Tindakan keras India terhadap slogan “Saya Cintakan Muhammad” menguji kebebasan bersuara dan ketenteraman awam

Bagaimana papan tanda kejiranan mencetuskan pertembungan di seluruh negara

Sebulan selepas sambutan kejiranan di Kanpur menampilkan papan tanda bercahaya bertulis 'Saya cintakan Muhammad', kesannya kini dirasai di beberapa negeri di India. Polis telah memfailkan sekurang-kurangnya 22 kes yang menamakan lebih 2,500 orang. Puluhan orang telah ditahan. Rumah dan kedai yang dikaitkan dengan beberapa orang yang dituduh telah dirobohkan. Perkhidmatan internet diputuskan di beberapa bahagian sebuah bandar. Apa yang bermula sebagai mesej penuh penghayatan sempena Eid Milad un Nabi kini menjadi ujian terhadap janji India untuk menjamin kebebasan bersuara dan kebebasan beragama, serta batasan yang boleh dikenakan negara atas nama ketenteraman awam.

Polis di negeri-negeri yang diperintah Parti Bharatiya Janata (BJP) berkata paparan dan perhimpunan yang dikaitkan dengan mesej itu mengancam keharmonian antara kaum. Peguam hak sivil pula berhujah bahawa tiada undang-undang yang melarang ungkapan 'Saya cintakan Muhammad', dan pihak berkuasa menggunakan peruntukan ketenteraman awam untuk mengkriminalkan penghayatan agama secara aman. Pertikaian itu menyerlahkan jurang yang semakin luas antara jaminan perlembagaan dengan amalan kepolisan harian yang, menurut pengkritik, sering memberi kesan paling berat kepada umat Islam.

Angka-angka itu menceritakan sebahagian daripada kisah ini. Kumpulan undang-undang yang memantau kes-kes berkenaan berkata lebih 2,500 orang telah didakwa, kebanyakannya di Uttar Pradesh, manakala penahanan turut dilaporkan di negeri-negeri lain yang diperintah BJP. Di Bareilly sahaja, polis menahan 75 orang selepas satu bantahan, dan empat bangunan yang dikaitkan dengan mereka yang dituduh dirobohkan tidak lama kemudian. Adegan itu, yang tersebar luas di media sosial, mencetuskan kemarahan dan demonstrasi baharu di bandar-bandar lain.

Apa yang berlaku di Kanpur dan Bareilly

Pencetusnya ialah papan tanda bercahaya bertulis 'Saya cintakan Muhammad', yang dipasang pada 4 September di sebuah kejiranan di Kanpur sempena sambutan hari keputeraan Nabi. Sebahagian penduduk Hindu tempatan membantah, dengan menyifatkan papan tanda itu sebagai tambahan baharu kepada acara berkenaan yang, menurut dakwaan mereka, melanggar sekatan yang ditetapkan pihak berkuasa tempatan. Polis menurunkan papan tanda itu dan membuka kes atas dakwaan menyemarakkan permusuhan atas dasar agama. Kesalahan itu boleh membawa hukuman penjara sehingga lima tahun.

Apabila berita itu tersebar, aktivis, ulama dan golongan muda mengulangi mesej berkenaan dalam talian dan pada kemeja-T. Di Bareilly, satu perhimpunan yang dianjurkan bagi membantah pertuduhan di Kanpur diteruskan walaupun polis tidak memberikan kebenaran. Ribuan orang berhimpun. Pertempuran tercetus selepas itu. Pihak berkuasa menahan puluhan orang, menutup internet mudah alih, dan kemudian membawa jentolak untuk merobohkan hartanah yang dikaitkan dengan beberapa orang yang dituduh. Mahkamah Agung India telah memberi amaran kepada pegawai supaya tidak menggunakan perobohan sebagai hukuman tambahan di luar proses undang-undang, yang memerlukan notis sewajarnya dan pendengaran di bawah undang-undang perbandaran. Namun, amalan itu terus berlaku selepas kekacauan berprofil tinggi.

Di negeri-negeri lain, polis mendaftarkan kes berhubung hantaran media sosial yang memaparkan slogan itu atau video daripada perhimpunan. Ramai yang dinamakan ialah golongan dewasa muda yang menggunakan video pendek dan gambar profil untuk menunjukkan sokongan. Keluarga mereka berkata mereka kini berdepan dengan prosiding mahkamah, permohonan ikat jamin dan ketidakpastian tentang pekerjaan serta pelajaran.

Adakah ungkapan “Saya cintakan Muhammad” menyalahi undang-undang di India?

