Penderaan Semasa Bersalin di Nepal Mendedahkan Jurang dalam Penjagaan, Persetujuan dan Hak Materniti

Di sebalik angka satu daripada empat

Kira-kira satu daripada empat wanita di Nepal mengalami suatu bentuk penderaan semasa bersalin, menurut angka yang dikaitkan dengan Tinjauan Kemudahan Kesihatan Nepal 2021. Penyelidikan berasingan yang melibatkan 62,926 wanita di 11 hospital awam mendedahkan satu lagi dimensi masalah ini: 84.3 peratus tidak berpeluang membincangkan kebimbangan mereka, manakala 80.4 peratus tidak dimaklumkan secukupnya tentang penjagaan yang diterima.

Dapatan itu meletakkan komunikasi, persetujuan dan maruah sebagai teras perdebatan yang sering tertumpu pada keganasan fizikal. Pergi ke hospital tidak semestinya bermakna seseorang wanita boleh bertanya, memahami prosedur, menjaga privasinya atau mendapatkan bantuan apabila diperlukan.

Kajian penerokaan 2026 oleh Forum for Women, Law and Development (FWLD) memperluas gambaran ini melangkaui wad hospital. Kajian itu meninjau 1,680 wanita di ketujuh-tujuh wilayah, dengan masing-masing 560 peserta dalam tempoh kehamilan, bersalin dan selepas bersalin, serta merangkumi pemerhatian di 43 kemudahan kesihatan. Keganasan dilaporkan oleh 38.4 peratus wanita semasa kehamilan, 37.9 peratus semasa bersalin dan 35.9 peratus selepas kelahiran.

Peratusan ini mengukur pengalaman yang berbeza. Dapatan FWLD merangkumi keganasan dalam keluarga dan komuniti serta di kemudahan kesihatan. Angka tersebut tidak boleh dianggap sebagai kemas kini langsung kepada angka satu daripada empat wanita yang mengalami penderaan semasa bersalin, atau sebagai anggaran nasional keganasan sepanjang hayat seseorang wanita.

Perbezaan ini penting dalam menentukan tindakan. Pembaharuan hospital perlu menangani layanan petugas kesihatan dan kegagalan dalam penjagaan, manakala perlindungan semasa kehamilan dan selepas bersalin juga perlu sampai kepada wanita yang berdepan penderaan di rumah. Pengiktirafan hak reproduktif dalam perlembagaan dan undang-undang Nepal belum menyelesaikan kedua-dua masalah ini.

Dapatan kajian hospital terbesar

Kajian prevalens berbilang pusat yang diterbitkan dalam BMC Pregnancy and Childbirth mengikuti wanita di 11 hospital awam merentasi enam daripada tujuh wilayah Nepal antara April 2017 hingga Oktober 2018. Penyelidik menemu bual peserta sebelum mereka dibenarkan pulang dan menilai pengalaman semasa bersalin serta tempoh selepas kelahiran.

Daripada wanita yang menyertai kajian, 53,047 tidak berpeluang membincangkan kebimbangan mereka, manakala 50,593 tidak dimaklumkan secukupnya tentang penjagaan yang diberikan. Seramai 944 wanita lagi, atau 1.5 peratus, melaporkan bahawa mereka dinafikan penjagaan kerana tidak mampu membayar semasa tempoh selepas bersalin.

Pada masa yang sama, 99.2 peratus melaporkan tidak mengalami penderaan fizikal, lisan atau seksual semasa bersalin. Dapatan ini berbeza ketara daripada angka yang dibincangkan dalam acara FWLD, termasuk 23 peratus yang mengalami penderaan lisan atau layanan tidak hormat dan 13.23 peratus yang mengalami layanan buruk secara fizikal seperti dipukul, ditampar atau dicubit.

Perbezaan itu tidak boleh diselesaikan dengan menganggap semua ukuran ini setara. Kajian hospital menggunakan soal selidik tertentu, meliputi institusi terpilih dan menemu bual wanita ketika mereka masih berada di hospital. Penulisnya memberi amaran bahawa temu bual dalam keadaan sedemikian, bersama-sama aktiviti penambahbaikan kualiti di hospital yang mengambil bahagian, mungkin menyumbang kepada pelaporan yang lebih rendah daripada keadaan sebenar.

