Saham Farmaseutikal Vietnam Tarik Minat Asing Ketika Pasaran Ubat Hampiri US$10 Bilion

Pasaran farmaseutikal Vietnam memasuki fasa pertumbuhan baharu

Pasaran farmaseutikal Vietnam dijangka menghampiri US$10 bilion pada 2026, sekali gus menarik pengeluar ubat dan pelabur global yang melihat permintaan kukuh, piawaian pembuatan yang semakin baik serta peranan syarikat tempatan yang kian penting dalam rantaian bekalan serantau.

Anggaran industri meletakkan nilai pasaran pada kira-kira US$7 bilion pada 2023, meningkat daripada US$3.4 bilion pada 2015. Kumpulan penyelidikan lain menganggarkan pasaran 2025 bernilai antara US$7.9 bilion hingga US$8.6 bilion, manakala unjuran jangka lebih panjang berkisar antara US$13 bilion hingga US$16 bilion menjelang awal 2030-an. Perbezaan anggaran ini mencerminkan variasi dalam takrif pasaran dan kaedah penyelidikan, namun semuanya menunjukkan trend yang sama: Vietnam kekal sebagai salah satu pasaran ubat yang berkembang paling pesat di Asia Tenggara.

Perbelanjaan tahunan untuk ubat meningkat kepada kira-kira US$75 seorang. Angka itu masih lebih rendah berbanding perbelanjaan di Thailand dan Malaysia, sekali gus membuka ruang untuk pertumbuhan lanjut apabila pendapatan isi rumah meningkat dan akses kepada penjagaan kesihatan bertambah baik. Insurans kesihatan kini meliputi kira-kira 95.2 peratus penduduk, menyokong permintaan terhadap ubat preskripsi dan rawatan di hospital awam.

Komposisi pasaran juga sedang berubah. Jualan hospital, yang dikenali sebagai saluran ubat beretika atau ETC, merangkumi kira-kira 70 hingga 76 peratus penggunaan ubat dan berkembang sekitar 12 peratus setahun. Jualan runcit ubat tanpa preskripsi berkembang lebih perlahan, sekitar 8 peratus. Perbezaan ini mencerminkan peningkatan penggunaan perkhidmatan hospital, liputan insurans yang lebih meluas dan rawatan penyakit kronik yang semakin meningkat.

Mengapa demografi dan pola penyakit penting

Vietnam sedang beralih dengan pantas daripada masyarakat yang relatif muda kepada masyarakat yang semakin menua. Penduduk berusia 60 tahun ke atas merangkumi 13.9 peratus populasi pada 2023, dan bahagian ini dijangka melebihi 25 peratus menjelang 2050. Negara itu dijangka menjadi masyarakat super tua menjelang 2074.

Penuaan mengubah jenis ubat yang mendapat permintaan. Penyakit kardiovaskular, diabetes dan kanser kini menyumbang kira-kira 77 hingga 80 peratus kematian di Vietnam. Keadaan ini lazimnya memerlukan rawatan jangka panjang, pemantauan berkala dan ubat preskripsi yang lebih mahal berbanding ubat jangka pendek untuk penyakit biasa.

Jualan ubat preskripsi diramal meningkat daripada kira-kira VND127.9 trilion, atau US$4.87 bilion, pada 2025 kepada VND187.7 trilion menjelang 2030. Menjelang 2035, segmen ini boleh mencecah VND260 trilion, atau kira-kira US$9.9 bilion, dan merangkumi hampir 80 peratus daripada keseluruhan pasaran farmaseutikal.

Peningkatan pendapatan dan kesedaran kesihatan yang lebih tinggi mengukuhkan lagi permintaan itu. Pengguna mendapatkan diagnosis dan rawatan lebih awal, manakala hospital mengembangkan perkhidmatan untuk kanser, diabetes dan penyakit tidak berjangkit lain. Rangkaian farmasi moden juga menjadikan ubat lebih mudah didapati. FPT Long Chau mempunyai 2,417 cawangan pada akhir 2025 dan menguasai lebih satu perempat pasaran farmasi runcit moden. Pharmacity mempunyai kira-kira 1,040 cawangan.

Pelabur asing memilih platform tempatan yang mantap

Syarikat antarabangsa semakin menggunakan pengambilalihan dan pegangan strategik untuk memasuki Vietnam, berbanding membina kilang baharu dari awal. Pembelian kepentingan dalam pengeluar yang sudah bertapak memberi akses segera kepada rangkaian pengedaran, hubungan dengan hospital, pendaftaran produk, jenama tempatan dan lesen pengeluaran.

Taisho dari Jepun telah meningkatkan pegangannya dalam DHG Pharmaceutical sehingga menjadi pemegang saham pengawal dengan kira-kira 51 peratus. Pelaburan itu menyokong perubahan dalam tadbir urus, pembangunan produk dan keupayaan penyelidikan di pengeluar ubat domestik terbesar Vietnam itu.

