Mahkamah India menjatuhkan hukuman mati terhadap suami kerana membakar isterinya akibat warna kulit

Keputusan mengejutkan di Udaipur

Mahkamah daerah di Udaipur, Rajasthan, India, menjatuhkan hukuman mati terhadap seorang lelaki kerana membakar isterinya hidup-hidup selepas berulang kali menghinanya kerana kulitnya yang gelap. Kes itu memaksa masyarakat berdepan dengan diskriminasi warna kulit, iaitu sikap berat sebelah yang mengutamakan tona kulit lebih cerah, serta realiti keganasan rumah tangga yang kejam. Hakim Rahul Choudhary menyifatkan pembunuhan itu sebagai jenayah terhadap kemanusiaan dan berkata kes tersebut memenuhi ambang kes yang paling jarang daripada yang jarang berlaku bagi hukuman mati. Perintah itu kini dirujuk kepada Mahkamah Tinggi Rajasthan untuk pengesahan, sementara lelaki yang disabitkan itu berhak mengemukakan rayuan.

Mangsa, yang dikenal pasti sebagai Lakshmi (juga dieja Laxmi dalam sesetengah dokumen mahkamah), berkahwin pada 2016. Sebelum meninggal dunia, beliau memberitahu pihak berkuasa bahawa suaminya, yang dikenali sebagai Kishandas dan turut dirujuk sebagai Kishanlal, mengejek warna kulitnya sejak mereka berkahwin, sering menggunakan gelaran menghina yang bermaksud berkulit gelap. Dalam kenyataan yang direkodkan oleh polis, doktor dan majistret eksekutif, beliau berkata suaminya pulang pada malam 24 Jun 2017 dengan membawa sebotol cecair perang yang didakwanya boleh mencerahkan kulitnya. Lelaki itu menyapu cecair tersebut pada tubuhnya. Apabila beliau mengadu bahawa baunya kuat seperti asid, lelaki itu menyalakan api pada tubuhnya dengan kayu colok dan menuang lebih banyak cecair itu ketika api marak. Ahli keluarga daripada keluarga suaminya membawanya ke hospital, tempat beliau meninggal dunia akibat kecederaan yang dialaminya.

Pendakwaan yang diketuai Dinesh Paliwal menyifatkan keputusan itu bersejarah dan berkata bukti menunjukkan corak ejekan serta kekejaman yang memuncak dengan perbuatan keganasan melampau. Mahkamah menerima beberapa kenyataan Lakshmi sebagai keterangan sebelum meninggal dunia yang boleh dipercayai. Hakim merujuk hukuman itu kepada Mahkamah Tinggi untuk semakan mandatori, manakala pasukan pembelaan mempunyai 30 hari untuk mengemukakan rayuan. Peguam bela Surendra Kumar Menariya menegaskan kematian itu tidak disengajakan dan berkata anak guamnya didakwa secara palsu.

Ketika membacakan perintah di mahkamah, Hakim Daerah Rahul Choudhary menggunakan kata-kata yang mencerminkan rasa terkejut terhadap kekejaman yang dihuraikan dalam rekod kes. Beliau berkata kekejaman dan pengkhianatan terhadap kepercayaan itu menuntut hukuman paling berat yang tersedia di bawah undang-undang India.

Mahkamah mendapati jenayah kejam yang memilukan ini bukan sahaja dilakukan terhadap Lakshmi, malah merupakan jenayah terhadap kemanusiaan. Perbuatan ini mengejutkan hati nurani masyarakat yang sihat dan bertamadun.

Pendakwa raya Dinesh Paliwal berkata keputusan itu membawa mesej tentang akauntabiliti atas keganasan melampau terhadap wanita. Beliau menekankan usia muda mangsa serta kehilangan yang ditanggung keluarga dan masyarakatnya.

Seorang wanita muda berusia awal 20-an dibunuh dengan kejam. Jika kita tidak menyelamatkan anak perempuan kita, siapa lagi?

Peguam bela Surendra Kumar Menariya memberitahu wartawan bahawa beliau akan memfailkan rayuan dan menegaskan mahkamah perbicaraan telah melakukan kesilapan.

