India Sasar Kapasiti Pengeluaran Keluli 604 Juta Tan Menjelang 2047, Namun Pelepasan Dijangka Terus Meningkat

Industri keluli yang lebih besar, dengan cabaran karbon yang semakin meningkat

India telah mengeluarkan draf Wawasan Dasar Keluli Negara 2047 untuk rundingan awam, dengan sasaran kapasiti pengeluaran keluli tahunan sebanyak 604 juta tan, berbanding kira-kira 220 juta tan ketika ini. Pelan hala tuju itu mengunjurkan permintaan keluli siap sebanyak 505 juta tan, pengeluaran keluli mentah sebanyak 531 juta tan dan eksport sebanyak 45 juta tan menjelang 2047.

Pengembangan itu akan meningkatkan dengan ketara keperluan bahan mentah. Kementerian Keluli menjangkakan keperluan bijih besi tahunan mencecah 772 juta tan dan permintaan arang batu kok meningkat kepada 236 juta tan. India sebahagian besarnya mampu memenuhi keperluan bijih besi sendiri, tetapi mengimport kira-kira 92% arang batu koknya, menjadikan jaminan bekalan bahan api cabaran utama.

Draf itu juga berusaha mengurangkan purata pelepasan karbon dioksida bagi setiap tan keluli mentah daripada 2.54 tan kepada kira-kira 1.54 tan menjelang 2047. Ini merupakan pengurangan kira-kira 39%, selaras dengan peralihan jangka panjang ke arah matlamat sifar bersih negara India bagi 2070.

Namun, pengeluaran yang lebih bersih bagi setiap tan tidak bermakna jumlah pelepasan lebih rendah. Jika angka pengeluaran yang diunjurkan didarab dengan sasaran keamatan pelepasan, jumlah pelepasan tahunan pada 2047 ialah kira-kira 818 juta tan karbon dioksida, berbanding sekitar 432 juta tan berdasarkan angka pengeluaran semasa. Oleh itu, dasar ini menggabungkan peningkatan besar dalam kecekapan pengeluaran dengan trajektori yang boleh menyebabkan pelepasan tahunan sektor itu hampir berganda.

Andaian di sebalik sasaran 604 juta tan

Sasaran kapasiti itu menunjukkan peningkatan sebanyak 384 juta tan, atau kira-kira 175%, berbanding paras semasa. Kapasiti ialah jumlah yang mampu dihasilkan oleh loji, bukan pengeluaran sebenar. Draf itu mengandaikan purata penggunaan kapasiti sebanyak 88%, berbanding 77% pada 2025. Penggunaan 88% daripada kapasiti 604 juta tan menghasilkan kira-kira 531 juta tan keluli mentah, sejajar dengan unjuran pengeluaran.

Unjuran permintaan itu berasaskan pertumbuhan keluaran dalam negara kasar tahunan kira-kira 7%. Kedua-dua andaian ini penting: pembinaan relau dan kilang sahaja tidak akan menghasilkan pengeluaran yang diunjurkan jika permintaan dan kadar operasi tidak turut meningkat. Kementerian merancang untuk menyemak unjuran permintaan kira-kira setiap lima tahun.

Permintaan keluli siap dijangka meningkat daripada 164 juta tan pada 2025 hingga 2026 kepada 505 juta tan menjelang 2047, iaitu sedikit lebih tiga kali ganda paras semasa. Penggunaan per kapita akan meningkat daripada 116 kilogram kepada 302 kilogram. Angka semasa lebih rendah daripada purata global sebanyak 209 kilogram, manakala sasaran 2047 melebihi penanda aras semasa itu.

Pembinaan dan infrastruktur merangkumi kira-kira 67% penggunaan keluli domestik. Automobil, barangan kejuruteraan, peralatan dan pembungkusan menyumbang lagi 28%. Secara keseluruhan, kategori tersebut mewakili kira-kira 95% penggunaan, menjadikan prospek permintaan berkait rapat dengan aktiviti pembinaan dan pembuatan.

Kapasiti, pengeluaran keluli mentah dan permintaan keluli siap ialah ukuran yang berbeza. Keluli mentah ialah keluaran awal sebelum diproses menjadi produk siap. Oleh itu, angka utama dalam draf itu tidak seharusnya dianggap sebagai kuantiti yang boleh saling ditukar ganti.

