Jepun Teruskan Perlombongan Unsur Nadir Bumi Laut Dalam ketika Kos dan Persoalan Alam Sekitar Meningkat

Penemuan penting hampir 6,000 meter di bawah Lautan Pasifik

Jepun berjaya mendapatkan lumpur unsur nadir bumi secara berterusan dari kedalaman 5,569 meter berhampiran Minamitorishima pada Februari 2026, memajukan projek kerajaan yang menyasarkan ujian pengekstrakan sebanyak 350 tan metrik sehari menjelang Februari 2027 dan memulakan pembangunan perindustrian dari 2028. Pencapaian itu, yang disifatkan sebagai pemulihan berterusan pertama seumpamanya pada kedalaman sedemikian, membawa satu persoalan sukar lebih dekat: mampukah Jepun menukar kejayaan kejuruteraan ini menjadi sumber mineral yang mampu milik tanpa menyebabkan kerosakan berpanjangan kepada lautan?

Operasi itu dijalankan berhampiran pulau paling timur Jepun, hampir 2,000 kilometer dari tanah besar, dengan menggunakan kapal penyelidikan Chikyu. Penyelidik membawa sedimen yang mengandungi unsur nadir bumi dari dasar laut ke kapal. Unsur tersebut digunakan dalam pelbagai teknologi, daripada telefon pintar hingga kenderaan elektrik dan turbin angin.

Pejabat Kabinet membentangkan projek itu sebagai usaha mengurangkan kebergantungan kepada satu pembekal. China membekalkan kira-kira 90 peratus import unsur nadir bumi Jepun, menurut angka yang dipetik bagi projek itu. Namun, jadual berkenaan mendapat bantahan daripada kalangan penyelidik sendiri: penilaian alam sekitar bagi operasi komersial belum diselesaikan, dan seorang saintis yang terlibat dalam pemantauan berkata kadar pengekstrakan yang dirancang melebihi kemampuan kerja semasa.

Jepun meneruskan usaha ketika 46 negara menyeru supaya perlombongan laut dalam dikenakan moratorium atau digantung. Lebih 77 syarikat dan institusi kewangan berikrar tidak mendapatkan mineral dasar laut. Perdebatan kini menghubungkan tiga cabaran berbeza: menjamin bekalan bahan, memastikan pengekstrakan berdaya maju dari segi kewangan dan menentukan sejauh mana gangguan yang mampu ditanggung laut dalam.

Mengapa Jepun mahukan lumpur itu

Deposit di Minamitorishima terletak dalam zon ekonomi eksklusif Jepun, atau EEZ, tempat negara itu mempunyai hak untuk meneroka dan menggunakan sumber marin. Penyelidikan itu sebahagian daripada Program Penggalakan Inovasi Strategik Pejabat Kabinet, yang dikenali sebagai SIP, di bawah inisiatif untuk membangunkan platform keselamatan maritim. Agensi Jepun bagi Sains dan Teknologi Marin-Bumi, atau JAMSTEC, menjalankan operasi lapangan termasuk penerokaan dan ujian perlombongan.

Unsur nadir bumi ialah kumpulan logam yang bernilai kerana sifatnya membantu magnet, elektronik dan peralatan lain berfungsi. Jepun khususnya berminat dengan unsur nadir bumi sederhana dan berat dalam lumpur itu kerana bekalannya sangat tertumpu di China. Pengekstrakan di dalam negara akan memberikan pengeluar satu lagi sumber berpotensi apabila hubungan perdagangan atau diplomatik menjadi tegang.

Yasuhiro Kato, profesor Universiti Tokyo yang dikaitkan dengan penemuan deposit itu, melihat pembangunan sebagai jawapan kepada kerentanan berkenaan. Mengulas kepentingan industri terhadap sumber itu, beliau berkata:

Jika kita dapat membangunkan sumber yang telah kita temui, masalah seperti itu [berkaitan unsur nadir bumi] akan lenyap. Saya percaya perkara ini benar-benar menjadi isu hangat dalam sektor perindustrian.

Tugas komersial melangkaui usaha membawa lumpur ke atas kapal. Jepun juga perlu mengasingkan mineral berguna, memprosesnya menjadi bahan yang boleh digunakan dan membekalkannya pada harga yang mampu ditanggung pelanggan. Deposit yang besar menawarkan sumber berpotensi; bekalan yang boleh diharap memerlukan keseluruhan rantaian itu berfungsi secara berulang kali.

Jadual dan skala cabaran

Pemulihan pada Februari itu menyusuli operasi yang dijalankan antara Januari dengan Februari 2026. Sistem perlombongan tersebut diadaptasi daripada teknologi penggerudian minyak dan gas serta direka untuk mengehadkan penyebaran sedimen yang terganggu. Langkah seterusnya yang dicadangkan ialah demonstrasi pada skala jauh lebih besar.

