Korea Selatan membentangkan sasaran iklim 2035 ketika perdebatan tentang tahap cita-cita dan kebolehlaksanaan semakin sengit

Di sebalik perdebatan sasaran iklim Korea Selatan untuk 2035

Korea Selatan mengemukakan dua pilihan bagi komitmen iklimnya yang seterusnya untuk 2035, sekali gus membuka ruang kepada keputusan berimpak besar yang membawa kesan domestik, perundangan dan perdagangan. Kerajaan sedang menimbang sasaran mengurangkan pelepasan gas rumah hijau sebanyak 50 hingga 60 peratus atau 53 hingga 60 peratus berbanding paras 2018. Cadangan akhir akan dibawa kepada Kabinet dan Suruhanjaya Presiden bagi Neutraliti Karbon dan Pertumbuhan Hijau sebelum dikemukakan kepada Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Angka-angka itu menggambarkan besarnya cabaran. Pelepasan pada 2018 ialah 742.3 juta tan metrik. Pengurangan 50 peratus bermakna pelepasan perlu diturunkan kepada kira-kira 371.2 juta tan menjelang 2035. Pengurangan 60 peratus pula bermakna sekitar 296.9 juta tan. Tahun lalu, negara itu mengeluarkan anggaran 691.6 juta tan, sekali gus menunjukkan trajektori penurunan yang curam dalam tempoh sedekad akan datang. Pelan baharu itu berasaskan komitmen sedia ada pada 2021 untuk mengurangkan pelepasan sebanyak 40 peratus menjelang 2030, yang terbukti sukar dicapai.

Pengumuman itu mencetuskan gelombang kritikan. Kumpulan alam sekitar berhujah bahawa paras paling rendah dalam julat itu tidak selaras dengan piawaian sains dan keadilan di bawah Perjanjian Paris serta Penilaian Global Pertama. Mereka menggesa sasaran minimum 61 peratus menjelang 2035, yang menurut mereka selaras dengan had pemanasan 1.5 darjah Celsius. Kumpulan industri pula berpendapat sasaran setinggi 40 peratus pun sukar dicapai, dan memberi amaran tentang kos, tekanan terhadap rantaian bekalan serta risiko pekerjaan jika dasar dan pembiayaan tidak bergerak seiring. Kerajaan memilih julat bagi mencerminkan ketidaktentuan dan perbezaan pandangan, namun ada pihak bimbang had bawah akan menjadi sasaran sebenar secara de facto. Pilihan itu akan menentukan cara Korea mengurus gelombang seterusnya dalam pembaharuan sektor kuasa, transformasi perindustrian, elektrifikasi pengangkutan dan pelaburan teknologi bersih.

Apakah sebenarnya cadangan kerajaan?

Para pegawai mengemukakan dua pilihan bagi Sumbangan Ditentukan Negara untuk 2035, iaitu pelan iklim rasmi di bawah Perjanjian Paris. Pilihan pertama menetapkan komitmen untuk mengurangkan pelepasan sebanyak 50 hingga 60 peratus daripada paras 2018 menjelang 2035. Pilihan kedua menetapkan had bawah yang sedikit lebih tinggi, iaitu 53 hingga 60 peratus. Had atas adalah sama bagi kedua-duanya dan digambarkan sebagai sasaran mencabar tetapi berpotensi dicapai jika penerapan teknologi dipercepatkan dan dasar sokongan dilaksanakan tepat pada masanya. Kerajaan turut berkongsi konsep sektoral tentang cara membahagikan sasaran nasional, termasuk pengurangan besar dalam sistem kuasa, pengurangan sederhana dalam pengangkutan dan pengurangan lebih kecil dalam industri berat, yang mengambil kira tekanan daya saing global dan tahap kesediaan teknologi.

