Bank Pusat Mengurangkan Pegangan Perbendaharaan AS Secara Besar-besaran Ketika Konflik Timur Tengah Mencetuskan Usaha Mempertahankan Mata Wang

Rizab Asing Digunakan untuk Menstabilkan Pasaran Pertukaran Mata Wang

Pada Mac, bank pusat asing melaksanakan salah satu pengunduran terkoordinasi terbesar daripada hutang kerajaan AS dalam beberapa tahun kebelakangan ini, dengan mencairkan rizab dolar untuk mempertahankan mata wang tempatan daripada kejutan tenaga yang menyebabkan kadar pertukaran menjunam di seluruh Asia. Jumlah pegangan asing dalam sekuriti Perbendaharaan AS merosot kepada $9.25 trilion daripada $9.49 trilion pada Februari, mencerminkan penjualan aktif serta kerugian penilaian yang besar apabila harga bon jatuh.

China mencatatkan penurunan terbesar dalam kalangan kuasa utama, mengurangkan pegangan langsungnya kira-kira 6 peratus kepada $652.3 bilion, paras terendah sejak September 2008. Jepun, pemiutang asing terbesar Amerika Syarikat, melepaskan kira-kira $47 bilion, menjadikan pegangannya susut kepada $1.191 trilion. Tujuh daripada 10 pemegang asing terbesar mengurangkan pendedahan mereka pada bulan itu, sekali gus menunjukkan keluasan pengunduran tersebut.

Penjualan itu berlaku ketika tercetusnya perang antara Amerika Syarikat dengan Iran mencetuskan lonjakan harga minyak mentah, menekan ekonomi yang bergantung pada import di seluruh dunia. Ekonomi serantau yang bergantung pada minyak Teluk, termasuk Jepun, berdepan kejutan tenaga terbesar dalam beberapa dekad, memaksa pembuat dasar menjual sebahagian aset berasaskan dolar untuk membiayai campur tangan mata wang dan menstabilkan pasaran pertukaran yang rapuh.

Frederic Neumann, ketua ekonomi Asia di HSBC, berkata pergolakan itu menjadikan pengurangan pegangan Perbendaharaan sesuatu yang dijangka.

Memandangkan peningkatan turun naik kewangan sejak bermulanya perang di Teluk, serta tekanan susulan terhadap kadar pertukaran, khususnya di Asia, tidak menghairankan apabila pegangan Perbendaharaan AS oleh bank pusat merosot. Campur tangan dalam pasaran pertukaran untuk menyokong mata wang tempatan menyebabkan sesetengah bank pusat menjual sebahagian pegangan Perbendaharaan AS mereka.

Neumann menambah bahawa pembuat dasar juga lazimnya menyusun semula portfolio ketika pasaran tertekan. Sebahagian penjualan mencerminkan pertimbangan taktikal berhubung peningkatan inflasi dan kejatuhan nilai bon, selain peralihan kepada aset seperti tunai bagi memastikan kecairan sekiranya keperluan campur tangan meningkat.

Kejutan Tenaga Memaksa Pembuat Dasar Mengutamakan Mata Wang Tempatan

Keputusan untuk melepaskan pegangan Perbendaharaan didorong oleh keperluan segera untuk menyokong mata wang yang merudum di bawah beban bil import tenaga yang melonjak. Pada penghujung Mac dan awal April, Bank of Japan dilaporkan campur tangan dalam pasaran mata wang selepas yen melemah melepasi paras 160 berbanding dolar, tahap yang sensitif dari segi politik dan mencetuskan kebimbangan terhadap lingkaran susut nilai yang lebih meluas.

Kemerosotan imbangan perdagangan Jepun amat ketara. Kos import minyak yang melonjak melebarkan defisit akaun semasa dan menimbulkan kebimbangan bahawa yen akan terus merosot, sekali gus mendorong inflasi domestik serta menghakis kuasa beli. Bagi negara yang mengimport hampir keseluruhan keperluan tenaganya, lonjakan harga minyak mentah merupakan ancaman besar terhadap kestabilan makroekonomi.

