Korea Selatan Pertimbang Naikkan Umur Persaraan kepada 65 Tahun

Negara yang menua pesat menimbang cara mengekalkan warga Korea berusia lanjut dalam pekerjaan

Korea Selatan sedang menuju perubahan tenaga kerja paling besar dalam beberapa dekad. Parti Demokrat yang memerintah sedang menyediakan undang-undang untuk menaikkan umur persaraan berkanun daripada 60 kepada 65 tahun secara berperingkat, bermula seawal 2027 dan diselaraskan sepenuhnya dengan kelayakan pencen negara menjelang 2033. Penyokong berkata perubahan itu akan menutup jurang pendapatan yang berlarutan selama bertahun-tahun sebelum pencen mula dibayar, selain membantu mengurangkan kemiskinan warga emas. Kumpulan perniagaan memberi amaran bahawa langkah itu akan meningkatkan kos buruh, memperlahankan pengambilan pekerja muda dan mengekalkan peraturan tempat kerja yang tegar melainkan sistem gaji dimodenkan pada masa yang sama.

Perbahasan semakin hangat selepas parti itu menubuhkan jawatankuasa khas pada 3 Nov untuk menyelaraskan usaha dengan kesatuan sekerja utama dan kumpulan majikan. Beberapa rang undang-undang sedang dibincangkan, termasuk cadangan menaikkan umur persaraan kepada 63 tahun pada 2027, 64 tahun pada 2032 dan 65 tahun pada 2033. Gabungan pemerintah mahu rang undang-undang dibentangkan sebelum penghujung tahun, namun jurang antara pihak buruh dengan pengurusan menunjukkan rundingan sukar bakal berlangsung.

Persoalannya ialah bagaimana negara itu mengurus peralihan pesat kepada masyarakat yang jauh lebih berusia serta kumpulan pekerja yang semakin mengecil. Pilihan dasar ini akan memberi kesan kepada senarai gaji syarikat, laluan kerjaya graduan muda dan kewangan warga emas yang sering berdepan pekerjaan tidak stabil selepas meninggalkan pekerjaan sepenuh masa pada usia 60 tahun. Ini merupakan pilihan sosial selain peraturan buruh, dan akan membentuk cara generasi berkongsi pekerjaan dan pendapatan pada tahun-tahun mendatang.

Mengapa perubahan ini dipertimbangkan

Korea Selatan kini menjadi masyarakat supermenua, dengan lebih daripada seorang daripada setiap lima penduduk berusia 65 tahun atau lebih. Kadar kesuburannya paling rendah di dunia, kali terakhir diukur pada 0.75 anak bagi setiap wanita. Populasi usia bekerja, yang memuncak pada 37.6 juta orang pada 2019, dijangka jatuh di bawah 30 juta menjelang 2040, menurut data kerajaan. Kelompok besar generasi ledakan bayi negara itu, kira-kira 9.5 juta orang, sedang bersara beramai-ramai. Pengunduran mereka akan menghilangkan pengalaman dan boleh menekan pertumbuhan jika tidak diurus dengan teliti.

Pencen mula dibayar lebih lewat daripada usia persaraan kebanyakan pekerja. Umur persaraan berkanun diseragamkan pada 60 tahun di semua tempat kerja pada 2017. Bagi mereka yang lahir antara 1964 hingga 1973, Perkhidmatan Pencen Negara membayar faedah mulai usia 63 tahun. Mulai 2033, kelayakan pencen meningkat kepada 65 tahun. Ramai pekerja lebih berusia berdepan tiga hingga lima tahun tanpa pendapatan stabil selepas bersara secara rasmi. Ramai mengambil pekerjaan bergaji rendah atau tidak tetap untuk menampung kehidupan. Ini membantu menjelaskan mengapa Korea mempunyai kadar kemiskinan warga emas tertinggi dalam kalangan ekonomi maju.

Penyokong kenaikan umur persaraan berhujah bahawa melanjutkan pekerjaan rasmi hingga usia 65 tahun akan merapatkan jurang pendapatan itu. Mereka berkata langkah tersebut akan membolehkan pekerja mahir kekal dalam pekerjaan lebih lama, beralih secara beransur-ansur daripada kerjaya dan mengurangkan tekanan terhadap program kebajikan sosial dengan mengecilkan jumlah warga emas yang tiada gaji sebelum pencen bermula.

