Risiko Kekurangan Air Korea Selatan Mungkin Beralih ke Lembangan Geum, Menurut Kajian KEI

Geum mungkin menyumbang sebahagian besar defisit yang diunjurkan

Lembangan Sungai Geum di Korea Selatan, yang kini dinilai antara sistem air paling terjamin di negara itu, mungkin memerlukan 782.4 bilion won untuk menangani defisit air tahunan sebanyak 53.67 juta meter padu di bawah senario perancangan iklim konservatif bagi 2030. Ini merupakan pendedahan serantau terbesar dalam kajian Institut Alam Sekitar Korea yang mempersoalkan ke mana negara itu patut menyalurkan perbelanjaan pengurusan air.

Laporan pengurusan air institut itu, yang ditulis oleh felo penyelidik kanan Han Hye-jin, menganggarkan keperluan tahunan untuk mengurangkan defisit sebanyak 64.22 juta meter padu di seluruh lembangan yang dinilai di bawah senario konservatif UA95. Menangani keperluan itu akan menelan belanja kira-kira 991.9 bilion won. Di bawah senario UA65 yang berorientasikan kecekapan, angka sepadan ialah 38.72 juta meter padu dan 617.2 bilion won.

Lembangan Geum sahaja mewakili kira-kira 83.6% daripada defisit air UA95, berdasarkan pengiraan 53.67 juta meter padu daripada 64.22 juta. Keperluan pelaburannya yang dianggarkan merangkumi kira-kira 79% daripada jumlah keseluruhan. Lembangan yang tidak diunjurkan mengalami defisit di bawah garis dasar kajian senario kebiasaan ini menjadi kebimbangan utama apabila ketidakpastian iklim diambil kira.

Dapatan itu tidak membuktikan bahawa kekurangan ini akan berlaku. Sebaliknya, ia menunjukkan betapa banyak keutamaan pelaburan boleh berubah apabila perancang tidak lagi menganggap keadaan air lampau sebagai panduan yang boleh diandalkan. Dapatan itu juga perlu diteliti dengan cermat: beberapa laporan yang diterbitkan memberikan jumlah keseluruhan berbeza dan, bagi lembangan Yeongsan, menerangkan arah perubahan yang berbeza daripada abstrak rasmi.

Mengapa angka rasmi penting

Rekod rasmi mengenal pasti kajian itu sebagai Membangunkan Kaedah Anggaran Fiskal untuk Pengurusan Air yang Responsif terhadap Krisis Iklim, yang diterbitkan pada 2025. Tujuannya adalah membangunkan kaedah untuk menganggarkan kos pengurusan air pada masa depan dalam keadaan ketidakpastian iklim, bukannya memberikan satu ramalan perbelanjaan muktamad.

Anggaran UA65 dan UA95 dalam laporan itu perlu dibezakan daripada anggaran median yang dihuraikan dalam laporan lain. UA65 dikemukakan sebagai kes perancangan berorientasikan kecekapan, manakala UA95 ialah kes yang lebih konservatif. Kedua-duanya mewakili pendekatan berbeza untuk merancang menghadapi defisit air yang tidak menentu, bukannya hasil berasingan yang telah disahkan.

Laporan yang diterbitkan meletakkan kekurangan air tahunan median pada 2030 sama ada 33.73 juta atau 33.74 juta tan, berbanding garis dasar 4.27 juta tan. Perbezaan kecil itu tidak mengubah perbandingan utama: kedua-dua anggaran median adalah kira-kira 7.9 kali ganda garis dasar. Kedua-duanya lebih rendah daripada angka rasmi UA65 dan UA95 bagi pengurangan defisit.

Satu laporan berasingan meletakkan anggaran kekurangan yang lebih tinggi pada 68.49 juta tan dan kos tindak balas pada 1.16 trilion won. Angka itu berbeza daripada jumlah UA95 dalam abstrak rasmi, iaitu 64.22 juta meter padu dan kira-kira 991.9 bilion won. Perbezaannya terlalu besar untuk dianggap sebagai pembundaran, dan sebabnya belum dipastikan.

Unit ukuran juga berbeza antara laporan. Abstrak rasmi menggunakan meter padu, iaitu ukuran isi padu, manakala laporan menggunakan tan, iaitu ukuran jisim. Satu meter padu air tawar mempunyai berat kira-kira satu tan, maka kuantiti itu secara umumnya boleh dibandingkan. Namun, penukaran itu tidak menjelaskan perbezaan jumlah keseluruhan.