Ekonomi Asia lain berdepan tekanan yang serupa. Mata wang di seluruh rantau merosot apabila pelabur mengambil kira kos minyak yang lebih tinggi dan prospek inflasi berpanjangan. Sebagai tindak balas, bank pusat menggunakan rizab mereka dengan menjual Perbendaharaan untuk mendapatkan dolar, yang kemudian digunakan dalam pasaran pertukaran asing bagi memperlahankan kadar susut nilai.

Campur tangan itu membawa kos langsung terhadap nilai portfolio. Pelabur asing mencatatkan kerugian penilaian sebanyak $142.1 bilion bagi pegangan Perbendaharaan jangka panjang pada Mac sahaja, apabila kenaikan hasil menekan harga bon. Bagi pengurus rizab, kesan berganda daripada kejatuhan nilai aset dan kelemahan mata wang menyebabkan mereka tiada banyak pilihan selain mengumpul tunai.

Agregat Pegangan China yang Dilaporkan Merosot ke Paras Terendah dalam 16 Tahun

Pengurangan pegangan China pada Mac menandakan perkembangan terbaharu dalam kemerosotan jangka panjang pendedahan langsungnya kepada Perbendaharaan. Pegangan itu merosot daripada paras kemuncak kira-kira $1.3 trilion pada 2013 kepada $652.3 bilion ketika ini, iaitu penurunan kira-kira separuh dalam tempoh lebih sedekad. Namun, kadar pengurangan pada Mac ketara kerana berlaku serentak dengan tekanan pasaran yang meruncing, bukannya kemerosotan beransur-ansur seperti yang dilihat pada tahun-tahun sebelumnya.

Namun, penganalisis sejak sekian lama berpendapat angka rasmi mengecilkan gambaran sebenar kedudukan Beijing dalam pasaran hutang AS. Pusat kustodian seperti Belgium dan Luxembourg secara meluas dianggap sebagai saluran bagi kekayaan berdaulat China dan kumpulan pelaburan berkaitan negara. Belgium memegang hutang kerajaan AS bernilai $454.0 bilion pada Mac, hampir tidak berubah berbanding Februari, manakala Luxembourg mengekalkan paras stabil sekitar $439.4 bilion sepanjang tahun lalu.

Becky Liu, pengarah urusan penyelidikan global di Fidelity International, berkata pergerakan jangka pendek itu mencerminkan pergolakan pasaran dan bukannya pengunduran strategik yang asas. Beliau berkata jumlah kedudukan China dalam Perbendaharaan kekal sebahagian besarnya stabil, dengan turun naik jangka pendek mendorong penurunan bulanan terbaharu.

Perbezaan itu penting kerana pembuat dasar di Washington dan pelabur di seluruh dunia sering menganggap laporan bulanan Treasury International Capital sebagai petunjuk tepat niat geopolitik. Hakikatnya, data itu hanya merangkumi bahagian kekayaan berdaulat yang melalui kustodian Amerika, sementara sebahagian besar pegangan di luar rekod awam tidak kelihatan.

Menjejaki Aliran Modal China yang Tersembunyi

Anggaran pendedahan penuh China memerlukan penelitian melangkaui nama negara dalam data Treasury International Capital. Brad Setser, felo kanan di Council on Foreign Relations, menjejaki cara pihak berkuasa China mempelbagaikan pelaburan bukan sahaja merentas kelas aset tetapi juga bidang kuasa kustodian, bagi menyembunyikan skala sebenar pegangan dolar mereka.

Selepas keputusan G7 untuk membekukan rizab Rusia pada awal 2022, pengurus rizab China dilihat mengurangkan penggunaan Euroclear, kustodian yang berpangkalan di Belgium dan sebelum itu menempatkan sebahagian besar pembelian Perbendaharaan oleh Beijing. Sejak itu, pegangan Perbendaharaan di United Kingdom, Perancis dan Luxembourg meningkat seiring, menunjukkan penyebaran lebih luas akaun berkaitan negara merentas pusat kewangan Eropah.

Bahagian yang sukar ialah menganggarkan jumlah sebenar bon yang dipegang China melalui pelbagai pusat kustodian dan kewangan di seluruh dunia.

