dengan berkesan.

Tenaga Kerja Pelajar Antarabangsa di Kaunter Seluruh Jepun

Sebahagian besar tenaga kerja asing di kedai serbaneka Jepun terdiri daripada pelajar antarabangsa yang melanjutkan pengajian di universiti dan sekolah bahasa Jepun. Di bawah undang-undang imigresen Jepun, status pelajar pada dasarnya tidak membenarkan seseorang bekerja. Namun, pelajar boleh memohon kebenaran daripada Agensi Perkhidmatan Imigresen untuk melakukan kegiatan selain yang dibenarkan di bawah status kediaman mereka. Kebenaran khas ini membolehkan mereka bekerja sehingga 28 jam seminggu.

Pengaturan ini penting bagi pelajar yang memerlukan pendapatan untuk menampung kos pengajian dan sara hidup, serta bagi kedai serbaneka yang sukar mendapatkan pekerja Jepun yang mencukupi untuk mengisi jawatan sambilan, khususnya syif malam. Had 28 jam itu bertujuan memastikan pekerjaan tidak mengganggu tujuan utama pelajar berada di Jepun, iaitu untuk belajar.

Ito menyatakan pemahamannya terhadap rangka kerja kawal selia ini dengan berkata, "Daripada membiarkan kerja mengganggu pengajian mereka, had waktu bekerja yang ditetapkan sekarang adalah wajar." Kata-katanya mencerminkan penerimaan industri terhadap sekatan munasabah yang bertujuan melindungi matlamat pendidikan pelajar.

Namun, Pengerusi Seven & i Holdings itu menyuarakan kebimbangan tentang hala tuju dasar kerajaan yang lebih luas. "Keadaan akan membimbangkan jika ia berubah menjadi satu bentuk eksklusivisme. Mereka yang bekerja tanpa sebarang masalah perlu dilindungi," kata Ito, sambil membayangkan bahawa wacana semasa mengenai pengetatan peraturan boleh mewujudkan suasana bermusuhan terhadap penduduk asing.

Pengaturan visa pelajar mewujudkan dinamika tersendiri dalam pasaran buruh Jepun. Ramai pekerja ini memperoleh kemahiran berharga serta pengetahuan tentang amalan perniagaan dan khidmat pelanggan Jepun semasa bekerja sambilan. Ada juga yang bercita-cita untuk terlibat lebih jauh dengan syarikat tempat mereka bekerja, seperti yang dikongsikan Ito ketika menceritakan kata-kata penuh semangat yang pernah didengarinya daripada pekerja asing.

"Jika Seven-Eleven dibuka di negara asal saya suatu hari nanti, saya mahu menjadi pemilik cawangan yang pertama," kata Ito, memetik seorang pekerja dan mengetengahkan cita-cita keusahawanan yang boleh berkembang melalui aturan belajar sambil bekerja ini.

Industri Bimbang Persaingan Global Mendapatkan Tenaga Kerja Semakin Sengit

Presiden Lawson Sadanobu Takemasu mengemukakan pandangan lebih mendesak tentang cabaran yang dihadapi industri kedai serbaneka. Beliau meluahkan kebimbangan terhadap prospek industri itu, dengan meletakkan kekurangan tenaga kerja dalam konteks persaingan global untuk mendapatkan pekerja.

"Pada masa depan, akan berlaku kekurangan tenaga kerja global, dan kita akan memasuki zaman apabila pekerja tertanya-tanya, 'Negara manakah yang patut saya pilih untuk bekerja?' Jika mereka tidak memilih negara ini, kehidupan yang serba mudah akan sukar dikekalkan (kerana perniagaan kedai serbaneka tidak akan mampan)," amaran Takemasu.

Kenyataan ini mencerminkan kesedaran bahawa Jepun bukan sekadar bersaing untuk mendapatkan pekerja dalam negara, malah perlu menjadikan dirinya menarik dalam pasaran tenaga kerja antarabangsa. Ketika negara lain giat merekrut pekerja asing, Jepun berisiko ketinggalan jika dasar yang disekat atau bersifat eksklusif mencemarkan reputasinya.

