Jepun Tamatkan Program Pemulihan Spesies Pertama Selepas Burung Amami Pulih

Kejayaan pemuliharaan yang jarang berlaku di Jepun

Jepun telah menamatkan program perlindungan dan pemulihan bagi burung thrush Amami dan woodcock Amami selepas populasi kedua-dua spesies itu menunjukkan peningkatan berterusan di Kepulauan Nansei. Kementerian Alam Sekitar berkata keputusan itu menandakan kali pertama program pemuliharaan yang diwujudkan di bawah Undang-undang Jepun mengenai Pemuliharaan Spesies Fauna dan Flora Liar Terancam berjaya diselesaikan.

Kedua-dua burung itu berasal dari gugusan Pulau Amami di Wilayah Kagoshima. Burung thrush Amami, dikenali sebagai Otoratsugumi dalam bahasa Jepun, hanya hidup di Amami Oshima dan ditetapkan sebagai monumen semula jadi negara. Woodcock Amami, atau Amamiyamashigi, ditemui di Amami Oshima dan Tokunoshima.

Kedua-dua spesies mengalami kemerosotan apabila hutan dibuka dan pemangsa menambah tekanan terhadap populasi mereka. Langkah perlindungan bermula pada 1999 dan memberi tumpuan kepada penambahbaikan habitat hutan serta kawalan mongoose invasif. Kementerian berkata usaha itu membantu mewujudkan keadaan yang membolehkan burung-burung tersebut pulih.

Keputusan itu tidak menamatkan usaha pemuliharaan di kepulauan berkenaan. Pegawai merancang untuk terus memantau burung-burung itu dan mungkin memulakan semula program rasmi sekiranya bilangannya menurun atau habitatnya menjadi kurang terjamin.

Apakah perubahan yang berlaku kepada burung thrush Amami dan woodcock Amami?

Senarai Merah Jepun yang disemak semula dan diterbitkan pada Mac menurunkan satu tahap klasifikasi pemuliharaan bagi kedua-dua burung itu. Kedua-duanya beralih daripada Terancam II kepada Hampir Terancam. Perubahan itu menunjukkan risiko kepupusan mereka dianggap lebih rendah berbanding ketika program pemulihan bermula, walaupun kedua-dua spesies itu masih belum boleh dianggap benar-benar selamat.

Kategori Senarai Merah ialah penilaian risiko kepupusan. Peralihan daripada Terancam II kepada Hampir Terancam mencerminkan peningkatan bukti yang tersedia tentang populasi dan habitat sesuatu spesies. Ini tidak bermakna spesies itu telah kembali ke taburan asalnya atau faktor yang menyebabkan kemerosotannya sudah lenyap.

Burung thrush Amami bergantung pada hutan Amami Oshima, menjadikan taburannya sangat terbatas. Spesies dengan taburan sekecil itu boleh terdedah kepada satu kejadian besar, termasuk ribut teruk, penyakit, kehilangan hutan secara meluas atau penyebaran semula pemangsa invasif.

Woodcock Amami mempunyai taburan yang agak lebih luas kerana ia terdapat di Amami Oshima dan Tokunoshima. Spesies ini masih berkait rapat dengan ekosistem hutan di kepulauan itu, yang perubahan tumbuh-tumbuhan, jalan raya, pembangunan dan populasi pemangsa boleh menjejaskan kawasan pembiakan serta pemakanannya.

Mengapa burung-burung itu terancam?

Kehilangan habitat merupakan punca utama kemerosotan. Penebangan hutan mengurangkan keluasan hutan berterusan yang tersedia untuk burung dan boleh memecahkan kawasan hutan yang masih ada kepada bahagian lebih kecil. Habitat yang terpecah-pecah mungkin menyediakan kurang makanan dan perlindungan, manakala jalan raya serta pembangunan lain boleh menyukarkan pergerakan antara kawasan hutan.

Pemangsaan menambah satu lagi ancaman. Mongoose ialah mamalia invasif di gugusan Pulau Amami dan menjadi sasaran kempen kawalan. Haiwan ini boleh memburu hidupan liar tempatan yang berevolusi tanpa pertahanan berkesan terhadapnya. Kehadirannya amat membimbangkan di pulau-pulau, tempat spesies tempatan sering mempunyai populasi kecil dan pilihan tempat untuk melarikan diri yang terhad.

