Sektor Eksport Korea Berdepan Persaingan China yang Semakin Sengit

Eksportir Korea bersiap menghadapi persaingan lebih sengit

Tinjauan baharu terhadap pengeluar utama Korea menunjukkan persaingan dari China dijangka meningkat dengan ketara dalam semua sektor sepanjang lima tahun akan datang. Dalam tinjauan Persekutuan Industri Korea (FKI) terhadap 200 daripada 1,000 syarikat terbesar negara itu mengikut jualan, responden berkata pesaing China boleh mengatasi kesemua 10 sektor eksport utama Korea dalam tempoh lima tahun. Kini, 62.5 peratus syarikat melihat China sebagai pesaing utama mereka di pasaran global, jauh mengatasi Amerika Syarikat pada 22.5 peratus dan Jepun pada 9.5 peratus. Menjelang 2030, 68.5 peratus menjangkakan China menjadi pesaing utama, manakala 22 peratus menyebut Amerika Syarikat dan 5 peratus Jepun.

Untuk mengukur tekanan itu, tinjauan menetapkan daya saing Korea pada 100 dan meminta syarikat menilai negara lain. China dilihat berada pada 102.2 sekarang dan dijangka meningkat kepada 112.3 menjelang 2030. Amerika Syarikat berada pada 107.2 hari ini dan diunjurkan mencapai 112.9, sekali gus hampir setara dengan China dalam tempoh lima tahun. Merentasi pelbagai industri, responden berkata syarikat China sudah lebih berdaya saing berbanding rakan Korea dalam sektor keluli, jentera am, bateri sekunder, paparan, serta automotif dan alat ganti. Korea masih mendahului tipis dalam semikonduktor, elektronik dan elektromekanikal, pembinaan kapal, petrokimia, serta bio kesihatan, namun syarikat menjangkakan China mengatasi Korea dalam setiap bidang ini menjelang 2030.

Pemimpin korporat turut membandingkan bentuk persaingan. Menurut mereka, China semakin maju dari segi harga, produktiviti dan sokongan kerajaan. Amerika Syarikat pula lebih unggul dalam kekuatan jenama, tenaga kerja utama dan teknologi teras. Syarikat Korea menyebut beberapa halangan kepada pertumbuhan mereka sendiri: kebimbangan terhadap kemerosotan kualiti produk pada 21.9 peratus, peningkatan risiko global pada 20.4 peratus, penyusutan pasaran domestik akibat kemerosotan penduduk pada 19.6 peratus, serta kekurangan pekerja mahir dalam bidang seperti kecerdasan buatan pada 18.5 peratus.

Taruhannya besar bagi ekonomi yang sejak sekian lama bergantung pada perdagangan untuk memacu pertumbuhan dan membiayai inovasi. Amaran daripada bilik lembaga pengarah bukan sekadar tentang produk yang lebih murah. Ia juga berkaitan kepantasan, skala dan corak organisasi perindustrian yang sangat berbeza, yang muncul dari China dan menggabungkan permintaan domestik yang besar, kitaran pelaburan pantas serta penggunaan meluas perisian dan automasi di kilang.

Sektor yang paling berisiko

Lima sektor sudah pun ketinggalan, menurut syarikat yang ditinjau. Dalam sektor keluli, lebihan bekalan global dan kos China yang lebih rendah sejak sekian lama menekan pengilang Korea, sementara pengeluar China melabur dalam keluli berkekuatan tinggi dan gred khusus. Dalam sektor jentera am, jurang harga dan jadual penghantaran yang pantas membantu syarikat China memenangi pesanan di pasaran membangun. Dalam sektor bateri sekunder, China semakin mendahului menerusi kepimpinan dalam bahan, rantaian bekalan dan skala, khususnya dengan kimia litium ferum fosfat yang mengurangkan kos. Dalam sektor paparan, pengeluar China meningkatkan kapasiti panel kristal cecair dan mula memasuki pasaran panel pemancar cahaya organik premium. Dalam sektor automotif dan alat ganti, jenama China mengeksport dengan lebih meluas, manakala model elektrik mereka mengubah jangkaan harga di pasaran utama.