Industri kedai serbaneka sudah lama berdepan kekurangan tenaga kerja yang serius akibat penduduk Jepun yang semakin menua dan kadar kelahiran yang merosot. Syarikat berusaha memperkemas operasi melalui penyelesaian teknologi, termasuk mesin pembayaran layan diri dan sistem kecerdasan buatan yang mengurus pesanan serta tugas lain. Namun, kemajuan teknologi ini tidak menghapuskan keperluan terhadap pekerja manusia, khususnya bagi tugas yang memerlukan pertimbangan, interaksi dengan pelanggan dan pengendalian produk secara fizikal.

Takemasu menerangkan strategi dua hala Lawson untuk menangani cabaran ini: "Kami akan menggunakan AI, teknologi digital dan robotik dengan sewajarnya untuk meningkatkan produktiviti. Sambil menyediakan persekitaran kerja yang menjadi pilihan warga asing, kami mahu meningkatkan produktiviti." Pendekatan ini mengakui bahawa teknologi sahaja tidak dapat menyelesaikan kekurangan tenaga kerja dan bahawa usaha mewujudkan keadaan menarik bagi pekerja asing tetap penting.

Model kedai serbaneka yang kini terdapat di merata-rata Jepun bergantung pada rangkaian kedai yang padat dan beroperasi 24 jam sehari, tujuh hari seminggu. Model ini menawarkan kemudahan tiada tandingan kepada pengguna Jepun, daripada membayar bil utiliti dan mengeluarkan wang tunai hinggalah membeli makanan siap pada bila-bila masa. Mengekalkan tahap perkhidmatan ini memerlukan tenaga kerja yang ramai dan sanggup bekerja mengikut pelbagai syif, termasuk pada waktu malam, yang amat sukar diisi oleh pekerja tempatan.

Kekosongan Dasar Meletakkan Kedai Serbaneka dalam Ketidakpastian Kawal Selia

Presiden FamilyMart Kensuke Hosomi menyentuh kekosongan kawal selia khusus yang menjejaskan industri kedai serbaneka. Beliau memberi amaran agar peraturan tidak diperketat secara berlebihan, sambil berkata, "Perbincangan perlu membezakan prinsip umum daripada kes individu. Tidak baik jika kita terus bergerak ke arah mengenakan sekatan secara berlebihan."

Hosomi menyatakan bahawa industri kedai serbaneka tidak termasuk dalam sistem Pekerja Mahir Tertentu (SSW), yang diwujudkan kerajaan Jepun untuk menerima pekerja asing dengan kepakaran atau kemahiran tertentu dalam industri yang mengalami kekurangan tenaga kerja serius. Sistem ini kini meliputi 16 bidang industri, termasuk penjagaan kejururawatan, pembinaan, pertanian dan perkhidmatan makanan, tetapi tidak merangkumi kedai serbaneka runcit.

Program SSW yang diperkenalkan pada 2019 menandakan perubahan besar dalam dasar imigresen Jepun yang lazimnya ketat. Program itu mewujudkan dua kategori visa: SSW (i) untuk pekerja yang mempunyai pengetahuan atau pengalaman luas dalam bidang tertentu, sah sehingga lima tahun; dan SSW (ii) untuk mereka yang mempunyai kemahiran tinggi, yang membolehkan tempoh tinggal lebih lama serta ahli keluarga menemani mereka. Namun, pengecualian sektor runcit kedai serbaneka daripada sistem ini menimbulkan ketidakpastian bagi pekerja asing dan majikan dalam sektor tersebut.

Hosomi menegaskan pentingnya menangani kekosongan ini dengan berkata, "Sangat penting untuk mengatasi kekurangan pekerja, termasuk dengan menambah kategori peruncitan kedai serbaneka dalam sistem itu." Cadangan ini akan menyediakan laluan yang lebih jelas kepada pekerja asing untuk terus tinggal di Jepun secara sah sambil bekerja di kedai serbaneka, sekali gus berpotensi mengurangkan kebergantungan pada penggunaan visa pelajar sebagai jalan alternatif.

