Usaha Terdesak Korea Selatan untuk Membalikkan Kadar Kelahiran Terendah di Dunia

Sinar Harapan di Tengah Jurang Demografi

Selepas bertahun-tahun memegang gelaran tidak diingini sebagai negara dengan kadar kesuburan terendah di dunia, Korea Selatan mencatatkan peningkatan kecil yang diperhatikan dengan teliti. Kadar kesuburan keseluruhan, yang mengukur purata bilangan anak yang dijangka dilahirkan oleh seorang wanita sepanjang hayatnya, meningkat daripada paras terendah rekod 0.72 pada 2023 kepada 0.75 pada 2024 dan mencecah kira-kira 0.80 menjelang awal 2026. Kelahiran bulanan meningkat selama 17 bulan berturut-turut, dengan jumlah kelahiran pada setiap bulan melebihi tempoh sama setahun sebelumnya. Pada 2025, negara itu mencatatkan 254,500 kelahiran, peningkatan tahunan terbesar dalam tempoh 15 tahun dan lonjakan 6.8 peratus berbanding tahun sebelumnya.

Peningkatan kecil ini berlaku selepas Seoul melaburkan lebih 360 trilion won, kira-kira bersamaan 360 bilion dolar Kanada atau 250 bilion dolar AS, sepanjang dua dekad lalu untuk meyakinkan rakyat supaya mempunyai lebih ramai anak. Kenaikan itu kini menarik perhatian antarabangsa daripada negara yang berdepan kemerosotan serupa, termasuk Kanada, Itali, Sepanyol dan Amerika Syarikat. Para penyelidik di Kingston, Ontario, antara yang mengkaji sama ada Korea Selatan telah menemui model yang berdaya maju atau peningkatan itu sekadar lonjakan sementara dalam statistik.

Namun, di sebalik perkembangan itu, perdebatan sengit tercetus mengenai sama ada campur tangan kerajaan benar-benar mendorong perubahan atau faktor demografi dan sosial sementara menjadi punca kepada kelegaan yang mungkin hanya seketika. Sebagai konteks, sesebuah masyarakat umumnya memerlukan kadar kesuburan 2.1 anak bagi setiap wanita untuk mengekalkan kestabilan populasi tanpa bergantung pada imigresen. Dengan trend semasa, negara itu masih jauh daripada angka tersebut, dan jurang antara kelahiran dengan kematian kekal ketara. Pada 2025, jumlah kematian melebihi kelahiran sebanyak 108,900 orang, bermakna keseluruhan populasi terus menyusut meskipun tajuk berita menunjukkan perkembangan yang menggalakkan.

Skala Krisis

Untuk memahami mengapa peningkatan sekecil ini terasa seperti satu kejayaan, kita perlu memahami betapa mendalamnya krisis tersebut. Kadar itu merosot mendadak selama bertahun-tahun sebelum mencecah paras terendah 0.721 pada 2023. Pada tahap itu, ahli demografi mengunjurkan populasi negara boleh menyusut kira-kira satu pertiga menjelang awal 2070-an, dengan separuh daripada semua rakyat berusia 65 tahun atau lebih. Populasi usia bekerja, yang ditakrifkan sebagai mereka berusia antara 15 hingga 64 tahun, dijangka mengecil lebih 20 juta orang, sekali gus membebankan setiap sektor ekonomi dan mengancam jaringan keselamatan sosial.

Kesan ekonominya amat ketara. Bank Korea memberi amaran bahawa tanpa penyesuaian besar, termasuk inovasi teknologi dan pembaharuan struktur, negara itu boleh berdepan kemelesetan kekal menjelang 2040-an. Satu kajian berasingan oleh Institut Pembangunan Korea yang diterbitkan pada Mei 2025 mengunjurkan perubahan demografi akan terus menekan pertumbuhan berpotensi, yang boleh merosot hampir sifar menjelang 2040-an. Dalam senario neutral, ekonomi boleh menguncup menjelang 2047, atau seawal 2041 berdasarkan andaian pesimis. Kajian sama mencadangkan bahawa jika inovasi teknologi gagal mengimbangi kemerosotan itu, Korea akan mengalami kelembapan ekonomi berpanjangan yang menjejaskan taraf hidup merentas semua tahap pendapatan.

