Industri Pengangkutan Kargo Australia di Ambang Krisis apabila Kos Diesel Berganda dan Rantaian Bekalan Retak

Korban Manusia di Tengah Krisis Negara

Aaron Fischer menghabiskan satu lagi malam tanpa tidur sambil menatap hamparan elektronik. Pemilik dan pengendali sebuah syarikat pengangkutan trak yang berpangkalan di Howlong, sebuah bandar sempadan antara New South Wales dan Victoria, mengira angka buat kali ketiga. Bil bahan apinya meningkat dua kali ganda. Dahulu, tangki diesel berharga A$3,600, tetapi kini beliau membayar A$7,500. Bagi sebuah perniagaan yang mengendalikan lebih sedozen trak jalan raya merentasi Dataran Nullarbor sepanjang 1,200km setiap minggu, perkiraan itu kini amat membimbangkan. "Malam itu saya berbaring di katil dengan komputer riba, mengira angka," katanya kepada wartawan. "Saya perlu tahu wang yang akan masuk dan keluar supaya dapat memastikan bil penyelenggaraan, bil bahan api dan bil tayar saya terurus."

Fischer bukan keseorangan. Di seluruh Australia, pengendali pengangkutan kargo berdepan ancaman kewujudan apabila harga diesel mencecah paras yang tidak pernah berlaku sebelum ini. Menurut Institut Petroleum Australia, harga purata diesel di seluruh negara mencecah 312.7 sen seliter, meningkat daripada 180.2 sen sebelum konflik bermula. Bagi Fischer, perbelanjaan bahan api bulanan melonjak daripada A$150,000 kepada A$300,000. Krisis aliran tunai semakin meruncing. Pengendali biasanya menunggu 60 hari untuk menerima bayaran, bermakna beliau perlu membelanjakan A$600,000 sebelum memperoleh sebarang pulangan. "Saya perlu menampung perniagaan ini selama dua bulan lagi sebelum menerima wang itu," katanya. "Di sinilah ramai orang akan mula menghadapi masalah."

Daripada Konflik Global kepada Pam Minyak yang Kehabisan Bahan Api

Krisis yang melanda industri pengangkutan trak Australia berpunca daripada 28 Februari, apabila Iran mengumumkan penutupan Selat Hormuz selepas tercetusnya perang. Laluan air sempit ini memudahkan pengangkutan kira-kira 20% daripada minyak dunia. Walaupun gencatan senjata sementara telah diumumkan dan Iran berjanji memberi laluan selamat kepada kapal-kapal, kerosakan terhadap infrastruktur tenaga global sudah pun berlaku. Perdana Menteri Anthony Albanese baru-baru ini berkunjung ke Singapura, hab penapisan yang penting, bagi mengukuhkan bekalan bahan api di tengah-tengah kekacauan.

Namun, penganalisis memberi amaran bahawa pembukaan semula selat itu tidak akan serta-merta menyelesaikan kekurangan bekalan. Peluru berpandu Iran menyasarkan bukan sahaja laluan perkapalan, malah infrastruktur minyak dan gas negara jiran termasuk Arab Saudi, Qatar, Emiriah Arab Bersatu dan Kuwait. Pembaikan kilang penapisan dan saluran paip akan mengambil masa berbulan-bulan, jika tidak bertahun-tahun. Perang itu menghapuskan kira-kira 11 juta tong sehari daripada pasaran, hampir separuh daripada aliran melalui selat tersebut. Walaupun laluan selamat dijamin, kadar insurans dan kos perkapalan kekal terlalu tinggi, sementara kemudahan yang rosak mengehadkan bekalan sebenar.

Kerosakan besar telah berlaku pada infrastruktur eksport minyak, termasuk loji Pearl GTL dan kira-kira satu pertiga daripada kilang penapisan negara-negara Teluk. Ini bermakna kapasiti dua hingga tiga juta tong sehari tidak akan beroperasi semula sehingga kerja pembaikan selesai, yang mungkin mengambil masa berbulan-bulan, jika tidak beberapa tahun.

Kerosakan struktur ini menjelaskan mengapa Australia terus menanggung kesan berpanjangan walaupun terdapat kemajuan diplomatik. Negara itu mengimport kira-kira 90% bahan api cecairnya, kebanyakannya daripada kilang penapisan Singapura dan Korea Selatan. Apabila kilang penapisan tersebut sukar mendapatkan minyak mentah dari Timur Tengah, harga bahan api di pam Australia melonjak.