Keadaan semasa mewujudkan situasi tidak menentu bagi ramai pekerja asing dalam sektor kedai serbaneka. Pelajar perlu mengimbangi waktu kerja dengan tuntutan akademik, dan selepas tamat pengajian, mereka sering tidak dapat terus bekerja di kedai tempat mereka menimba pengalaman berharga kerana jurusan kolej mereka mungkin tiada kaitan dengan kerja runcit. Akibatnya, pekerja dan majikan terpaksa sentiasa merekrut serta melatih kakitangan baharu, sekali gus mengurangkan kecekapan dan menimbulkan ketidakstabilan tenaga kerja.

Realiti Manusia di Sebalik Statistik

Di sebalik statistik dan perdebatan dasar, terdapat individu sebenar yang mengharungi kehidupan dan pekerjaan di kedai serbaneka Jepun. Realiti harian mereka melibatkan cabaran besar, khususnya bagi pekerja yang masih mempelajari bahasa dan norma budaya Jepun.

Di sebuah kedai Lawson di Wad Koto, Tokyo, jurulatih Jiyu Chen membimbing pekerja sambilan asing dan menerangkan kerumitan tugas yang mungkin kelihatan mudah bagi pekerja Jepun. Chen, warga China yang datang ke Jepun 17 tahun lalu sebagai pelajar antarabangsa, memahami sendiri cabaran ini. Kini beliau melatih kira-kira 50 pekerja sambilan di empat kedai, dengan 90 peratus daripada mereka merupakan warga asing.

Dua orang pelatihnya, seorang berusia 20 tahun dari Nepal dan seorang lagi berusia 19 tahun dari Vietnam, berdepan cabaran harian untuk berkomunikasi dalam bahasa Jepun sambil mengendalikan pelbagai tugas, daripada menggunakan ketuhar gelombang mikro hingga mengurus sistem loteri kedai. Urusan mudah juga boleh menjadi rumit, seperti memahami jawapan pelanggan "iidesu", yang boleh bermaksud "ya" atau "tidak" bergantung pada konteks dan intonasi.

Pekerja dari Nepal itu menceritakan kejadian apabila dia tidak memberikan beg plastik kepada seorang pelanggan kerana tersalah faham jawapannya, lalu dimarahi. Pekerja dari Vietnam itu pula berkata tugas di kaunter pembayaran amat sukar kerana skrin input tidak menyediakan pelbagai bahasa, menyebabkan pekerja perlu menghafal fungsi tanpa bantuan visual dalam bahasa ibunda mereka.

Halangan bahasa ini menimbulkan tekanan kepada pekerja dan pelanggan. Untuk menanganinya, rangkaian kedai serbaneka telah melaksanakan pelbagai penyelesaian. Seven-Eleven memasang "lembaran tunjuk" bergambar di kaunter untuk memudahkan komunikasi bukan lisan. Lawson memperkenalkan lencana pelbagai bahasa yang menunjukkan bahasa yang dituturkan kakitangan. FamilyMart pula menggunakan sistem latihan realiti maya dalam 19 bahasa untuk membantu pekerja mempelajari prosedur sebelum berhadapan dengan pelanggan.

Mengharungi Jangkaan Budaya dalam Khidmat Jepun

Selain cabaran bahasa, pekerja asing juga perlu menyesuaikan diri dengan jangkaan budaya khusus berkaitan khidmat pelanggan di Jepun. Konsep "omotenashi", pendekatan layanan mesra yang tersendiri di Jepun, mungkin asing bagi pekerja daripada latar budaya lain.

FamilyMart mengadakan program latihan dalam talian yang direka khusus untuk mengajar pekerja asing tentang budaya perkhidmatan Jepun. Pekerja dari China dan Vietnam menjadi pengajar, menerangkan amalan seperti menunduk ketika menyapa pelanggan dan memegang barangan dengan kedua-dua belah tangan ketika menyerahkannya kepada pelanggan. Latihan itu turut mengajar cara tersenyum yang sesuai untuk pelanggan Jepun.