Laluan indikatif mengikut sektor menunjukkan sektor kuasa akan memikul beban terbesar pada peringkat awal. Angka draf yang diedarkan semasa pendengaran menyatakan pengurangan sektor kuasa sekitar 69 hingga 75 peratus menjelang 2035, pengurangan besar dalam pengangkutan pada julat 50 hingga awal 60 peratus, dan pengurangan industri yang lebih sederhana, sekitar pertengahan hingga akhir 20 peratus. Pelan itu membayangkan lebih banyak tenaga boleh baharu, pembinaan rangkaian grid yang lebih pantas, penggunaan kenderaan elektrik dan hidrogen yang lebih meluas, serta pelaburan bersasar dalam teknologi pengurangan pelepasan dan kecekapan. Kerajaan turut menyatakan bahawa beberapa ekonomi telah menggunakan julat sasaran untuk pusingan komitmen iklim seterusnya, dengan alasan julat boleh membantu mengurus ketidaktentuan sambil mengekalkan tahap cita-cita keseluruhan.

Menteri Alam Sekitar Kim Sung-hwan menyifatkan julat itu sebagai cara mengimbangi perbezaan pandangan dalam masyarakat sambil menggerakkan ekonomi ke arah sifar bersih menjelang pertengahan abad ini.

Kami mengemukakannya dalam bentuk julat, bukannya satu sasaran tunggal, bagi mencari keseimbangan antara kumpulan masyarakat sivil dengan industri.

Beliau turut menggesa tindakan segera, sambil menekankan jurang antara pelepasan semasa dengan trajektori 2035.

Kita mesti mengurangkan pelepasan gas rumah hijau dalam tempoh sedekad akan datang sebanyak tiga hingga empat kali ganda daripada jumlah yang telah kita kurangkan setakat ini. Dengan kesedaran bahawa baki sepuluh tahun ini ialah masa keemasan untuk kelangsungan hidup kita, kita akan mempercepatkan peralihan besar dalam semua sektor.

Mengapa aktivis berkata sasaran itu tidak mencukupi

Gabungan masyarakat sivil berhujah bahawa had bawah dalam pelan kerajaan tidak selaras dengan tuntutan sains dan undang-undang antarabangsa masa kini. Penilaian Global Pertama pada 2023 menyimpulkan bahawa dunia perlu mengurangkan pelepasan gas rumah hijau bersih kira-kira 60 peratus menjelang 2035 berbanding paras 2019 untuk memastikan had pemanasan 1.5 darjah Celsius masih dapat dicapai. Memandangkan Korea Selatan ialah ekonomi berpendapatan tinggi dengan pelepasan sejarah dan semasa yang besar dalam OECD, kumpulan tempatan berkata prinsip keadilan menuntut negara itu melakukan lebih daripada purata global. Pertubuhan alam sekitar, termasuk Persekutuan Korea bagi Pergerakan Alam Sekitar, menggesa pengurangan minimum 61 peratus daripada paras 2018 menjelang 2035, manakala beberapa platform mencadangkan 65 peratus.

Perkembangan perundangan mengukuhkan hujah mereka. Pada Ogos 2024, Mahkamah Perlembagaan Korea Selatan mengiktiraf hak perlembagaan untuk mendapat perlindungan daripada krisis iklim dan mendapati pelan 2030 tidak mencukupi untuk melindungi hak asasi, sekali gus mendesak kerajaan menerima pakai sasaran berasaskan sains dan adil. Di peringkat antarabangsa pada 2025, Mahkamah Keadilan Antarabangsa menyatakan dalam pendapat nasihat bahawa negara mempunyai budi bicara yang terhad dalam menetapkan komitmen iklim di bawah undang-undang antarabangsa. Pendapat itu menjelaskan bahawa jika komitmen tidak setinggi yang mungkin selaras dengan matlamat 1.5 darjah, komitmen tersebut boleh dianggap sebagai perbuatan yang salah di sisi undang-undang antarabangsa. Aktivis berhujah bahawa had bawah di bawah 60 peratus berisiko tidak memenuhi piawaian perlembagaan domestik mahupun penanda aras antarabangsa baharu. Mereka turut memberi amaran bahawa penggunaan julat membuka ruang untuk sasaran merosot ke paras bawah, sekali gus mengurangkan akauntabiliti dan kepastian bagi pelabur serta kerajaan tempatan.

