Bagaimana China Membentuk Udara yang Dihirup Rakyat Korea

Krisis udara serantau melangkaui sempadan

Di seluruh Korea Selatan, penumpang yang memakai pelitup muka, kelas luar yang dibatalkan dan amaran telefon tentang udara berbahaya sudah menjadi sebahagian daripada kehidupan harian ketika bulan-bulan paling teruk berlakunya jerebu. Analisis baharu oleh Institut Penyelidikan Alam Sekitar Kebangsaan, yang disokong data satelit dan pesawat, menunjukkan punca utama pencemaran itu datang dari luar sempadan Korea. Kajian tersebut menganggarkan kira-kira 55 peratus pencemaran zarah ultrahalus di Korea, yang dikenali sebagai PM2.5, berasal dari China, berbanding kira-kira 29 peratus daripada sumber domestik. Selebihnya dikaitkan dengan aliran masuk dari negara lain dan sumber semula jadi. Corak ini berbeza mengikut hari dan musim, namun dapatan utamanya selari dengan apa yang sudah disyaki ramai penduduk. Ini masalah rentas sempadan.

PM2.5 merujuk kepada zarah bawaan udara yang berukuran 2.5 mikrometer atau lebih kecil. Zarah ini terbentuk daripada pembakaran di stesen janakuasa dan kilang, pelepasan kenderaan, perkapalan serta proses perindustrian. Zarah ini juga boleh terbentuk di atmosfera apabila gas seperti sulfur dioksida dan nitrogen oksida bertindak balas lalu menghasilkan zarah sekunder seperti sulfat dan nitrat. Pada musim sejuk dan bunga, angin lazim serta udara yang bertakung boleh memerangkap dan membawa pencemaran ini merentasi Laut Kuning. Hasilnya ialah jerebu yang tidak menghiraukan sempadan negara.

Risiko terhadap kesihatan awam amat besar. Zarah ultrahalus menembusi jauh ke dalam paru-paru dan memasuki aliran darah. Bukti mengaitkan PM2.5 dengan penyakit pernafasan, serangan jantung, strok dan sesetengah jenis kanser. Pertubuhan Kesihatan Sedunia menganggarkan ribuan kematian pramatang di Korea setiap tahun dikaitkan dengan pencemaran udara. Kesan buruk ini paling dirasai oleh kanak-kanak, warga emas dan mereka yang menghidap penyakit kronik. Pembuat dasar telah mengetatkan piawaian domestik dan melaksanakan kempen bermusim, namun dapatan saintifik menunjukkan tindakan negara sahaja tidak mampu menghasilkan udara bersih jika lebih separuh zarah berpunca dari luar negara.

Apa yang dikatakan sains terkini tentang asal debu di Korea

Analisis kerajaan terkini yang mengaitkan 55 peratus PM2.5 di Korea dengan China memberikan gambaran lebih jelas tentang isu yang dipertikaikan ini. Walaupun bahagiannya berubah-ubah mengikut hari dan wilayah, kajian atribusi yang menggabungkan pemantau di permukaan, pensampelan pesawat dan pemerhatian satelit menghasilkan dapatan yang konsisten. Pada hari biasa, pencemaran import menyumbang sebahagian besar PM2.5 di Korea barat dan tengah. Pada hari dengan kepekatan tinggi, apabila keadaan udara bertakung, bahagian pencemaran import boleh meningkat lebih tinggi apabila pelepasan berkumpul dan pengangkutan pencemaran bertambah giat.

Penyelidikan turut mengaitkan pendedahan rentas sempadan dengan kesan kesihatan di Korea. Satu kajian yang disemak rakan sebaya memanfaatkan masa berlakunya debu Asia dan perubahan pencemaran harian di China untuk mengasingkan kesan limpahan. Dengan mengambil kira kejadian debu, paras pencemaran yang lebih tinggi di China dikaitkan dengan kadar kematian lebih tinggi akibat penyakit pernafasan dan kardiovaskular di Korea, dengan risiko paling besar bagi warga emas dan kanak-kanak bawah lima tahun. Dapatan itu selari dengan penemuan ahli toksikologi di makmal: zarah yang lebih kecil membawa sebatian berbahaya dan boleh mencetuskan keradangan serta tekanan dalam badan.