Kematian itu tidak disengajakan dan anak guam saya didakwa secara palsu.

Bagaimana serangan itu berlaku

Dokumen mahkamah dan penghakiman menghuraikan rentetan peristiwa yang berakhir dengan pembunuhan pada 2017 itu. Lakshmi dan Kishandas berkahwin pada 2016. Beliau melaporkan bahawa selepas perkahwinan, suaminya mengejek rupa parasnya, menggunakan gelaran menghina yang dikaitkan dengan tona kulitnya dan mendesaknya supaya mencerahkan kulit. Pada 24 Jun 2017, lelaki itu pulang dengan membawa botol plastik berisi cecair perang. Dia memberitahu bahawa cecair itu akan memperbaiki warna kulitnya lalu menyapukannya pada tubuh Lakshmi. Apabila beliau membantah kerana baunya seperti asid, lelaki itu menyalakan kayu colok lalu membakar tubuhnya, kemudian menuang lebih banyak cecair itu ketika beliau terbakar. Lelaki itu melarikan diri. Saudara-maranya membawanya ke hospital dengan segera, tetapi beliau kemudian meninggal dunia.

Kenyataan yang diberikan sebelum kematian, dikenali di India sebagai keterangan sebelum meninggal dunia, direkodkan oleh pegawai polis, doktor yang merawat mangsa dan seorang majistret eksekutif. Turutan kenyataan itu serta konsistensi antara satu sama lain disebut dalam penghakiman. Di bawah undang-undang India, kenyataan sedemikian boleh diterima sebagai bukti kerana pemberi kenyataan tidak dapat memberi keterangan dalam perbicaraan. Mahkamah lazimnya menilai sama ada keterangan sebelum meninggal dunia itu diberikan secara sukarela dan jelas, direkodkan dengan betul serta selaras dengan bukti lain. Dalam kes ini, hakim berkata kenyataan tersebut boleh dipercayai dan konsisten dengan bukti perubatan.

Dalam bilik mahkamah

Mahkamah Daerah Tambahan dan Sesi di Udaipur mendengar keterangan serta meneliti dokumen yang dikumpulkan sepanjang tempoh lapan tahun. Pendakwaan berkata pihaknya mengemukakan 14 saksi dan 36 dokumen bagi menyokong pertuduhan terhadap tertuduh. Pendakwa berhujah bahawa tertuduh mengganggu mangsa kerana warna kulitnya, mereka-reka rawatan palsu atas alasan untuk mencerahkan kulit, serta menggunakan bahan menghakis dan api untuk membunuhnya. Pihak pembelaan menafikan niat untuk membunuh dan berkata kejadian itu tidak disengajakan. Mahkamah menolak dakwaan tersebut.

Di India, hukuman mati dikhaskan bagi kes yang paling jarang daripada yang jarang berlaku, iaitu satu piawaian yang dibentuk oleh keputusan Mahkamah Agung sejak 1980-an. Hakim perlu menimbang keadaan yang memberatkan berbanding faktor yang meringankan serta mempertimbangkan sama ada hukuman penjara seumur hidup tidak memadai. Mahkamah Udaipur memutuskan bahawa kekejaman semasa serangan, pengkhianatan terhadap kepercayaan dalam perkahwinan dan motif yang berkait dengan prasangka terhadap tona kulit menjadikan jenayah itu luar biasa kejam.

Apabila mahkamah perbicaraan menjatuhkan hukuman mati di India, undang-undang mewajibkan pengesahan oleh Mahkamah Tinggi yang mempunyai bidang kuasa. Orang yang disabitkan boleh mencabar penghakiman di Mahkamah Tinggi dan kemudian di Mahkamah Agung. Walaupun selepas semakan kehakiman, mereka boleh memohon pengampunan daripada gabenor negeri dan Presiden India. Banyak hukuman mati diubah melalui rayuan atau diringankan dalam semakan kemudian, bermakna beberapa bulan akan datang menjadi penentu nasib hukuman ini.