Perancang pertahanan turut bimbang apabila jumlah bakal anggota tentera yang layak semakin berkurangan, sedangkan ketegangan dengan Korea Utara masih belum reda. Jumlah anggota tentera aktif merosot 20 peratus kepada kira-kira 450,000, berbanding 690,000 pada 2019. Pada 2024, kerajaan meluluskan pembaharuan pencen pertama dalam tempoh 18 tahun, sekali gus menangguhkan unjuran kehabisan dana pencen negara kepada 2071. Namun, generasi muda kini berdepan masa depan dengan caruman lebih tinggi dan manfaat lebih rendah, mencetuskan ketegangan antara generasi tentang pihak yang akan menanggung kos masyarakat yang semakin menua. Dana pencen tentera dan penjawat awam sudah pun kehabisan, menambah keperluan mendesak untuk membahaskan isu ini.

Daripada Acara Mencari Jodoh kepada Subsidi Perumahan

Sebagai tindak balas, pihak berkuasa melaksanakan pelbagai langkah kreatif yang memerlukan perbelanjaan besar. Di daerah Dalseo, Daegu, datuk bandar tempatan Lee Tae-Hoon melancarkan kempen mencari jodoh pada 2016 yang berjaya menemukan pasangan yang kemudiannya berkahwin dan mempertimbangkan untuk membina keluarga. Daerah itu membina taman yang dikhususkan untuk pasangan berjanji temu dan mengupah maskot untuk mempromosikan percintaan. Lee menyifatkan kemerosotan populasi sebagai krisis setanding perubahan iklim, dengan alasan anak muda perlu dididik tentang pentingnya mempunyai anak bagi mengelakkan masa depan yang suram. Sepasang suami isteri yang bertemu menerusi program itu berkata mereka tidak akan bertemu tanpa acara anjuran kerajaan tempatan tersebut, dan kini mereka sudah berkahwin serta mempertimbangkan untuk mempunyai anak. Inilah hasil yang diharapkan pegawai tempatan apabila mereka mula menggalakkan perkahwinan dan kelahiran anak.

Di tempat lain, kerajaan tempatan menawarkan manfaat perumahan bagi menghapuskan halangan kewangan. Di Incheon, pasangan pengantin baharu dan ibu bapa baharu boleh menyewa apartmen dengan kadar kira-kira satu dolar sehari. Kerajaan pusat melengkapkan bantuan ini dengan geran tunai kira-kira dua ribu dolar untuk ibu bapa yang mendapat anak pertama, meningkat kepada tiga ribu dolar bagi anak seterusnya, selain elaun bulanan sekitar seratus dolar. Sejak tahun lalu, pasangan pengantin baharu yang mendaftarkan perkahwinan mereka di Seoul menerima tambahan satu juta won. Ibu kota itu turut melancarkan Projek Sokongan Kelahiran bernilai 6.7 trilion won, yang menyediakan perumahan kebajikan untuk pasangan pengantin baharu serta memperluas kapasiti pusat jagaan kanak-kanak. Ibu bapa di Seoul juga menerima dua juta won apabila anak dilahirkan, dan tiga juta won bagi kelahiran seterusnya.

Sokongan perubatan turut diperluas dengan ketara. Di Seoul, wanita boleh menjalani persenyawaan in vitro sehingga 25 kali bagi setiap kelahiran yang berjaya, dengan sebahagian besar kos ditanggung kerajaan. Keadaan ini amat berbeza dengan Kanada, yang hanya menyediakan perlindungan sebahagian di beberapa wilayah dan kebanyakannya mengehadkan pesakit kepada satu kitaran yang ditanggung sepenuhnya sepanjang hayat. Pada 2023, pegawai di Seoul malah mengemukakan idea untuk mengecualikan lelaki daripada khidmat tentera wajib jika mereka mempunyai tiga anak atau lebih sebelum berusia 30 tahun, namun cadangan itu mencetuskan kontroversi besar dan tidak pernah dilaksanakan. Kepelbagaian program ini mencerminkan kesediaan kerajaan mencuba hampir apa sahaja idea yang berpotensi membendung kemerosotan demografi.

