Pasaran Gelap Perkhidmatan Pengurangan Kadar Kandungan Dijana AI di China: Perlumbaan Senjata Akademik Baharu

Kebangkitan Perkhidmatan Pengurangan Kadar AIGC di China

Ketika universiti-universiti di China memperketat penelitian terhadap integriti akademik, sebuah industri kelabu baharu muncul: perkhidmatan pengurangan kadar kandungan yang dijana kecerdasan buatan (AIGC). Perkhidmatan ini, yang banyak ditawarkan di platform e-dagang utama seperti Taobao, menjanjikan bantuan kepada pelajar untuk mengurangkan peratusan teks yang dijana AI dan dapat dikesan dalam kertas akademik mereka. Fenomena ini melonjak ketika musim graduasi, sekali gus menimbulkan kebimbangan dalam kalangan pendidik, penggubal dasar dan pelajar tentang kesannya terhadap piawaian akademik serta keberkesanan teknologi pengesanan AI.

Di tengah-tengah industri ini ialah penjual yang mengiklankan “pengubahsuaian manual” dan “konsultasi dalam talian 24 jam”, selalunya tanpa harga atau kelayakan pendidikan yang jelas. Ramai yang mendesak perbualan dan pembayaran dipindahkan ke saluran peribadi seperti WeChat, menjadikan transaksi sukar dijejaki dan usaha melindungi pengguna lebih rumit. Perkembangan perkhidmatan ini mencerminkan penggunaan pesat alat AI dalam penulisan akademik serta tekanan yang semakin meningkat terhadap pelajar untuk melepasi pemeriksaan pengesanan AI yang semakin canggih.

Bagaimanakah Perkhidmatan Pengurangan Kadar AIGC Berfungsi?

Perkhidmatan ini mendakwa dapat mengurangkan kadar pengesanan AI dalam kertas akademik dengan menulis semula atau mengubah teks supaya kelihatan lebih seperti tulisan manusia. Sesetengah penjual mendakwa memiliki pangkalan data proprietari dan algoritma yang mampu mengenal pasti serta menggantikan kosa kata atau struktur ayat yang lazim ditandai oleh pengesan AI. Harganya berbeza-beza: tesis asas sepanjang 5,000 perkataan mungkin berharga serendah 32 yuan (kira-kira $4.45), manakala pengubahsuaian lebih tersuai yang dipacu algoritma boleh mencecah 20,000 yuan.

Walaupun dilabel sebagai “pengubahsuaian manual”, sebahagian besar kerja masih dipacu AI. Penjual biasanya mengakses pangkalan data akademik, membandingkan kandungan dan menggunakan algoritma untuk mengubah ayat serta kosa kata. Proses ini bertujuan mengelak pengesanan oleh sistem pengesan AI popular yang digunakan universiti-universiti di China, seperti Sistem Semakan Kertas VIP dan CNKI. Namun, mutu pengubahsuaian ini tidak konsisten; ramai pelajar melaporkan ayat yang terputus-putus, bahasa yang tidak profesional dan ketidakselarasan logik dalam teks yang disemak.

Mengapa Industri Ini Muncul?

Kebangkitan perkhidmatan pengurangan kadar AIGC berkait rapat dengan usaha universiti mengawal penggunaan AI dalam penulisan akademik. Susulan kebimbangan tentang penipuan akademik dan penyalahgunaan alat AI generatif seperti ChatGPT, Ernie Bot keluaran Baidu dan Tongyi Qianwen keluaran Alibaba, banyak universiti di China memperkenalkan dasar yang mewajibkan pelajar mendedahkan penggunaan AI serta menetapkan ambang tahap kandungan janaan AI yang boleh diterima dalam tesis. Sesetengah institusi menetapkan kadar AIGC mesti di bawah 20% hingga 40% untuk tesis lulus, manakala yang lain menjadikan kadar itu sebagai rujukan bagi keputusan akhir penyelia.

Langkah kawal selia ini telah mewujudkan “permintaan pseudo”, menurut Luo Xueming, pakar kanan di Institut Penyelidikan Teknologi Industri Bandar Moden Guangdong. Pengenalan sistem pengesanan AIGC bukan sahaja mendorong perkembangan perkhidmatan pengurangan kadar, malah meluaskan rangkaian industri kelabu itu hingga merangkumi penulisan hantu dan penyediaan PowerPoint. Ketiadaan batas etika akademik yang jelas berhubung penggilapan menggunakan AI, plagiarisme dan penyesuaian telah membolehkan perkhidmatan ini berkembang dalam ruang kelabu kawal selia.