Diskriminasi warna kulit di India

Kes ini kembali menarik perhatian terhadap diskriminasi warna kulit, iaitu sikap berat sebelah yang mengutamakan kulit lebih cerah dan meminggirkan mereka yang berkulit lebih gelap dalam kelompok etnik yang sama. Di India, sikap ini terserlah dalam bahasa harian, budaya popular, pasaran perkahwinan dan pengiklanan. Iklan mencari jodoh sering menonjolkan warna kulit bakal pengantin perempuan. Filem dan televisyen sekian lama memilih wanita berkulit lebih cerah untuk watak utama serta menstereotaipkan kulit yang lebih gelap. Krim pencerah kulit kekal sebagai segmen pasaran utama di seluruh Asia Selatan. Aktivis telah lama menentang perkara ini dan sesetengah jenama mengubah nama produk serta mesej pemasaran bagi mengelakkan dakwaan langsung bahawa kulit cerah membawa kejayaan. Sikap berat sebelah ini masih berterusan, sama ada secara terang-terangan atau tersirat.

Para sarjana mengaitkan keutamaan ini dengan gabungan sejarah penjajahan, status berkaitan kasta dan kelebihan kelas. Sejarah pemerintahan British mengukuhkan keistimewaan sosial yang dikaitkan dengan kulit putih atau cerah, sementara hierarki lama di Asia Selatan sering mengaitkan kulit cerah dengan kelompok berstatus lebih tinggi. Kesannya ialah warisan berlapis yang terus membentuk cita rasa kecantikan, harga diri dan pengelasan sosial. Pengkritik menyorot pasaran global produk pencerah kulit yang bernilai berbilion dolar, pemasaran agresif yang mengambil kesempatan daripada rasa tidak yakin serta risiko kesihatan daripada formulasi yang tidak dikawal selia.

Diskriminasi warna kulit turut membawa kesan psikologi. Orang ramai melaporkan pengalaman dibuli, dipinggirkan dan ditekan supaya mengubah penampilan. Pada Julai 2025, kematian akibat bunuh diri San Rechal Gandhi, seorang model dan bekas Miss Puducherry yang secara terbuka mencabar diskriminasi tona kulit, menarik perhatian seluruh negara terhadap kesan buruk diskriminasi. Beliau meraikan kecantikan kulit gelap dalam karyanya dan bercakap tentang gangguan yang berpunca daripada warna kulit. Kisahnya menjadi sebahagian daripada perbincangan lebih luas tentang bagaimana sikap berat sebelah yang berakar umbi, tekanan ekonomi dan penderaan dalam talian bergabung sehingga menjejaskan kesihatan mental.

Dapatan kajian

Kajian akademik tentang diskriminasi warna kulit di India semakin bertambah, dengan hasil yang berbeza mengikut konteks. Satu kajian eksperimen yang melibatkan peserta sekolah perniagaan di Bangalore menguji sama ada tona kulit mempengaruhi keputusan pengambilan pekerja apabila resume adalah serupa. Para penyelidik mendapati tiada keutamaan yang signifikan secara statistik terhadap kulit cerah dalam penilaian tersebut. Dapatan ini mencabar kepercayaan umum bahawa kulit lebih gelap sentiasa mengurangkan peluang pekerjaan dalam persekitaran elit. Penulis menyatakan bahawa kelas dan kasta mungkin lebih berpengaruh daripada tona kulit dalam sesetengah persekitaran, dan diskriminasi warna kulit mungkin lebih kuat dalam pasaran perkahwinan, perwakilan media atau interaksi sosial harian. Kajian itu boleh didapati melalui arkib penyelidikan awam di laman web Institut Kesihatan Nasional dan memberikan nuansa berguna kepada pembaca yang berminat dengan asas bukti. Pembaca boleh meneliti kajian itu melalui pautan ini.

Keganasan terhadap wanita dan undang-undang

Aktivis keselamatan wanita berkata kes seperti yang menimpa Lakshmi berada di persimpangan keganasan berasaskan gender dan prasangka sosial. Tinjauan di India secara konsisten mendapati kadar keganasan pasangan intim yang tinggi. Undang-undang India menyediakan beberapa peruntukan untuk mendakwa kes penderaan dan serangan serius, termasuk peruntukan berkaitan serangan asid, kecederaan parah dan pembunuhan. Penguatkuasaan masih tidak sekata, dan mangsa yang terselamat boleh berdepan tekanan supaya menarik balik aduan. Kemarahan awam sering mencetuskan desakan supaya hukuman diperberat. Namun, mahkamah masih menggunakan kriteria ketat bagi hukuman mati.