Syarikat Korea Turut Menyertai Usaha Membina Keluarga

Sektor swasta turut menyertai usaha ini dengan kemurahan hati yang luar biasa. Pembangun permainan video Krafton yang beribu pejabat di Seoul kini menawarkan kira-kira seratus ribu dolar kepada pekerja bagi setiap anak. Sekitar enam puluh ribu dolar dibayar sekali gus, manakala baki empat puluh ribu diagihkan sepanjang tahun-tahun awal kehidupan anak itu. Syarikat tersebut turut menyediakan pusat jagaan kanak-kanak percuma yang beroperasi dari 8:30 pagi hingga 9:30 malam, cuti ibu bapa sehingga dua tahun dan proses pengambilan pekerja automatik untuk mengisi jawatan kosong supaya ibu bapa baharu tidak berasa tertekan untuk kembali bekerja lebih awal. Matlamatnya adalah untuk menghapuskan rasa bersalah dan memastikan kerjaya tidak terbantut akibat keputusan berkeluarga.

Jaekeun Choi, yang mengetuai operasi am di Krafton, menyifatkan inisiatif itu sebagai soal kelangsungan syarikat.

Jika kadar kelahiran terus menjunam seperti sejak bertahun-tahun lalu, akhirnya seluruh masyarakat Korea Selatan, termasuk perniagaan kami, akan sukar untuk bertahan.

Syarikat itu melaporkan lebih ramai pekerjanya mendapat anak sejak program tersebut dimulakan dan kini bekerjasama dengan Universiti Kebangsaan Seoul untuk mengkaji sama ada manfaat itu menjadi punca langsung peningkatan tersebut. Syarikat lain turut mengikut jejak, dengan sesetengahnya menawarkan sehingga 100 juta won, atau kira-kira tujuh puluh lima ribu dolar, bagi setiap kelahiran. Perubahan budaya amat ketara dalam sektor teknologi dan kewangan, apabila syarikat bersaing menawarkan pakej keluarga yang paling menarik.

Sikap di tempat kerja telah berubah, menurut bakal ibu di ibu kota itu. Jika dahulu pengurus lelaki yang lebih berusia kurang memahami cuti ibu bapa, kini suasana berubah sehingga pengambilan cuti dianggap perkara biasa dan bukannya dikritik. Mengikut undang-undang, ibu boleh mengambil cuti sehingga 90 hari bagi kelahiran seorang bayi tanpa komplikasi, manakala bapa diberi 20 hari, walaupun ibu masih mengambil sebahagian besar cuti. Seorang bakal ibu berusia 30 tahun yang hanya dikenal pasti dengan nama keluarga Kim berkata, sebelum ini pengurus kurang memahami cuti ibu bapa, tetapi kini beban itu semakin ringan kerana suasana di tempat kerja menyokong ibu bapa baharu mengambil cuti.

Adakah Peningkatan Ini Benar atau Sekadar Fatamorgana?

Walaupun pelbagai insentif ditawarkan, pakar menggesa orang ramai supaya berhati-hati. Park Hyun-jung, pengarah bahagian trend populasi di Kementerian Data dan Statistik, mengakui beliau tidak dapat menganalisis sepenuhnya kaitan antara dasar kerajaan dengan peningkatan kadar kelahiran baru-baru ini. Sebaliknya, sebahagian besar peningkatan itu nampaknya didorong arus demografi dan sosial sementara yang mungkin reda dalam beberapa tahun.

