Korea Akan Menjejak Kursus Universiti yang Diajar dalam Bahasa Inggeris Buat Kali Pertama

Kerajaan Umum Pengumpulan Data Seluruh Negara Mengenai Pengajaran dalam Bahasa Inggeris

Kementerian Pendidikan Korea Selatan mengumumkan dasar baharu yang penting, iaitu kerajaan akan menjejak jumlah kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris di universiti seluruh negara. Inisiatif ini menandakan kali pertama kerajaan mengumpulkan data sedemikian pada peringkat nasional. Sebelum ini, setiap universiti bertanggungjawab memantau dan melaporkan statistik masing-masing berhubung pengajaran dalam bahasa Inggeris. Keputusan untuk memusatkan pengumpulan data ini dibuat sebagai tindak balas langsung terhadap peningkatan mendadak jumlah pelajar antarabangsa, sekali gus mencerminkan strategi lebih luas kerajaan untuk menjadikan Korea Selatan destinasi utama bagi pendidikan tinggi global.

Seorang pegawai kementerian pendidikan menjelaskan bahawa matlamat utama pengumpulan data ini adalah untuk menyediakan rujukan penting kepada bakal pelajar di luar negara. Ketika Korea menarik pelbagai kelompok pelajar, termasuk mereka yang mengikuti pengajian ijazah sepenuh masa serta semakin ramai pelajar pertukaran dan pelawat jangka pendek, maklumat tepat tentang bahasa pengantar kurikulum amat penting. Dengan menyediakan angka ini kepada umum, kerajaan mahu membantu pelajar antarabangsa membuat keputusan termaklum tentang pendidikan mereka. Data yang akan didedahkan setiap tahun itu dijangka menjadi petunjuk jelas tentang penekanan dasar kerajaan yang semakin meningkat terhadap pengajaran dalam bahasa Inggeris di universiti seluruh negara.

Kementerian Pendidikan mengesahkan pengumpulan data itu hanya akan tertumpu pada kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris dan tidak akan merangkumi kuliah yang ditawarkan dalam bahasa asing lain. Walaupun kementerian mengesahkan hasratnya untuk mengumpulkan data ini, jadual khusus bagi pendedahan kepada umum masih belum dimuktamadkan. Antara kemungkinan yang sedang dipertimbangkan ialah menerbitkan angka tersebut di portal rasmi maklumat universiti kerajaan seawal Ogos, namun tarikh penerbitan yang lebih lewat juga mungkin dipilih. Bagaimanapun, seorang pegawai kementerian berkata pendedahan jumlah kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris berkemungkinan tidak menimbulkan kebimbangan besar, menandakan data itu mungkin akan diumumkan demi memastikan ketelusan kepada pelajar dan pihak berkepentingan dalam pendidikan.

Langkah menjejak dan mendedahkan kepada umum jumlah kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris didorong oleh beberapa faktor yang saling berkaitan dan mempengaruhi landskap pendidikan tinggi Korea Selatan. Pencetus paling segera ialah cabaran demografi yang dihadapi negara itu. Populasi Korea dalam usia persekolahan semakin mengecil, menyebabkan bilangan pelajar tempatan yang boleh mengisi tempat di universiti turut berkurangan. Bagi memastikan operasi dan kestabilan kewangan mereka berterusan, universiti perlu mencari pelajar di luar negara dan meningkatkan pengambilan pelajar antarabangsa.

Faktor Pendorong Perubahan Dasar

Bagi menyokong perubahan yang diperlukan ini, kerajaan melancarkan inisiatif universiti wilayah, iaitu dasar yang dirangka untuk memperkukuh institusi di luar kawasan metropolitan Seoul. Komponen utama strategi ini ialah menjadikan universiti wilayah sebagai hab yang menarik bagi bakat antarabangsa. Dalam konteks ini, penambahan kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris secara meluas dilihat bukan sekadar penambahbaikan pilihan, tetapi langkah yang perlu untuk kekal berdaya saing dalam pasaran pendidikan global. Universiti secara umumnya bersetuju dengan rasional di sebalik dasar baharu kerajaan untuk menjejak kursus, kerana mereka mengiktiraf pengajaran dalam bahasa Inggeris sebagai alat penting untuk menarik pelajar dari negara yang bahasa Koreanya tidak digunakan secara meluas.