Prinsip budaya Jepun bahawa "pelanggan ialah Tuhan" mewujudkan jangkaan tinggi terhadap tingkah laku dalam perkhidmatan. Pekerja asing yang tidak mengikut jangkaan ini secara semula jadi mungkin berdepan konflik dengan pelanggan yang menganggap mereka tidak menghormati pelanggan. Salah faham budaya ini boleh menyebabkan pekerja tertekan dan mungkin menyumbang kepada kadar keluar masuk pekerja yang lebih tinggi.

Ayako Tsutsui, pengurus di bahagian promosi jualan FamilyMart, menerangkan pendirian syarikat itu: "Kedai serbaneka mahu mengelakkan konflik antara kakitangan kedai dengan pelanggan yang berpunca daripada perbezaan budaya supaya pekerja mereka kekal bekerja selama mungkin. Ramai pekerja asing datang ke Jepun dengan impian untuk belajar bahasa Jepun. Saya berharap kedai serbaneka dapat menjadi tempat mereka melibatkan diri secara aktif dalam masyarakat Jepun."

Pendekatan ini mencerminkan pengiktirafan bahawa kedai serbaneka boleh menjadi pintu masuk penting bagi penduduk asing untuk berinteraksi dengan masyarakat Jepun. Dengan menyediakan persekitaran yang menyokong, mengiktiraf perbezaan budaya sambil mengajar kemahiran yang diperlukan, perniagaan ini dapat membantu memudahkan integrasi dan persefahaman bersama.

Komposisi tenaga kerja asing di kedai serbaneka berubah dari semasa ke semasa. Sepuluh tahun lalu, warga China dan Vietnam merupakan kumpulan terbesar di Seven-Eleven dan Lawson. Menjelang 2024, Nepal mengatasi kedua-dua negara itu sebagai negara asal utama pekerja di rangkaian tersebut. Di FamilyMart, kira-kira 80 peratus pekerja asing berasal dari lima negara: China, Vietnam, Nepal, Myanmar dan Bangladesh. Perubahan demografi ini mencerminkan corak migrasi yang berubah-ubah serta globalisasi pasaran buruh Jepun.

Dilema Dasar Imigresen Jepun yang Lebih Luas

Ketegangan yang diketengahkan oleh eksekutif kedai serbaneka mencerminkan cabaran lebih luas yang dihadapi Jepun dalam dasar imigresen. Jepun secara tradisinya mengekalkan undang-undang imigresen yang ketat, menerima bilangan pekerja asing yang agak kecil dan mengelak penggunaan istilah "imigresen" kerana dikaitkan dengan pemastautinan tetap. Rangka dasar asasnya ialah menerima pekerja asing dengan pemahaman bahawa mereka akhirnya akan pulang ke negara asal.

Pendekatan ketat ini wujud seiring realiti ekonomi yang semakin bergantung pada tenaga kerja asing. Bilangan pekerja asing di Jepun meningkat empat kali ganda sejak 2007, mencecah lebih dua juta orang dalam negara berpenduduk 125 juta. Walaupun jumlah ini meningkat dengan ketara, kebergantungan Jepun pada tenaga kerja asing masih rendah mengikut piawaian antarabangsa, iaitu kira-kira 3.4 peratus daripada keseluruhan tenaga kerja.

Perbandingan antarabangsa menunjukkan kedudukan Jepun. Nisbah kekosongan jawatan sebagai peratusan tenaga buruh ialah 3.2 peratus di Jepun pada 2013, berbanding 1.1 peratus di Jerman dan 2.5 peratus di Amerika Syarikat. Kekurangan tenaga kerja amat ketara dalam sektor perkhidmatan, dengan nisbah lebih daripada tiga kekosongan bagi setiap jawatan pelayan dan lima bagi jawatan pengawal keselamatan dalam tempoh tertentu.