Bagaimana keutamaan lembangan boleh berubah

Gambaran sejarah menunjukkan kekurangan air isi rumah dan industri paling ketara di barat daya. Angka yang dikaitkan dengan Pelan Induk Pengurusan Air Negara Pertama 2023 menunjukkan kekurangan ketika kemarau sejarah paling buruk sebanyak 4.7 juta tan bagi gabungan lembangan Yeongsan dan Seomjin, 1.2 juta tan bagi Han, 600,000 tan bagi Nakdong dan 100,000 tan bagi Geum.

Penilaian KEI mengubah susunan itu. Geum tidak mengalami defisit di bawah garis dasar senario kebiasaan, tetapi defisit tahunannya meningkat kepada 28.97 juta meter padu di bawah UA65 dan 53.67 juta di bawah UA95. Keperluan pelaburan yang dianggarkan meningkat daripada sifar kepada 422.3 bilion won atau 782.4 bilion won, masing-masing.

Lembangan Han juga berdepan keperluan pembiayaan yang lebih besar. Abstrak rasmi memberikan kos senario iklim sebanyak 146.4 bilion won, berbanding 22 bilion won di bawah senario kebiasaan, iaitu peningkatan kira-kira 6.7 kali ganda. Satu lagi laporan memberikan angka 168.4 bilion won dan menyatakan kekurangan tahunan meningkat daripada 570,000 tan kepada 7.21 juta tan. Anggaran kos ini tidak sepatutnya dianggap saling boleh ditukar ganti.

Bagi Nakdong, laporan menyatakan kekurangan tahunan meningkat daripada 320,000 tan kepada 1.25 juta tan, dengan kos meningkat daripada 1.1 bilion won kepada 25.8 bilion won. Abstrak rasmi tidak memberikan butiran Nakdong yang sepadan, maka angka itu tidak dapat disemak berbanding ringkasan serantau dalam abstrak tersebut.

Perbezaan paling ketara dalam unjuran Yeongsan

Abstrak rasmi menyatakan kekurangan air dan keperluan pelaburan Yeongsan berkurangan di bawah senario iklim. Pelaburan yang dianggarkan turun daripada 112.2 bilion won di bawah senario kebiasaan kepada 31 bilion won di bawah UA65 atau 37.1 bilion won di bawah UA95. Angka tersebut menunjukkan pengurangan kira-kira 72% dan 67%, masing-masing.

Ini berbeza secara langsung daripada satu laporan yang menyatakan kekurangan Yeongsan meningkat daripada 2.19 juta tan kepada 4.53 juta tan dan kos tindak balas bertambah daripada 112.2 bilion won kepada 149.2 bilion won. Satu versi menggambarkan keadaan yang bertambah baik; satu lagi menyatakan defisit dan kos yang lebih tinggi. Abstrak rasmi menyokong penurunan itu, manakala sebab percanggahan dalam laporan lain masih belum diselesaikan.

Perbezaan ini penting kerana kompleks perindustrian semikonduktor sedang dibina di kawasan Jeonnam dan Gwangju yang dikaitkan dengan lembangan Yeongsan. Defisit serantau yang lebih rendah dalam model tidak dengan sendirinya membuktikan bahawa bekalan air mencukupi untuk setiap pembangunan industri. Anggaran ini berkaitan dengan perancangan lembangan dan tidak boleh menggantikan penilaian permintaan bagi projek tertentu.

Bagi Seomjin, laporan menyatakan peningkatan yang lebih kecil, daripada 280,000 tan kepada 360,000 tan, dengan kos berubah daripada 32.8 bilion won kepada 33.6 bilion won. Abstrak rasmi tidak memberikan butiran Seomjin yang mencukupi untuk mengesahkan angka itu atau menyimpulkan bahawa kekurangannya semestinya berkurangan. Oleh itu, perubahan paling ketara yang didokumenkan ialah kemunculan Geum sebagai risiko utama, di samping anggaran rasmi bahawa keperluan pelaburan Yeongsan berkurangan.

Sasaran 2030 di sebalik pengiraan

Kekurangan dalam garis dasar berkait dengan matlamat dasar: membawa kesemua lima lembangan yang dinilai ke gred keselamatan bekalan air 1 menjelang 2030. Sistem penggredan itu menerangkan daya tahan sistem bekalan air terhadap kemarau, dengan gred 1 mewakili keadaan yang sangat selamat dan hampir tiada kekurangan.

Kedudukan awal yang dilaporkan berbeza-beza. Han dan Geum berada pada gred 1, Seomjin pada gred 2, Nakdong pada gred 3, manakala Yeongsan digambarkan berada di bawah gred tersebut. Pelan Pengurusan Sumber Air Lembangan Sungai menetapkan sasaran gred 1 bagi kelima-lima lembangan.