Pengalaman Pelajar: Tekanan, Kebimbangan dan Jalan Pintas

Bagi ramai pelajar, tekanan untuk memenuhi piawaian pengesanan AI amat berat. Wen Suyu, pelajar tahun akhir di sebuah universiti di Guangdong, menghabiskan berjam-jam menyemak disertasinya untuk menurunkan kadar pengesanan AI, namun hanya melihat sedikit perubahan. Dalam keadaan terdesak, dia menggunakan perkhidmatan pengurangan kadar yang berjaya menurunkan kadar pengesanan, tetapi menyebabkan teksnya kedengaran janggal dan seperti robot. Pengalamannya turut dirasai ribuan pelajar di seluruh China, yang berkongsi petua dan keresahan di platform media sosial seperti Xiaohongshu.

Antara strategi lazim untuk mengurangkan kadar pengesanan AI termasuk:

• Menulis semula ayat untuk mengelakkan pola lazim teks janaan AI, seperti struktur ayat yang seragam dan penggunaan kata peralihan tertentu.
• Menggunakan beberapa alat AI untuk mempelbagaikan bahasa dan gaya, sekali gus mengurangkan kemungkinan teks ditandai oleh algoritma pengesanan.
• Menyunting draf janaan AI secara manual untuk menyelitkan suara peribadi dan ketidakteraturan.

Walaupun sudah berusaha, ramai pelajar mendapati proses ini memakan masa dan hasilnya sukar dijangka. Keputusan pengesanan boleh berbeza dengan ketara antara sistem, dengan sesetengah pelajar melaporkan perbezaan kadar pengesanan AI melebihi 50% bagi teks yang sama antara platform.

Bagaimanakah Alat Pengesanan AI Berfungsi, dan Adakah Alat Itu Boleh Dipercayai?

Pengesan kandungan AI menganalisis pola teks, struktur ayat, kepelbagaian kosa kata dan ciri-ciri lain yang membezakan penulisan manusia daripada kandungan janaan mesin. Sistem yang paling banyak digunakan di China, seperti Sistem Semakan Kertas VIP dan CNKI, mendakwa dapat mengesan teks yang dihasilkan model AI utama dan menetapkan kadar AIGC yang disyaki. Namun, kebolehpercayaan alat ini masih menjadi bahan perdebatan.

Menurut Zong Chengqing, penyelidik di Institut Automasi, Akademi Sains China, teks janaan AI berasaskan peraturan matematik yang dihitung oleh model besar. Sistem pengesanan menggunakan analisis matematik yang serupa untuk mengenal pasti sama ada teks sepadan dengan pola statistik kandungan janaan mesin. Walaupun sesetengah pakar mendakwa ketepatan pengesanan melebihi 80%, hasil sebenar kurang konsisten.

Science and Technology Daily, penerbitan rasmi Kementerian Sains dan Teknologi China, memberi amaran bahawa kebergantungan berlebihan pada alat pengesanan AI merupakan satu bentuk “khurafat teknologi”. Penerbitan itu mengetengahkan kes apabila esei klasik dan penyelidikan asli tersilap ditandai sebagai kandungan janaan AI, sekali gus menegaskan keterbatasan alat tersebut serta kemungkinan berlakunya positif palsu. Dalam satu contoh yang sering dipetik, sebuah esei Cina berusia 100 tahun dinilai mempunyai lebih 60% kandungan janaan AI oleh alat pengesanan popular.

Rencana pengarang Science and Technology Daily memberi amaran:
"Kita berhasrat menghapuskan kesan negatif AI melalui penyelesaian yang jelas, tetapi menggunakan AI untuk mengesan AI pada asasnya masih merupakan satu bentuk khurafat teknologi."

Cabaran ini mendorong sesetengah universiti, di China dan luar negara, untuk menilai semula atau malah menghentikan penggunaan alat pengesanan AI, sambil menekankan pentingnya pertimbangan pensyarah dan penilaian menyeluruh terhadap hasil kerja akademik.

Tindak Balas Kawal Selia: Usaha China Melabel Kandungan AI

Berikutan perkembangan kandungan janaan AI dan industri kelabu berkaitan, China sedang memperketat kawal selia. Peraturan baharu yang dijadualkan berkuat kuasa pada September 2025 akan mewajibkan semua kandungan janaan AI, termasuk teks, imej, audio dan video, dilabel dengan jelas. Pentadbiran Ruang Siber China (CAC), bersama agensi kerajaan lain, mewajibkan penanda nyata dan tersirat bagi kandungan AI, serta menetapkan hukuman bagi ketidakpatuhan.

Peruntukan utama peraturan baharu itu termasuk:

• Label nyata yang boleh dilihat pengguna dan tera air digital tersirat yang disematkan dalam metadata.
• Penyedia perkhidmatan dalam talian diwajibkan menjalankan pemeriksaan pematuhan sebelum kandungan diterbitkan.
• Penyedia perkhidmatan dan pengguna yang menyiarkan kandungan janaan AI diwajibkan menyimpan rekod.
• Larangan tegas terhadap pemadaman atau pengubahan label kandungan AI.