Tekanan demografi yang mendorong kekurangan tenaga kerja Jepun adalah serius dan semakin memburuk. Kadar kelahiran Jepun jatuh di bawah paras penggantian 2.1 pada pertengahan 1970-an dan kini kira-kira 1.4. Digabungkan dengan jangka hayat tertinggi di dunia, iaitu 85.5 tahun, keadaan ini menyebabkan jumlah penduduk usia bekerja semakin mengecil sedangkan bilangan warga emas yang perlu ditanggung semakin meningkat. Tabung Kewangan Antarabangsa menganggarkan kadar pertumbuhan potensi jangka sederhana Jepun hanya 0.6 peratus, sebahagiannya disebabkan bekalan tenaga kerja yang berkurangan.

Unjuran menunjukkan warga bukan warganegara mungkin membentuk 10.8 peratus daripada penduduk Jepun menjelang 2070, dan sesetengah pakar percaya paras ini akan dicapai lebih awal. Pada 2023, pertambahan penduduk asing hampir dua kali ganda unjuran kerajaan, menunjukkan Jepun mungkin mempunyai 10 juta penduduk asing menjelang 2040-an. Angka ini menunjukkan Jepun semakin menjadi negara yang tidak dapat berfungsi tanpa tenaga kerja asing, walaupun dasar rasmi bertujuan mengehadkan penempatan tetap.

Perpecahan Politik Timbul dalam Dasar Pekerja Asing

Perdebatan mengenai pekerja asing semakin menonjol dalam politik Jepun dan muncul sebagai isu utama dalam pilihan raya baru-baru ini. Parti politik yang berbeza mengambil pendekatan yang amat berlainan terhadap penerimaan pekerja asing.

Perdana Menteri Shigeru Ishiba menyokong pendekatan sederhana dengan berkata, "Tiada apa-apa yang akan tercapai melalui konfrontasi dan perpecahan," dipercayai sebagai respons kepada parti pembangkang yang menyeru dasar eksklusif. Gabungan pemerintah menggalakkan penerimaan pekerja asing berikutan kekurangan tenaga kerja yang semakin meruncing dalam sektor perkhidmatan dan industri lain.

Namun, sesetengah parti pembangkang mengambil pendirian lebih ketat, dipercayai untuk menarik pengundi yang kecewa dengan cabaran ekonomi. Parti Demokrat untuk Rakyat dan Sanseito menyeru peraturan lebih ketat terhadap penerimaan pekerja asing, dengan alasan keutamaan patut diberikan kepada usaha membantu golongan muda Jepun memasuki pasaran kerja.

Yuichiro Tamaki, pemimpin Parti Demokrat untuk Rakyat, berkata, "Perkara pertama yang perlu dilakukan ialah mengambil langkah untuk membantu lebih ramai golongan muda Jepun bekerja. [Kerajaan dan parti pemerintah] tersilap susunan dengan menerima pekerja asing semata-mata kerana kekurangan tenaga kerja." Pemimpin Sanseito Sohei Kamiya menyokong dasar "Utamakan Jepun", sambil menyatakan bahawa "penerimaan yang wajar diperlukan" dan membantah penerimaan warga asing secara berlebihan.

Sebaliknya, Yoshihiko Noda, pemimpin Parti Demokratik Perlembagaan Jepun, mengkritik pendekatan eksklusif dan menyeru pembentukan masyarakat berbilang budaya yang menghormati golongan minoriti. "Penduduk asing penting untuk mengekalkan ekonomi Jepun," kata Noda sambil memberi amaran tentang perpecahan dan konflik yang boleh timbul daripada dasar eksklusif.

Perpecahan politik ini mencerminkan ketegangan lebih luas dalam masyarakat Jepun. Walaupun 98 peratus pemimpin perniagaan Jepun menyokong peluasan penerimaan pekerja asing menurut tinjauan Nikkei, pandangan masyarakat kekal bercampur-campur. Tinjauan telefon NHK pada 2020 mendapati 70 peratus responden menyokong peningkatan imigresen, namun angka itu turun kepada 57 peratus apabila ditanya sama ada pendatang patut tinggal di kawasan kejiranan mereka. Responden menyuarakan kebimbangan tentang perbezaan bahasa dan budaya, serta harapan positif terhadap kemunculan idea dan budaya baharu.