Mengapa industri memberi amaran pelan itu tidak realistik

Kumpulan perniagaan automotif, keluli, petrokimia dan merentas sektor menggesa agar pendekatan berhati-hati diambil. Persatuan industri berhujah bahawa trajektori semasa sudah pun ketinggalan daripada komitmen 2030, dan berkata langkah tambahan yang besar menjelang 2035 tanpa pelan hala tuju terperinci, pembiayaan dan pembaharuan peraturan akan membahayakan pengeluaran dan pekerjaan. Kumpulan automotif khususnya menekankan skala elektrifikasi pengangkutan yang terkandung dalam senario itu. Unjuran dalaman yang diedarkan dalam industri menganggarkan bahawa untuk mencapai sasaran pertengahan 50 peratus menjelang 2035, hampir 9.5 juta kenderaan sifar pelepasan perlu didaftarkan secara kumulatif menjelang 2030, iaitu kira-kira satu pertiga daripada jumlah kenderaan negara. Mereka menyatakan bahawa jualan kenderaan elektrik domestik perlahan sejak beberapa tahun kebelakangan ini, manakala rangkaian pengecasan, sambungan grid dan kitaran penggantian kenderaan ketinggalan berbanding kadar yang dituntut oleh model tersebut.

Pengeluar keluli dan firma petrokimia menekankan kekangan teknologi serta persaingan global. Pembuatan keluli berasaskan relau bagas sememangnya menghasilkan banyak karbon, dan meskipun pilihan bersih seperti besi terkurang langsung menggunakan hidrogen serta relau arka elektrik semakin maju, perubahan kapasiti memerlukan masa dan modal. Kumpulan industri menuntut panduan sektor yang jelas, jadual waktu yang boleh dijangka dan instrumen lebih kukuh, termasuk kredit cukai, pembiayaan konsesi, kelulusan lebih pantas untuk tenaga bersih dan infrastruktur, serta sokongan kepada projek awal yang membuktikan proses baharu pada skala besar. Mereka turut membangkitkan pendedahan kepada risiko perdagangan. Syarikat yang membekalkan produk kepada Kesatuan Eropah berdepan Mekanisme Pelarasan Sempadan Karbon, yang akan mengenakan caj terhadap import berdasarkan pelepasan terkandung mulai 2026. Firma bimbang langkah lebih pantas berbanding pesaing tanpa sokongan boleh menghakis margin pada masa yang sensitif.

Seorang pegawai kanan perniagaan, ketika membincangkan keseimbangan antara sasaran iklim dengan daya saing, menggesa kerajaan menetapkan kadar yang sesuai.

Tidak perlu mendahului pihak lain dan berdepan tekanan akibat peraturan alam sekitar. Kita perlu menyesuaikan kadarnya.

Adakah pengurangan 60 hingga 61 peratus menjelang 2035 boleh dicapai dari segi teknikal?

Pemodelan terkini menunjukkan pengurangan 60 hingga 61 peratus merentas seluruh ekonomi menjelang 2035 boleh dicapai dari segi teknikal bagi Korea Selatan jika dasar mengutamakan teknologi matang, mempercepat tenaga bersih dan menumpukan usaha pada kecekapan. Kajian bersama yang menggunakan Model Analisis Perubahan Global, diketuai oleh Solutions for Our Climate dengan rakan kongsi di Universiti Maryland, mendapati pengurangan 61 peratus menjelang 2035 boleh dicapai melalui laluan berhati-hati yang berteraskan pilihan terbukti. Senario itu menghentikan penggunaan kuasa arang batu secara berperingkat, mengelakkan pembinaan loji kuasa gas asli cecair baharu, meningkatkan kapasiti solar dan angin dengan pantas berserta penyimpanan tenaga, mengelektrikkan pengangkutan dan mengalihkan pembuatan keluli daripada relau bagas. Analisis itu sengaja mengehadkan kebergantungan pada teknologi yang sangat tidak menentu seperti penangkapan karbon berskala besar, pembakaran bersama hidrogen dalam sektor kuasa atau pembakaran bersama ammonia.

Penilaian berasingan yang menggunakan model bersepadu meneliti dasar Korea semasa dan pakej yang lebih bercita-cita tinggi. Kesimpulannya, dasar sedia ada berkemungkinan hanya menghasilkan pengurangan sekitar pertengahan 30 peratus menjelang 2035 berbanding 2018, jauh daripada komitmen 2030. Di bawah pakej yang dipertingkatkan, kajian itu mendapati terdapat laluan untuk mencapai pengurangan kira-kira 60 peratus tanpa memerlukan offset antarabangsa. Pemacu utamanya ialah penggunaan tenaga angin luar pesisir yang lebih pantas, penghentian penggunaan arang batu secara berperingkat dengan jadual yang jelas, sekatan terhadap pelanjutan jangka hayat kapasiti relau bagas, serta piawaian kecekapan dan elektrifikasi bangunan yang kukuh.