Peraturan ini sebahagian daripada kempen lebih luas untuk membanteras maklumat salah, penipuan akademik dan penipuan dalam talian. Namun, penguatkuasaan kekal mencabar, khususnya bagi aplikasi masa nyata dan kandungan merentas platform. Keterbatasan teknikal dalam penggunaan tera air dan metadata, serta mudahnya label dipadam atau diubah, merumitkan usaha memastikan ketelusan dan akauntabiliti.

Etika Akademik, Kelompangan Undang-undang dan Masa Depan AI dalam Dunia Akademik

Perkembangan pesat teknologi AI telah mendahului pembentukan rangka kerja undang-undang dan etika yang menyeluruh. Pengawasan industri pengurangan kadar AIGC menjadi rumit kerana penglibatan pelbagai pihak berkuasa, termasuk yang bertanggungjawab terhadap pendidikan, penyeliaan pasaran, keselamatan internet serta sains dan teknologi. Ketiadaan garis panduan jelas tentang perbezaan antara bantuan AI yang boleh diterima dengan salah laku akademik menyebabkan pelajar, pendidik dan penyedia perkhidmatan berdepan keadaan yang tidak menentu.

Pakar seperti Chu Zhaohui, penyelidik di Akademi Sains Pendidikan Kebangsaan China, berpendapat pendidikan etika akademik perlu diperkukuh sebagai pendekatan praktikal untuk menangani cabaran ini. Daripada bergantung sepenuhnya pada alat pengesanan, universiti digalakkan memberi tumpuan kepada pembentukan pemikiran bebas, kemahiran penyelidikan dan integriti dalam kalangan pelajar.

Chu Zhaohui, penyelidik pendidikan, mencadangkan:
"Pendekatan praktikal ialah memperkukuh pendidikan etika akademik dalam kalangan pelajar."

Li Juan, profesor madya di Fakulti Undang-undang Universiti Central South, menganggarkan 60% hingga 80% pelajar menggunakan alat AI dalam tesis mereka tahun ini, daripada memperkemas ayat hingga menggubah sebahagian besar kandungan. Walaupun beliau mengakui mutu bahasa bertambah baik, beliau turut menyatakan risiko “halusinasi AI”, iaitu statistik atau kes undang-undang palsu yang dijana AI tetapi kelihatan meyakinkan. Beliau menegaskan bahawa penyelia perlu menyemak kandungan yang ditandai dan membimbing pelajar sepanjang proses semakan.

Risiko Pengguna dan Sisi Gelap Industri Kelabu

Walaupun popular, perkhidmatan pengurangan kadar AIGC membawa pelbagai risiko kepada pengguna. Ramai pelajar melaporkan kesukaran mendapatkan bayaran balik, mutu pengubahsuaian yang rendah dan ada juga yang tidak dapat menghubungi penyedia perkhidmatan selepas membuat bayaran. Penggunaan saluran komunikasi peribadi dan kaedah pembayaran yang sukar dijejaki secara sengaja bertujuan menghalang pengguna daripada mengumpulkan bukti untuk membuat aduan atau mengambil tindakan undang-undang.

Amalan ini bukan sahaja menjejaskan hak pengguna, malah mengekalkan kitaran ketidakpercayaan dan ketidakpuasan hati. Ketika industri ini terus berkembang secara rahsia, desakan supaya pengawasan diperketat dan piawaian etika diperjelas semakin meningkat.

Ringkasan

• Industri kelabu perkhidmatan pengurangan kadar AIGC berkembang pesat di China, didorong penggunaan alat pengesanan AI oleh universiti untuk menyemak kertas akademik.
• Perkhidmatan ini menggabungkan AI dengan suntingan manual untuk mengurangkan peratusan kandungan janaan AI yang dapat dikesan, tetapi mutu dan kebolehpercayaannya sangat berbeza-beza.
• Pelajar berdepan tekanan besar untuk memenuhi piawaian pengesanan AI, lalu penggunaan alat AI dan perkhidmatan pengurangan kadar menjadi meluas.
• Alat pengesanan AI sendiri menimbulkan kontroversi, dengan kebimbangan tentang positif palsu, keputusan yang tidak konsisten dan kebergantungan berlebihan pada teknologi.
• China memperkenalkan peraturan baharu yang mewajibkan pelabelan jelas bagi semua kandungan janaan AI, tetapi cabaran penguatkuasaan dan teknikal masih wujud.
• Pakar menggesa pendidikan etika akademik diperkukuh dan pertimbangan pensyarah lebih diutamakan berbanding kebergantungan semata-mata pada alat pengesanan.
• Risiko pengguna dalam industri kelabu ini ketara, dengan ramai pelajar melaporkan mutu perkhidmatan yang rendah dan tiada saluran penyelesaian.