Perubahan pelan hala tuju baharu berbanding dasar 2017

Draf itu bertujuan menggantikan Dasar Keluli Negara 2017, yang menyasarkan kapasiti pengeluaran keluli sebanyak 300 juta tan dan penggunaan per kapita sebanyak 160 kilogram sekitar 2030. Dasar baharu itu melanjutkan tempoh perancangan hingga 2047 dan memberi perhatian lebih besar kepada pelepasan, kecerdasan buatan, pembangunan teknologi dan jaminan bekalan bahan mentah.

Setiausaha Keluli Sandeep Poundrik berkata rangka kerja terdahulu perlu diteliti semula apabila keperluan industri berubah. Ketika menjelaskan sebab dasar itu dikemas kini, beliau berkata dasar 2017:

perlu diteliti semula

Rekod pertumbuhan membantu menjelaskan semakan itu. Pengeluaran keluli mentah meningkat daripada kira-kira 89 juta tan pada tahun kewangan 2014 hingga 2015 kepada 170 juta tan pada 2025 hingga 2026, iaitu peningkatan kira-kira 91%. Penggunaan keluli siap meningkat daripada 77 juta tan kepada 164 juta tan, iaitu kenaikan kira-kira 113%. Bahagian India dalam pengeluaran keluli mentah global meningkat daripada 5.2% pada 2014 kepada kira-kira 8.9% pada 2025.

Laporan berbeza dalam penentuan tarikh bagi beberapa penanda aras. Angka pengeluaran 170 juta tan disebut sebagai angka 2025 dan juga sebagai keluaran bagi tahun kewangan 2025 hingga 2026. Unjuran kapasiti perantaraan sebanyak 294 juta tan dalam draf itu diletakkan pada 2030 dalam satu laporan dan pada tahun kewangan yang berakhir pada 2031 dalam laporan lain. Sasaran terdahulu sebanyak 300 juta tan juga disebut sebagai sasaran bagi 2030 atau 2030 hingga 2031.

Pencapaian utama ialah:

• 2014 hingga 2015: pengeluaran keluli mentah kira-kira 89 juta tan dan penggunaan keluli siap 77 juta tan.
• 2017: Dasar Keluli Negara terdahulu menetapkan sasaran kapasiti 300 juta tan sekitar 2030.
• 2025 hingga 2026: pengeluaran yang dilaporkan mencecah 170 juta tan dan penggunaan keluli siap mencapai 164 juta tan.
• 2030 atau tahun kewangan yang berakhir pada 2031: pelan hala tuju baharu mengunjurkan kapasiti sebanyak 294 juta tan.
• 2047: kapasiti sasaran mencecah 604 juta tan, dengan pengeluaran keluli mentah diunjurkan sebanyak 531 juta tan.
• 2070: matlamat sifar bersih negara India menetapkan hala tuju iklim jangka panjang.

Kebergantungan pada arang batu kok meningkatkan risiko

Permintaan arang batu kok tahunan diunjurkan meningkat daripada 72 juta tan kepada 236 juta tan menjelang 2047, kira-kira 3.3 kali ganda keperluan semasa. Arang batu kok diproses menjadi kok, yang membekalkan haba dan membantu menyingkirkan oksigen daripada bijih besi dalam proses pengeluaran keluli konvensional menggunakan relau bagas.

India mengimport kira-kira 92% daripada keperluannya, terutamanya dari Australia, Amerika Syarikat dan Rusia. Memandangkan bahan mentah merangkumi 65% hingga 70% kos pengeluaran keluli, akses kepada bekalan yang boleh dipercayai mempengaruhi keupayaan untuk meningkatkan pengeluaran serta kos keluli yang dihasilkan.

Kementerian mencadangkan gabungan perlombongan domestik, peluasan pencucian arang batu, pembelian aset di luar negara dan perjanjian bekalan yang berjangka beberapa tahun. Usaha menjalin hubungan antarabangsa akan mencari lebih banyak pembekal, manakala kecerdasan buatan akan membantu mengoptimumkan campuran arang batu dan meningkatkan penggunaan arang batu kok domestik.