Dalam lima sektor yang masih diterajui Korea hari ini, para eksekutif melihat kelebihan itu semakin pudar. Bagi semikonduktor, responden menilai daya saing China pada 99.3 sekarang, namun menjangkakan angka itu mencapai 107.1 menjelang 2030. Dalam sektor elektronik dan elektromekanikal, kedudukan China meningkat daripada 99.0 kepada unjuran 113.0. Dalam pembinaan kapal, China meningkat daripada 96.7 kepada 106.7. Dalam petrokimia dan produk petroleum, daripada 96.5 kepada 106.2. Dalam bio kesihatan, daripada 89.2 kepada 100.4. Tempoh itu bukanlah jauh bagi industri yang membuat pelaburan dalam kitaran panjang.

Amerika Syarikat kekal sebagai pesaing utama dalam beberapa bidang. Syarikat Korea kini melihat diri mereka lebih unggul berbanding rakan Amerika dalam pembuatan keluli, pembinaan kapal dan bateri sekunder. Menjelang 2030, mereka menjangkakan pengeluar keluli Amerika akan mendahului. Mesej daripada bilik lembaga pengarah ialah Korea berdepan persaingan di dua medan, dengan pencabar China semakin pantas dari segi kos dan skala, manakala syarikat Amerika menekankan bakat, jenama dan penyelidikan huluan.

Semikonduktor kekal penting, tetapi persaingan berubah

Cip menjadi tunjang profil eksport Korea dan menggambarkan perubahan peta persaingan. Kajian industri oleh Agensi Promosi Perdagangan-Pelaburan Korea (KOTRA) menunjukkan China sebagai pesaing utama Korea dalam sektor semikonduktor, dengan indeks persamaan eksport sebanyak 72.2 pada suku ketiga. Pencabar lain turut mendapat tempat. Indeks Taiwan meningkat 7.6 mata dalam tempoh empat tahun kepada 32.5, manakala indeks Malaysia naik 6 mata kepada 50.5. Malaysia kini mengendalikan kira-kira 13 peratus pemasangan, pengujian dan pembungkusan global, yang menjadi langkah penting apabila cip termaju memerlukan susunan bertindan yang kompleks serta sambungan antara komponen berketepatan tinggi.

Laluan cip berubah

Eksport cip Korea juga menuju ke destinasi baharu apabila rantaian bekalan menyesuaikan diri. Bahagian eksport ke China dan Hong Kong merosot daripada 61.6 peratus pada 2020 kepada 51.7 peratus pada 2024. Dalam jumlah itu, bahagian China turun daripada 40.2 peratus kepada 33.3 peratus, manakala Hong Kong daripada 20.9 peratus kepada 18.4 peratus. Eksport ke Amerika Syarikat secara umumnya kekal stabil pada kira-kira 7 peratus, namun penghantaran yang berkaitan dengan pasaran AS lebih besar apabila jualan ke Taiwan turut diambil kira. Ini kerana memori jalur lebar tinggi (HBM) keluaran Korea dipasang bersama pemproses grafik di Taiwan sebelum dihantar kepada pelanggan Amerika. Bahagian Taiwan dalam eksport cip Korea melonjak daripada 6.4 peratus pada 2020 kepada 14.5 peratus pada 2024. Bahagian Vietnam juga meningkat apabila pengeluaran elektronik beralih dari China, dengan pengeluar komponen Korea mengikuti barisan pemasangan akhir ke Asia Tenggara.