Livzon Pharmaceutical dari China juga menjadi pemegang saham utama di Imexpharm. Penyelidikan yang diterbitkan pada 2026 meletakkan pegangan Livzon pada 67.87 peratus, diperoleh dengan nilai kira-kira VND6 trilion, atau US$228.5 juta. Penyertaan Livzon menyerlahkan nilai kilang pengeluaran Imexpharm, yang beberapa daripadanya memenuhi keperluan EU GMP.

Abbott Laboratories, melalui anak syarikatnya CFR International, meningkatkan pemilikannya dalam Domesco kepada 51.7 peratus. Urus niaga itu memberi Abbott kawalan ke atas pengeluar Vietnam dan mengukuhkan tapak pengeluarannya di negara itu untuk operasi lebih luas di Asia.

Modal Korea Selatan memasuki Traphaco melalui Daewoong Pharmaceutical dan Mirae Asset, yang memperoleh 16.6 juta saham daripada Mekong Capital dan Vietnam Holding. Pegangan itu mewakili 40.12 peratus dalam urus niaga bernilai lebih VND2.35 trilion. Daewoong menjadi pemegang saham strategik, manakala Mirae Asset mengambil peranan sebagai pelabur kewangan jangka panjang.

Apakah yang menjadikan kilang EU GMP begitu bernilai?

EU GMP, atau Amalan Pengilangan Baik yang diiktiraf Kesatuan Eropah, merangkumi cara ubat dihasilkan, diuji dan didokumentasikan. Pematuhan kepada keperluan ini memerlukan peralatan yang boleh dipercayai, kawasan pengeluaran terkawal, kakitangan terlatih, pemeriksaan kualiti teliti dan rekod terperinci.

Vietnam mempunyai kira-kira 288 kilang farmaseutikal, namun dianggarkan hanya 20 hingga 30 daripadanya memenuhi piawaian EU GMP yang ketat ketika ini. Bekalan yang terhad menjadikan kilang bertauliah menarik kepada kumpulan luar negara. Pembeli boleh memperoleh akses kepada tender hospital bernilai lebih tinggi dan meningkatkan keupayaan mengeksport ubat ke pasaran dengan peraturan kualiti yang ketat.

Peraturan perolehan Vietnam menambah daya tarikan itu. Di bawah Pekeliling 03 tahun 2024, ubat yang dihasilkan di kemudahan yang diperakui mengikut piawaian EU GMP atau Japan GMP diberi keutamaan dalam tender awam Kumpulan 1 dan Kumpulan 2. Kedua-dua kumpulan itu merangkumi kira-kira 60 peratus nilai perolehan dalam saluran hospital.

Undang-Undang Farmasi yang dipinda, yang berkuat kuasa pada 1 Julai 2025, turut mempermudah prosedur pendaftaran dan mewujudkan insentif bagi ubat generik termaju serta biosimilar. Biosimilar ialah ubat biologi yang direka agar hampir sepadan dengan produk yang telah diluluskan, manakala ubat generik termaju menghasilkan semula ubat kompleks selepas perlindungan patennya tamat.

Kitaran tamat tempoh paten global hingga 2030 boleh membuka peluang besar kepada pengeluar Vietnam. Ubat dengan jumlah jualan tahunan kira-kira US$207 bilion dijangka kehilangan perlindungan paten dalam tempoh ini. Pengeluar tempatan yang mempunyai keupayaan penyelidikan sesuai dan kilang bertauliah boleh membangunkan alternatif berharga lebih rendah kepada produk import.

Prestasi saham mencerminkan lebih daripada permintaan defensif

Saham farmaseutikal secara tradisinya dianggap sebagai pelaburan defensif kerana orang ramai memerlukan ubat ketika ekonomi kukuh mahupun lemah. Pengambilalihan asing dan peningkatan perbelanjaan kesihatan kini memberi pelabur satu lagi sebab untuk meneliti sektor ini: prospek pertumbuhan struktur dan transformasi korporat.

Prestasi saham berbeza-beza sejak awal 2026. Binh Dinh Pharmaceutical and Medical Equipment mencatatkan kenaikan dua angka berikutan jangkaan jualan onkologi dan pengedaran hospital yang lebih kukuh. DHG Pharma dan Imexpharm mengekalkan trend menaik, disokong kedudukan kewangan yang kukuh, jenama mantap dan sokongan strategik asing.