Paradoks Diesel: Mengapa Pemandu Trak Tidak Boleh Berhenti Memandu Begitu Sahaja

Pengguna kenderaan di bandar boleh mengurangkan pemanduan atau beralih kepada pengangkutan awam, tetapi pengendali pengangkutan kargo Australia tidak mempunyai kemewahan itu. Kekangan ini menjelaskan mengapa harga diesel melonjak lebih pantas dan lebih tinggi berbanding petrol, lalu mencetuskan krisis struktur yang mengancam pergerakan barangan. Diesel ialah bahan api ekonomi perdagangan global, menggerakkan kapal, kereta api, peralatan berat dan trak yang mengangkut 90% barangan harian.

Tidak seperti petrol, yang kebanyakannya bergerak dalam pasaran serantau dengan corak permintaan bermusim, diesel didagangkan dan ditetapkan harganya pada peringkat global. Apabila laluan sempit seperti Selat Hormuz ditutup, kesannya merebak ke pasaran diesel di seluruh dunia. Inventori bahan api sulingan biasanya lebih terhad berbanding stok petrol, menyebabkan ruang penampan yang kecil apabila bekalan terganggu. Kerentanan khusus Australia amat ketara. Yang mengejutkan, negara itu merupakan pengimport diesel tunggal terbesar di dunia, meskipun bukan pengguna terbesar.

Sektor perlombongan menggunakan kira-kira 35% diesel negara melalui trak dan penjana sandaran di tapak terpencil. Petani bergantung padanya untuk traktor dan pengangkutan. Pemandu trak jarak jauh seperti Fischer merentasi Nullarbor, dengan stesen minyak terletak sejauh 200km antara satu sama lain; laporan kekurangan diesel di sepanjang laluan itu sudah menyukarkan pemandu. "Ada beberapa [pemandu] yang pergi mengisi minyak tetapi tiada bekalan," kata Fischer. Trak jalannya membawa segala-galanya daripada peralatan perlombongan hingga air botol dan surat, menggunakan sehingga 2,500 liter bagi setiap perjalanan bergantung pada muatan.

Michael Webb, salah seorang pemandu Fischer, baru-baru ini menamatkan perjalanan sejauh 3,600km dari timur ke barat merentasi Nullarbor, melalui Victoria dan Australia Selatan menuju Perth. "Saya tak pernah memandu trak yang kos mengisi tangkinya semahal ini," kata veteran berusia 33 tahun itu. "Keadaan ini sudah tidak terkawal."

Tindak Balas Kerajaan: Pinjaman, Potongan Cukai Eksais dan Bantuan Pengangkutan Awam

Berhadapan dengan pembelian panik dan kebimbangan yang meluas, Perdana Menteri Anthony Albanese menyampaikan ucapan nasional yang jarang berlaku selama tiga setengah minit, menggesa rakyat Australia supaya "memikirkan orang lain" ketika menggunakan bahan api. Beliau meminta mereka yang mempunyai pilihan lain menggunakan pengangkutan awam, bagi menyimpan bekalan untuk "orang yang tiada pilihan selain memandu." Kerajaan mengumumkan pinjaman tanpa faedah berjumlah A$1 bilion untuk sektor pengangkutan dan kargo, namun pengendali berkata langkah itu tidak menyelesaikan masalah sebenar.

Alex Randall daripada syarikat pengangkutan kargo Loadshift berhujah bahawa pinjaman hanya menambah hutang kepada perniagaan yang sudah terbeban. "Jika anda pengangkut kecil yang bil bahan apinya baru sahaja berganda dan pelanggan membatalkan kerja, perkara terakhir yang anda perlukan ialah lebih banyak hutang dalam akaun," katanya. Sebaliknya, pengendali memerlukan bayaran langsung atau bantuan yang lebih pantas untuk menampung kos bahan api.

Kerajaan mengurangkan separuh cukai eksais bahan api sebanyak 26.3 sen seliter, manakala negeri-negeri menambah potongan sehingga jumlah keseluruhan 32 sen, namun harga melonjak semula dalam tempoh beberapa minggu. Kegagalan ini berpunca daripada cara harga bahan api Australia ditetapkan. Walaupun harga minyak mentah turun sedikit, harga tempatan ditentukan berdasarkan penanda aras antarabangsa bagi bahan api bertapis. Harga diesel berpandukan penanda aras gasoil Singapura, yang meningkat jauh lebih tinggi berbanding penanda aras petrol kerana 60-70% minyak mentah yang diproses oleh kilang penapisan Singapura berasal dari Timur Tengah. Apabila kilang-kilang penapisan ini mendapatkan minyak dari tempat lain, kos pengangkutan tambahan akan dikenakan dan dipindahkan kepada pengimport Australia.