Walaupun tanpa pelarasan iklim, jurang tahunan yang dianggarkan untuk mencapai matlamat itu ialah 4.27 juta tan. Pada kadar purata penggunaan harian yang dilaporkan sebanyak 308 liter seorang, jumlah itu kira-kira bersamaan penggunaan air tahunan 38,000 orang. Anggaran iklim median sekitar 33.7 juta tan bersamaan penggunaan tahunan kira-kira 300,000 orang. Ini ialah perbandingan isi padu, bukannya ramalan bahawa bekalan air kepada jumlah penduduk tersebut akan terputus.

Tarikh dan pencapaian perancangan yang berkaitan ialah:

• 2023: Pelan Induk Pengurusan Air Negara Pertama menyediakan angka kekurangan ketika kemarau sejarah yang digunakan dalam perbandingan.
• 2025: KEI menerbitkan kajian anggaran fiskal itu, yang dikenal pasti dalam laporan sebagai terbitan Disember.
• 31 Mei 2026: Laporan yang diterbitkan menghuraikan kekurangan median pada 2030 serta julat pelaburan yang dianggarkan.
• 11 Oktober 2026: Satu lagi laporan memberikan angka terperinci bagi lembangan, yang sebahagiannya berbeza daripada abstrak rasmi.
• 2030: Tahun sasaran bagi keselamatan bekalan air gred 1 di kesemua lima lembangan.

Perkara yang boleh dan tidak boleh dipastikan oleh model iklim

Penilaian perintis itu menggunakan satu model dan dua laluan iklim, RCP 2.6 dan RCP 8.5. RCP ialah singkatan bagi Laluan Kepekatan Perwakilan, iaitu rangka kerja untuk menghuraikan trajektori kepekatan gas rumah hijau yang berbeza serta kesannya terhadap pemanasan. RCP 2.6 mewakili laluan pelepasan yang lebih rendah, manakala RCP 8.5 mewakili laluan yang jauh lebih tinggi.

Laporan mengenai kajian itu menghuraikan pengiraan median yang menggabungkan kedua-dua laluan tersebut, dengan kepekatan karbon dioksida atmosfera masing-masing sekitar 420 bahagian per juta dan 940 bahagian per juta menjelang 2100. Laluan jangka panjang ini menjadi asas penilaian; kekurangan air yang dibincangkan di sini ialah anggaran bagi 2030, bukannya penghujung abad ini.

Isu metodologi yang diketengahkan ialah ketakpegunan akibat iklim. Secara ringkas, corak statistik masa lalu mungkin tidak lagi kekal. Sistem air yang direka berdasarkan hujan, aliran sungai dan kekerapan kemarau bersejarah mungkin berdepan keadaan yang tidak diambil kira dalam andaian perancangan asalnya.

Hal ini membantu menjelaskan bagaimana lembangan yang dianggap terjamin hari ini boleh menunjukkan defisit masa depan yang besar dalam model. Penarafan keselamatan semasa menggambarkan prestasi berdasarkan keadaan yang digunakan untuk menilainya. Penarafan itu bukan jaminan bahawa aturan bekalan yang sama akan memenuhi piawaian yang sama apabila iklim berubah.

KEI memberi amaran bahawa kaedah penilaian perintis itu lebih penting daripada ketepatan anggaran kosnya. Penggunaan satu model dan dua laluan mengehadkan tahap keyakinan untuk menganggap mana-mana angka sebagai ramalan. Kajian itu menyokong pengujian terhadap julat keadaan yang lebih luas, bukannya menganggap anggaran tertingginya sebagai hasil yang pasti berlaku.

Kos lebih tinggi, tetapi tiada komitmen perbelanjaan tetap

Angka pelaburan garis dasar paling tepat yang dilaporkan ialah 168.08 bilion won. Pelaburan yang diselaraskan untuk iklim dilaporkan sebanyak 617.18 bilion hingga 991.93 bilion won, hampir sama dengan angka yang dibundarkan dalam abstrak rasmi, iaitu 617.2 bilion dan 991.9 bilion won.

Berdasarkan angka itu, keperluan yang dianggarkan meningkat kepada kira-kira 3.7 hingga 5.9 kali ganda garis dasar. Perbandingan ini berbeza daripada peningkatan hampir lapan kali ganda dalam kekurangan air median. Isi padu air dan kos tindak balas tidak meningkat dalam kadar yang sama kerana kos bergantung pada langkah yang digunakan dan lokasi pelaksanaannya.