Sektor ini menunjukkan daya tahan ketika pasaran berada di bawah tekanan. Indeks penjagaan kesihatan di Bursa Saham Ho Chi Minh jatuh 8.9 peratus pada April dan lebih 5 peratus pada Jun, manakala beberapa saham farmaseutikal mencatat prestasi lebih baik. Ini tidak menghapuskan risiko penilaian atau turun naik pasaran, namun menunjukkan sebab pelabur terus menganggap pengeluar ubat sebagai perniagaan yang relatif stabil.

Firma sekuriti menjangkakan pendapatan sektor meningkat kira-kira 10 hingga 12 peratus pada 2026. Pemacu utamanya ialah peningkatan penggunaan ubat, jualan hospital yang lebih kukuh, liputan insurans yang lebih meluas dan dasar kerajaan yang memihak kepada produk buatan tempatan.

Pemilikan asing boleh membawa teknologi dan tadbir urus

Urus niaga terkini menunjukkan bahawa pelaburan asing membawa lebih daripada modal. Pemegang saham strategik boleh menyediakan teknologi pengeluaran, sistem kualiti, kerjasama penyelidikan, kepakaran perolehan antarabangsa dan akses kepada pasaran eksport.

Hau Giang Pharmaceutical, yang dikenali sebagai DHG Pharma, menetapkan sasaran hasil 2026 kira-kira US$221.2 juta dan sasaran keuntungan selepas cukai sebanyak US$40.3 juta. Sasaran itu masing-masing meningkat 5 peratus dan lebih 18 peratus. Syarikat itu juga merancang mengekalkan dasar dividen tunai yang tinggi, yang mungkin menarik minat pelabur berorientasikan pendapatan.

Traphaco menetapkan sasaran hasil hampir US$120 juta dan keuntungan selepas cukai US$12.2 juta bagi 2026, dengan kedua-dua angka dijangka meningkat kira-kira 10 peratus. Strateginya bagi 2026 hingga 2030 merangkumi peluasan dalam peruncitan moden dan pengedaran hospital, selain kerjasama teknologi dengan rakan Korea Selatan dalam ubat berkualiti lebih tinggi.

Keputusan 2025 menunjukkan kekuatan beberapa syarikat peneraju. DHG Pharma melaporkan hasil bersih VND5.27 trilion, meningkat 7.8 peratus, manakala keuntungan sebelum cukai naik 12.8 peratus kepada VND1.02 trilion. Imexpharm mencatat hasil VND2.44 trilion, meningkat 11 peratus, dan keuntungan bersih rekod sebanyak VND349 bilion. Vinapharm melaporkan kenaikan 38.5 peratus dalam keuntungan sebelum cukai kepada VND705 bilion.

Penganalisis memberi tumpuan kepada syarikat yang mempunyai sejarah operasi panjang, jenama dipercayai, pengedaran luas dan ruang untuk pemilikan asing. Perniagaan seperti ini boleh berkembang melalui produk dan sistem yang lebih baik tanpa perlu membina keseluruhan rangkaian komersial dari awal.

Bahan farmaseutikal import kekal sebagai kelemahan utama

Industri ubat Vietnam masih bergantung pada import untuk kira-kira 80 hingga 90 peratus bahan farmaseutikal aktifnya. Hampir 90 peratus import itu datang dari China dan India. Bahan farmaseutikal aktif ialah bahan yang menghasilkan kesan perubatan dalam ubat siap.

Kebergantungan ini mendedahkan pengeluar kepada pergerakan mata wang, gangguan penghantaran, ketegangan perdagangan antarabangsa dan perubahan harga pembekal. Kos pengeluaran domestik dianggarkan 20 hingga 25 peratus lebih tinggi berbanding pengeluar di China dan India, sekali gus menyukarkan syarikat Vietnam bersaing dari segi harga.

Kerajaan menetapkan sasaran untuk memenuhi 80 peratus permintaan ubat domestik melalui pengeluaran tempatan menjelang 2030. Program nasional berasingan menyasarkan industri tempatan membekalkan 20 peratus bahan mentah farmaseutikal menjelang tahun itu, dengan matlamat jangka panjang untuk membangunkan industri berteknologi tinggi yang mampu menyertai rantaian bekalan farmaseutikal global menjelang 2045.

Projek perindustrian khusus, termasuk Taman Perindustrian Bio Farmaseutikal Thai Binh, bertujuan menyokong pengeluaran bahan kimia, penyelidikan dan pembuatan ubat. Untuk mencapai sasaran ini, pelaburan besar diperlukan dalam makmal, tenaga kerja mahir, kilang kimia dan kawalan kualiti.

Logistik dan eksport menambah satu lagi pemacu pertumbuhan

Pengeluaran ubat bergantung pada penyimpanan dan pengangkutan yang boleh dipercayai, khususnya bagi vaksin, ubat biologi dan produk lain yang perlu disimpan dalam julat suhu yang sempit. Kapasiti penyimpanan sejuk Vietnam meningkat hampir 45 peratus antara 2020 hingga 2023, mencecah kira-kira 1.3 juta palet pada penghujung 2024. Negara itu mempunyai 117 kemudahan penyimpanan sejuk, 1,499 trak berpendingin dan 47 unit pengangkutan khusus.