Langkah utama yang dikenal pasti oleh kajian-kajian ini termasuk:

• Menamatkan sepenuhnya operasi loji janakuasa arang batu menjelang 2035 dan membatalkan kapasiti baharu yang dicadangkan bagi loji janakuasa gas, disertai pembangunan pesat tenaga solar, angin dan penyimpanan tenaga.
• Pelaburan besar dalam grid untuk menyambungkan tenaga boleh baharu, mempercepat proses penyambungan dan mengurus turun naik melalui tindak balas permintaan serta penyimpanan.
• Peralihan dalam pembuatan keluli daripada relau bagas kepada relau arka elektrik yang menggunakan besi buruk, bersama projek perintis awal besi terkurang langsung berasaskan hidrogen dan dasar perolehan yang mewujudkan pasaran bagi keluli rendah karbon.
• Elektrifikasi pengangkutan bagi kenderaan ringan, bas dan armada penghantaran, digabungkan dengan infrastruktur pengecasan, sasaran armada dan piawaian kecekapan bahan api bagi model enjin pembakaran yang masih digunakan.
• Kod bangunan yang lebih ketat dan insentif bagi kerja naik taraf menyeluruh serta pam haba di rumah dan bangunan komersial, sekali gus mengurangkan permintaan gas dan beban puncak.
• Penambahbaikan sistem perdagangan pelepasan dan penetapan harga karbon untuk mendorong pengurangan pelepasan pada kos terendah serta membiayai sokongan peralihan untuk pekerja dan masyarakat.

Laluan ini tidak bergantung pada teknologi spekulatif. Sebaliknya, ia bergantung pada peralatan dan instrumen dasar terbukti yang sudah digunakan di banyak pasaran. Cabarannya ialah kepantasan, penyelarasan dan kebolehpercayaan pelaksanaan.

Konteks perundangan dan diplomatik yang membentuk sasaran

Keputusan Korea Selatan bagi 2035 dibuat ketika kerangka perundangan dan diplomatik bagi tindakan iklim semakin ketat. Di bawah Perjanjian Paris, negara-negara mesti mengemukakan pelan iklim baharu atau yang dikemas kini untuk 2035, dengan mengambil kira Penilaian Global Pertama. Penilaian itu menggesa pengurangan besar menjelang 2035, peralihan pesat sektor kuasa serta peningkatan mendadak dalam tenaga boleh baharu dan kecekapan tenaga. Pendapat nasihat Mahkamah Keadilan Antarabangsa pada 2025 melangkah lebih jauh dengan menjelaskan bahawa negara mempunyai kewajipan di bawah undang-undang antarabangsa untuk mencegah kemudaratan iklim yang serius, dan komitmen mesti setinggi yang mungkin berdasarkan matlamat 1.5 darjah serta kemampuan negara. Mahkamah memberi amaran bahawa sumbangan yang lemah mungkin melanggar kewajipan undang-undang dan mencetuskan tanggungjawab terhadap negara lain.

Di dalam negara, keputusan Mahkamah Perlembagaan pada 2024 mengiktiraf hak rakyat untuk mendapat perlindungan daripada krisis iklim dan mengkritik kegagalan pelan 2030 untuk sejajar dengan sains serta pembahagian beban yang saksama. Penggubal undang-undang kini bergerak untuk menggubal laluan pengurangan nasional bagi 2031 hingga 2049, yang perlu menyamai atau mengatasi sasaran 2035 dan menyediakan pencapaian tahunan yang boleh dijangka. Perubahan ini meningkatkan taruhan perundangan dalam pilihan kerajaan. Penetapan had bawah yang selaras dengan sasaran 1.5 darjah dan prinsip keadilan akan mengurangkan risiko litigasi. Pengkritik berkata had bawah yang lebih rendah boleh mengundang saman domestik dan penelitian antarabangsa.