Kemudahan pencucian sedia ada menunjukkan bahawa kapasiti terpasang hanyalah sebahagian daripada masalah. Kapasiti operasi pencucian arang batu kok adalah kira-kira 39 juta tan setahun, tetapi sekitar 17 juta tan arang batu suapan hanya menghasilkan kira-kira 6 juta tan keluaran yang telah dicuci. Draf itu mengenal pasti hasil rendah dan kapasiti tidak digunakan sebagai kekangan.

Pencucian arang batu menyingkirkan bahan yang tidak diingini sebelum arang batu digunakan. Jumlah suapan adalah kira-kira 44% daripada kapasiti operasi pencucian, manakala keluaran yang telah dicuci ialah sekitar 35% daripada jumlah suapan. Kedua-duanya ialah ukuran berasingan: menggunakan lebih banyak kapasiti yang tersedia dan mendapatkan lebih banyak arang batu yang boleh digunakan daripada setiap tan suapan akan menangani kelemahan yang berbeza.

Jaminan bekalan bijih besi bergantung pada gred dan pengangkutan

Permintaan bijih besi diunjurkan meningkat daripada 299 juta tan ketika ini kepada 772 juta tan menjelang 2047, iaitu kenaikan kira-kira 158%. Walaupun India sebahagian besarnya mampu memenuhi keperluan mineral itu sendiri, draf tersebut menandakan kemerosotan mutu campuran rizabnya.

Bahagian bijih gred tinggi dalam rizab merosot daripada 70% pada tahun kewangan 2018 hingga 2019 kepada 46% pada 2021 hingga 2022. Ini merupakan penurunan sebanyak 24 mata peratusan. Mutu bijih penting kerana bahan yang mengandungi kurang besi secara umumnya memerlukan lebih banyak pemprosesan untuk menghasilkan input yang boleh digunakan dalam pembuatan keluli.

Dasar itu mencadangkan akses kepada rizab gred tinggi dijamin melalui aset di luar negara dan usaha sama. Dasar itu juga merangkumi mangan, batu kapur dan input penting lain dalam perancangan sumbernya, dan tidak menganggap bijih besi serta arang batu sebagai satu-satunya kebimbangan bekalan industri.

Pengangkutan juga sebahagian daripada pelan itu. Draf tersebut membayangkan peluasan saluran paip buburan untuk mengangkut bijih besi dan arang batu kok, dengan sokongan pembiayaan jurang daya maju dan mekanisme kelulusan tunggal. Saluran paip buburan mengangkut bahan yang dikisar halus dan dicampur dengan air. Pembiayaan jurang daya maju ialah sokongan awam yang bertujuan membantu projek infrastruktur diteruskan apabila pulangan komersial yang dijangka sahaja tidak mencukupi.

Keamatan pelepasan lebih rendah bukan bermakna pengurangan mutlak

Sektor keluli menyumbang kira-kira 10% hingga 12% daripada pelepasan karbon dioksida India. Purata keamatan pelepasannya sebanyak 2.54 tan karbon dioksida bagi setiap tan keluli mentah adalah kira-kira 32% lebih tinggi berbanding purata global yang dilaporkan, iaitu 1.92 tan.

Sasaran 1.54 tan pada 2047 adalah kira-kira 20% lebih rendah daripada penanda aras global semasa itu. Perbandingan ini mengukur skala penambahbaikan yang disasarkan, bukan kedudukan India yang mungkin dicapai pada 2047, apabila kaedah pengeluaran negara lain juga mungkin berubah.

Draf itu menggariskan peralihan yang bermula dengan kecekapan tenaga dan elektrik boleh diperbaharui, diikuti pengegasan arang batu, besi terkurang langsung yang dihasilkan menggunakan hidrogen hijau, dan akhirnya penangkapan, penggunaan serta penyimpanan karbon. Draf itu juga menyeru penggunaan lebih banyak besi buruk dan pembangunan infrastruktur pemprosesan besi buruk domestik.

Besi terkurang langsung dihasilkan dengan menyingkirkan oksigen daripada bijih besi tanpa meleburkannya dalam relau bagas konvensional. Hidrogen yang dihasilkan menggunakan elektrik boleh diperbaharui boleh menggantikan agen penurunan berasaskan karbon dalam proses itu. Sistem penangkapan karbon mengumpulkan karbon dioksida untuk disimpan atau digunakan, dan bukannya membiarkannya memasuki atmosfera.