Perlembagaan India melindungi kebebasan bersuara dan amalan agama. Perkara 19(1)(a) menjamin kebebasan bersuara, tertakluk pada sekatan munasabah demi ketenteraman awam, manakala Perkara 25 melindungi kebebasan untuk menganut dan mengamalkan agama. Tiada undang-undang yang mengharamkan ungkapan 'Saya cintakan Muhammad'. Sebaliknya, polis memetik peruntukan yang menghukum tindakan menyemarakkan permusuhan, menghina agama dengan niat tertentu dan perhimpunan menyalahi undang-undang, di samping perintah tempatan yang mengehadkan perarakan atau melarang pemasangan baharu semasa perayaan.

Pejuang kebebasan awam berkata pendekatan itu memperluas tafsiran undang-undang secara berlebihan. Ujian undang-undang utama untuk menyekat kebebasan bersuara atas nama ketenteraman awam memerlukan kaitan yang jelas dan langsung dengan hasutan atau keganasan. Kenyataan keagamaan yang penuh penghayatan bukanlah hasutan dengan sendirinya. Namun, pegawai telah membuka kes berkaitan perarakan dan perhimpunan yang menampilkan slogan itu, dengan alasan bahawa acara itu sendiri mengganggu keamanan.

Nadeem Khan, yang mengetuai Persatuan bagi Perlindungan Hak Sivil (APCR), berkata fokus kertas pertuduhan menunjukkan strategi negara.

Tiada undang-undang yang mengkriminalkan ungkapan 'Saya cintakan Muhammad' semata-mata. Apa yang kita lihat ialah penggunaan peruntukan perhimpunan dan ketenteraman awam terhadap orang yang memaparkan slogan itu atau menyertai bantahan, bukannya larangan terhadap ungkapan itu sendiri.

Ahli lembaga Amnesty International India, Aakar Patel, menjelaskan piawaian itu dengan lebih terus terang, sambil merujuk kepada undang-undang India dan antarabangsa mengenai kebebasan bersuara.

Menyasarkan slogan secara aman tidak memenuhi ambang untuk sekatan jenayah di bawah undang-undang India mahupun antarabangsa. Kebimbangan terhadap ketenteraman awam tidak boleh dijadikan alasan untuk menyekat identiti atau ekspresi agama secara menyeluruh.

Pertembungan prinsip undang-undang itu kini berlaku di balai polis dan mahkamah daerah. Ramai yang dituduh menegaskan bahawa mereka hanya membawa sepanduk, memakai baju atau menyiarkan kapsyen. Pendakwa berkata beberapa perhimpunan bertukar ganas dan sekatan tidak dipatuhi, sekali gus mencetuskan liabiliti jenayah walaupun slogan itu sendiri tidak menyalahi undang-undang.

Undang-undang dan taktik yang membentuk tindakan keras

Gelombang kes ini mengikuti pendekatan lazim yang digunakan polis India ketika ketegangan antara kaum memuncak dan perarakan dipertikaikan. Pegawai menggabungkan peruntukan ketenteraman awam dengan pertuduhan berkaitan agama, menambah dakwaan pelanggaran prosedur, serta memohon kuasa luas untuk menyuraikan orang ramai atau menghalang perhimpunan. Di lapangan, langkah pentadbiran seperti sekatan internet dan tindakan terhadap hartanah sering menyusuli penahanan.

Pertuduhan lazim

Pihak berkuasa bergantung pada beberapa jenis kesalahan. Pertuduhan paling lazim mendakwa seseorang menyemarakkan permusuhan antara kumpulan, menyinggung perasaan agama dengan niat yang disengajakan, dan mengeluarkan kenyataan yang boleh mencetuskan kekacauan awam. Banyak kes turut merangkumi perhimpunan menyalahi undang-undang atau rusuhan. Di beberapa bandar, perintah larangan di bawah Seksyen 144 berkuat kuasa, melarang perhimpunan besar tanpa kebenaran. Polis juga memetik ketidakpatuhan terhadap perintah penjawat awam dan penggunaan pembesar suara atau sepanduk yang melanggar peraturan tempatan.

• Menyemarakkan permusuhan atas dasar agama, yang boleh membawa hukuman penjara sehingga lima tahun
• Menghina agama dengan niat yang disengajakan dan berniat jahat
• Kenyataan yang boleh mencetuskan kekacauan awam
• Perhimpunan menyalahi undang-undang dan rusuhan
• Melanggar perintah larangan yang menyekat perarakan atau pemasangan baharu

India menggantikan Kanun Keseksaan India dan Kanun Tatacara Jenayah era penjajahan dengan undang-undang jenayah baharu pada 2024, namun intipati kesalahan ini masih serupa. Polis di seluruh negeri terus menggunakan istilah yang lazim demi kejelasan. Mahkamah berkemungkinan meneliti sama ada fakta setiap kes memenuhi unsur undang-undang, khususnya syarat niat sengaja untuk mencetuskan provokasi atau kewujudan keganasan.