Kesan cadangan semasa

Penggubal undang-undang sedang mempertimbangkan kenaikan berperingkat kepada usia 65 tahun, selaras dengan peningkatan umur kelayakan pencen. Satu rang undang-undang utama menyasarkan usia 63 tahun menjelang 2027, 64 tahun menjelang 2032 dan 65 tahun menjelang 2033. Matlamatnya adalah memberi masa kepada syarikat untuk menyesuaikan pengambilan kakitangan, latihan dan struktur gaji, serta membolehkan pihak buruh dan pengurusan berunding tentang perubahan peranan dan tanggungjawab apabila lebih ramai orang bekerja hingga pertengahan usia 60-an.

Bagi membina kata sepakat, kumpulan kerja Perhimpunan Kebangsaan mengadakan rundingan dengan dua gabungan kesatuan utama, Gabungan Kesatuan Sekerja Korea dan Persekutuan Kesatuan Sekerja Korea, serta Persekutuan Perusahaan Korea yang mewakili majikan. Rundingan turut merangkumi alternatif kepada peluasan umur berkanun yang seragam, seperti kewajipan mengekalkan pekerja selepas usia 60 tahun melalui kontrak penggajian semula. Model itu digunakan di Jepun, apabila banyak syarikat memberhentikan pekerja pada usia 60 tahun tetapi mengambil mereka semula bagi memastikan pekerjaan berterusan hingga usia 65 tahun, kadangkala dengan perubahan tugas atau waktu kerja.

Kelulusan rang undang-undang itu belum pasti. Parti pemerintah mahu menggubal undang-undang menjelang akhir tahun, namun kumpulan perniagaan mahukan reformasi gaji dilaksanakan serentak, sementara sesetengah penggubal dasar memilih laluan penggajian semula dan bukannya perubahan menyeluruh kepada umur persaraan berkanun. Apa jua langkah yang diputuskan berkemungkinan dilaksanakan secara berperingkat dan disertai panduan mengenai gaji serta reka bentuk pekerjaan bagi pekerja berusia lanjut.

Gerakan buruh melihatnya sebagai penampan kemiskinan

Kesatuan sekerja menganggap reformasi itu sebagai tindak balas mendesak terhadap kemiskinan warga emas dan tenaga kerja yang semakin mengecil. Mereka berkata umur persaraan yang lebih tinggi ialah cara paling mudah untuk menampung tahun-tahun sebelum pencen bermula, dan kebimbangan tentang kemerosotan produktiviti atau pengurangan peluang pekerjaan belia dibesar-besarkan.

Yang Kyung-su, yang mengetuai Gabungan Kesatuan Sekerja Korea, mengaitkan cadangan itu dengan realiti demografi jangka panjang serta keperluan melindungi warga emas yang terdedah. Beliau juga berpendapat gabungan dasar yang tepat dapat membantu kedua-dua golongan muda dan tua.

Ketika menjelaskan pendiriannya, Yang berkata keutamaan ialah mencegah kesusahan apabila negara semakin menua dan pada masa yang sama mewujudkan pekerjaan yang baik untuk golongan muda. Beliau menyifatkan peluasan umur persaraan sebagai bahagian penting dalam rancangan itu.

Walaupun kadar kelahiran meningkat semula hari ini, populasi usia bekerja pasti terus berkurangan dalam tempoh 20 tahun akan datang. Kita memerlukan dasar yang dapat mengurangkan kemiskinan warga emas dengan melanjutkan umur persaraan dan memberi harapan kepada golongan muda melalui penciptaan lebih banyak pekerjaan berkualiti.

Kim Dong-myeong, ketua Persekutuan Kesatuan Sekerja Korea, menyifatkan langkah itu sebagai cara yang adil untuk menghalang pekerja berusia lanjut daripada jatuh miskin apabila mereka sebaliknya akan kehilangan pendapatan antara usia 60 tahun dengan umur kelayakan pencen.

Melanjutkan umur persaraan ialah tuntutan yang sangat munasabah untuk menghalang orang daripada jatuh miskin pada usia tua.