Salah satu faktor penting ialah generasi gema ledakan kelahiran. Antara 1991 hingga 1995, kira-kira 3.6 juta kanak-kanak dilahirkan dalam tempoh peningkatan singkat selepas dasar perancangan keluarga rasmi ditamatkan. Kumpulan itu kini berusia awal 30-an, iaitu usia utama untuk berkahwin dan mempunyai anak. Bilangan wanita dalam kelompok usia ini meningkat 9 peratus antara 2020 hingga 2025. Ahli demografi memberi amaran bahawa kelebihan ini akan pudar selepas 2027 apabila generasi lebih kecil yang lahir selepas 1996 memasuki usia 30-an. Apabila kelompok besar itu berlalu, bilangan bakal ibu akan kembali menyusut melainkan generasi lebih muda memilih untuk mempunyai lebih ramai anak berbanding generasi terdahulu.

Satu lagi faktor ialah kesan tertangguh pandemik yang semakin reda. Ramai pasangan menangguhkan perkahwinan ketika tahun-tahun COVID-19, dan memandangkan kelahiran di luar perkahwinan masih jarang berlaku di Korea Selatan, perkahwinan yang tertangguh bermakna kelahiran turut tertangguh. Kadar perkahwinan kini meningkat selama 20 bulan berturut-turut, manakala kelahiran dalam tempoh dua tahun selepas perkahwinan meningkat lebih 10 peratus selepas merosot selama lebih sedekad. Profesor Sojung Lim dari Universiti Negeri New York di Buffalo berkata, walaupun terdapat sedikit peningkatan, kadar kesuburan belum kembali kepada angka sebelum pandemik. Beliau memberi amaran bahawa kadar itu boleh kembali merosot selepas lonjakan perkahwinan berakhir dan generasi gema ledakan kelahiran semakin berusia.

Lim turut menyatakan bahawa Korea Selatan masih mencatatkan kadar kesuburan terendah dalam kalangan ekonomi maju, dan hasrat untuk mempunyai keluarga kekal di bawah paras penggantian. Bekas Presiden Yoon Suk Yeol pernah menyifatkan kemerosotan kelahiran sebagai darurat negara. Walaupun angka semasa membawa kelegaan, ia masih belum menandakan perubahan asas. Data tinjauan kerajaan menunjukkan bahagian responden yang berniat mempunyai anak selepas berkahwin meningkat 3.1 peratus antara 2022 hingga 2024, satu petanda positif tetapi masih belum mencukupi untuk mengubah arah aliran jangka panjang.

Halangan Struktur yang Sukar Ditembusi Dasar

Insentif kewangan yang paling besar sekalipun mungkin tidak mampu mengatasi masalah struktur yang berakar umbi. Korea Selatan disenaraikan sebagai negara paling mahal di dunia untuk membesarkan anak, dengan purata kos dianggarkan sebanyak $275,000 dari kelahiran hingga usia 18 tahun. Puncanya bukan sekadar perumahan atau makanan, tetapi persaingan sengit dalam pendidikan. Hampir 80 peratus kanak-kanak menghadiri sekolah tuisyen swasta yang dikenali sebagai hagwon, didorong persaingan tanpa henti untuk mendapatkan tempat di universiti. Ibu bapa berasa tidak boleh bergantung pada sistem awam semata-mata, lalu terpaksa membelanjakan jumlah besar untuk tuisyen sejak anak masih kecil. Institut Penyelidikan Populasi YuWa yang berpangkalan di Beijing menyenaraikan negara itu sebagai tempat paling mahal untuk membesarkan anak pada 2024.