Pesaing baharu dalam pembungkusan

Proses bahagian belakang seperti pemasangan, pengujian dan pembungkusan semakin penting apabila peningkatan prestasi bergantung pada pembungkusan termaju, bukan litografi bahagian hadapan semata-mata. Malaysia berkembang menjadi hab utama dalam bahagian rantaian ini. Bagi Korea, hal itu merupakan peluang dan juga amaran. Penyumberan luar boleh mempercepat peningkatan skala dan mengurangkan kos, namun turut mewujudkan kebergantungan pada kapasiti di luar negara. Syarikat Korea dan penggubal dasar sedang meneliti cara memperluas pembungkusan termaju di dalam negara, sambil memanfaatkan kapasiti rakan kongsi di Asia untuk menangani lonjakan permintaan.

Mengapa syarikat China semakin merapatkan jurang

Kelebihan China bukan lagi sekadar tenaga kerja murah. Ia merangkumi skala, logistik cekap, pasaran domestik yang besar dan pelaburan strategik dalam kepakaran. Kajian yang menjejaki inovasi dalam industri termaju menunjukkan peningkatan hasil daripada makmal dan kilang China. Negara itu sudah mendahului dalam beberapa pasaran seperti kenderaan elektrik dan bateri, serta semakin mengejar dalam bidang lain seperti robotik dan bahan kimia. Model pengeluaran juga berubah. Kilang menggunakan lebih banyak automasi dan perisian, termasuk sistem kecerdasan buatan yang mengurus inventori, menjalankan pemeriksaan kualiti proses dan mengawal robotik. Ini membantu memendekkan masa kitaran dan mengurangkan kecacatan, sekali gus menurunkan kos serta membebaskan modal untuk mempercepat kemas kini produk.

Tekanan kos dari China membentuk semula harga global. Sel bateri berasaskan kimia litium ferum fosfat menjadi lebih murah dan boleh diharap. Pengeluar kereta China mengeksport model pada harga yang memaksa pesaing menilai semula reka bentuk dan sumber bekalan mereka. Panel solar jauh lebih murah berbanding sedekad lalu. Sebahagian daripada trend ini berpunca daripada skala dan pembelajaran proses, bukan subsidi semata-mata. Kesannya, pengiraan kos menjadi lebih mencabar bagi pesaing, yang perlu sama ada menyamai kos itu atau membezakan produk dengan ketara dari segi prestasi dan perisian.

Kekuatan jenama turut menjadi sebahagian daripada perkembangan ini. Syarikat China beransur-ansur meningkatkan persepsi terhadap kualiti produk mereka di pasaran global. Tinjauan FKI menunjukkan Korea mungkin tidak lagi mempunyai kelebihan jenama yang jelas menjelang 2030. Ini akan menghapuskan salah satu perlindungan terakhir yang membantu syarikat Korea mempertahankan harga dalam segmen premium.

Langkah syarikat Korea di lapangan

Juara industri Korea tidak berdiam diri. Pengeluar memori melabur besar-besaran dalam HBM dan memori premium lain untuk beban kerja kecerdasan buatan. Peneraju paparan menumpukan lebih banyak usaha pada panel premium untuk telefon, tablet dan TV, yang mengutamakan kualiti imej dan penggunaan kuasa. Pembuat kapal memenangi pesanan bagi kapal pengangkut gas cecair dan projek luar pesisir yang kompleks, bidang yang memerlukan keupayaan kejuruteraan mendalam serta penghantaran yang boleh diharap. Syarikat kimia bergerak ke arah bahan bernilai lebih tinggi yang digunakan dalam bateri, pembungkusan termaju dan elektronik. Pengeluar kereta menumpukan pada ciri perisian, bateri generasi seterusnya dan rangkaian khidmat global yang boleh diharap untuk membezakan barisan kenderaan elektrik mereka daripada pesaing bajet.