PM2.5, debu kuning dan pengangkutan jarak jauh

Jerebu Asia Timur terdiri daripada campuran zarah semula jadi dan buatan manusia. “Debu kuning” musim bunga, yang berasal dari gurun di Mongolia dan utara China, lazimnya mengandungi zarah lebih besar yang dikenali sebagai PM10. Kepulan debu itu boleh bercampur dengan pelepasan industri yang membentuk PM2.5, termasuk sulfat dan karbon hitam, ketika jisim udara bergerak ke timur. Campuran ini penting kerana risiko kesihatan meningkat apabila zarah semakin kecil dan lebih reaktif dari segi kimia. Pada hari-hari paling teruk di Korea, atmosfera yang bertakung membolehkan pelepasan tempatan berkumpul, sementara pencemaran yang dibawa angin barat tiba, lalu mewujudkan beban berganda.

Risiko kesihatan dan sebab PM2.5 begitu berbahaya

Zarah ultrahalus tidak dapat dilihat dengan mata kasar, tetapi kesannya dapat diukur di hospital dan klinik. PM2.5 boleh menembusi jauh ke dalam paru-paru dan kemudian memasuki salur darah, lalu menyumbang kepada keradangan dan tekanan oksidatif. Proses itu dikaitkan dengan serangan asma, serangan akut penyakit pulmonari obstruktif kronik, gangguan rentak jantung serta peningkatan risiko serangan jantung dan strok. Doktor memberi amaran bahawa pendedahan semasa kanak-kanak boleh menjejaskan perkembangan paru-paru. Wanita hamil, pekerja luar dan warga emas amat mudah terjejas.

Kebimbangan orang ramai mencerminkan risiko tersebut. Tinjauan di Korea mendapati tahap kebimbangan yang sangat tinggi terhadap debu halus, dengan ramai orang melaporkan bahawa ia menyebabkan tekanan fizikal atau psikologi. Kumpulan aktivis yang diterajui ibu bapa mendesak dasar yang tegas dan data yang telus. Mesej mereka jelas: menghirup udara bersih ialah hak asasi.

Seorang pejuang hak ibu bapa daripada kumpulan masyarakat sivil yang berkempen mengenai kualiti udara menerangkan kesannya terhadap kehidupan keluarga dan betapa mendesaknya tindakan diambil.

Pencemaran udara mencabuli hak asasi kita untuk bernafas. Kanak-kanak cuma mahu keluar bermain. Saya tidak mahu menyuruh mereka duduk di dalam rumah kerana udara di luar tidak selamat.

Bagaimana cuaca dan debu Asia menjadikan hari buruk sebagai episod teruk

Keadaan meteorologi boleh mengubah masalah kronik menjadi masalah akut. Pada musim sejuk dan awal musim bunga, Korea sering mengalami penyongsangan suhu, yang bertindak seperti penutup lalu memerangkap pencemaran berhampiran permukaan tanah. Apabila angin lemah, pelepasan tidak tersebar. Dalam tempoh sedemikian, aliran angin barat boleh membawa masuk pencemaran dari kawasan perindustrian di China, sementara pelepasan tempatan daripada pemanasan, kenderaan dan industri turut berkumpul. Episod yang terhasil menyebabkan indeks kualiti udara di kawasan ibu negara mencecah tahap “sangat buruk”.