Dalam kes ini, kata-kata hakim tentang jenayah terhadap kemanusiaan menyatakan kecaman moral terhadap kekejaman tersebut. Frasa itu mempunyai makna khusus dalam undang-undang jenayah antarabangsa, tetapi mahkamah perbicaraan di India kadangkala menggunakannya untuk menekankan kejutan kolektif dan tanggapan bahawa perbuatan itu melanggar nilai asas. Mahkamah Udaipur mengaitkan hukuman tersebut dengan piawaian kes paling jarang daripada yang jarang berlaku dan berkata kes itu menuntut tindak balas berat untuk mencegah perbuatan serupa serta mengiktiraf kekejaman yang dihuraikan mangsa dalam kenyataan terakhirnya.

Mengapa keterangan sebelum meninggal dunia penting dalam perbicaraan di India

Keterangan sebelum meninggal dunia ialah kenyataan yang dibuat oleh seseorang yang percaya kematian hampir tiba. Di bawah undang-undang keterangan India, kenyataan itu boleh diterima dalam perbicaraan walaupun ia merupakan keterangan dengar cakap. Hakim meneliti petunjuk bahawa kenyataan itu diberikan secara sukarela, jelas dan direkodkan dengan betul oleh pihak berkuasa yang berkelayakan. Kewujudan beberapa kenyataan Lakshmi yang direkodkan oleh polis, kakitangan perubatan dan majistret meningkatkan berat yang diberikan mahkamah terhadap keterangannya. Mahkamah turut meneliti keselarasan antara kenyataan tersebut dengan dapatan perubatan.

Reaksi dan perdebatan

Keputusan itu mencetuskan perbincangan di seluruh negara tentang sama ada hukuman berat dapat mencegah keganasan dan cara diskriminasi warna kulit membentuk hubungan seharian. Penyokong keputusan itu berhujah bahawa keputusan tersebut menghormati keterangan mangsa dan menghantar mesej tegas bahawa kekejaman yang berpunca daripada prasangka akan membawa akibat yang berat. Mereka juga berpendapat pendakwaan yang konsisten sama pentingnya dengan tempoh hukuman. Pengkritik hukuman mati memberi amaran bahawa hukuman mati tidak boleh ditarik balik dan berkata sistem perundangan mesti mengelakkan kesilapan. Menurut mereka, tumpuan juga perlu diberikan kepada pencegahan, sokongan untuk mangsa yang terselamat dan pendidikan awam yang mencabar norma kecantikan yang memudaratkan.

Kumpulan hak asasi mengetengahkan kempen berpanjangan yang mendesak media dan jenama berhenti mempromosikan kulit cerah sebagai tanda kejayaan atau nilai murni. Majlis Piawaian Pengiklanan India mempunyai peraturan yang melarang iklan menggambarkan kulit gelap sebagai rendah taraf. Sesetengah syarikat multinasional telah menyemak nama produk dan dakwaan mereka. Aktivis berkata perubahan dalam rumah tangga dan masyarakat paling penting, kerana tekanan keluarga serta sikap berat sebelah harian boleh mendorong orang ramai menggunakan produk berisiko atau menjalin hubungan yang mendera. Pendidikan, kaunseling dan campur tangan awal pihak berkuasa tempatan boleh mengurangkan kemudaratan apabila saudara-mara menyedari ejekan atau ancaman yang berpunca daripada rupa paras atau warna kulit.

Perkembangan seterusnya dalam kes ini

Hukuman mati yang dijatuhkan mahkamah perbicaraan akan melalui semakan automatik di Mahkamah Tinggi Rajasthan. Pihak pembelaan boleh memfailkan rayuan terperinci untuk mencabar sabitan dan hukuman itu. Jika Mahkamah Tinggi mengesahkan hukuman tersebut, pihak pembelaan boleh memohon pelepasan daripada Mahkamah Agung India melalui rayuan dan, kemudian, melalui petisyen semakan serta petisyen pembetulan. Tanpa mengira keputusan semakan kehakiman, orang yang disabitkan boleh memfailkan petisyen pengampunan kepada gabenor negeri dan Presiden India. Hukuman mati sering mengambil masa bertahun-tahun untuk mencapai keputusan muktamad kerana perlindungan prosedur ini.