Perdagangan dan daya saing turut membentuk keputusan itu. Kesatuan Eropah sedang melaksanakan caj sempadan karbon secara berperingkat. Pembeli global mengutamakan rantaian bekalan rendah karbon bagi bateri, keluli dan pembinaan kapal, iaitu sektor yang ingin dikembangkan Korea. Sasaran yang kukuh dan boleh dipercayai, disertai dasar pelaksanaan yang jelas, boleh menarik modal swasta dan membuka peluang eksport. Tinjauan terkini dalam kalangan pemimpin perniagaan Korea menunjukkan sokongan meluas terhadap peralihan pantas kepada sistem kuasa berasaskan tenaga boleh baharu dalam tempoh sedekad, menandakan banyak firma melihat bekalan elektrik bersih sebagai strategi daya saing serta matlamat alam sekitar.

Perubahan yang diperlukan dalam sektor utama

Untuk beralih daripada sasaran umum kepada pelaksanaan yang boleh dipercayai, langkah konkrit diperlukan dalam sektor kuasa, industri, pengangkutan dan bangunan. Kerajaan telah menggariskan konsep awal, manakala kajian bebas memetakan langkah praktikal yang menggunakan teknologi lazim tanpa terlalu bergantung pada penyelesaian yang belum pasti.

Kuasa

Teras pengurangan besar ialah grid bersih. Tarikh penamatan operasi arang batu perlu diwajibkan dan disertai instrumen pembiayaan bagi peralihan yang adil dalam masyarakat yang bergantung pada arang batu. Projek gas baharu perlu dinilai semula jika matlamatnya mengelakkan pergantungan berpanjangan dan memenuhi trajektori 2035. Penambahan kapasiti solar dan angin mesti dipercepat melangkaui rancangan semasa, bersama penyimpanan bateri dan fleksibiliti permintaan supaya sistem mampu mengendalikan bahagian penjanaan berubah-ubah yang tinggi. Proses kelulusan dan peraturan guna tanah menjadi halangan utama. Kelulusan dipercepat, perkongsian manfaat komuniti yang lebih baik dan penaiktarafan rangkaian penghantaran diperlukan untuk mengikuti kadar perubahan yang tersirat dalam sasaran pengurangan nasional sebanyak 60 peratus.

Industri

Industri berat menghasilkan sebahagian besar karbon dioksida Korea. Pengeluar keluli boleh menambah kapasiti relau arka elektrik berasaskan besi buruk dan merancang penggunaan besi terkurang langsung berasaskan hidrogen apabila bekalan besi buruk terhad, dengan sokongan perolehan awam bagi bahan rendah karbon. Pengeluar kimia boleh meneroka penggunaan haba berkuasa elektrik, kecekapan dan reka bentuk semula proses. Kerajaan boleh menyokong perkongsian risiko bagi projek pertama seumpamanya melalui jaminan pinjaman dan kontrak untuk perbezaan yang merapatkan jurang harga produk lebih bersih.

Pengangkutan

Elektrifikasi kereta, bas dan armada penghantaran menjadi teras model yang mencapai pengurangan 60 hingga 61 peratus. Ini bermakna rangkaian pengecasan domestik perlu diperluas, kesiapsiagaan grid di depoh dan blok apartmen dipertingkat serta mandat armada dan insentif yang jelas digunakan untuk menggalakkan penggantian kenderaan lebih pantas. Langkah sementara seperti kenderaan hibrid boleh membantu mengurangkan penggunaan bahan api, tetapi trajektori jangka panjang memerlukan kenderaan sifar pelepasan merangkumi bahagian besar jualan baharu jauh sebelum 2035. Perancangan bandar, pengangkutan awam dan kecekapan logistik boleh menambah penjimatan perjalanan dan pengangkutan barang, sekali gus mengurangkan tekanan untuk memenuhi sasaran jualan kenderaan.

Bangunan dan bandar

Piawaian kecekapan yang lebih ketat untuk bangunan baharu, jadual naik taraf yang dipercepat dan penggunaan pam haba secara meluas boleh mengurangkan permintaan gas serta beban puncak. Bandar boleh menerajui usaha melalui perolehan awam, tenaga daerah dan piawaian prestasi bangunan bagi mendorong pelaburan serta mengukuhkan rantaian bekalan peralatan cekap. Langkah-langkah ini memperkukuh peralihan sektor kuasa dan industri dengan mengurangkan permintaan tenaga keseluruhan dan memudahkan penyepaduan tenaga boleh baharu.