Para saintis di Seoul telah mendokumentasikan peranan kejadian khusus di tanah besar China semasa episod sedemikian. Semasa Pesta Tanglung, misalnya, penanda kimia khusus yang dikaitkan dengan bunga api, termasuk strontium, barium dan sulfat, meningkat mendadak di Seoul kira-kira sehari selepas sambutan di China. Analisis pengesan menunjukkan zarah itu mengambil masa 17 hingga 30 jam untuk tiba, dibawa aliran udara merentasi Laut Kuning dan menambah pencemaran yang terhasil secara tempatan. Kajian sama turut mendapati bahawa ketiadaan angin utara yang kuat dan bersih boleh memanjangkan tempoh kualiti udara buruk di Korea selepas udara tercemar bertakung.

Perubahan iklim boleh memburukkan keadaan udara bertakung pada musim tertentu, satu trend yang kadangkala disebut sebagai penalti iklim. Musim sejuk yang lebih panas dan perubahan corak angin bermakna kejadian udara bersih yang menyingkirkan pencemaran semakin jarang berlaku. Ini menjadikan setiap tan PM2.5 dan bahan pendahulunya lebih berbahaya pada hari dengan pencemaran tinggi, sama ada dilepaskan di dalam atau di luar negara.

Usaha Korea di dalam negara

Pemerintahan berturut-turut telah meluluskan undang-undang dan mengaktifkan langkah khas untuk mengurangkan pelepasan domestik serta melindungi kesihatan awam. Akta Khas Pengurangan dan Pengurusan Debu Halus mewujudkan rangka kerja seluruh negara bagi perancangan dan penguatkuasaan. Dalam tempoh pengurusan bermusim dari Disember hingga Mac, pihak berkuasa boleh menutup atau mengurangkan operasi stesen janakuasa arang batu, mengehadkan pengeluaran di kemudahan perindustrian, menyekat penggunaan kenderaan diesel lama di kawasan ibu negara, memperluas usaha mengawal debu di tapak pembinaan dan menggalakkan jadual kerja fleksibel untuk mengurangkan trafik. Seoul dan bandar lain telah melabur dalam pembersihan udara di bas dan kereta api bawah tanah, serta memperkukuh ordinan tempatan bagi menguatkuasakan had pelepasan.

Sasaran negara semakin ketat. Pembuat dasar menyasarkan pengurangan 2 peratus dalam PM2.5 dan bahan pendahulunya tahun ini, serta penurunan 5 peratus dalam purata kepekatan PM2.5 negara, daripada 20 kepada 19 mikrogram bagi setiap meter padu sepanjang tempoh bermusim. Pegawai turut berikrar menetapkan had lebih ketat terhadap loji arang batu lama apabila ramalan menunjukkan pencemaran tinggi, memperluas penggunaan bahan api rendah sulfur di pelabuhan dan memperketat pemantauan. Data ramalan harian dikongsi dengan negara jiran untuk menjangkakan aliran masuk rentas sempadan.

Kum Han seung, timbalan menteri pertama alam sekitar, baru-baru ini menegaskan kepentingan saluran diplomatik di samping kawalan domestik.

Kami akan terus bertukar maklumat dengan China sepanjang tempoh pengurusan bermusim dan mengadakan rundingan peringkat tinggi jika perlu.

Kumpulan alam sekitar menyokong diplomasi yang tegas, tetapi menekankan bahawa tindakan kukuh di dalam negara meningkatkan kredibiliti. Seorang pejuang alam sekitar daripada Persekutuan Pergerakan Alam Sekitar Korea berhujah bahawa pengurangan penggunaan diesel dan peralihan yang lebih pantas daripada arang batu kepada tenaga boleh baharu akan mengukuhkan kedudukan Korea dalam rundingan serantau.

Menuding jari kepada pihak lain tidak akan menyelesaikan masalah. Hujah untuk tindakan serantau lebih kukuh apabila kita sudah menangani perkara yang boleh kita kawal.