Analisis Setser menunjukkan bahawa selepas pelarasan dibuat bagi pegangan yang disalurkan melalui Belgium, Luxembourg, UK, Perancis dan juga Kanada, jumlah pegangan kewangan China di AS berkemungkinan kekal antara 50 hingga 55 peratus daripada portfolio rizabnya. Sebahagian besar kini dipegang dalam bentuk bon agensi dan bil bertempoh lebih pendek, bukannya Perbendaharaan jangka panjang, iaitu peralihan yang mengurangkan keterlihatan tanpa meninggalkan ekosistem dolar sepenuhnya.

Ini bermakna walaupun pegangan Perbendaharaan China yang dilaporkan merosot ke paras terendah dalam 16 tahun, kedudukan keseluruhan berasaskan dolarnya mungkin jauh lebih stabil daripada gambaran angka utama. Bank perdagangan milik negara dan wahana kekayaan berdaulat yang beroperasi di luar saluran pelaporan langsung bank pusat menjadikan gambaran itu lebih sukar diketahui.

Tokyo Berdepan Tekanan untuk Mempertahankan Yen Tanpa Mencetuskan Tindak Balas

Kedudukan Jepun sebagai pemegang asing terbesar hutang kerajaan AS meletakkan Tokyo dalam kedudukan yang amat rumit. Penjualan Perbendaharaan secara berterusan untuk membiayai campur tangan bagi menyokong yen akan memberi kesan kepada pasaran global dan boleh meningkatkan kos pinjaman kerajaan AS. Persoalan sama ada Jepun akan terus menjual pegangan itu mendapat perhatian rapat di Washington dalam beberapa minggu kebelakangan ini.

Vikas Pershad, pengurus portfolio di M&G Investments, berkata mesej daripada pegawai Amerika jelas.

Isyarat daripada pembuat dasar AS jelas bahawa mereka berharap pilihan dasar yang diutamakan Jepun bukanlah menjual Perbendaharaan.

Selain penjualan Perbendaharaan, Washington dan Tokyo turut meneroka pilihan lain untuk mengurangkan tekanan terhadap rizab pertukaran asing Jepun. Kerjasama perdagangan yang lebih luas dalam mineral kritikal, teknologi canggih dan perolehan pertahanan boleh memperbaik kedudukan akaun semasa Jepun serta mengurangkan keperluan untuk mencairkan aset secara langsung.

Faktor domestik juga mendorong modal Jepun pulang ke negara itu. Hasil bon kerajaan meningkat ke paras tertinggi sejak 1990-an apabila Bank of Japan mengetatkan dasar, menjadikan hutang domestik lebih menarik selepas berdekad-dekad pulangan hampir sifar. Pada Mac, aliran masuk bulanan ke dana bon kerajaan Jepun mencatat rekod, menunjukkan pelabur swasta juga mula membawa pulang modal.

Matt Smith, pengurus dana di Ruffer, meramalkan tekanan institusi untuk membawa pulang modal akan meningkat apabila hasil domestik naik. Beliau memberi amaran bahawa pengukuhan yen mungkin bermula perlahan-lahan sebelum meningkat dengan pantas.

BRICS dan Pasaran Baru Muncul Turut Mengundurkan Diri

Penjualan pada Mac melangkaui Asia Timur. India mengurangkan pegangan Perbendaharaannya sebanyak 21 peratus sepanjang 2025, iaitu penurunan pertama dalam empat tahun, menjadikan pegangannya susut kepada $190.7 bilion daripada $241.4 bilion. Brazil turut mengurangkan kedudukannya, mencerminkan penilaian semula yang lebih luas terhadap penumpuan dolar dalam kalangan pengurus rizab pasaran baru muncul.

Dipanwita Mazumdar, ahli ekonomi di Bank of Baroda, berkata pengurangan itu mencerminkan perubahan hala tuju strategik, bukannya sekadar pertimbangan hasil. Beliau berkata India sedang mempelbagaikan pengurusan rizabnya dan secara beransur-ansur mengurangkan pergantungan pada mata wang Amerika, susulan prospek dolar yang lebih lemah serta peningkatan risiko geopolitik.