Penyokong turut merujuk kepada realiti pekerjaan. Ramai pekerja berusia lewat 50-an berdepan pemotongan gaji di bawah aturan gaji puncak, yang dipanggil sedemikian, sebelum diwajibkan bersara pada usia 60 tahun. Amalan itu boleh mendorong mereka ke pekerjaan sementara atau sambilan, dengan gaji jauh lebih rendah dan faedah terhad. Satu kajian hak asasi manusia baru-baru ini mengkritik pemotongan gaji berkaitan usia dan pemberhentian paksa kerana memudaratkan pekerja berusia lanjut. Bridget Sleap, seorang penyelidik yang meneliti amalan syarikat dan temu bual dengan pekerja terjejas, berkata dasar sedemikian menjejaskan hak dan mendorong pendapatan rendah dalam kalangan warga emas.

Mereka menafikan peluang kepada pekerja berusia lanjut untuk terus bekerja dalam pekerjaan utama mereka, membayar mereka dengan gaji lebih rendah dan menolak mereka ke pekerjaan tidak menentu yang bergaji lebih rendah, semata-mata kerana usia mereka. Kerajaan harus berhenti menghukum pekerja kerana semakin berusia.

Pemimpin kesatuan juga berhujah bahawa mengekalkan kakitangan berpengalaman hingga usia 65 tahun dapat menyokong produktiviti dan membantu syarikat memindahkan kemahiran kepada pasukan lebih muda. Mereka menyokong peluasan tanpa pemotongan gaji secara menyeluruh, di samping pelaburan dalam latihan, keselamatan dan tempat kerja mesra usia.

Kumpulan perniagaan beri amaran tentang kos dan pengambilan pekerja

Kumpulan majikan menerima hakikat cabaran demografi tetapi berhujah bahawa peluasan wajib hingga usia 65 tahun, tanpa perubahan kepada penetapan gaji, akan membebankan kos dan mengurangkan peluang bagi pencari kerja muda. Persekutuan Industri Korea menganggarkan peluasan umur persaraan daripada 60 kepada 65 tahun boleh menambah kira-kira 30.2 trilion won kepada kos buruh tahunan dengan mengekalkan kira-kira 590,000 pekerja tetap berusia 60 hingga 64 tahun dalam senarai gaji. Kumpulan itu membandingkan beban tersebut dengan kos mengambil kira-kira 900,000 pekerja berusia lewat 20-an.

Penyelidikan bank pusat menonjolkan kesan timbal balik terhadap pekerja baharu. Bank Korea mendapati bahawa mengekalkan seorang lagi pekerja berusia lanjut boleh mengurangkan peluang pekerjaan antara 0.4 hingga 1.5 pekerja lebih muda, berdasarkan pengalaman lalu dan keadaan ekonomi. Bank itu turut menganggarkan bahawa penangguhan persaraan selama setahun boleh menghapuskan kira-kira 50,000 pekerjaan tetap belia dalam tahun biasa, khususnya dalam persekitaran pertumbuhan perlahan.

Majikan lebih mengutamakan sistem pengambilan semula selepas usia 60 tahun, dengan kontrak baharu yang boleh melaraskan gaji, waktu kerja dan tugas mengikut peranan. Mereka berkata pendekatan ini boleh memperluas peluang kerja untuk warga emas sambil menyediakan ruang bagi graduan baharu. Persekutuan Perusahaan Korea menggesa penggubal undang-undang meluluskan undang-undang khas mengenai penggajian semula yang menggalakkan pekerja terus bekerja selepas usia 60 tahun melalui kontrak berasingan, bukannya menaikkan umur berkanun secara menyeluruh.

Dalam pendirian rasminya, persekutuan majikan memberi amaran bahawa peluasan seragam akan paling membebankan firma kecil dan sederhana serta boleh meruncingkan ketegangan antara generasi yang bersaing untuk peranan sama. Badan itu turut berkata sistem gaji berasaskan kekananan, yang menaikkan gaji terutamanya mengikut tempoh perkhidmatan, perlu dimodenkan agar gaji mencerminkan pekerjaan dan prestasi, bukannya usia atau tempoh bekerja.

Kumpulan itu merumuskan pendiriannya dalam satu kenyataan yang menggesa penggubal undang-undang mengutamakan pendekatan fleksibel yang mengekalkan warga emas dalam pekerjaan tanpa menghalang pengambilan pekerja baharu.

Hanya jika pekerjaan warga emas diperluas melalui sistem pengambilan semula, dengan menamatkan kontrak pekerjaan sedia ada dan menandatangani kontrak baharu, kesan negatif terhadap pekerjaan belia dapat dikurangkan.