Perkembangan proses dan perkara yang perlu diperhatikan

Kerajaan merancang memuktamadkan sasaran 2035 selepas semakan oleh Suruhanjaya Presiden dan Kabinet, kemudian mengemukakannya kepada sekretariat iklim PBB. Proses pendengaran awam sedang berlangsung dan keputusan akhir antara had bawah 50 peratus dengan 53 peratus dijangka tidak lama lagi. Sasaran itu akan membentuk pelan sektor yang perlu disiapkan pada tahun akan datang, termasuk pelan bekalan kuasa yang dikemas kini dan pelan hala tuju pengangkutan. Perhimpunan Kebangsaan juga dijangka menggubal laluan pelepasan 2031 hingga 2049 yang sejajar dengan komitmen baharu 2035.

Beberapa petunjuk akan menunjukkan sejauh mana sasaran itu boleh dipercayai dalam pelaksanaannya. Pertama, had bawah. Had 53 peratus yang disertai pelan hala tuju sektor yang kukuh akan memberikan isyarat lebih tegas berbanding had 50 peratus. Kedua, jadual waktu sektor kuasa. Jadual wajib bagi penamatan operasi arang batu, penghentian kapasiti gas baharu dan pengumuman pelaburan grid akan menunjukkan kesungguhan pelaksanaan. Ketiga, perincian dasar pengangkutan. Cukai eksais, mandat armada, pembiayaan pengecasan serta peraturan bagi bas dan lori akan menentukan sama ada elektrifikasi dapat diperluas. Keempat, sokongan industri. Instrumen pembiayaan baharu, piawaian perolehan dan pembaharuan perdagangan pelepasan boleh menggerakkan projek daripada perancangan kepada pembinaan. Akhir sekali, ketelusan. Belanjawan tahunan, papan pemuka kemajuan dan pelan luar jangka akan membantu negara kekal di landasan jika ekonomi mengalami kejutan.

Ringkas

• Kerajaan mengemukakan dua pilihan bagi 2035, iaitu pengurangan pelepasan 50 hingga 60 peratus atau 53 hingga 60 peratus daripada paras 2018.
• Pelepasan pada 2018 ialah 742.3 juta tan, manakala pada 2023 sekitar 691.6 juta tan. Pengurangan 50 peratus bermakna kira-kira 371.2 juta tan menjelang 2035, sementara pengurangan 60 peratus bermakna sekitar 296.9 juta tan.
• Kumpulan alam sekitar menuntut pengurangan sekurang-kurangnya 61 peratus menjelang 2035, dengan merujuk Penilaian Global dan prinsip keadilan bagi negara berpendapatan tinggi yang banyak mengeluarkan pelepasan.
• Kumpulan industri memberi amaran bahawa sasaran tidak realistik tanpa pelan sektor, pembiayaan dan pembaharuan peraturan yang terperinci.
• Menteri Kim Sung-hwan berkata julat itu mengimbangi pandangan dan menyeru tindakan segera dalam semua sektor.
• Pemodelan menunjukkan pengurangan 60 hingga 61 peratus boleh dicapai melalui langkah terbukti, termasuk penghentian penggunaan arang batu, tiada loji kuasa gas baharu, tenaga boleh baharu dan penyimpanan, perubahan industri serta elektrifikasi pengangkutan.
• Keputusan Mahkamah Perlembagaan pada 2024 dan pendapat nasihat Mahkamah Keadilan Antarabangsa mendorong komitmen yang berasaskan sains, adil dan bercita-cita tinggi.
• Tekanan perdagangan seperti caj sempadan karbon EU menambah insentif untuk eksport rendah karbon dan tenaga bersih.
• Langkah seterusnya termasuk kelulusan Kabinet dan penyerahan kepada PBB, diikuti pelan hala tuju sektor serta penggubalan laluan 2031 hingga 2049.
• Petunjuk yang perlu diperhatikan: had bawah akhir, jadual waktu sektor kuasa, perincian dasar pengangkutan, instrumen pembiayaan industri dan pemantauan kemajuan yang telus.