Peranan China, kemajuan dan ruang untuk bertindak

Pegawai China sering berhujah bahawa masalah kualiti udara Korea sebahagian besarnya berpunca dari dalam negara. Benar bahawa kenderaan, industri dan stesen janakuasa Korea sendiri menyumbang bahagian yang besar, dan bahagian itu meningkat pada hari berangin apabila pencemaran import lebih rendah. Benar juga bahawa China telah mencapai peningkatan besar di bandar-bandar terbesarnya melalui kawalan ketat terhadap sulfur dioksida, dandang arang batu dan pelepasan industri. Satu kajian mengenai sistem tanggungjawab sasaran China bagi pencemaran udara mendapati sasaran wajib mengurangkan pelepasan dan dalam banyak kes meningkatkan kecekapan industri melalui inovasi. Kemajuan itu menunjukkan keupayaan negara tersebut. China mampu bertindak pantas dan pada skala besar.

Cabaran yang masih ada bersifat serantau. Pelepasan daripada stesen janakuasa arang batu, pengeluaran keluli dan simen serta industri berat di utara dan timur China tidak berhenti di sempadan apabila cuaca membawanya ke timur. Perkapalan di Laut Kuning dan Teluk Bohai boleh menambah sulfur dan karbon hitam. Ammonia pertanian dari kedua-dua negara menyumbang kepada pembentukan zarah sekunder. Pihak berkuasa di Beijing telah menunjukkan bahawa mereka boleh memastikan langit cerah semasa acara besar dengan menutup kilang dan memperketat peraturan trafik. Negara jiran meminta langkah tegas itu dikekalkan dan disasarkan pada musim apabila pengangkutan rentas sempadan paling kuat. Udara lebih bersih di sumber bermakna udara lebih bersih di Seoul, Incheon dan seluruh semenanjung.

Diplomasi, data dan politik kerjasama

Walaupun dialog dan kenyataan bersama telah berlangsung selama bertahun-tahun, perjanjian serantau yang mengikat mengenai debu halus masih sukar dicapai. Politik sering menghalang usaha menyelesaikan masalah alam sekitar. Kerjasama dua hala cenderung perlahan apabila berlaku ketegangan diplomatik. Kerjasama saintifik boleh terjejas oleh perbezaan piawaian dan kecenderungan menggunakan data untuk menyokong naratif negara masing-masing. Forum serantau memang wujud, tetapi keupayaannya terhad apabila kementerian kerajaan mengawal agenda dan pakar bebas mempunyai sedikit autonomi operasi.

Terdapat langkah praktikal yang boleh diambil. Pertama, asingkan kerjasama pakar daripada kitaran politik. Luaskan kempen lapangan bersama dengan pasukan saintis gabungan yang menerbitkan data bersama secara terbuka. Kedua, bina kerjasama antara bandar Seoul, Incheon, Qingdao dan hab pesisir lain untuk menjalankan projek perintis mengenai pelabuhan bersih dan naik taraf kemudahan industri. Ketiga, seragamkan kaedah pengukuran dan kawalan mutu supaya pemantau di kedua-dua belah Laut Kuning melaporkan angka yang boleh dibandingkan. Keempat, gunakan satelit dan pensampelan pesawat untuk mengesahkan pelepasan serta pergerakan pencemaran hampir dalam masa nyata, dan persetujui lebih awal cara mentafsir dapatan itu dalam amaran awam.

Platform serantau boleh diperkukuh. Sistem amaran awal bersama akan membolehkan sekolah dan hospital membuat persediaan ketika aliran masuk pencemaran diramalkan. Inventori pelepasan bersama dengan pelaporan di peringkat loji, yang disahkan pihak ketiga, akan mengurangkan pertikaian tentang perkara asas. Masyarakat sivil dan institut penyelidikan wajar diberikan peranan rasmi dalam platform ini agar kerjasama dapat diteruskan walaupun keadaan politik menjadi sukar.

