Krisis Kelayakan Akademik
Korea Selatan berada di persimpangan pendidikan, setelah melahirkan rekod 19,831 graduan kedoktoran daripada sekolah siswazah dalam negara pada 2025. Angka ini mewakili peningkatan besar sebanyak 51.6 peratus berbanding 2015 dan merupakan jumlah tertinggi sejak Institut Pembangunan Pendidikan Korea mula merekodkan statistik seumpamanya pada 1999. Trajektori pertumbuhannya amat ketara dan berterusan. Ketika rekod mula dicatatkan 26 tahun lalu, negara itu hanya melahirkan 5,586 pemegang ijazah kedoktoran setahun. Jumlah tersebut melepasi paras 10,000 pada 2010 sebelum hampir berganda sekali lagi dalam tempoh 15 tahun berikutnya, lalu mewujudkan kumpulan profesional berpendidikan tinggi yang semakin besar untuk memasuki pasaran buruh yang tidak cukup bersedia menerima mereka.
Kandungan
Wanita menjadi pemacu utama peluasan pendidikan ini, dengan mencapai tahap perwakilan yang belum pernah berlaku dalam program ijazah lanjutan. Graduan wanita membentuk rekod 43.5 peratus daripada semua penerima Ph.D. baharu tahun lalu, berjumlah 8,629 orang. Angka ini menunjukkan perubahan besar berbanding 1999, apabila hanya 1,144 wanita memperoleh ijazah kedoktoran, iaitu sekadar 20.5 peratus daripada jumlah keseluruhan. Data terkini mencerminkan peningkatan sebanyak 7.5 kali ganda dalam bilangan graduan kedoktoran wanita sepanjang suku abad lalu, menandakan perubahan mendalam dalam dinamika gender dalam dunia akademik Korea. Namun, pencapaian ini disertai ironi yang pahit, kerana ramai graduan berkelayakan tinggi ini kini berdepan prospek ekonomi yang tidak setimpal dengan pelaburan pendidikan mereka.
Perkembangan pesat ini mencerminkan usaha Korea yang bercita-cita tinggi untuk membangunkan ekonomi berasaskan pengetahuan dan bersaing di peringkat global dalam penyelidikan dan pembangunan. Inisiatif kerajaan dan penekanan budaya terhadap pencapaian pendidikan berjaya mewujudkan salah satu populasi paling berpendidikan di dunia. Namun, infrastruktur peluang gagal mengimbangi pertambahan kelayakan akademik, lalu mewujudkan kesesakan yang mengancam kerjaya individu serta kecekapan ekonomi negara.
Realiti Gaji Rendah
Walaupun memiliki kelayakan akademik tertinggi, semakin ramai graduan ini terperangkap dalam keadaan ekonomi yang bercanggah dengan status pendidikan mereka. Dalam kalangan 7,005 penerima Ph.D. baharu yang mendapat pekerjaan tahun lalu, 10.4 peratus melaporkan pendapatan tahunan di bawah 20 juta won, bersamaan kira-kira $13,638. Ini menunjukkan kemerosotan ketara berbanding 2011, apabila hanya 6.3 peratus graduan kedoktoran berada dalam kelompok berpendapatan rendah ini. Setelah diselaraskan dengan inflasi, kemerosotan pendapatan sebenar terbukti lebih serius, sekali gus menghakis nilai kewangan ijazah tertinggi itu sepanjang sedekad setengah lalu.
Krisis gaji ini memberi kesan yang tidak sama rata mengikut bidang akademik, lalu mewujudkan jurang ketara antara disiplin. Sektor seni dan kemanusiaan mencatatkan bahagian tertinggi pemegang Ph.D. bergaji rendah, iaitu 26.8 peratus, diikuti rapat oleh bidang pendidikan pada 19 peratus. Sains sosial, kewartawanan dan pengajian maklumat mencatatkan 14.9 peratus, manakala pertanian, perhutanan dan perikanan berada pada 11.1 peratus. Sektor perkhidmatan melaporkan 10.6 peratus graduan kedoktoran memperoleh pendapatan di bawah paras tersebut. Angka ini menunjukkan bahawa graduan di luar bidang STEM menghadapi kerentanan khusus dalam pasaran buruh semasa, yang lebih menghargai kepakaran teknikal dan saintifik dari segi kewangan berbanding pengetahuan teori atau budaya.