Apabila pemulihan habitat dan kawalan pemangsa dilaksanakan serentak, kesannya boleh lebih besar berbanding jika setiap langkah dilakukan secara berasingan. Pengurusan hutan menyediakan tempat untuk burung bersarang dan mencari makanan, manakala pengurangan mongoose mengurangkan kemungkinan telur, anak burung atau burung dewasa dibunuh. Kementerian mengaitkan kedua-dua usaha itu dengan pemulihan burung thrush Amami dan woodcock Amami.

Kejayaan itu juga menunjukkan sebab pemuliharaan pulau sering memerlukan perhatian terhadap beberapa tekanan serentak. Melindungi kawasan hutan sahaja mungkin tidak mencukupi jika pemangsa invasif masih tersebar luas. Kawalan pemangsa juga mungkin kurang berkesan jika burung-burung itu sudah kehilangan terlalu banyak habitat.

Bagaimanakah program ini sesuai dengan rekod pemuliharaan Jepun yang lebih luas?

Pengumuman mengenai Amami dibuat ketika Senarai Merah terkini Jepun menunjukkan gambaran yang bercampur-campur. Penilaian terhadap burung jenjang mahkota merah bertambah baik daripada Terancam II kepada Hampir Terancam, sekali gus mengeluarkannya daripada kategori terancam. Dianggarkan kira-kira 1,200 ekor burung jenjang dewasa hidup di Hokkaido, walaupun jumlah sebenar mungkin lebih tinggi.

Burung ibis jambul Jepun, dikenali sebagai toki, juga menerima penilaian yang lebih baik. Statusnya berubah daripada Terancam IA, tahap paling serius dalam kategori terancam, kepada Terancam IB. Sekurang-kurangnya 500 ekor ibis jambul hidup di Jepun pada akhir 2024, termasuk burung yang dilepaskan di Pulau Sado, Wilayah Niigata.

Peningkatan itu berlaku seiring dengan kehilangan yang masih berterusan. Bilangan spesies burung yang diklasifikasikan sebagai terancam meningkat sebanyak 10 berbanding senarai terdahulu, kepada 108. Bilangan reptilia dan amfibia terancam pula meningkat sebanyak 12 kepada 96. Kementerian mengaitkan banyak kemerosotan ini dengan kemusnahan hutan, spesies invasif, perubahan guna tanah pertanian dan kehilangan tanah lembap.

Status shrike coklat berubah daripada Terancam IB kepada kategori lebih serius, Terancam IA, selepas kawasan pembiakannya mengecil kira-kira 90 peratus antara 1910-an hingga 2000-an. Kura-kura kolam Jepun dan burung kedidi kecil juga berubah daripada Hampir Terancam kepada Terancam II.

Perbezaan ini memberi konteks kepada pemulihan burung-burung Amami. Status mereka yang bertambah baik merupakan pencapaian sebenar dalam pemuliharaan, manakala peningkatan bilangan spesies berisiko menunjukkan bahawa kejayaan di satu habitat tidak menghapuskan tekanan lebih luas terhadap hidupan liar di seluruh Jepun.

Mengapa Kepulauan Nansei penting

Kepulauan Nansei membentuk rangkaian pulau yang terbentang antara Kyushu dengan Taiwan. Keterasingannya membolehkan banyak tumbuhan dan haiwan berevolusi dengan cara tersendiri. Amami Oshima dan Tokunoshima ialah sebahagian daripada ekosistem pulau yang diiktiraf kerana kekayaan hidupan liarnya, termasuk spesies yang tidak ditemui di tempat lain.

Spesies endemik merupakan petunjuk penting kesihatan alam sekitar kerana kelangsungan hidupnya bergantung pada kawasan geografi yang kecil. Burung thrush Amami tidak boleh berpindah secara semula jadi ke negara lain atau hutan tanah besar yang jauh jika keadaan di Amami Oshima merosot. Woodcock Amami mempunyai dua populasi pulau, namun kedua-duanya masih bergantung pada persekitaran serantau yang sama.

Hutan pulau juga menyokong bekalan air bersih, kestabilan tanah dan hidupan liar lain. Oleh itu, langkah yang dirangka untuk satu spesies burung boleh membantu komuniti tumbuhan dan haiwan yang lebih luas. Kawalan mongoose, misalnya, boleh mengurangkan tekanan terhadap beberapa spesies tempatan serentak, manakala pengurusan hutan yang teliti boleh memelihara kawasan bersarang dan sumber makanan.