Pemimpin majikan juga berhujah bahawa sistem gaji Korea belum menyesuaikan diri dengan era pertumbuhan lebih rendah. Mereka menyeru penggunaan gaji berasaskan pekerjaan dan penilaian prestasi, serta merujuk kepada sokongan kerajaan baru-baru ini terhadap prinsip gaji setara bagi kerja setara. Penyokong perniagaan berkata sebarang reformasi persaraan harus disertai insentif untuk mengambil semula warga emas dan rangka kerja undang-undang yang jelas, yang membolehkan firma melaraskan peranan serta waktu kerja selepas usia 60 tahun.

Persoalan gaji menjadi inti pertikaian

Inti pertikaian ini ialah cara rakyat Korea dibayar. Banyak syarikat besar dan badan sektor awam masih menggunakan sistem gaji berasaskan kekananan, yang menaikkan gaji mengikut tempoh perkhidmatan. Sistem warisan itu membantu menyokong pekerjaan sepanjang hayat ketika dekad pertumbuhan pesat, tetapi kini mewujudkan keluk gaji yang curam pada penghujung kerjaya. Amalan gaji puncak, apabila syarikat mengurangkan gaji pekerja berusia lewat 50-an sebelum persaraan pada usia 60 tahun, merupakan perkara biasa. Tujuannya adalah membebaskan sumber untuk pengambilan pekerja dan melancarkan produktiviti. Namun, ramai pekerja akhirnya menerima gaji lebih rendah sebelum keluar secara mendadak daripada pekerjaan standard.

Persatuan majikan berhujah bahawa mengubah umur persaraan tanpa mengubah struktur gaji ini akan mengukuhkan kos tinggi pada tahun-tahun paling mahal. Mereka mahu ruang untuk menempatkan kakitangan berusia lanjut dalam peranan dengan tanggungjawab berbeza, jadual lebih ringan atau tugas membimbing, dengan pampasan disesuaikan mengikut pekerjaan. Sesetengah syarikat besar sudah mengambil semula pesara melalui kontrak bertempoh tetap dengan gaji kira-kira 70 peratus daripada gaji terdahulu. Rangka kerja nasional untuk pendekatan itu, yang disokong insentif, merupakan salah satu pilihan yang sedang dipertimbangkan.

Pakar akademik merujuk kepada data yang menonjolkan ketegaran sistem semasa. Penyelidikan yang dipetik penggubal dasar mendapati bahawa pekerja tetap dengan tempoh perkhidmatan melebihi 30 tahun memperoleh gaji hampir tiga kali ganda berbanding pekerja baharu. Jurang itu lebih besar daripada ekonomi setara. Pada masa yang sama, lebih separuh tempat kerja tidak mempunyai sistem gaji rasmi, sekali gus memburukkan struktur dwilapis yang menyaksikan majikan besar dan sektor awam mengikuti peraturan tegar, sementara banyak firma kecil beroperasi dengan aturan tidak formal.

Inilah sebabnya ramai menganggap reformasi gaji dan persaraan tidak dapat dipisahkan. Sistem moden yang mencerminkan kandungan pekerjaan dan prestasi boleh memudahkan lebih ramai orang kekal bekerja hingga pertengahan usia 60-an tanpa menyekat pengambilan pekerja peringkat permulaan. Pihak buruh membalas bahawa reformasi gaji tidak boleh dijadikan alasan untuk pemotongan gaji secara menyeluruh. Mereka menyokong rundingan mengikut industri yang mengaitkan pelarasan dengan kandungan pekerjaan tertentu, keselamatan, latihan semula dan perubahan waktu kerja secara sukarela.

Adakah mengekalkan warga emas lebih lama mengurangkan pekerjaan belia

Terdapat bukti kesan timbal balik dalam pasaran buruh yang ketat atau semasa kemerosotan ekonomi. Anggaran Bank Korea mengenai kesan pengurangan peluang pekerjaan telah mencetuskan kebimbangan dalam kalangan pencari kerja muda. Tinjauan terhadap golongan dewasa muda menunjukkan kebimbangan besar bahawa persaraan lebih lewat akan mengehadkan kekosongan dan memperlahankan kenaikan pangkat. Ramai graduan sudah pun menghadapi persaingan sengit bagi jumlah peranan yang terhad di syarikat besar dan sektor awam.