Ketidakpadanan Struktur dalam Pasaran Buruh
Pakar buruh mengenal pasti jurang struktur asas antara keluaran pendidikan dengan permintaan pasaran sebagai punca utama krisis ini. Song Chang-yong, felo penyelidik kanan di Institut Penyelidikan Pendidikan dan Latihan Vokasional Korea, memberikan penilaian yang membimbangkan tentang keupayaan pasaran menyerap tenaga kerja. Pasaran buruh berkemahiran tinggi dalam negara hanya mampu menampung antara 2,000 hingga 3,000 pekerja bertaraf Ph.D. setahun, sekali gus mewujudkan lebihan besar memandangkan hampir 20,000 graduan baharu memasuki pasaran setiap tahun. Jawatan yang terhad ini banyak tertumpu dalam bidang sains dan kejuruteraan, menyebabkan graduan daripada disiplin lain lebih terdedah kepada pekerjaan di bawah kelayakan mereka.
Namun, terdapat juga sebilangan besar orang yang matlamatnya ialah mendapatkan ijazah kedoktoran itu sendiri, maka masalah gaji rendah dalam kalangan pemegang Ph.D. perlu ditafsirkan dengan mengambil kira pelbagai faktor yang kompleks.
Pemerhatian Song menyerlahkan realiti bernuansa dalam ekosistem akademik. Ramai individu melanjutkan pengajian kedoktoran terutamanya untuk mendapatkan kelayakan itu, dengan melihat ijazah tersebut sebagai lambang pencapaian intelektual atau kepuasan peribadi dan bukannya kelayakan khusus untuk kerjaya. Kepelbagaian motivasi ini menyukarkan tindak balas dasar, kerana bukan semua graduan mencari jawatan akademik tradisional atau pekerjaan industri berkemahiran tinggi. Namun begitu, kesan ekonominya tetap serius bagi mereka yang mencari pekerjaan bersesuaian tetapi mendapati pasaran dibanjiri pesaing dengan kelayakan serupa.
Persamaan Serantau di Asia
Keadaan Korea Selatan mencerminkan cabaran yang muncul di seluruh rantau ini, apabila peluasan pendidikan yang pesat mengatasi perubahan ekonomi. Malaysia memberikan perbandingan yang amat berguna kerana mengalami dinamika serupa melalui program tajaan MyBrain15 yang dilancarkan semasa Rancangan Malaysia Ke-10. Inisiatif ini menyasarkan penghasilan 60,000 pemegang Ph.D. dalam kalangan rakyat Malaysia, lalu mencetuskan peningkatan besar dalam enrolmen pascasiswazah. Hasilnya, bilangan graduan Ph.D. di Malaysia meningkat daripada 1,247 pada 2010 kepada 4,560 pada 2020.
Namun, pertambahan ini menghasilkan kesan pekerjaan yang membimbangkan. Kadar pengangguran dalam kalangan pemegang PhD Malaysia berusia bawah 35 tahun melonjak daripada 7 peratus pada 2010 kepada 16 peratus pada 2020, menunjukkan bahawa inflasi kelayakan akademik memberi kesan kepada ekonomi membangun dan maju. Presiden Persekutuan Majikan Malaysia, Datuk Dr Syed Hussain Syed Husman, berkata pengambilan graduan pascasiswazah sukar dilakukan berikutan pelaburan modal yang terhad. Perbelanjaan kasar Malaysia untuk penyelidikan dan pembangunan hanya 1.44 peratus daripada KDNK, iaitu kurang daripada RM20 bilion, berbanding pelaburan Korea Selatan yang tinggi pada kadar 4.55 peratus, bersamaan kira-kira RM300 bilion pada 2019. Perbandingan ini menegaskan bahawa pelaburan penyelidikan yang besar sekalipun tidak dapat menyelesaikan masalah keupayaan pasaran menyerap tenaga kerja jika keluaran pendidikan berkembang secara eksponen.