Persaingan dengan China di pasaran eksport bukan hanya mengancam margin. Ia juga boleh merangsang inovasi dalam kalangan syarikat Korea. Kajian yang menggunakan data paten dan ukuran persaingan eksport di peringkat firma menunjukkan bahawa apabila pengeksport China mencabar syarikat Korea di pasaran negara ketiga, syarikat Korea yang lebih produktif meningkatkan kadar inovasi mereka. Peningkatan itu terlihat pada kualiti produk dan penambahbaikan teknologi. Pengajarannya ialah tekanan di pasaran global boleh mempercepat perubahan dalaman, namun turut meningkatkan tuntutan terhadap syarikat yang kurang produktif.

Banyak syarikat juga mempelbagaikan pasaran dan pengeluaran. Pelaburan di Amerika Syarikat dan Eropah memberi akses lebih baik kepada pelanggan serta boleh mengurangkan pendedahan kepada perubahan dasar mendadak. Usaha sama bateri di Amerika Utara dan Eropah menyokong peraturan kandungan tempatan dan mendekatkan pembekal Korea dengan pengeluar kereta. Barisan pengeluaran elektronik pengguna dan komponen berkembang di Vietnam serta ekonomi Asia Tenggara lain, supaya rantaian bekalan tidak bergantung pada satu negara sahaja.

Pilihan dasar dan ruang kerjasama

Para eksekutif menyenaraikan kekurangan pekerja mahir, kebimbangan terhadap kualiti dan permintaan domestik yang lemah sebagai kekangan. Dasar boleh membantu dalam beberapa aspek. Dasar latihan dan imigresen boleh memperluas kumpulan jurutera dan juruteknik dalam bidang seperti AI, reka bentuk cip, elektronik kuasa dan pembuatan termaju. Alat digital boleh meningkatkan produktiviti dalam sektor perkhidmatan dan perusahaan kecil serta sederhana, yang penggunaannya masih terhad. Program perlu menggalakkan pertumbuhan dan penggabungan syarikat berdaya saing, bukannya melindungi setiap syarikat kecil tanpa mengira prestasi. Penambahbaikan cukai dan peraturan yang menggalakkan pelaburan dalam peralatan serta perisian baharu boleh mempercepat penerapan amalan terbaik di seluruh ekonomi.

Dasar perindustrian sudah mula berubah. Strategi Bahan, Komponen dan Peralatan Korea 2.0 bertujuan mengurangkan kerentanan terhadap gangguan bekalan. Perhatian berterusan terhadap keseluruhan rantaian cip amat penting, daripada bahan dan peralatan kepada reka bentuk, pembungkusan termaju dan pengujian bahagian belakang. Sokongan bagi barisan perintis dan pembiayaan peningkatan skala boleh membantu teknologi berpotensi mengatasi jurang antara makmal dengan kilang. Peraturan yang jelas dan garis masa yang boleh dijangka sama pentingnya dengan pembiayaan.

Kerjasama dengan rakan kongsi merupakan satu lagi langkah. Korea dan Jerman berdepan tekanan serupa akibat peningkatan perlindungan perdagangan dan persaingan China. Perkongsian pendekatan terhadap keselamatan ekonomi, kerjasama dalam menetapkan piawaian bagi semikonduktor, bateri dan AI, serta penyelarasan usaha mempelbagaikan rantaian bekalan boleh melindungi pelaburan sambil memastikan pasaran kekal terbuka. Kerjasama kuasa pertengahan boleh membantu mengelakkan dasar keras yang memakan diri dengan menyekat inovasi.

Korea juga mempunyai kuasa tawar-menawar yang lebih besar dalam hubungannya dengan China berbanding dahulu. Sejak beberapa tahun kebelakangan ini, syarikat Korea mengurangkan pendedahan kepada pasaran China apabila perlu, sedangkan syarikat China masih bergantung pada teknologi Korea dalam cip, paparan dan peralatan perindustrian. Pengalaman tindakan balas ekonomi selepas penempatan THAAD pada 2016 mendorong syarikat mempelbagaikan pasaran. Sejarah itu membantu menjelaskan mengapa syarikat Korea kini lebih tegas dalam mengurus risiko, sambil mengekalkan saluran perdagangan dengan China apabila wajar.