Penyelidik lain berkata kesannya tidak berlaku secara automatik dan bergantung pada pertumbuhan, reka bentuk pekerjaan serta cara syarikat melaraskan gaji. Sesetengah ahli ekonomi berpendapat pekerja lebih tua dan muda sering menjalankan tugas berbeza, maka penggantian satu untuk satu kurang berlaku apabila firma berkembang. Mereka merujuk pengalaman Jepun, apabila pekerjaan berterusan selepas usia 60 tahun menjadi meluas sementara pengangguran belia kekal rendah. Namun, Jepun mengiringi pekerjaan berterusan dengan pelarasan gaji, waktu kerja fleksibel dan subsidi awam untuk menyokong model itu.

Kualiti pekerjaan juga penting. Jika firma mengambil semula warga emas dengan gaji dan waktu kerja yang mencerminkan tugas yang diubah suai, mereka mungkin terus mengambil kakitangan muda, khususnya bagi peranan yang memerlukan kemahiran teknikal baharu. Jika gaji di peringkat tertinggi kekal tegar, firma mungkin menangguhkan pengambilan pekerja. Penggubal dasar sedang menimbang kedua-dua jenis bukti ketika merangka pendekatan seimbang.

Pengajaran daripada Jepun dan ekonomi lain yang menua

Jepun memberikan contoh paling hampir. Pada 2006, negara itu mengekalkan umur persaraan berkanun pada 60 tahun tetapi mewajibkan syarikat memastikan pekerjaan berterusan hingga usia 65 tahun melalui salah satu daripada tiga pilihan. Kebanyakan firma memilih pengambilan semula melalui kontrak baharu. Kerajaan kemudian memperkukuh rangka kerja itu dan menawarkan faedah warga emas yang menambah gaji apabila pendapatan selepas persaraan jatuh di bawah tiga perempat daripada pendapatan terdahulu. Bantuan yang dibiayai melalui insurans pekerjaan itu boleh menambah 10 hingga 25 peratus kepada gaji bulanan, sekali gus menggalakkan firma dan pekerja menerima peranan yang disesuaikan.

Rangka kerja itu mendorong syarikat melaksanakan laluan penggajian semula secara meluas. Ia juga menormalkan perubahan peranan selepas usia 60 tahun, seperti beralih kepada tugas membimbing, melatih, menjaga keselamatan atau mengurus projek yang sesuai dengan pengalaman. Pendekatan itu tidak menghapuskan tekanan terhadap pencari kerja muda, tetapi menyediakan laluan peralihan bagi pekerja lebih berusia tanpa sekadar menaikkan umur berkanun. Kumpulan majikan Korea mahukan model serupa, dengan ruang tambahan untuk mengalihkan gaji agar mencerminkan kandungan pekerjaan dan prestasi.

Negara-negara Eropah mengambil pendekatan berbeza dengan menaikkan umur pencen dan sering mengaitkan umur persaraan dengan jangka hayat. Banyak negara turut membenarkan persaraan separa, apabila pekerja mengurangkan waktu kerja sambil menerima sebahagian daripada pencen mereka. Peraturan pencen Korea berbeza dan kadar gantian lebih rendah, hanya meliputi sebahagian daripada gaji terdahulu. Semakan aktuari memberi amaran bahawa tanpa reformasi, dana pencen boleh kehabisan menjelang 2050-an. Hal ini menjadikan pekerjaan berterusan lebih penting kepada kewangan isi rumah dan asas cukai.

Sebarang model Korea perlu disesuaikan dengan keadaan tempatan. Ini termasuk peraturan untuk perniagaan kecil, yang berdepan nisbah kos buruh lebih tinggi dan kapasiti sumber manusia yang terhad, serta sokongan bersasar untuk latihan semula dan tempat kerja mesra usia. Ia juga bermakna perlindungan daripada diskriminasi supaya pekerja berusia lanjut tidak terperangkap dalam peranan berkualiti rendah dan pekerja muda terus mempunyai laluan jelas ke pekerjaan berkerjaya.