Beban Hutang Isi Rumah
Tekanan kewangan terhadap graduan PhD Korea meningkat dengan ketara apabila dilihat dalam konteks ekonomi negara yang lebih luas. Menurut data Bank of Korea, rakyat Korea secara purata menanggung hutang melebihi dua kali ganda pendapatan tahunan mereka. Nisbah pinjaman kepada pendapatan keseluruhan mencecah 233.9 peratus pada suku pertama tahun ini, mewujudkan persekitaran kewangan yang tidak menentu bagi semua pekerja, khususnya mereka yang menerima gaji rendah walaupun memiliki kelayakan lanjutan.
Beban hutang paling berat ditanggung mereka yang berusia 40-an, kumpulan umur yang merangkumi ramai penyelidik pas kedoktoran dan ahli akademik pada awal kerjaya. Jumlah hutang golongan ini melebihi 2.5 kali ganda pendapatan tahunan mereka, iaitu nisbah tertinggi antara semua kumpulan umur, dengan purata hutang sebanyak 125 juta won ($94,000). Daripada jumlah itu, 72.7 juta won merupakan pinjaman perumahan, didorong oleh harga rumah yang melambung tinggi di pusat bandar utama yang menempatkan institusi akademik. Ahli Parlimen Cha Gye-geun daripada Parti Korea Membina Semula berkata golongan berusia 40-an, yang sepatutnya menjadi tulang belakang penggunaan domestik, kini terjerumus dalam perangkap hutang. Bagi pemegang PhD yang memperoleh pendapatan kurang daripada 20 juta won setahun, membayar hutang sebegitu adalah mustahil dari segi matematik tanpa sokongan keluarga atau sumber pendapatan tambahan, sekali gus menyebabkan mereka terus terhimpit dalam ketidakstabilan kewangan.
Eksploitasi dalam Institusi Akademik
Di sebalik statistik pasaran buruh rasmi, terdapat ekonomi buruh akademik tersembunyi yang dicirikan oleh eksploitasi dan bayaran di bawah paras sara hidup. Pengalaman langsung dalam makmal akademik Korea mendedahkan amalan pembayaran yang rendah secara sistematik dan sering melanggar piawaian gaji minimum. Pelajar PhD dan graduan baharu kerap berdepan keadaan apabila elaun atau upah projek mereka tidak mencapai paras minimum yang ditetapkan undang-undang, sekali gus membiayai program penyelidikan universiti melalui pengorbanan kewangan peribadi mereka.
Fenomena ini melangkaui sempadan Korea dan menjadi sebahagian daripada trend global yang menyaksikan pekerjaan akademik semakin tidak tetap. Ahli akademik antarabangsa melaporkan kesukaran serupa, dengan sesetengahnya menganggarkan kadar upah sejam sebenar mereka sekitar $21 apabila mengambil kira minggu kerja 60-70 jam yang lazim bagi jawatan laluan tenure. Perbandingan dengan kadar perundingan sebanyak $100-150 sejam menyerlahkan ketidakrasionalan ekonomi kerjaya akademik. Namun, prestij budaya dan kepuasan intelektual yang dikaitkan dengan kerja penyelidikan terus menarik calon berkelayakan tinggi. Di Korea, dengan tradisi Konfusianisme yang mengangkat pencapaian pendidikan dan pencarian ilmu, halangan psikologi untuk meninggalkan dunia akademik demi jawatan korporat bergaji lebih tinggi amat besar. Keadaan ini memerangkap graduan dalam kitaran lantikan pas kedoktoran dan jawatan pensyarah sambilan yang tidak menawarkan jaminan pekerjaan mahupun pampasan mencukupi.