Kapasiti boleh melebihi 1.7 juta palet menjelang 2028 apabila pelabur membina kemudahan dengan penyimpanan automatik, penjejakan digital dan pemantauan suhu masa nyata. Wilayah selatan seperti Long An, Dong Nai dan Binh Duong membentuk kelompok logistik utama kerana pelabuhan, zon perindustrian dan akses kepada Delta Mekong. Pusat utara termasuk Hai Phong, Bac Ninh dan Hung Yen turut mengembangkan perkhidmatan untuk ubat-ubatan dan pembuatan berorientasikan eksport.

Kumpulan logistik antarabangsa melabur dalam rangkaian ini. Lotte Global Logistics telah memulakan pembangunan pusat rantaian sejuk bernilai US$34 juta di Dong Nai, manakala Nichirei dan Daiwa House menyokong projek di Long An. Kawalan suhu yang lebih baik dapat mengurangkan kerugian ubat dan membantu pengeluar memenuhi piawaian eksport di Eropah, Jepun dan Amerika Syarikat.

Vietnam mengeksport ubat dan bahan farmaseutikal bernilai US$312 juta pada 2025, menjadikannya pengeksport keempat terbesar di Asia Tenggara. Syarikat pelaburan asing menyumbang kira-kira US$230 juta daripada jumlah itu. Pertumbuhan eksport masih sederhana berbanding penggunaan domestik, namun ia menunjukkan keyakinan yang semakin meningkat terhadap ubat buatan tempatan.

Perkara yang akan diperhatikan pelabur seterusnya

Penyelidikan SHS menyifatkan tempoh 2025 hingga 2030 sebagai kitaran pertumbuhan baharu, dengan peralihan daripada pengeluaran ubat generik konvensional kepada piawaian kualiti antarabangsa dan ubat bernilai lebih tinggi. Viet Dragon Securities menjangkakan lebih banyak aktiviti pengambilalihan melibatkan syarikat yang mempunyai saluran hospital kukuh, kilang moden dan ruang pemilikan yang mencukupi untuk pelabur strategik.

Anggaran industri menunjukkan lima hingga tujuh urus niaga dalam sektor penjagaan kesihatan dan farmaseutikal, masing-masing bernilai lebih US$100 juta, mungkin berlaku sepanjang 2026 dan 2027. Syarikat pelaburan asing boleh menguasai 40 hingga 50 peratus pasaran ubat domestik menjelang 2030, meskipun unjuran itu bergantung pada peraturan dan penilaian masa depan serta keupayaan firma tempatan untuk menaik taraf operasi.

Bagi pelabur, calon yang paling kukuh berkemungkinan mempunyai gabungan pensijilan EU GMP atau Japan GMP, kewangan yang boleh dipercayai, akses kepada hospital dan rancangan penyelidikan. Syarikat yang terlalu bergantung pada produk bermargin rendah atau kekurangan modal untuk pemodenan mungkin menghadapi tekanan lebih besar apabila kumpulan global meningkatkan standard persaingan.

Oleh itu, pasaran ubat Vietnam semakin menjadi kisah tentang penggunaan dan perubahan industri. Penduduk yang semakin menua dan liputan insurans yang lebih meluas meningkatkan permintaan, manakala pelaburan asing membantu pengeluar tempatan memperbaik pengeluaran, tadbir urus dan akses pasaran. Cabaran utamanya ialah menukar aliran masuk modal ini kepada keupayaan penyelidikan dan pengeluaran bahan mentah domestik yang lebih kukuh.

Kesimpulan

• Pasaran farmaseutikal Vietnam dijangka menghampiri US$10 bilion pada 2026.
• Ubat hospital merangkumi kira-kira 70 hingga 76 peratus penggunaan dan berkembang lebih pantas berbanding produk runcit.
• Taisho, Livzon, Abbott, Daewoong dan Mirae Asset telah mengambil kepentingan besar dalam pengeluar ubat Vietnam.
• Kilang yang mendapat pensijilan EU GMP terhad bilangannya dan sangat menarik kepada pelabur asing.
• Pendapatan sektor diramal meningkat kira-kira 10 hingga 12 peratus pada 2026.
• Vietnam masih mengimport kira-kira 80 hingga 90 peratus bahan farmaseutikal aktifnya.
• Pelaburan rantaian sejuk memperbaik penyimpanan dan pengedaran ubat yang sensitif terhadap suhu.
• Pertumbuhan masa depan bergantung pada penyelidikan, pembuatan termaju dan peningkatan pengeluaran bahan mentah domestik.