Budaya tempat kerja turut menjadi halangan. Rakyat Korea Selatan bekerja purata 1,865 jam setahun, antara angka tertinggi dalam kalangan negara maju. Ibu berdepan kesan buruk yang serius terhadap kerjaya. Data menunjukkan bahawa apabila anak mencecah usia sepuluh tahun, pendapatan ibu merosot purata 66 peratus. Negara itu mempunyai jurang pekerjaan antara lelaki dengan wanita terbesar dalam OECD, dengan kadar pekerjaan ibu merosot 49 peratus berbanding bapa dalam tempoh sedekad. Wanita juga berdepan apa yang disebut pakar sebagai diskriminasi jangkaan, apabila majikan teragak-agak untuk mengambil atau menaikkan pangkat wanita dalam usia subur. Akibatnya, ramai wanita meninggalkan pasaran kerja atau menerima pekerjaan sambilan atau tidak stabil sekitar waktu mereka mendapat anak.

Sikap sosial menambah tekanan. Seorang bakal ibu berusia 31 tahun yang menantikan anak pertamanya pada Mac berasa terpaksa berhenti kerja kerana sokongan tempat kerja yang tidak mencukupi. Beliau menjelaskan bahawa apabila seseorang hamil, mereka sering akhirnya meletakkan jawatan. Seorang lagi ibu yang menantikan anak ketiganya berkata geran kerajaan tidak sepadan dengan realiti membesarkan anak. Beliau menyatakan perbelanjaan meningkat melebihi jumlah subsidi, dan beban kewangan berterusan sehingga anak mencapai usia dewasa. Seorang lagi bakal ibu memuji inisiatif kerajaan kerana mendorongnya untuk mempunyai seorang lagi anak, sambil menyebut bantuan untuk berpindah ke rumah lain, tetapi menambah bahawa banyak program tidak sepadan dengan keadaan ekonominya ketika ini.

Sementara itu, premis yang melarang kanak-kanak, kadangkala disebut zon tanpa kanak-kanak, semakin banyak muncul di restoran dan kafe. Sikap orang ramai boleh menjadi keras, dan para ibu melaporkan menerima pandangan negatif apabila bayi menangis di tempat awam sehingga mereka berasa terasing. Lim juga mempersoalkan sama ada tindakan kerajaan mampu mengatasi pemikiran tradisional yang ketat tentang pembentukan keluarga, sambil menyatakan wanita bujang tidak boleh menjalani rawatan IVF di Korea Selatan. Beliau berpendapat bahawa tanpa menangani punca lebih mendalam ini, peningkatan semasa hanya akan bertahan dalam jangka pendek. Bagi ramai wanita, isu asasnya bukan kekurangan wang tetapi kekurangan masa, sokongan dan penghormatan masyarakat terhadap keibuan.

Persamaan Global dan Pengajaran Sukar

Korea Selatan bukan satu-satunya negara yang mencuba pendekatan ini, dan perbandingan antarabangsa memberikan konteks yang menyedarkan. Hungary membelanjakan kira-kira 5 peratus daripada KDNK untuk dasar menggalakkan kelahiran di bawah bekas Perdana Menteri Viktor Orban, dengan menawarkan pinjaman tanpa faedah, subsidi gadai janji dan pengecualian cukai kepada pasangan berkahwin yang berjanji untuk mempunyai anak. Kadar kesuburan meningkat daripada 1.25 pada 2010 kepada 1.59 menjelang 2020, tetapi kemudian merosot semula kepada 1.31 menjelang 2025. Pengkritik berpendapat dasar itu sekadar mendorong pasangan mendapatkan anak yang memang sudah dirancang, cuma sedikit lebih awal, sedangkan kekurangan kemudahan penjagaan kanak-kanak, mutu penjagaan kesihatan dan peranan gender yang tegar tidak ditangani. Sesetengah sarjana menyatakan Republik Czech mengalami peningkatan dan kemerosotan serupa tanpa program yang begitu meluas, menunjukkan trend serantau yang lebih luas mungkin menjadi puncanya.