Konteks Antarabangsa dan Perspektif Perbandingan

Pendekatan Jepun terhadap tenaga kerja asing wujud dalam konteks serantau dan global. Negara Asia Timur lain turut berdepan cabaran demografi yang serupa dan membangunkan pendekatan tersendiri untuk mengurus pekerja migran, meskipun dasar mereka sering berbeza dengan ketara.

Contohnya, Taiwan baru-baru ini mengambil langkah memperluas bidang yang terbuka kepada pekerja migran sambil membanteras program "latihan amali" bermasalah yang menjadi jalan untuk mengatur pekerjaan buruh kasar secara tidak langsung. Peraturan baharu di Taiwan menetapkan waktu bekerja pelajar tidak boleh melebihi 50 peratus daripada waktu belajar dan pelatih amali mesti menerima sekurang-kurangnya gaji minimum. Taiwan juga mencadangkan agar jawatan dalam perkhidmatan penjagaan kritikal hospital dan pemandu bas dibuka kepada pekerja migran, menyedari kekurangan serius dalam sektor ini.

Taiwan kini mempunyai lebih 800,000 pekerja migran buruh kasar, yang kebanyakannya berasal dari Indonesia, Filipina, Thailand dan Vietnam. Tidak seperti Jepun, Taiwan berdepan bantahan orang ramai apabila mencadangkan kemasukan pekerja dari negara sumber baharu, seperti yang terlihat apabila cadangan menerima pekerja India mencetuskan reaksi perkauman dalam talian. Namun, Taiwan juga dikritik kerana had maksimum 12 tahun bagi tempoh tinggal pekerja migran, dengan penunjuk perasaan menyeru agar sekatan itu dimansuhkan.

Perbandingan serantau ini menunjukkan Jepun bukan satu-satunya negara yang bergelut dengan ketegangan antara keperluan ekonomi terhadap tenaga kerja asing dengan kebimbangan sosial mengenai imigresen. Setiap negara membangunkan rangka kerja kawal selia tersendiri, yang sering melibatkan sistem visa, permit kerja dan sekatan yang kompleks untuk mengimbangi kepentingan yang bersaing.

Kebergantungan Jepun pada sistem visa pelajar untuk mendapatkan tenaga kerja kedai serbaneka merupakan pendekatan tersendiri, berbeza daripada program pekerja jemputan yang lebih langsung di sesetengah negara lain. Pendekatan ini membolehkan Jepun memanfaatkan tenaga kerja asing sambil mengekalkan tanggapan bahawa pekerja tersebut pada asasnya ialah pelajar, bukannya migran buruh. Namun, seperti yang ditunjukkan oleh komen para eksekutif, pemimpin perniagaan menyedari keterbatasan pendekatan ini dan menyokong rangka kawal selia yang lebih telus serta mampan.

Persaingan serantau untuk mendapatkan tenaga kerja yang diberi amaran oleh Takemasu semakin nyata. Negara seperti Korea Selatan, Australia dan negara-negara Eropah turut aktif merekrut pekerja asing untuk menangani cabaran demografi masing-masing. Keupayaan Jepun menarik dan mengekalkan pekerja dalam pasaran global yang kompetitif ini banyak bergantung pada kejelasan dan keadilan dasar imigresennya, serta kesediaan masyarakat Jepun untuk menerima dan mengintegrasikan penduduk asing.

Keperluan Ekonomi terhadap Dasar Mampan

Eksekutif kedai serbaneka Jepun bukan sekadar menyuarakan kepentingan industri mereka, malah mengetengahkan realiti ekonomi yang mendasar. Sektor kedai serbaneka menjadi gambaran kecil cabaran lebih luas yang dihadapi ekonomi Jepun, apabila kekurangan tenaga kerja mengancam produktiviti, pertumbuhan ekonomi dan taraf hidup yang diharapkan rakyat Jepun.

IMF mengenal pasti beberapa penyelesaian dasar bagi kekurangan tenaga kerja di Jepun, termasuk beralih kepada teknologi yang lebih intensif modal, menaikkan gaji untuk menarik pekerja, meningkatkan penyertaan tenaga kerja dalam kalangan kumpulan demografi yang kurang diwakili, serta menambah bekalan tenaga kerja asing. Walaupun terdapat kemajuan dalam beberapa bidang, termasuk peningkatan penyertaan wanita dan warga emas dalam tenaga kerja, penyelesaian melalui tenaga kerja asing kurang diberi perhatian dalam perbahasan dasar meskipun berpotensi membawa kesan besar.