Keperluan terhadap maklumat ini jelas dalam pengalaman harian bakal pelajar. Ramai pemohon antarabangsa, seperti mereka yang memohon Biasiswa Global Korea (GKS), menghadapi kesukaran mendapatkan maklumat berpusat tentang universiti yang menawarkan jurusan tertentu dalam bahasa Inggeris berbanding bahasa Korea. Ketiadaan pangkalan data bersepadu menimbulkan kekeliruan dan menambah halangan yang tidak perlu dalam proses permohonan. Sistem penjejakan baharu ini dijangka membantu mengatasi masalah tersebut dengan menyediakan sumber piawai yang boleh dirujuk pelajar ketika merancang masa depan akademik mereka di Korea. Ketelusan ini penting untuk mengekalkan momentum usaha pengantarabangsaan Korea.

Mengatasi Cabaran Penyeragaman

Walaupun universiti secara umumnya menyokong usaha kerajaan untuk mengantarabangsakan pendidikan, mereka turut menggesa agar pelaksanaan dasar penjejakan baharu itu dibuat dengan berhati-hati. Antara kebimbangan utama yang dibangkitkan pegawai universiti ialah kesukaran menerapkan piawaian seragam bagi pendedahan kepada umum memandangkan format kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris sangat berbeza. Seorang pegawai universiti kebangsaan, yang bercakap dengan syarat namanya tidak didedahkan, menekankan kerumitan ini. Formatnya merangkumi program ijazah sepenuhnya dalam bahasa Inggeris, dengan semua kelas dijalankan dalam bahasa tersebut, hinggalah kursus individu yang ditawarkan di jabatan yang selebihnya menggunakan bahasa Korea. Sesetengah kursus mungkin diajar oleh penutur jati bahasa Inggeris, manakala yang lain dikendalikan oleh profesor Korea dengan bahan pengajaran dalam bahasa Inggeris.

Kepelbagaian ini menyukarkan usaha mewujudkan satu ukuran tunggal yang menggambarkan dengan tepat mutu dan ciri pengajaran bahasa Inggeris di sesebuah institusi. Bilangan kursus semata-mata mungkin tidak menceritakan keseluruhan keadaan. Sebagai contoh, sesebuah universiti mungkin menyenaraikan banyak kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris, tetapi jika kursus itu tertumpu pada bidang yang kurang dikenali atau dijadualkan pada waktu yang tidak sesuai, ia mungkin tidak benar-benar bermanfaat kepada kebanyakan pelajar antarabangsa. Sebaliknya, institusi yang menawarkan lebih sedikit kursus secara keseluruhan mungkin menyediakan “Trek Bahasa Inggeris” yang menyeluruh dan tersusun sebagai laluan pengajian ijazah yang padu. Sebagai contoh, Universiti Sejong menawarkan program Trek Bahasa Inggeris khusus dalam bidang seperti Pentadbiran Perniagaan Global, Kejuruteraan Komputer Global dan Ekonomi Global. Program ini direka supaya pelajar dapat mengikuti pengajian sepenuhnya dalam bahasa Inggeris, berbeza sama sekali daripada pilihan kursus individu yang ditawarkan secara tidak berkala.

Seorang pegawai di sebuah universiti swasta di Seoul memberikan konteks lanjut, dengan menyatakan bahawa jumlah kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris pernah meningkat dengan pesat di universiti, namun sejak kebelakangan ini pertumbuhannya mendatar malah menurun di sesetengah institusi. Keadaan yang tidak berubah ini menunjukkan bahawa desakan awal untuk mengantarabangsakan pendidikan mungkin telah berdepan batasan praktikal. Pegawai itu menegaskan bahawa ahli akademik masih membincangkan sama ada penambahan jumlah kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris benar-benar bermakna jika mutu pendidikan atau pengalaman pelajar terjejas. Keraguan ini menunjukkan Kementerian Pendidikan perlu membangunkan rangka kerja pelaporan yang lebih canggih, melangkaui jumlah semata-mata dan memberikan gambaran bermakna tentang kebolehcapaian serta mutu pengajaran dalam bahasa Inggeris.