Angka yang dibentangkan dalam perbincangan FWLD turut merangkumi 72.2 peratus yang mengalami perkhidmatan tidak hormat, 66.6 peratus yang menerima perkhidmatan tidak selamat termasuk privasi yang tidak mencukupi, dan 35.6 peratus yang mengalami pengabaian. Penyebut dan kaedah bagi peratusan tersebut tidak diperincikan secukupnya untuk membolehkan perbandingan langsung dengan kohort hospital. Angka-angka itu tidak wajar dijumlahkan atau dikemukakan sebagai satu kadar nasional.

Siapa yang paling berisiko?

Bukti secara konsisten menunjukkan pengalaman yang tidak setara antara kumpulan kasta dan etnik, tetapi tidak memberikan jawapan yang seragam tentang umur. Perbincangan FWLD mengenal pasti wanita berumur 35 tahun ke atas sebagai kumpulan yang lebih berisiko mengalami keganasan obstetrik.

Kohort hospital yang lebih besar mendapati corak umur yang bertentangan. Wanita berumur 18 tahun atau lebih muda mencatatkan skor indeks layanan buruk lebih tinggi berbanding setiap kumpulan umur yang lebih tua, termasuk wanita berumur 35 tahun ke atas. Indeks itu menggabungkan beberapa petunjuk penjagaan menjadi satu skor, bukannya mengukur keganasan fizikal semata-mata.

Populasi, takrif dan tempoh yang berbeza mungkin membantu menjelaskan percanggahan ini, tetapi penyelidikan tersebut tidak memastikan faktor yang menyebabkannya. Oleh itu, dasar yang hanya tertumpu pada ibu yang lebih berusia akan terlepas pandang bukti kerentanan dalam kalangan remaja.

Dari segi etnik, kajian hospital mendapati skor layanan buruk lebih tinggi dalam kalangan wanita Dalit, Muslim dan Janjati berbanding wanita Chettri. Perbincangan FWLD juga mengenal pasti wanita Muslim dan Dalit sebagai kumpulan yang terjejas secara tidak seimbang. Dapatan ini menyokong usaha menangani diskriminasi seiring dengan penambahbaikan dari segi kakitangan, komunikasi dan penjagaan klinikal.

Pengalaman ibu di Hospital Bharatpur

Kajian kualitatif tentang pengalaman bersalin yang diterbitkan dalam talian dalam Global Public Health pada 12 Disember 2024 meneliti pengalaman di Hospital Bharatpur, daerah Chitwan. Kajian itu kemudiannya dimuatkan dalam jilid jurnal 2025. Penyelidik menjalankan temu bual terperinci dengan 16 ibu, antara lima hingga 16 minggu selepas bersalin.

Wanita-wanita itu dipilih secara khusus kerana pernah melaporkan layanan buruk. Oleh itu, kajian ini menjelaskan bagaimana penderaan dan pengabaian dialami, bukannya kekerapan kejadian tersebut dalam kalangan semua wanita yang menggunakan hospital berkenaan. Temu bual dijalankan di rumah peserta, jauh dari institusi tempat mereka menerima penjagaan.

Peserta menceritakan penderaan fizikal dan lisan, ancaman, prosedur yang menyakitkan, rawatan tanpa persetujuan, privasi yang tidak mencukupi dan pengabaian. Penyelidik mengelompokkan dapatan kepada empat tema: layanan buruk dan penjagaan yang tidak bermaruah, kekangan sistem kesihatan, budaya hospital yang buruk, serta penggunaan kuasa dan kawalan.

Kajian itu mengaitkan pengalaman individu dengan kesesakan, sumber yang terhad, tekanan di tempat kerja, hierarki profesional yang tegar dan amalan yang sudah diterima di hospital. Sekatan terhadap kehadiran peneman semasa bersalin menyebabkan sesetengah wanita melahirkan anak sendirian dan berasa takut.

Kesimpulannya melangkaui seruan untuk menghukum salah laku individu. Dapatan itu menunjukkan perlunya membenarkan sokongan semasa bersalin, menangani kelahiran tanpa peneman dan memperbaiki keadaan kerja kakitangan sambil melindungi maruah serta pilihan pesakit. Kekurangan sumber boleh membantu menjelaskan mutu penjagaan yang buruk, tetapi tidak menjadikan ancaman, penghinaan atau rawatan tanpa persetujuan boleh diterima.