Draf itu tidak menetapkan sasaran pelepasan mutlak. Berdasarkan angka pengeluaran dan keamatan yang dikemukakannya, pengiraan semasa ialah 170 juta tan keluli mentah didarab dengan 2.54, bersamaan 431.8 juta tan karbon dioksida. Pengiraan bagi 2047 ialah 531 juta tan didarab dengan 1.54, bersamaan 817.7 juta tan.

Ini merupakan peningkatan kira-kira 89%. Perbezaan ini penting dalam menilai pelan hala tuju tersebut: industri boleh mencapai sasaran keamatan pelepasannya sedangkan jumlah pelepasan tahunannya terus meningkat. Teknologi yang dicadangkan akan menjadikan pengeluaran lebih bersih bagi setiap tan, tetapi peningkatan pengeluaran yang jauh lebih besar akan mengatasi penambahbaikan itu menurut pengiraan dalam draf.

Pengeluar kecil mungkin menerima skim insentif berasingan

Sektor keluli sekunder merangkumi kira-kira 2,550 unit dan menyumbang hampir 47% kapasiti pengeluaran keluli mentah. Skala sektor itu bermakna peningkatan teknologi tidak boleh terhad kepada loji bersepadu terbesar sekiranya sasaran pelepasan negara ingin dicapai.

Draf itu menjanjikan sokongan bagi akses kepada bahan mentah, penambahbaikan teknologi, kemahiran dan keselamatan. Pada Manufacturing Confluence 2026 anjuran Gabungan Industri India, Poundrik turut menyifatkan inisiatif Viksit Bharat Ispat yang dicadangkan dengan peruntukan Rs 5,000 crore, bersamaan Rs 50 bilion.

Skim yang dicadangkan itu akan memberikan insentif kepada pengeluar keluli kecil berdasarkan pengeluaran dan pengurangan pelepasan karbon. Teknologi yang lebih baik, bahan mentah yang lebih bermutu dan penggunaan tenaga boleh diperbaharui yang lebih meluas merupakan pendekatan untuk mencapai pengurangan itu. Skim tersebut masih menunggu kelulusan ketika diumumkan, maka peruntukan yang dicadangkan itu tidak harus dianggap sebagai dana yang telah disalurkan.

Bagi pengeluar lebih besar, Poundrik memaklumkan bahawa Skim Dagangan Kredit Karbon sedang disediakan untuk diwartakan. Ini akan menyediakan pendekatan dasar yang berbeza daripada insentif langsung untuk kilang yang lebih kecil. Peraturan akhir, tarikh pelaksanaan dan syarat kelayakan bagi langkah-langkah ini belum ditetapkan dalam pengumuman yang dilaporkan.

Keluli khusus, teknologi dan loji lebih selamat

Pelan hala tuju itu berusaha mengembangkan pengeluaran domestik keluli khusus dan keluli tahan karat, menggalakkan kelompok pembuatan yang memproses keluli menjadi produk lain, mengumpulkan permintaan dan menubuhkan Pusat Kecemerlangan. Langkah-langkah ini bertujuan membangunkan keupayaan selain meningkatkan jumlah pengeluaran.

Poundrik berkata 175 projek keluli khusus yang melibatkan pelaburan Rs 55,000 crore, atau Rs 550 bilion, sedang dijalankan. Gred khusus digunakan dalam sektor termasuk automotif, pertahanan dan aeroangkasa, yang mana sifat bahan dan konsistensinya mungkin sama penting dengan jumlah pengeluaran.

Draf itu turut menyeru pembangunan teknologi domestik, piawaian data bersama, infrastruktur digital dan penggunaan kecerdasan buatan serta sistem pengeluaran autonomi yang lebih meluas. Piawaian India yang disemak dan mekanisme penilaian pematuhan akan menangani mutu produk dengan mengemas kini keperluan dan memeriksa sama ada keluli memenuhi piawaian tersebut.