Latar Sejarah dan Usaha Mengejar Kedudukan Global

Gelombang pengantarabangsaan yang berlaku sekarang bukanlah fenomena baharu di Korea Selatan. Perluasan kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris meningkat dengan ketara pada pertengahan tahun 2000-an. Satu detik penting berlaku pada 2007, apabila Institut Sains dan Teknologi Termaju Korea (KAIST) mengumumkan bahawa semua jurusannya akan beralih kepada bahasa Inggeris. Langkah berani ini merupakan sebahagian daripada trend lebih luas, apabila universiti Korea semakin menitikberatkan ukuran pengantarabangsaan dan kedudukan universiti global. Institusi percaya bahawa penggunaan bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar merupakan cara yang pasti untuk menaiki tangga kedudukan antarabangsa berprestij, yang lazimnya mengambil kira peratusan tenaga pengajar dan pelajar antarabangsa.

Dalam tempoh itu, jumlah kursus yang dilabelkan sebagai “diajar dalam bahasa Inggeris” meningkat dengan pantas. Namun, perkembangan pesat ini akhirnya membawa kesan yang tidak dijangka. Apabila jumlah kursus bahasa Inggeris bertambah, timbul persoalan tentang kesediaan profesor Korea untuk mengajar dengan berkesan dalam bahasa asing. Walaupun ramai ahli akademik mempunyai kemahiran membaca dan menulis bahasa Inggeris yang baik, tuntutan untuk menyampaikan kuliah, memimpin perbincangan dan menerangkan konsep abstrak yang rumit secara spontan merupakan cabaran bahasa yang jauh lebih besar. Jurang ini menimbulkan kebimbangan bahawa mutu kuliah mungkin merosot kerana pelajar sukar memahami bahan yang disampaikan dalam bahasa Inggeris yang tidak lancar atau pekat loghatnya.

Hari ini, keadaan di lapangan berubah dengan cara yang tidak dijangka. Seorang pegawai universiti menyatakan bahawa ramai pelajar antarabangsa kini memilih untuk mengikuti kelas dalam bahasa Korea dan bukannya bergantung sepenuhnya pada pilihan kursus bahasa Inggeris. Untuk merapatkan jurang bahasa dalam kuliah bahasa Korea, pelajar ini sering menggunakan alat terjemahan canggih atau aplikasi kecerdasan buatan bagi mengikuti bahan pengajaran secara langsung. Trend ini menunjukkan bahawa perbezaan tegar antara kurikulum bahasa Korea dengan bahasa Inggeris mungkin semakin kurang relevan apabila teknologi menjadi perantara dalam pengalaman pembelajaran. Namun, hal ini turut menimbulkan persoalan tentang keberkesanan jangka panjang penggunaan teknologi berbanding usaha memastikan akses bahasa secara langsung melalui pengajaran manusia.

Kebimbangan Terhadap Mutu dan Perbahasan Akademik

Komuniti akademik terus membahaskan kebaikan dan keburukan dasar peluasan yang agresif. Lim Woo-young, profesor ekonomi di Universiti Sains dan Teknologi Hong Kong, lantang mengkritik pertumbuhan kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris tanpa kawalan. Beliau memberi amaran bahawa peluasan pesat yang didorong tekanan luaran untuk mengantarabangsakan pendidikan boleh membawa kesan buruk yang dijangka, khususnya terhadap mutu pendidikan. Profesor Lim berkata, profesor yang menghabiskan lima hingga tujuh tahun untuk memperoleh PhD di negara berbahasa Inggeris sekalipun sering menghadapi kesukaran menyediakan dan menyampaikan kuliah dalam bahasa Inggeris tanpa pengalaman mengajar dalam bahasa tersebut.