Risiko yang perlu diperhatikan dalam tempoh lima tahun akan datang

Dasar perdagangan akan terus berubah-ubah. Tarif baharu dan tindakan anti subsidi dalam sektor automotif, bateri dan tenaga bersih boleh menyukarkan akses pasaran. Pengeksport Korea perlu mematuhi peraturan di pelbagai bidang kuasa.

Tekanan harga amat sengit. Jika syarikat China terus menurunkan harga sambil meningkatkan kualiti, margin ramai pengeksport Korea akan terhimpit. Keadaan ini akan menguji keupayaan mereka untuk membezakan produk melalui perisian, perkhidmatan dan penyepaduan dengan sistem pelanggan.

Lebihan kapasiti menjadi risiko dalam beberapa sektor. Keluli, bateri dan sesetengah bahan kimia komoditi mungkin mengalami kitaran turun naik jika pelaburan mengatasi permintaan. Syarikat memerlukan rancangan pengeluaran yang fleksibel dan perbelanjaan modal yang berdisiplin.

Jurang bakat boleh melebar jika tiada tindakan. Kekurangan jurutera dan juruteknik dalam AI, reka bentuk cip dan pembuatan termaju akan memperlahankan kitaran produk. Pendidikan, latihan dan imigresen bersasar boleh membantu, namun hasilnya memerlukan masa.

Risiko geopolitik boleh mengganggu rantaian bekalan. Ketegangan antara ekonomi besar, kawalan eksport dan sekatan boleh mengubah lokasi serta cara syarikat Korea beroperasi. Sumber bekalan yang pelbagai dan hubungan lebih kukuh dengan beberapa rakan kongsi boleh mengurangkan pendedahan.

Perkara Penting

• Bilik lembaga pengarah Korea menjangkakan pesaing China akan mengatasi kesemua 10 sektor eksport utama Korea dalam tempoh lima tahun.
• China mendapat penilaian 102.2 pada skala berasaskan 100 berbanding Korea hari ini, dan dijangka meningkat kepada 112.3 menjelang 2030, manakala Amerika Syarikat diunjurkan mencapai 112.9.
• Syarikat China sudah mendahului dalam sektor keluli, jentera, bateri sekunder, paparan, serta automotif dan alat ganti. Mereka juga dijangka mengatasi Korea dalam semikonduktor, elektronik, pembinaan kapal, petrokimia dan bio kesihatan menjelang 2030.
• Para eksekutif berkata China mendahului dari segi harga, produktiviti dan sokongan kerajaan, manakala Amerika Syarikat unggul dalam jenama, bakat dan teknologi teras.
• Data KOTRA menunjukkan China sebagai pesaing utama Korea dalam sektor semikonduktor, sementara Taiwan dan Malaysia semakin maju, khususnya dalam pembungkusan termaju.
• Eksport cip Korea beralih daripada China dan Hong Kong ke Taiwan dan Vietnam, sementara HBM melalui Taiwan untuk memenuhi permintaan AS.
• Model kilang China menggunakan skala, perisian dan automasi untuk mengurangkan kos serta mempercepat kitaran produk, sekali gus meningkatkan tekanan harga global.
• Kajian terhadap syarikat Korea mendapati persaingan eksport dengan China boleh merangsang inovasi dalam kalangan syarikat paling produktif.
• Pilihan dasar termasuk memperluas tenaga kerja mahir, meningkatkan penggunaan digital dalam syarikat kecil, memperkukuh ekosistem cip dan bahan, serta membina daya tahan rantaian bekalan bersama rakan kongsi.
• Risiko utama termasuk sekatan perdagangan, tekanan harga, lebihan kapasiti, kekurangan bakat dan kejutan geopolitik yang boleh mengganggu sumber bekalan serta jualan.