Perobohan dan proses sewajarnya

Jentolak menjadi lambang tindakan tegas negara di beberapa kawasan di utara India. Pihak berkuasa perbandaran mendakwa mereka sedang merobohkan binaan haram. Pengkritik berkata waktu perobohan itu menunjukkan mesej sebenar, kerana tindakan tersebut sering menyusuli bantahan atau pertempuran dengan segera. Undang-undang India mewajibkan notis, pendengaran dan proses rayuan sebelum hartanah disita atau dirobohkan. Mahkamah Agung berulang kali memberi amaran kepada pentadbiran negeri bahawa perobohan tidak boleh dijadikan hukuman. Pejuang hak berhujah bahawa merobohkan bangunan yang dikaitkan dengan orang yang dituduh, tanpa membuktikan kesalahan di mahkamah, menjejaskan proses sewajarnya dan menghukum seluruh keluarga.

Sekatan internet dan pengawasan digital

Pihak berkuasa di Bareilly mengenakan sekatan internet selepas bantahan itu. Pegawai berkata langkah tersebut akan menghalang penyebaran khabar angin dan memulihkan ketenangan. Sekurang-kurangnya di sebuah negeri, polis berkata mereka akan menggunakan pengecaman wajah untuk mengenal pasti peserta perhimpunan yang dikaitkan dengan slogan itu. Kumpulan hak digital memberi amaran bahawa alat sedemikian, jika digunakan tanpa pengawasan rapi, berisiko disalahgunakan dan menyebabkan kesilapan pengecaman. Apabila digabungkan dengan laporan maklumat pertama (FIR) secara beramai-ramai, pengawasan boleh meluaskan lingkungan mereka yang dituduh jauh melebihi individu yang melakukan sebarang perbuatan jenayah.

Politik dan media menjadikan pertikaian tempatan isu nasional

Ketua Menteri Uttar Pradesh, Yogi Adityanath, berjanji akan mengambil tindakan tegas terhadap mereka yang, menurutnya, mengganggu ketenteraman awam. Kenyataannya mengenai undang-undang dan ketenteraman disiarkan secara meluas oleh saluran televisyen dan platform dalam talian. Penyokong menyifatkan tindak balas itu sebagai isyarat bahawa negeri tidak akan bertolak ansur dengan provokasi semasa perayaan sensitif. Penentang berkata retorik itu menyasarkan satu komuniti dan menggalakkan hukuman yang mengetepikan mahkamah.

Tidak lama selepas insiden Kanpur, pemimpin parti di Varanasi mempamerkan poster bertulis 'Saya cintakan jentolak', satu sindiran terhadap perobohan yang menyusuli kekacauan. Imej jentolak menjadi kiasan politik bagi tindakan kepolisan yang tegas. Bagi ramai umat Islam, ia juga menjadi lambang ketakutan kerana perobohan sering menyasarkan kejiranan tempat tinggal mereka yang dituduh. Poster-poster yang saling bersaing itu menunjukkan bagaimana mesej pengabdian peribadi dan lambang kekuasaan negara menjadi saingan dalam perebutan perhatian.

Debat televisyen dan klip media sosial memperbesar setiap pertempuran dan penahanan. Pertikaian tempatan yang sebelum ini hanya berlaku dalam satu kejiranan kini sampai kepada khalayak nasional dalam masa beberapa jam. Perhatian itu boleh meningkatkan ketegangan di lapangan apabila kumpulan yang bersaing mahu mengadakan paparan masing-masing dan polis berasa tertekan untuk bertindak segera. Pemimpin masyarakat memberi amaran bahawa layanan berbeza mencetuskan kemarahan, kerana perayaan Hindu sering menampilkan hiasan dan sepanduk baharu tanpa bantahan serupa.

Kesan terhadap golongan muda

Ramai yang didakwa berusia belasan atau 20-an tahun. Ada yang dirakam kamera ketika berjalan berhampiran perhimpunan. Ada pula yang menukar gambar profil atau menyiarkan semula klip. Walaupun tidak pernah disabitkan, penahanan boleh menyebabkan mereka dipenjarakan selama beberapa hari, ketinggalan pelajaran atau kerja, menanggung kos guaman dan mempunyai rekod yang mungkin menghantui permohonan kerja. Keluarga menggunakan simpanan untuk membayar ikat jamin. Penjaja jalanan dan pemilik kedai kecil kehilangan pendapatan sementara berdepan dengan kes.