Amami Oshima dan Tokunoshima termasuk dalam kawasan semula jadi Amami Oshima, Tokunoshima, Okinawa utara dan Iriomote utara yang dimasukkan ke dalam Senarai Warisan Dunia UNESCO pada 2021. Pengiktirafan itu mengiktiraf nilai ekologi kepulauan tersebut, sementara perlindungan undang-undang dan pengurusan lapangan masih diperlukan untuk melindungi spesies tertentu.

Apakah maksud program itu diselesaikan?

Penyelesaian program pemulihan tidak bermakna pegawai berundur daripada habitat burung-burung tersebut. Ini bermaksud pelan rasmi itu telah memenuhi syarat yang ditetapkan untuk menamatkan peringkat perlindungan tertentu, berdasarkan penilaian kementerian terhadap pemulihan populasi.

Pemantauan akan terus menjadi teras usaha. Saintis dan pegawai perlu menjejaki saiz populasi, kejayaan pembiakan, taburan dan perubahan keadaan hutan. Mereka juga perlu memantau sama ada mongoose kembali ke kawasan yang jumlahnya telah dikurangkan melalui langkah kawalan.

Bilangan populasi boleh turun naik dari tahun ke tahun, khususnya bagi spesies yang hidup di kawasan yang sukar didatangi. Peningkatan sementara tidak semestinya menandakan keadaan jangka panjang yang terjamin, manakala kemerosotan singkat mungkin berpunca daripada cuaca atau keadaan semula jadi lain. Tinjauan berulang membantu membezakan corak ini daripada perubahan sebenar dalam risiko kepupusan.

Kementerian berkata program perlindungan itu mungkin disambung semula jika keadaan merosot. Peruntukan itu memberi pihak berkuasa cara untuk bertindak balas sekiranya kerosakan habitat meningkat, pemangsa invasif kembali tersebar atau ancaman baharu muncul.

Model yang ada batasnya

Kes Amami menawarkan contoh praktikal pemuliharaan berasaskan usaha langsung terhadap habitat dan kawalan pemangsa invasif. Kes ini juga menunjukkan nilai mengekalkan program undang-undang untuk tempoh yang cukup lama bagi mengesan perubahan populasi secara beransur-ansur. Burung-burung itu berada di bawah program sejak 1999, bermakna penilaian dibuat selepas lebih dua dekad pengurusan dan pemerhatian.

Namun, kategori risiko yang lebih rendah bukanlah kemenangan muktamad. Spesies Hampir Terancam boleh kembali ke kategori terancam jika bilangannya menurun. Perubahan iklim boleh mengubah keadaan hutan, manakala ribut dan pembangunan manusia boleh menjejaskan populasi pulau kecil dengan cepat.

Kerjasama berterusan antara agensi kebangsaan, kerajaan tempatan, penyelidik dan masyarakat pulau amat diperlukan. Penduduk dan pelawat juga mempengaruhi keadaan hutan melalui penggunaan tanah, jalan raya, pelancongan serta usaha mencegah kemasukan spesies invasif baharu.

Oleh itu, penyelesaian program pemulihan pertama Jepun di bawah undang-undang spesies terancam merupakan satu pencapaian dan juga titik semakan. Ia merekodkan bahawa tindakan bersasar membantu dua spesies burung pulau yang unik pulih, sambil menetapkan tanggungjawab berterusan untuk memantau habitat yang menyokong kelangsungan hidup mereka.

Perkara Utama

• Jepun menamatkan program perlindungan bagi burung thrush Amami dan woodcock Amami.
• Program itu bermula pada 1999 dan menangani kehilangan hutan serta pemangsaan oleh mongoose invasif.
• Burung thrush Amami hanya hidup di Amami Oshima.
• Woodcock Amami hidup di Amami Oshima dan Tokunoshima.
• Kedua-dua burung itu berubah daripada Terancam II kepada Hampir Terancam dalam Senarai Merah Jepun yang disemak semula.
• Kementerian Alam Sekitar akan meneruskan pemantauan dan boleh memulakan semula program jika keadaan merosot.
• Pemulihan ini merupakan perkembangan positif yang jarang berlaku, ketika bilangan spesies burung, reptilia dan amfibia terancam di Jepun meningkat secara keseluruhan.