Langkah keselamatan termasuk Majlis Keselamatan Industri Keluli, penilaian jurang kemahiran secara berkala dan institusi latihan yang lebih kukuh. Draf itu juga mencadangkan Direktorat Keselamatan yang mempunyai bidang kuasa ke atas semua pengeluar besi dan keluli.

Laporan berbeza tentang status majlis itu. Laporan yang menghuraikan draf tersebut menyifatkannya sebagai cadangan, manakala kenyataan Poundrik menyebut majlis itu telah dimaklumkan dan dipengerusikan oleh setiausaha keluli. Menurut laporan tersebut, keanggotaannya termasuk pemimpin loji keluli bersepadu dan wakil pengeluar yang lebih kecil, dengan tanggungjawab merangkumi prosedur operasi dan siasatan bebas selepas kemalangan.

Eksport dan rundingan masih membuka ruang keputusan

India menjadi pengeksport bersih kecil keluli siap pada 2025 hingga 2026. Import merosot kira-kira 32% kepada 6.5 juta tan, manakala eksport meningkat sekitar 36% kepada 6.6 juta tan. Eksport hanya mengatasi import sebanyak 0.1 juta tan, menjadikan sasaran eksport 45 juta tan peningkatan besar berbanding paras semasa.

Terdapat juga perbezaan dalam cara hasrat eksport itu dihuraikan. Laporan mengenai draf dasar menyatakan sasaran eksport keluli sebanyak 45 juta tan. Kenyataan Poundrik sebelum ini turut mengambil kira eksport sama ada dalam bentuk keluli siap atau keluli yang terkandung dalam barangan perkilangan. Kategori ini tidak sama, dan rangka kerja akhir memerlukan takrif yang konsisten untuk mengukur kemajuan.

Kementerian mencadangkan pemantauan import yang disokong kecerdasan buatan serta langkah pemulihan perdagangan berterusan terhadap import yang tidak menepati piawaian. Langkah yang dibincangkan termasuk duti perlindungan dan duti antidumping. Lebih 60% import keluli datang dari negara yang mempunyai perjanjian perdagangan bebas dengan India, menjadikan komitmen perdagangan sebahagian daripada latar dasar itu.

Poundrik juga berkata kementerian sedang meneliti kuota keluli Kesatuan Eropah sebanyak 1.6 juta tan untuk India sebelum menghubungi kerajaan yang berkaitan. Akses mengikut gred produk yang berbeza penting di samping jumlah kuota, kerana keupayaan India untuk mengeksport berbeza mengikut kategori.

Draf itu kini berada pada peringkat rundingan, bukannya dasar yang telah dimuktamadkan dan diterima pakai. Kenyataan terdahulu bahawa penerbitan dijangka dalam tempoh beberapa hari dibuat sebelum draf itu dikeluarkan. Tiada tarikh tutup rundingan atau tarikh penerimaan muktamad yang disahkan dalam butiran yang dilaporkan. Semakan yang dirancang kira-kira setiap lima tahun akan memberi peluang untuk melaraskan unjuran permintaan apabila pertumbuhan ekonomi, teknologi dan keadaan perdagangan berubah.

Perkara Utama

• India menyasarkan kapasiti pengeluaran keluli tahunan sebanyak 604 juta tan menjelang 2047, meningkat daripada kira-kira 220 juta tan.
• Draf itu mengunjurkan pengeluaran keluli mentah sebanyak 531 juta tan dan permintaan keluli siap sebanyak 505 juta tan.
• Permintaan bijih besi boleh mencecah 772 juta tan dan permintaan arang batu kok 236 juta tan.
• India mengimport kira-kira 92% daripada keperluan arang batu koknya.
• Keamatan pelepasan disasarkan turun daripada 2.54 kepada 1.54 tan karbon dioksida bagi setiap tan keluli mentah.
• Pengeluaran dan keamatan yang diunjurkan bermakna pelepasan tahunan sekitar 818 juta tan, berbanding kira-kira 432 juta tan ketika ini.
• Skim Rs 5,000 crore yang dicadangkan akan mengaitkan sokongan kepada pengeluar kecil dengan pengeluaran dan pengurangan pelepasan.
• Dasar itu masih berupa draf untuk rundingan, dan unjuran permintaan dijangka disemak kira-kira setiap lima tahun.