Perobohan rumah menambah satu lagi lapisan kemudaratan. Apabila sesebuah bangunan dirobohkan, kesannya bukan hanya dirasai oleh orang yang dituduh. Ibu bapa, adik-beradik dan anak-anak boleh kehilangan tempat tinggal serta harta benda dalam satu petang. Pengkritik menyifatkannya sebagai hukuman kolektif. Pegawai yang mempertahankan perobohan berkata tindakan itu menyasarkan binaan tanpa kebenaran. Mahkamah perlu meneliti dakwaan ini satu demi satu. Sehingga itu, ancaman jentolak yang diletakkan di hujung jalan menjadi satu bentuk tekanan yang kuat.

Apa yang mungkin diputuskan mahkamah dan undang-undang

Mahkamah India sejak sekian lama berpendirian bahawa kebebasan bersuara hanya boleh disekat demi ketenteraman awam apabila terdapat kaitan rapat dengan hasutan atau kemungkinan tercetusnya gangguan keamanan. Mahkamah Agung telah membatalkan sekatan kabur terhadap ekspresi dalam talian dan menggesa polis mengambil tindakan terhadap ucapan kebencian. Inti pati yang terkandung dalam keputusan-keputusan ini ialah tuntutan supaya undang-undang digunakan dengan tepat. Undang-undang mesti dikuatkuasakan dengan cermat dan secara saksama terhadap semua komuniti.

Petisyen yang mencabar FIR dan perobohan berkemungkinan dibawa ke mahkamah tinggi dan Mahkamah Agung. Hakim boleh meminta rekod yang membuktikan notis, pendengaran dan alasan bagi setiap perobohan. Mereka juga boleh menilai sama ada sesuatu slogan, dengan sendirinya, boleh dianggap sebagai kesalahan menyemarakkan permusuhan atau menyinggung perasaan agama. Keputusan beberapa tahun kebelakangan ini menunjukkan bahawa mahkamah akan meneliti dengan rapi perkadaran tindakan pentadbiran. Ini bermakna mereka akan menilai sama ada tindakan yang dipilih, seperti penahanan beramai-ramai atau merobohkan rumah, seimbang dengan perbuatan yang didakwa.

Reaksi serantau dan antarabangsa

Bantahan berlangsung di beberapa bandar termasuk Delhi, Lucknow dan Hyderabad, dengan penganjur menuntut supaya kes digugurkan dan mereka yang ditahan dibebaskan. Kumpulan Muslim berkata kempen itu merupakan penghayatan agama secara aman. Pertubuhan hak di dalam dan luar India memberi amaran bahawa tindakan keras itu merendahkan ambang untuk mengkriminalkan identiti dan ekspresi.

Pegawai dan penyokong kerajaan memberikan gambaran yang berbeza. Mereka berkata beberapa perhimpunan bertukar ganas, dengan kejadian baling batu dan serangan terhadap polis, serta operasi perobohan menyasarkan binaan haram, bukan agama. Mereka berhujah bahawa penguatkuasaan tegas mencegah pertempuran yang lebih besar dan melindungi kedua-dua komuniti. Bulan-bulan akan datang akan menunjukkan sama ada dialog dan penguatkuasaan undang-undang yang berkecuali dapat meredakan ketegangan dan memulihkan kepercayaan.

Perkara yang Perlu Diketahui

• Polis telah mendaftarkan sekurang-kurangnya 22 kes yang menamakan lebih 2,500 orang, dengan puluhan penahanan di beberapa negeri yang diperintah BJP
• Ungkapan 'Saya cintakan Muhammad' tidak diharamkan di India, dan peguam hak sivil berkata pihak berkuasa sebaliknya menggunakan undang-undang ketenteraman awam dan perhimpunan
• Pencetusnya ialah papan tanda bercahaya di Kanpur semasa Eid Milad un Nabi, yang menerima bantahan kerana dianggap sebagai tambahan baharu kepada sambutan
• Di Bareilly, satu bantahan menyaksikan 75 orang ditahan, sekatan internet dikenakan dan empat bangunan yang dikaitkan dengan mereka yang dituduh dirobohkan
• Pejuang hak merujuk kepada amaran Mahkamah Agung supaya perobohan tidak dijadikan hukuman, dan menuntut proses sewajarnya
• Golongan muda telah didakwa berhubung hantaran dan video media sosial, sekali gus menimbulkan kebimbangan bahawa kebebasan bersuara akan terbantut
• Pemimpin negeri menyifatkan tindak balas itu sebagai usaha menjaga undang-undang dan ketenteraman, manakala pengkritik berkata ia menyasarkan umat Islam secara tidak seimbang
• Mahkamah mungkin meneliti perobohan dan menguji sama ada penggunaan undang-undang ketenteraman awam memenuhi piawaian perlembagaan