Bagaimana akauntabiliti boleh dilaksanakan

Apabila majoriti PM2.5 yang diukur di Korea pada banyak hari dapat dijejaki kepada sumber di China, akauntabiliti menjadi lebih daripada sekadar isu perbincangan. Akauntabiliti boleh diterapkan dalam program yang khusus, boleh diukur dan adil. Satu pendekatan ialah menetapkan pengurangan bermusim yang disasarkan kepada sektor di wilayah China yang paling banyak menyumbang kepada PM2.5 di Korea ketika angin barat bertiup. Contohnya, komitmen untuk mengurangkan pelepasan sulfur dioksida dan nitrogen oksida daripada stesen janakuasa dan industri berat dengan lebih besar antara Disember hingga Mac, disertai pelaporan awam hampir dalam masa nyata. Pendekatan lain ialah menetapkan tempoh penguatkuasaan bersama, ketika kilang di kedua-dua negara mematuhi piawaian yang lebih ketat semasa episod aliran masuk yang diramalkan bagi mencegah lonjakan pencemaran.

Perkongsian beban ialah satu lagi tonggak. Korea boleh membantu membiayai teknologi industri yang lebih bersih di wilayah sumber yang terbukti mempengaruhi kualiti udara Korea, sebagai pertukaran bagi pengurangan yang boleh disahkan. Dana kesihatan dan alam sekitar yang ditadbir bersama boleh membantu menampung kos perubatan dan ekonomi akibat episod teruk di komuniti yang terletak di hiliran angin. Prinsip utama undang-undang alam sekitar antarabangsa, termasuk prinsip tidak memudaratkan dan pencemar membayar, boleh menjadi panduan tanpa menjadikan kerjasama sebagai konflik. Metrik yang telus dan pengesahan pihak ketiga amat penting.

Saluran perundangan kadangkala dibincangkan, tetapi pendekatan itu kurang berkesan untuk menangani sains atmosfera yang kompleks. Rangka kerja serantau, kerjasama teknologi dan penetapan piawaian boleh memberikan hasil dengan lebih pantas dan kurang geseran. Cita-cita domestik tetap penting. Usaha Korea menuju udara lebih bersih memerlukan pembaharuan domestik serta penyelesaian serantau yang lebih kukuh bagi pencemaran rentas sempadan. Gabungan itu dapat mengurangkan jerebu, kemasukan ke hospital dan ketegangan politik secara serentak.

Perkara Penting

• Analisis kerajaan menganggarkan kira-kira 55 peratus PM2.5 di Korea berpunca dari China dan kira-kira 29 peratus daripada sumber domestik, manakala selebihnya datang dari negara lain dan debu semula jadi.
• PM2.5 dikaitkan dengan penyakit pernafasan dan kardiovaskular, dengan risiko lebih tinggi bagi kanak-kanak dan warga emas, serta ribuan kematian pramatang setiap tahun di Korea.
• Corak cuaca, termasuk penyongsangan suhu musim sejuk dan angin barat, sering menjadikan pengangkutan rentas sempadan sebagai episod pencemaran teruk.
• Pelan pengurusan bermusim Korea merangkumi penutupan atau pengurangan operasi loji arang batu, sekatan terhadap kenderaan diesel lama, pengetatan pengeluaran industri dan peluasan pemantauan.
• Bandar-bandar China telah meningkatkan kualiti udara tempatan melalui kawalan ketat, sekali gus menunjukkan keupayaan untuk mengurangkan pelepasan, namun kesan terhadap kawasan hiliran angin masih berlaku pada musim tertentu.
• Para saintis menggesa penggunaan piawaian yang setanding, data terbuka dan pengesahan bersama menggunakan pemantau permukaan, pesawat dan satelit bagi mengurangkan pertikaian.
• Langkah akauntabiliti termasuk pengurangan bermusim yang disasarkan di wilayah sumber, amaran awal dan penguatkuasaan bersama, serta perkongsian beban melalui pembiayaan teknologi dan dana kesihatan.
• Udara bersih di Korea memerlukan tindakan domestik yang kukuh dan kerjasama serantau berkekalan yang tertumpu pada sumber utama pencemaran rentas sempadan.