Persetujuan dan privasi merupakan jurang yang boleh diukur

Penyelidikan FWLD 2026 mendapati 14.3 peratus wanita yang ditinjau semasa bersalin tidak menerima maklumat tentang perkhidmatan yang diberikan kepada mereka. Sebanyak 19.5 peratus lagi berkata penyedia perkhidmatan tidak mewujudkan suasana yang membolehkan mereka bertanya dan mendapat jawapan sewajarnya.

Dalam kalangan wanita yang ditinjau semasa kehamilan, 15.2 peratus melaporkan pemeriksaan fizikal dilakukan tanpa persetujuan termaklum. Angka yang sepadan selepas bersalin ialah 13.8 peratus. Persetujuan termaklum bermaksud menerima penerangan yang mudah difahami dan berpeluang membuat keputusan untuk bersetuju dengan penjagaan, bukannya menjalani pemeriksaan tanpa mengetahui apa yang sedang berlaku.

Semasa bersalin, 41.1 peratus berkata mereka tidak diberi pilihan atau alternatif berhubung kaedah kelahiran, termasuk kelahiran faraj atau pembedahan caesarean. Dapatan ini tidak membuktikan bahawa setiap prosedur tidak diperlukan dari segi perubatan. Sebaliknya, ia mengenal pasti laporan bahawa wanita tidak dilibatkan dalam keputusan tentang cara bersalin.

Privasi tidak terjaga bagi 25.2 peratus wanita semasa bersalin dan 27 peratus selepas bersalin. Di Gandaki, angka itu masing-masing mencecah 52.5 peratus dan 56.3 peratus. Angka semasa bersalin di Gandaki adalah lebih dua kali ganda daripada 25.2 peratus yang dicatatkan dalam keseluruhan kumpulan wanita yang ditinjau semasa bersalin.

Keganasan turut mengekori wanita hingga ke rumah

Kajian FWLD mendapati keganasan emosi paling banyak dilaporkan sepanjang ketiga-tiga tempoh: 30.7 peratus semasa kehamilan, 32.7 peratus semasa bersalin dan 30 peratus selepas bersalin. Keganasan fizikal masing-masing dilaporkan oleh 4.5 peratus, 3.2 peratus dan 4.5 peratus, manakala keganasan seksual dilaporkan oleh 16.1 peratus, 9.5 peratus dan 16.4 peratus.

Dalam kalangan wanita yang melaporkan keganasan, suami dikenal pasti sebagai pelaku oleh 52.1 peratus semasa kehamilan, 44.9 peratus semasa bersalin dan 47.8 peratus selepas bersalin. Anggota keluarga dan saudara-mara dikenal pasti masing-masing oleh 60 peratus, 64.4 peratus dan 71.1 peratus. Kategori ini bertindih kerana wanita boleh mengenal pasti lebih daripada seorang pelaku.

Sabin Shrestha, pengarah eksekutif FWLD dan penyelidik utama, mengaitkan keganasan itu dengan kepercayaan dan diskriminasi yang berlaku di rumah, dalam komuniti serta di institusi kesihatan.

"Kepercayaan karut, kepercayaan tradisional dan bias gender, termasuk keutamaan berdasarkan sama ada seorang wanita melahirkan anak lelaki atau perempuan, turut menyumbang kepada keganasan sedemikian," katanya.

Krishna Kumari Paudel Khatiwada, jurucakap merangkap ahli Suruhanjaya Wanita Kebangsaan, mengenal pasti keutamaan terhadap anak lelaki sebagai punca diskriminasi yang berterusan.

"Keluarga yang berpendidikan sekalipun terus mendiskriminasi wanita kerana keutamaan terhadap anak lelaki," katanya.

Polis Nepal mendaftarkan 14 aduan melibatkan wanita hamil yang diserang dan kemudian mengalami keguguran pada tahun kewangan 2024/25, termasuk 12 kes di Madhesh serta masing-masing satu kes di Lumbini dan Koshi. Ini ialah aduan yang didaftarkan, bukannya ukuran bagi semua kejadian sedemikian. Shrestha berkata kebergantungan kepada saudara-mara, penyelesaian kes sebagai pertikaian keluarga dan kesukaran membuktikan kaitan antara serangan dengan keguguran boleh menghalang wanita daripada membuat laporan.