Menurut laporan, penilaian itu menggunakan langkah tindak balas secara berperingkat, bermula dengan pilihan yang paling murah. Oleh itu, jumlah keseluruhannya mewakili anggaran kos untuk menangani defisit berdasarkan urutan tindakan yang diandaikan. Angka itu bukan peruntukan yang diumumkan, belanjawan pembinaan yang diluluskan atau bukti bahawa kerajaan telah berjanji membelanjakan jumlah penuh tersebut.

Tumpuan kos UA95 di Geum juga mengubah makna jumlah keseluruhan negara. Belanjawan yang diagihkan berdasarkan kedudukan kekurangan sejarah mungkin terlepas keperluan masa depan terbesar dalam model. Sebaliknya, anggaran yang lebih rendah bagi Yeongsan bukan alasan untuk mengabaikan penarafan keselamatannya yang lemah ketika ini. Perancangan perlu mengambil kira kerentanan sedia ada serta kemungkinan perubahan.

Memanfaatkan air dengan lebih baik sebelum membina lebih banyak

Han Hye-jin, felo penyelidik kanan yang bertanggungjawab terhadap kajian itu, mengesyorkan pengurangan kos tertanam dan peningkatan kebolehsuaian kerana ketidakpastian iklim adalah tinggi. Kos tertanam ialah wang yang telah dibelanjakan dan sukar diperoleh semula, satu kebimbangan apabila infrastruktur besar dibina berdasarkan andaian yang kemudian terbukti salah.

Langkah permulaan yang dicadangkannya ialah pengurusan permintaan, penggunaan semula kumbahan dan air sisa, serta semakan peruntukan air yang dibenarkan berbanding penggunaan sebenar. Langkah ini menumpukan pada pemanfaatan air yang telah dipastikan bekalannya dengan lebih menyeluruh. Beliau mengesyorkan agar pembinaan empangan, benteng dan takungan baharu dipertimbangkan dengan cermat, bukannya dianggap sebagai tindak balas automatik.

Para penyelidik turut menyeru agar diwujudkan rangka kerja perancangan negara yang boleh disemak apabila keadaan dan bukti berubah. Syor mereka menghubungkan keseragaman peringkat negara dengan keperluan menilai perbezaan antara lembangan:

"Senario unjuran masa depan pengurusan air berpiawaian kebangsaan perlu dibangunkan, dan peta risiko iklim-air kebangsaan perlu diwujudkan," kata para penyelidik.

Unjuran nasional yang dikemas kini secara berkala boleh memberi agensi asas bersama untuk membandingkan keperluan masa depan. Peta risiko iklim dan air boleh membantu mengenal pasti lokasi tumpuan keperluan tersebut. Cadangan itu kekal sebagai saranan dalam kajian; tiada tarikh penerimaan, keputusan pembiayaan atau jadual penghasilan peta ditetapkan di sini.

Oleh itu, dapatan utama kajian ini lebih khusus daripada ramalan kekurangan air di seluruh negara. Andaian iklim boleh mengubah taburan geografi risiko air serta perbelanjaan yang diperlukan untuk mencapai matlamat keselamatan sedia ada. Angka rasmi paling jelas menunjukkan Geum, manakala laporan serantau yang bercanggah dan skop pemodelan perintis yang terhad menjadikan ramalan tepat kurang pasti.

Perkara Utama

• KEI menganggarkan keperluan tahunan untuk mengurangkan defisit sebanyak 38.72 juta meter padu di bawah UA65 dan 64.22 juta di bawah UA95.
• Anggaran kos rasmi ialah kira-kira 617.2 bilion hingga 991.9 bilion won, bukannya 1.16 trilion won seperti yang dinyatakan dalam laporan lain.
• Geum menyumbang kira-kira 83.6% daripada defisit UA95 dan memerlukan anggaran 782.4 bilion won.
• Abstrak rasmi mengunjurkan keperluan pelaburan Yeongsan yang lebih rendah, bertentangan dengan laporan yang menyatakan peningkatan.
• Kekurangan air median yang dilaporkan bagi 2030 ialah kira-kira 33.7 juta tan, hampir lapan kali ganda garis dasar 4.27 juta tan.
• Penilaian perintis itu menggunakan satu model dan dua laluan iklim; KEI memberi amaran supaya anggarannya tidak dianggap sebagai ramalan tepat.
• Para penyelidik mengesyorkan penggunaan air sedia ada yang lebih baik, perancangan lembangan yang fleksibel dan unjuran nasional yang dikemas kini secara berkala.