Mahkamah kadangkala meringankan hukuman mati kepada penjara seumur hidup jika mendapati terdapat faktor yang meringankan, kecacatan prosedur atau risiko penerapan undang-undang yang tidak konsisten. Pihak pembelaan sudah menyatakan akan merayu dengan alasan bahawa kematian itu tidak disengajakan dan bukti tidak mencukupi. Pendakwa raya berkata kes ini termasuk dalam kategori kes paling jarang daripada yang jarang berlaku kerana kekejaman dan motif yang berkait dengan prasangka terhadap tona kulit. Mahkamah Tinggi akan menilai dakwaan tersebut berdasarkan rekod kes.

Perubahan sikap

Kempen awam menentang diskriminasi warna kulit kini lebih ketara berbanding sedekad lalu. Selebriti dan pempengaruh bercakap secara terbuka tentang diskriminasi tona kulit. Pertubuhan bukan untung bekerjasama dengan sekolah dan kolej untuk menangani buli serta menggalakkan imej diri yang sihat. Sesetengah syarikat telah mengubah pemasaran dan mengelakkan dakwaan yang menimbulkan rasa tidak yakin terhadap warna kulit. Suara penonton semakin lantang, sekali gus mendorong penerbit filem dan televisyen mempelbagaikan pemilihan pelakon serta mengurangkan bahagian skrip yang berasaskan jenaka atau gelaran menghina tentang warna kulit. Iklan mencari jodoh perlahan-lahan mula menggugurkan syarat tegar tentang warna kulit, walaupun banyak yang masih menggunakan bahasa berkias.

Kemajuan masih tidak sekata. Media sosial boleh memperluas penderaan sebagaimana ia boleh menyebarkan mesej positif. Keluarga sering mewarisi andaian tentang takrif kecantikan. Polis dan mahkamah boleh menjadi contoh dengan mengambil serius ancaman dan ejekan sebelum penderaan menjadi lebih buruk. Guru, pegawai tempatan dan petugas kesihatan yang menemui tanda ugutan atau bahasa yang menghina rupa paras boleh merujuk keluarga kepada kaunseling atau bantuan undang-undang. Langkah-langkah ini mendorong perubahan jangka panjang dalam sikap sosial, sekali gus mengurangkan risiko prasangka terhadap penampilan dijadikan alasan untuk melakukan kekejaman.

Inti pati

• Mahkamah Udaipur menjatuhkan hukuman mati terhadap seorang suami yang dikenal pasti sebagai Kishandas kerana membakar isterinya, Lakshmi, selepas mengejeknya kerana kulitnya yang gelap.
• Hakim menyifatkan pembunuhan itu sebagai jenayah terhadap kemanusiaan dan berkata kes itu memenuhi piawaian kes paling jarang daripada yang jarang berlaku bagi hukuman mati.
• Menurut keterangan sebelum meninggal dunianya, lelaki itu menyapu cecair menghakis yang didakwanya boleh mencerahkan kulit Lakshmi, membakarnya dengan kayu colok dan menuang lebih banyak cecair ketika beliau terbakar.
• Pendakwaan mengemukakan 14 saksi dan 36 dokumen; pihak pembelaan berkata kematian itu tidak disengajakan dan merancang untuk merayu.
• Hukuman itu perlu disahkan oleh Mahkamah Tinggi Rajasthan dan boleh dicabar hingga ke Mahkamah Agung, dengan pilihan untuk memfailkan petisyen pengampunan.
• Kes ini kembali mencetuskan perdebatan tentang diskriminasi warna kulit di India, tempat kulit cerah sering diutamakan dalam media, pengiklanan dan pasaran perkahwinan.
• Aktivis berkata pendidikan, sokongan untuk mangsa yang terselamat dan media yang bertanggungjawab penting untuk mengurangkan kemudaratan akibat diskriminasi tona kulit.