Aduan di Seti menunjukkan tekanan terhadap wad bersalin

Di Hospital Wilayah Seti, hospital terbesar di Sudurpashchim, Ambika Bhandari, pengerusi daerah rangkaian pembela hak asasi wanita, berkata aduan berterusan diterima berhubung tengkingan, bahasa kesat, herdikan semasa proses bersalin dan kelewatan perkhidmatan.

Bhandari turut melaporkan bahawa dua atau tiga wanita mungkin terpaksa berkongsi katil ketika bersalin. Walaupun banyak perkhidmatan hospital telah dipindahkan ke bangunan baharu, beliau berkata perkhidmatan bersalin masih beroperasi di bangunan lama yang tidak sesuai untuk penjagaan materniti. Ini ialah dakwaan yang dibangkitkan dalam perbincangan, bukannya dapatan pemeriksaan bebas.

Aduan tersebut menghubungkan persoalan tingkah laku dengan keupayaan. Katil yang dikongsi dan ruang yang tidak sesuai mengancam privasi sebelum petugas kesihatan bercakap dengan pesakit lagi. Kelewatan dan layanan kasar boleh menambah penderitaan semasa proses bersalin.

Penjagaan selepas bersalin turut memperlihatkan jurang lain. Dalam kohort 11 hospital, 73.7 peratus ibu tidak diberi kaunseling tentang tanda bahaya pada bayi baru lahir, 59.9 peratus bayi baru lahir tidak diperiksa ketika discaj, dan 40.6 peratus tidak diperiksa di hadapan ibu. Dapatan ini menunjukkan mengapa penjagaan materniti yang menghormati pesakit perlu melangkaui bilik bersalin.

Hak diiktiraf, namun pembaharuan masih dibahaskan

Perlembagaan Nepal, Akta Keselamatan Materniti dan Hak Kesihatan Reproduktif 2018 serta Akta Perkhidmatan Kesihatan Awam 2018 mengiktiraf hak berkaitan kesihatan materniti dan reproduktif. Kerajaan juga menyediakan perkhidmatan bersalin percuma di hospital kerajaan melalui Program Aama Suraksha.

Rekod dasar dan penyelidikan merangkumi beberapa dekad:

• 1998: Nepal melancarkan Program Keselamatan Materniti untuk mengurangkan kematian ibu.
• 2006: Dasar Petugas Terlatih bagi Membantu Kelahiran diluluskan, bersama insentif yang menggalakkan kelahiran di institusi kesihatan dan lawatan antenatal.
• April 2017 hingga Oktober 2018: Penyelidik menjalankan kajian kohort di 11 hospital awam.
• 2018: Nepal memperkenalkan undang-undang yang mengiktiraf hak keselamatan materniti dan kesihatan reproduktif.
• 12 Disember 2024: Kajian kualitatif Bharatpur diterbitkan dalam talian.
• 2026: Penyelidikan FWLD mengkaji keganasan dan pencabulan hak semasa kehamilan, bersalin dan tempoh selepas bersalin di ketujuh-tujuh wilayah.

Makalah Bharatpur memetik Tinjauan Demografi dan Kesihatan Nepal 2022 yang menunjukkan 79 peratus kelahiran berlaku di kemudahan kesihatan. Ini menjadikan mutu penjagaan institusi suatu kebimbangan bagi kebanyakan kelahiran, bukannya hanya sekumpulan kecil pengguna hospital.

FWLD mencadangkan takrif undang-undang yang jelas bagi keganasan obstetrik, pengiktirafan keganasan selepas bersalin sebagai suatu kesalahan, tindakan terhadap pelaku dan pampasan kepada wanita yang terjejas. Ia juga menggesa pindaan seksyen 6(2) Akta Keselamatan Materniti dan Hak Kesihatan Reproduktif supaya penjagaan yang menghormati pesakit diwajibkan di semua jenis institusi kesihatan.