Mencari Penyelesaian
Menangani krisis ini memerlukan campur tangan struktur yang melangkaui kaunseling kerjaya individu. Pakar dasar mengesyorkan beberapa pendekatan berdasarkan pengalaman antarabangsa dan analisis ekonomi. Pertama, kerajaan dan industri perlu menyelaraskan usaha untuk mengembangkan sektor teknologi maju yang mampu menyerap tenaga penyelidik berkelayakan tinggi. Pengalaman Malaysia menunjukkan bahawa penambahbaikan kerangka strategik bagi sains dan teknologi boleh mewujudkan peluang pekerjaan dalam sektor sasaran, namun usaha ini memerlukan komitmen berterusan yang melangkaui satu kitaran pilihan raya.
Kedua, program latihan amali pascasiswazah rasmi boleh merapatkan jurang antara latihan akademik dengan keperluan korporat. Ramai graduan PhD kurang kemahiran praktikal di tempat kerja dan jaringan profesional kerana mereka meneruskan pengajian sepenuh masa daripada peringkat prasiswazah hingga tamat pengajian kedoktoran. Peluang latihan amali berstruktur membolehkan majikan menilai dan melatih calon ini, sambil memberikan graduan pendedahan penting kepada dunia korporat dan kemahiran sosial.
Ketiga, Korea perlu menangani secara langsung dinamika perangkap pendapatan sederhana yang lebih luas. Industri dalam ekonomi sebegini sering mengutamakan usaha meminimumkan kos buruh dalam batas undang-undang, berbanding mengiktiraf nilai tambah kemahiran penyelesaian masalah lanjutan. Untuk memutuskan kitaran ini, amalan sumber manusia korporat perlu berubah dari segi budaya dan mungkin memerlukan pelarasan kawal selia bagi menggalakkan pengambilan pemegang PhD dalam bidang penyelidikan dan pembangunan di luar persekitaran akademik tradisional.
Akhir sekali, graduan sendiri perlu semakin mempertimbangkan laluan alternatif, termasuk keusahawanan. Keupayaan analitis dan penyelesaian masalah yang diasah melalui penyelidikan kedoktoran boleh menjadi asas bagi syarikat pemula berintensifkan teknologi. Dengan sokongan kerajaan yang semakin meningkat untuk penubuhan perniagaan baharu, sesetengah pemegang PhD mungkin mendapati bahawa membina perusahaan sendiri menawarkan prospek ekonomi yang lebih berdaya maju berbanding bersaing untuk jawatan akademik yang terhad atau menerima pekerjaan di bawah kelayakan dalam industri sedia ada.
Perkara Utama
- Korea Selatan melahirkan rekod 19,831 graduan PhD pada 2025, meningkat 51.6 peratus berbanding 2015, dengan wanita membentuk rekod 43.5 peratus daripada penerima.
- Lebih 10 peratus pemegang PhD baharu memperoleh pendapatan kurang daripada 20 juta won ($13,638) setahun, meningkat daripada 6.3 peratus pada 2011. Graduan seni dan kemanusiaan mencatatkan kadar pekerjaan bergaji rendah tertinggi, iaitu 26.8 peratus.
- Pasaran buruh dalam negara hanya mampu menyerap 2,000 hingga 3,000 pekerja bertaraf PhD setahun, mewujudkan lebihan tenaga kerja yang serius berbanding hampir 20,000 graduan setahun.
- Malaysia menghadapi cabaran serupa, dengan kadar pengangguran pemegang PhD berusia bawah 35 tahun meningkat kepada 16 peratus menjelang 2020 selepas pelaksanaan program kerajaan yang agresif untuk menambah bilangan graduan kedoktoran.
- Isi rumah Korea menanggung hutang purata sebanyak 233.9 peratus daripada pendapatan tahunan. Golongan berusia 40-an menanggung beban paling berat, melebihi 250 peratus, sekali gus memburukkan kesukaran kewangan pemegang PhD berpendapatan rendah.
- Pakar mengesyorkan pengembangan industri teknologi maju, pewujudan program latihan amali pascasiswazah dan galakan terhadap keusahawanan bagi memanfaatkan tenaga penyelidik berkelayakan tinggi dengan lebih baik serta mengurangkan pengangguran struktur.