Sweden menawarkan model yang berbeza. Pada 2000-an, cuti ibu bapa yang dikongsi, penjagaan kanak-kanak mampu milik dan prasekolah sejagat membantu meningkatkan kadar kesuburan daripada 1.5 kepada 2.0. Dasar itu bukan dirangka khusus untuk menaikkan kadar kelahiran, sebaliknya bertujuan mewujudkan keseimbangan antara kerja dengan keluarga. Pada awalnya, para sarjana percaya Sweden telah mengatasi pertentangan antara penyertaan wanita dalam tenaga kerja dengan saiz keluarga, walaupun kadarnya kembali menurun pada 2010-an. Ahli demografi berpendapat dasar ini tetap melindungi negara-negara Nordik daripada kemerosotan melampau yang dilihat di Asia Timur. Tomas Sobotka dari Institut Demografi Vienna berkata negara yang memudahkan lelaki dan wanita berkongsi tanggungjawab kerja dan penjagaan keluarga jauh lebih terlindung daripada kemerosotan kesuburan yang mendadak.

Sementara itu, China telah mencuba kenaikan cukai ke atas alat kontraseptif dan bonus tunai selepas memansuhkan dasar satu anak, namun kadar kesuburan terus merosot kepada kira-kira 1.0. Singapura juga bergelut meskipun telah menawarkan cuti bersalin, subsidi penjagaan kanak-kanak dan kempen pengiklanan tular selama berdekad-dekad. Maxwell Hartt, penyelidik kemerosotan populasi yang berpangkalan di Kingston, Ontario, berkata dasar yang hanya tertumpu pada peningkatan kadar kelahiran jarang menjadi cara paling berkesan untuk membalikkan kemerosotan populasi. Beliau menyatakan bahawa pencapaian pendidikan wanita, kebebasan dan akses kepada alat kontraseptif merupakan perkembangan positif yang tidak mahu dibatalkan oleh mana-mana masyarakat.

Hartt berpendapat nilai sebenar inisiatif Korea Selatan bukan sekadar meningkatkan kadar kelahiran, tetapi juga menambah baik kebajikan, perpaduan sosial dan pembangunan ekonomi. Perumahan mampu milik, manfaat yang diperluas dan ruang awam yang sesuai untuk pasangan berjanji temu memberi manfaat kepada masyarakat tanpa mengira trend populasi. Dengan populasi dunia diunjurkan mula merosot sebelum akhir abad ini, beliau mencadangkan persoalannya bukan bagaimana untuk memutar kembali masa, tetapi bagaimana membina masyarakat sebaik mungkin dalam realiti baharu ini. Pengalaman Korea Selatan mungkin akhirnya mengajar negara lain bukan cara meningkatkan kadar kelahiran, tetapi cara menyesuaikan diri dengan bermaruah dalam dunia yang mempunyai keluarga lebih kecil.

Perkara Utama

• Kadar kesuburan Korea Selatan meningkat daripada paras terendah rekod 0.72 pada 2023 kepada kira-kira 0.80 pada awal 2026, dengan jumlah kelahiran bulanan meningkat selama 17 bulan berturut-turut.
• Kerajaan telah membelanjakan lebih 360 trilion won untuk langkah termasuk geran tunai, subsidi perumahan, acara mencari jodoh dan perlindungan IVF yang menyeluruh.
• Syarikat swasta seperti Krafton menawarkan sehingga $100,000 bagi setiap anak kepada pekerja, selain cuti ibu bapa yang lebih panjang dan pusat jagaan kanak-kanak di syarikat.
• Ahli demografi mengaitkan sebahagian besar peningkatan baru-baru ini dengan faktor sementara, termasuk generasi gema ledakan kelahiran yang memasuki usia 30-an dan peningkatan semula perkahwinan selepas pandemik.
• Halangan struktur masih berterusan, termasuk kos membesarkan anak yang tertinggi di dunia, waktu kerja yang meletihkan, sistem pendidikan yang kompetitif dan diskriminasi di tempat kerja terhadap ibu.
• Contoh antarabangsa dari Hungary, Sweden dan China menunjukkan insentif kewangan sahaja jarang menghasilkan pemulihan kadar kesuburan yang berkekalan tanpa menangani keseimbangan kerja dengan keluarga serta kesaksamaan gender.