Pandangan berbeza tentang keperluan menggubal undang-undang khusus mengenai keganasan obstetrik. Cadangan itu belum diluluskan sebagai pindaan undang-undang, dan tiada tarikh keputusan ditetapkan. Penyelidikan itu turut memberi amaran bahawa penguatkuasaan undang-undang sahaja tidak akan menyelesaikan budaya hospital, kekangan kakitangan dan normalisasi layanan buruk.

Cuti materniti lebih panjang merupakan perbahasan perlindungan yang berasingan

Ahli parlimen wanita pembangkang telah mendaftarkan usul kepentingan awam untuk melanjutkan cuti materniti daripada 98 hari kepada enam bulan, menurut peguam bela Dipesh Shrestha. Usul itu didaftarkan di bawah Peraturan 71 Peraturan Dewan Perwakilan, 2073.

Usul tersebut memetik kadar kesuburan 1.68 dan menggesa sokongan yang lebih kukuh terhadap keselamatan materniti dan kesihatan reproduktif. Angka kesuburan itu dikemukakan sebagai sebahagian hujah usul, bukannya dapatan baharu daripada kajian tentang pengalaman bersalin.

Penyokong mengaitkan tempoh cuti itu dengan saranan Pertubuhan Kesihatan Sedunia supaya bayi diberi susu ibu secara eksklusif selama enam bulan. Kohort hospital mendapati 42.1 peratus wanita tidak diberi kaunseling tentang penyusuan susu ibu secara eksklusif. Kedua-dua isu ini menunjukkan jurang antara jangkaan supaya ibu menyusukan bayi dengan pemberian maklumat dan masa untuk menyokong jangkaan tersebut.

Savitra Ghimire, pengerusi Dalit Women Rights Forum Nepal, menggesa agar perlindungan meliputi pekerja sektor kerajaan, swasta dan pertubuhan bukan kerajaan, termasuk pekerja bergaji harian. Beliau turut mencadangkan dana khusus kerajaan atau keselamatan sosial untuk membiayai cuti bergaji.

Kebimbangannya bersifat praktikal: organisasi yang menggaji pekerja untuk projek jangka pendek mungkin tidak mempunyai dana untuk membayar gaji ibu yang bercuti dan mengambil pekerja lain bagi menggantikannya. Tempoh yang dicadangkan, syarat kelayakan dan aturan pembiayaan masih menjadi perkara yang dibahaskan. Tiada tarikh pendengaran, pengundian atau pelaksanaan ditetapkan.

Angka antarabangsa yang dibentangkan dalam perbincangan FWLD termasuk keganasan obstetrik yang menjejaskan 51 peratus wanita di rantau Asia Pasifik, kira-kira satu daripada lima wanita di Itali dan Belgium, satu daripada tiga di Sepanyol, serta 32.6 peratus di Mexico. Angka tersebut menegaskan bahawa layanan buruk bukan hanya berlaku di Nepal, tetapi perbezaan takrif dan kaedah kajian menghalang perbandingan yang boleh dipercayai. Tugas segera di Nepal lebih khusus: memastikan persetujuan, privasi, komunikasi dan perlindungan benar-benar bermakna sepanjang kehamilan, proses bersalin dan pemulihan.

Perkara Utama

• Angka yang dikaitkan dengan Tinjauan Kemudahan Kesihatan Nepal 2021 menunjukkan kira-kira satu daripada empat wanita mengalami penderaan semasa bersalin.
• Kajian terhadap 62,926 wanita mendapati kegagalan komunikasi berlaku secara meluas, meskipun kadar penderaan fizikal, lisan atau seksual yang dilaporkan adalah rendah.
• Dapatan kajian berbeza tentang risiko mengikut umur, manakala beberapa kajian mengenal pasti layanan buruk yang lebih tinggi dalam kalangan kumpulan etnik kurang bernasib baik.
• Kajian FWLD 2026 merangkumi keganasan di rumah, dalam komuniti dan di kemudahan kesihatan, bukan penderaan di hospital sahaja.
• FWLD menggesa perlindungan undang-undang yang lebih jelas, penjagaan hormat yang diwajibkan dan pampasan.
• Satu usul parlimen yang berasingan mencadangkan cuti materniti selama enam bulan, namun liputan dan pembiayaannya masih dibahaskan.