Langkah imigresen semasa Jepun, seperti melonggarkan syarat untuk pekerja berkemahiran tinggi dan membenarkan pembantu rumah asing di Zon Ekonomi Khas, merupakan langkah ke arah yang betul tetapi kesannya terhadap sektor paling terjejas, seperti peruncitan kedai serbaneka, masih terbatas. IMF mencadangkan agar Jepun mempertimbangkan program pekerja jemputan, melonggarkan syarat kemasukan dalam sektor yang mengalami kekurangan tenaga kerja dan memperkenalkan rangka kelayakan seragam untuk pengiktirafan kemahiran.

Satu kebimbangan yang sering dibangkitkan tentang peluasan imigresen ialah kemungkinan kos sosial melebihi manfaat ekonomi. Namun, kajian menunjukkan bahawa bagi imigresen sementara, manfaat fiskal berkemungkinan melebihi kosnya untuk Jepun. Selain itu, tinjauan pendapat OECD menunjukkan sikap rakyat Jepun terhadap imigresen secara umumnya seiring dengan negara OECD lain, menandakan halangan untuk memperkenalkan program pekerja sementara mungkin dapat diatasi melalui reka bentuk dasar dan komunikasi awam yang sewajarnya.

Kenyataan pemimpin kedai serbaneka menegaskan bahawa sistem semasa sudah berfungsi dengan baik dalam banyak aspek, dengan pekerja asing memberikan sumbangan berharga kepada masyarakat dan ekonomi Jepun. Daripada hanya menumpukan perhatian pada pengetatan sekatan, mereka menyokong pendekatan lebih menyeluruh yang mengiktiraf manfaat sumbangan pekerja asing sambil menangani kebimbangan yang munasabah.

Mesej Ito kepada kerajaan Jepun merangkumkan perspektif ini: "Tidak baik mengecualikan mereka. Saya mahu mereka mempertimbangkan cara masyarakat Jepun boleh hidup bersama warga asing." Seruan untuk hidup bersama, bukannya mengecualikan, mencerminkan kesedaran bahawa kemakmuran dan kemampanan sosial Jepun pada masa depan bergantung pada usaha mencari cara untuk mengintegrasikan penduduk asing dengan jayanya ke dalam masyarakat Jepun.

Kesimpulan Utama

• Tiga rangkaian kedai serbaneka utama Jepun menggaji 110,000 pekerja asing, meningkat daripada 80,000 pada Mei 2024
• Pelajar antarabangsa membentuk sebahagian besar tenaga kerja ini dan dibenarkan bekerja sehingga 28 jam seminggu dengan kebenaran khas
• Eksekutif Seven-Eleven, Lawson dan FamilyMart secara terbuka memberi amaran agar peraturan terhadap pekerja asing tidak diperketat
• Industri kedai serbaneka tidak diliputi sistem Pekerja Mahir Tertentu Jepun, sekali gus menimbulkan ketidakpastian kawal selia
• Jepun berdepan cabaran demografi serius dengan kadar kelahiran 1.4 dan jangka hayat tertinggi di dunia, iaitu 85.5 tahun
• Bilangan pekerja asing di Jepun melebihi dua juta orang, meningkat empat kali ganda sejak 2007 tetapi masih hanya 3.4 peratus daripada tenaga kerja
• Halangan budaya dan bahasa menimbulkan cabaran besar kepada pekerja asing di kedai serbaneka
• Nepal mengatasi China dan Vietnam sebagai negara asal utama pekerja kedai serbaneka di sesetengah rangkaian
• Wujud perpecahan politik mengenai dasar pekerja asing, dengan 98 peratus pemimpin perniagaan menyokong peluasan penerimaan mereka
• Unjuran menunjukkan warga bukan warganegara mungkin membentuk 10.8 peratus penduduk Jepun menjelang 2070