Pengagihan semula itu selaras dengan perubahan struktur yang ketara dalam komposisi rizab global. Buat kali pertama sejak 1996, bank pusat asing secara kolektif memegang lebih banyak emas berbanding Perbendaharaan AS, menurut data Tabung Kewangan Antarabangsa. Bahagian emas dalam rizab global meningkat kepada kira-kira 18 peratus pada 2024, didorong pembelian rekod oleh China, Rusia dan Turki.

Pengurus rizab semakin tertarik kepada aset fizikal yang tidak membawa risiko pihak lawan dan berada di luar jangkauan rejim sekatan. Ketika perpecahan geopolitik semakin mendalam dan kebimbangan terhadap penggunaan infrastruktur kewangan sebagai senjata meningkat, kecenderungan kepada emas dan instrumen bukan dolar dijangka berterusan tanpa mengira turun naik bulanan pegangan Perbendaharaan.

Pasaran Perbendaharaan AS Mencari Pembeli Apabila Permintaan Rasmi Merosot

Pengunduran institusi rasmi asing berlaku pada saat genting bagi pasaran bon AS. Hasil Perbendaharaan melonjak apabila konflik Timur Tengah menyemarakkan kebimbangan inflasi dan mendorong pelabur menuntut pampasan lebih tinggi untuk memegang hutang Amerika. Dalam lelongan baru-baru ini, permintaan terhadap sekuriti jangka panjang merosot, dengan Jabatan Perbendaharaan menjual bon 30 tahun pada hasil melebihi 5 peratus buat kali pertama sejak 2007.

Bukan semua modal asing sedang keluar. United Kingdom menambah kira-kira $29.6 bilion kepada pegangannya pada Mac, menjadikannya $926.9 bilion, manakala pelabur asing swasta terus mencurahkan dana ke dalam bon korporat dan ekuiti AS. Berdasarkan urus niaga, Perbendaharaan masih mencatatkan aliran masuk sebanyak $13.5 bilion pada Mac, menunjukkan dana swasta yang peka terhadap harga dan dana lindung nilai sebahagiannya mengimbangi penjualan oleh bank pusat.

Namun, komposisi permintaan berubah dengan cara yang boleh meningkatkan turun naik. Dari segi sejarah, bank pusat asing menyediakan asas permintaan yang stabil dan boleh dijangka bagi sekuriti kerajaan. Penggantian mereka dengan dana lindung nilai yang terlibat dalam dagangan nilai relatif, termasuk dagangan asas yang mengambil kesempatan daripada jurang antara bon tunai dengan niaga hadapan, mewujudkan keadaan kecairan yang lebih rapuh.

Dengan defisit persekutuan AS semakin melebar dan kos faedah kini menghampiri $1 trilion setahun, Jabatan Perbendaharaan berdepan kemungkinan menerbitkan jumlah hutang yang semakin besar dalam pasaran yang pembeli paling boleh diharap dari segi politiknya sedang berundur. Data April, yang akan diterbitkan bulan depan, akan menunjukkan sama ada pengunduran pada Mac hanya langkah taktikal sementara atau permulaan penjajaran semula yang lebih berkekalan.

Perkara Penting

• Pegangan asing dalam Perbendaharaan AS merosot kepada $9.25 trilion pada Mac apabila bank pusat menjual aset dolar untuk mempertahankan mata wang.
• Pegangan langsung China turun 6 peratus kepada $652.3 bilion, paras terendah sejak September 2008.
• Jepun mengurangkan pegangan Perbendaharaannya kira-kira $47 bilion kepada $1.191 trilion ketika campur tangan untuk menyokong yen.
• Penganalisis memberi amaran bahawa data rasmi mengecilkan pendedahan sebenar China kerana pegangan tersembunyi disalurkan melalui pusat kustodian di Eropah dan tempat lain.
• Pasaran baru muncul termasuk India dan Brazil turut mengurangkan pendedahan kepada Perbendaharaan, manakala bank pusat di seluruh dunia kini memegang lebih banyak emas berbanding hutang kerajaan AS buat kali pertama dalam hampir tiga dekad.
• Pasaran Perbendaharaan AS berdepan hasil yang meningkat dan permintaan lelongan yang lebih lemah apabila pembeli rasmi asing berundur dan pelabur swasta mengambil bahagian pembiayaan yang lebih besar.