Sesetengah negeri mengambil pendekatan lain. Victoria dan Tasmania menggratiskan pengangkutan awam sepanjang April dan sehingga Jun, masing-masing, dengan tujuan mengurangkan permintaan terhadap kenderaan persendirian. Ketua Menteri Victoria Jacinta Allan berkata langkah itu akan "meringankan tekanan segera terhadap isi rumah," manakala rancangan Tasmania merangkumi perkhidmatan bas sekolah percuma. Negeri lain, termasuk New South Wales, memilih untuk menjimatkan sumber bagi menguruskan jangkaan peningkatan permintaan yang berpanjangan.

Kesan Berantai: Dari Ladang hingga ke Wad Hospital

Krisis diesel merebak jauh melangkaui depoh trak. Pertanian moden Australia bergantung pada diesel, dan petani kini melaporkan penghantaran yang semakin perlahan atau terhenti. Logiknya jelas: tanpa diesel, tiada traktor, tiada penanaman dan akhirnya tiada pengeluaran makanan. Ini menghubungkan keselamatan bahan api secara langsung dengan keselamatan makanan. Apabila traktor tidak dapat menuai tanaman atau mengangkut lembu, rak pasar raya akan kosong dan harga meningkat.

Kesannya turut merebak ke sektor kesihatan. Hospital berdepan kekurangan besar bekalan perubatan penting seperti sarung tangan dan picagari apabila rantaian bekalan terjejas. Pembekal perubatan memberi amaran bahawa sistem kesihatan Australia boleh terjejas teruk, tanpa jaminan stok ubat kritikal dapat dikekalkan. Pasar Ikan Sydney mengenakan levi untuk membantu nelayan yang bergelut dengan kos diesel yang lebih tinggi, manakala petani menggesa pasar raya membayar harga hasil tani yang lebih tinggi bagi menampung bil bahan api mereka yang melambung.

Data bandar menunjukkan jurang dalam krisis ini. Trafik di lebuh raya utama Sydney dan Lebuh Raya Tullamarine di Melbourne menurun 20% apabila pengguna kenderaan persendirian mengurangkan perjalanan. Perjalanan hujung minggu merentasi Jambatan Pelabuhan Sydney susut daripada 144,000 kepada 89,000 sehari. Namun, trafik kargo tidak boleh berkurang kerana, seperti kata pemandu Terry Snell, "Segala-galanya yang anda dapat pernah dibawa dengan trak, sama ada makanan, minuman, baju yang anda pakai atau telefon yang anda gunakan." Veteran berusia 68 tahun itu mengurangkan kerjanya daripada perjalanan mingguan kepada dua minggu sekali kerana margin keuntungan menjadi "sangat tipis."

Jika kita tidak menyelesaikan masalah ini, dan menyelesaikannya dengan segera, kita akan berdepan krisis rantaian bekalan.

Pemulihan Bertahun-tahun: Tiada Kembali kepada Keadaan Normal Sebelum Ini

Penganalisis memberi amaran bahawa rakyat Australia perlu bersedia menghadapi harga bahan api yang tinggi selama bertahun-tahun, bukannya berbulan-bulan. Penganalisis tenaga Saul Kavonic meramalkan bahawa walaupun gencatan senjata kekal, prospek pasaran minyak berubah secara asas. "Ini bukan telur yang boleh dikembalikan begitu sahaja kepada keadaan asal," jelasnya. "Bagi pasaran minyak, tiada jalan kembali kepada keadaan sebelum perang." Kerosakan besar terhadap aset tenaga Timur Tengah bermakna kapasiti penapisan sebanyak dua hingga tiga juta tong sehari akan terus tidak beroperasi untuk tempoh yang lama.

Kebimbangan ini bertambah apabila Australia hanya mempunyai simpanan strategik petrol untuk 39 hari dan kira-kira 30 hari bagi diesel dan bahan api jet. Negara itu mencari bekalan di luar rakan dagang Asia lazimnya, termasuk dari Amerika Syarikat dan Eropah. Namun, persaingan global untuk mendapatkan baki stok bahan api semakin sengit setiap hari. "Kita masih menggunakan bahan api yang meninggalkan Selat Hormuz sebelum perang bermula," kata Kavonic. "Titik genting sebenar akan tiba pada penghujung bulan dan pada Mei. Ketika itu, kita akan mula melihat persaingan yang semakin sengit daripada negara-negara lain di Asia dan seluruh dunia, yang semuanya akan berlumba-lumba mendapatkan baki kecil bahan api yang masih ada."