Profesor Lim menyokong pendekatan yang lebih sistematik dalam pembangunan kurikulum. Beliau mencadangkan penilaian sistematik tentang bilangan pengajar yang mampu mengendalikan kursus dalam bahasa Inggeris pada tahap mutu yang boleh diterima berbanding kuliah dalam bahasa Korea perlu dilakukan sebelum sebarang isyarat dasar diberikan untuk memperluas tawaran sedemikian. Pandangan ini menonjolkan ketegangan antara matlamat kuantitatif Kementerian Pendidikan dengan realiti kualitatif di bilik kuliah. Tanpa memastikan profesor benar-benar mampu menyampaikan pengajaran bermutu tinggi dalam bahasa Inggeris, universiti berisiko mewujudkan kursus yang secara teknikal “diajar dalam bahasa Inggeris” tetapi tidak berkesan dalam amalan.

Pemerhati profesional yang mengulas isu ini turut menyuarakan pandangan serupa, dengan menekankan perbezaan antara sekadar menambah jumlah kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris dengan memastikan penyampaian pengajaran bermutu tinggi. Pemerhati menyatakan bahawa hasil yang paling penting bagi pelajar antarabangsa bergantung pada sokongan institusi untuk pembangunan tenaga pengajar, latihan pedagogi dan interaksi antara pelajar dengan tenaga pengajar, bukan sekadar label kursus. Seiring dengan perkembangan dasar pengantarabangsaan Korea, semakin ramai bersetuju bahawa pertumbuhan mampan memerlukan tumpuan pada kandungan dan mutu pendidikan, bukannya ukuran semata-mata.

Melangkah ke Hadapan: Mengimbangi Kuantiti dan Mutu

Ketika Kementerian Pendidikan meneruskan rancangan untuk menjejak dan mendedahkan data mengenai kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris, tumpuan pasti beralih kepada cara data itu digunakan. Jika kerajaan hanya bergantung pada angka ini untuk menyalurkan pembiayaan atau menyusun kedudukan universiti, institusi mungkin cuba memanipulasi sistem dengan mengembungkan bilangan kursus tanpa memperbaik persekitaran pembelajaran sebenar. Bagi mengelakkan perkara ini, inisiatif penjejakan tersebut perlu disertai mekanisme jaminan mutu yang kukuh.

Universiti kini membincangkan perkara itu secara dalaman sementara menunggu permintaan data rasmi daripada kerajaan. Bulan-bulan mendatang amat penting untuk menetapkan takrif dan piawaian yang akan menjadi panduan pengumpulan data ini. Pihak berkepentingan berharap kementerian akan mengadakan dialog terbuka dengan pentadbir universiti dan ahli akademik bagi mewujudkan rangka kerja pelaporan yang mengambil kira kerumitan pengajaran dalam bahasa Inggeris. Ini mungkin merangkumi pembezaan antara jenis kursus, seperti kursus wajib jurusan dengan elektif, atau penyediaan data tentang tahap penguasaan bahasa pengajar.

Akhirnya, kejayaan dasar ini akan diukur berdasarkan kepuasan dan kejayaan pelajar antarabangsa. Ketelusan data ialah langkah pertama yang dialu-alukan, namun ia hanyalah permulaan perjalanan panjang untuk mewujudkan persekitaran pendidikan yang benar-benar inklusif dan bermutu tinggi bagi mereka yang tidak bertutur dalam bahasa Korea. Dengan mengimbangi usaha meningkatkan jumlah kursus secara teliti sambil komited terhadap kecemerlangan pendidikan, Korea Selatan dapat mengukuhkan reputasinya sebagai destinasi pengajian global terkemuka.

Perkara Utama

• Kementerian Pendidikan akan menjejak kursus yang diajar dalam bahasa Inggeris buat kali pertama bagi membantu pelajar antarabangsa.
• Dasar ini bertindak balas terhadap kemerosotan jumlah pelajar tempatan dan bertujuan meningkatkan daya saing global.
• Data mungkin diterbitkan di portal kerajaan seawal Ogos.
• Universiti menyuarakan kebimbangan tentang penyeragaman dan mutu pengajaran bahasa Inggeris yang berbeza-beza.
• Pakar memberi amaran bahawa kuantiti tidak boleh dicapai dengan mengorbankan mutu pengajaran.