Politik, masa dan rupa kemungkinan kompromi

Parti pemerintah mahu membentangkan rang undang-undang terperinci sebelum penghujung tahun. Jawatankuasa khas sedang mengumpulkan pendirian kesatuan dan majikan serta meneliti pilihan yang menggabungkan peluasan berkanun secara berperingkat dengan laluan penggajian semula. Penggubal undang-undang sedang menimbang sama ada perubahan perlu dilaksanakan secara menyeluruh atau langkah yang berbeza mengikut saiz syarikat dan sektor perlu diterima pakai.

Laluan kompromi boleh merangkumi unsur-unsur berikut. Pertama, kenaikan berperingkat umur persaraan berkanun agar selaras dengan umur kelayakan pencen. Kedua, rangka kerja undang-undang yang jelas bagi penggajian semula selepas usia 60 tahun, dengan panduan mengenai reka bentuk semula pekerjaan, latihan, keselamatan dan penggunaan kontrak bertempoh tetap. Ketiga, pemodenan gaji ke arah sistem berasaskan pekerjaan dan prestasi, yang dirundingkan pada peringkat industri atau syarikat, dengan perlindungan daripada pemotongan sewenang-wenangnya. Keempat, sokongan bersasar untuk firma kecil dan sederhana, termasuk subsidi latihan, teknologi dan laluan kerja sambilan bagi kakitangan berusia lanjut. Kelima, program pelaburan dalam kemahiran dan latihan amali pekerja muda, agar pengambilan pekerja peringkat permulaan berterusan walaupun lebih ramai warga emas kekal bekerja.

Institusi sektor awam boleh menguji model baharu itu, sekali gus memberikan contoh bagi reka bentuk semula pekerjaan, bimbingan dan penggiliran peranan. Pelaporan telus mengenai pengambilan, pengekalan dan hasil gaji mengikut kumpulan umur akan membantu orang ramai menilai sama ada reformasi itu meningkatkan keadilan. Matlamat dasar ini jelas, iaitu mengekalkan lebih ramai warga emas dalam pekerjaan yang baik tanpa menutup peluang kepada generasi seterusnya. Gabungan tepat peraturan dan insentif akan menentukan sama ada negara itu berjaya memenuhi matlamat tersebut.

Sekilas Pandang

• Penggubal undang-undang parti pemerintah sedang merangka pelan berperingkat untuk menaikkan umur persaraan berkanun daripada 60 kepada 65 tahun, dengan penyelarasan penuh kepada umur kelayakan pencen menjelang 2033.
• Perubahan itu menyasarkan jurang pendapatan tiga hingga lima tahun sebelum pencen bermula, yang mendorong ramai warga emas menerima pekerjaan bergaji rendah atau tidak tetap.
• Korea Selatan ialah masyarakat supermenua dengan kadar kesuburan terendah di dunia dan populasi usia bekerja yang semakin mengecil, dijangka jatuh di bawah 30 juta menjelang 2040.
• Kumpulan majikan menganggarkan kos buruh tahunan meningkat kira-kira 30.2 trilion won jika umur persaraan dinaikkan kepada 65 tahun tanpa reformasi gaji.
• Penyelidikan Bank Korea menunjukkan mengekalkan seorang pekerja lebih berusia boleh mengurangkan peluang pekerjaan antara 0.4 hingga 1.5 pekerja lebih muda, dengan kira-kira 50,000 pekerjaan belia berisiko terjejas akibat penangguhan persaraan selama setahun.
• Kesatuan berkata peluasan umur persaraan akan mengurangkan kemiskinan warga emas dan mengekalkan kemahiran di tempat kerja, serta menyeru pelaburan dalam latihan dan keselamatan untuk kakitangan lebih berusia.
• Majikan menyokong model penggajian semula selepas usia 60 tahun, dengan kontrak baharu yang menyelaraskan gaji dan tugas, serta menggesa peralihan kepada gaji berasaskan pekerjaan dan prestasi.
• Pendekatan pekerjaan berterusan Jepun menggabungkan penggajian semula dengan tambahan gaji daripada dana awam dan menjadi rujukan dalam perbahasan Korea.
• Penggubal dasar sedang meneroka kompromi yang menggabungkan peluasan berperingkat, peraturan penggajian semula, pemodenan gaji serta sokongan untuk firma kecil dan pencari kerja muda.
• Rang undang-undang dijangka dibentangkan di Perhimpunan Kebangsaan sebelum akhir tahun, dengan reka bentuk muktamad bergantung pada rundingan antara pihak buruh dan pengurusan serta kata sepakat politik.