William Hawkes, yang memulakan perniagaan pengangkutan traknya hanya tiga bulan sebelum krisis bermula, menggambarkan betapa buruknya masa krisis ini berlaku. Beliau terpaksa menyemak semula harga semua kerja pada kadar satu pertiga lebih tinggi, sekali gus menjejaskan hubungan dengan pelanggan baharu. Ketika mengangkut rumah modular dari Bendigo ke Broome, perjalanan sejauh 5,300km, pemandunya berdepan kekurangan bahan api di Nullarbor yang memerlukan laluan semula dan menambah beberapa jam kepada perjalanan yang mengambil masa berhari-hari itu. Margin keuntungannya kekal sama sedangkan jumlah kerja merosot apabila pelanggan membatalkan atau menangguhkan kerja.

Ketegangan Industri dan Pilihan Elektrik

Apabila kos meningkat, hubungan perusahaan semakin tegang. Kesatuan Pekerja Pengangkutan mengemukakan cadangan kepada Suruhanjaya Kerja Adil untuk mendapatkan aturan kontrak baharu yang mewajibkan semakan kadar tambang kargo setiap minggu bagi mengambil kira kenaikan kos bahan api. Majikan menentang keras rancangan itu. Ketua Eksekutif Kumpulan Industri Australia, Innes Willox, menyifatkannya sebagai "sangat tidak tepat, mengelirukan kerana terlalu rumit dan, terus terang, tidak praktikal," sambil memberi amaran bahawa ia akan mewujudkan "satu lagi mimpi ngeri untuk dihadapi industri" ketika krisis sedia ada berlarutan.

Penyelesaian jangka panjang mungkin terletak pada elektrifikasi, meskipun tempoh peralihannya masih mencabar. Australia kini mengendalikan hanya 629 bas elektrik bateri berbanding 42,800 bas diesel, iaitu cuma 1% daripada keseluruhan armada berat. Sebagai perbandingan, 80% bas bandar di China menggunakan elektrik, berbanding 25% di Belanda dan 12% di UK. Gabungan Industri Bas berhujah bahawa mengutamakan bas elektrik akan meningkatkan keselamatan bahan api sambil mengurangkan pelepasan. "Setiap bas elektrik menggunakan 100% tenaga elektrik boleh baharu yang dihasilkan di Australia, kos pengoperasiannya lebih rendah dan ia tidak bergantung pada bahan api asing," kata Menteri Pengangkutan Wilayah Ibu Negara Australia, Chris Steel.

Elektrifikasi pengangkutan berat jauh ketinggalan. Tokoh industri bijih besi Twiggy Forrest telah melabur besar-besaran dalam jentera perlombongan elektrik tugas berat bagi menggantikan penggunaan diesel dalam jumlah besar, dan pelombong China turut mengambil pendekatan serupa. Namun, bagi pemandu trak jarak jauh yang merentasi Nullarbor, pilihan elektrik masih jauh. Teknologi bateri ketika ini belum mampu menyokong jarak perjalanan, muatan dan infrastruktur pengecasan terpencil yang diperlukan bagi laluan kargo benua Australia yang luas.

Kesimpulan

• Harga diesel berganda sejak Februari, mencecah lebih 312 sen seliter, memaksa sesetengah syarikat pengangkutan trak mengurangkan operasi sebanyak 50%.
• Australia mengimport 90% bahan api cecairnya, menjadikan negara itu terdedah kepada gangguan akibat perang Iran yang menjejaskan Selat Hormuz serta kerosakan pada kilang penapisan serantau.
• Walaupun kerajaan memotong cukai eksais bahan api sebanyak 32 sen seliter, harga diesel terus meningkat berikutan penetapan harga berdasarkan penanda aras gasoil Singapura dan kerosakan infrastruktur di Timur Tengah.
• Krisis ini mengancam keselamatan makanan apabila petani berdepan kekurangan penghantaran diesel, manakala hospital melaporkan kekurangan bekalan perubatan kritikal.
• Penganalisis memberi amaran bahawa pasaran minyak mungkin mengambil masa bertahun-tahun untuk pulih ke paras sebelum konflik, dengan kapasiti penapisan dua hingga tiga juta tong sehari tidak beroperasi tanpa tempoh yang pasti.
• Victoria dan Tasmania menggratiskan pengangkutan awam untuk mengurangkan permintaan, manakala kerajaan persekutuan menawarkan pinjaman tanpa faedah berjumlah A$1 bilion yang menurut pengendali hanya menambah hutang tidak mampan.
• Pilihan elektrik masih terhad: hanya 1% armada bas Australia menggunakan tenaga elektrik, manakala elektrifikasi pengangkutan kargo berat masih mencabar dari segi teknologi bagi laluan jarak jauh.