• Januari hingga Februari 2026: penyelidik menjalankan operasi pemulihan dan pemantauan alam sekitar berhampiran Minamitorishima.
• Februari 2026: Jepun berjaya mendapatkan lumpur unsur nadir bumi secara berterusan dari kedalaman 5,569 meter di bawah permukaan.
• Menjelang Februari 2027: projek itu menyasarkan demonstrasi pengekstrakan sebanyak 350 tan metrik lumpur sehari.
• Dari 2028: projek itu menyasarkan permulaan pembangunan perindustrian, manakala pengeluaran komersial sekitar 2030 turut dibincangkan secara lebih meluas.

Angka 350 tan metrik itu merujuk kepada lumpur, bukan bahan unsur nadir bumi siap. Hanya sebahagian daripada setiap muatan akan menjadi mineral berguna. Oleh itu, kepekatan unsur, kecekapan pemprosesan dan kos mengurus baki sedimen menjadi faktor utama daya maju ekonomi projek itu.

Hiroyuki Yamamoto, yang mengetuai pasukan projek untuk membangunkan sistem penilaian kesan pembangunan sumber marin terhadap alam sekitar, mempertikaikan kebolehlaksanaan sasaran pengekstrakan dengan pendekatan penyelidikan semasa. Beliau berkata:

Apa yang dilakukan SIP dalam tinjauannya tidak sesuai untuk tujuan komersial. Pengekstrakan sebanyak 350 tan metrik sehari memang mustahil. Walaupun boleh dilakukan, persoalan sama ada ia berdaya maju secara komersial ialah perkara berasingan. Saya fikir usaha ini akan mengambil masa.

Perkara yang boleh diukur melalui pemantauan

JAMSTEC dan SIP membangunkan kaedah untuk memerhatikan dasar laut sebelum pengekstrakan dan mengesan perubahan semasa operasi. Kaedah yang dibangunkan melalui SIP Ocean telah menjadi piawaian antarabangsa di bawah Pertubuhan Standardisasi Antarabangsa, atau ISO. Semasa ujian di Minamitorishima, penyelidik menjalankan pemantauan bersama peralatan pemulihan.

Pemantauan dapat membantu mengesan kepulan sedimen, iaitu awan zarah yang dikacau ke dalam air oleh mesin. Ia juga boleh merekodkan keadaan asas untuk mengukur perubahan pada masa kemudian. Penilaian perlombongan komersial mempunyai tugas lebih luas: menganggarkan kesan apabila mesin beroperasi berulang kali di kawasan yang lebih besar dan untuk tempoh jauh lebih lama.

Yamamoto, yang memerhatikan operasi itu, berkata program penyelidikan berkenaan membangunkan teknologi pemantauan dan bukannya menyiapkan penilaian komersial tersebut. Beliau menjelaskan:

SIP belum menjalankan penilaian impak. Membangunkan teknologi pemantauan dan menjalankan penilaian impak ialah dua perkara berbeza. Sebaik sahaja anda mengatakan akan melombong secara komersial, pengiraan perlu dibuat pada skala itu, tetapi perkara tersebut belum dilakukan.

Ketiadaan penilaian itu penting bagi jadual pembangunan. Sebelum penyelidik dapat mengira kesannya pada skala tersebut, rancangan komersial perlu memperincikan kawasan operasi, tempoh, kadar pengekstrakan dan pengurusan sedimen. Projek semasa juga belum mempunyai program untuk memantau pemulihan dasar laut dalam jangka panjang.

Perkara yang didedahkan oleh gangguan dasar laut selama beberapa dekad

Satu kajian yang diterbitkan dalam Nature pada Mac 2025 meneliti tapak ujian perlombongan di Zon Clarion-Clipperton di Pasifik, tempat mesin telah mengeluarkan nodul mineral beberapa dekad sebelumnya. Penyelidik kembali selepas 44 tahun dan mendapati alur yang pada asalnya berjarak lapan meter masih kelihatan. Sesetengah organisma telah kembali, manakala haiwan besar yang melekat pada dasar laut, termasuk karang dan span, menunjukkan sedikit pemulihan.

Nodul ialah ketulan keras yang mengandungi logam dan terletak di dasar lautan. Sebaliknya, projek Jepun mengekstrak sedimen yang mengandungi mineral. Pembuangan lumpur mengubah dasar laut dengan cara yang berbeza, dan penyelidikan khusus tentang proses itu jauh lebih terhad berbanding penyelidikan berdekad-dekad mengenai pengumpulan nodul.

Jeffrey Drazen, profesor Universiti Hawai'i yang turut menulis kertas kerja Nature Communications pada November 2025 mengenai kesan ekologi perlombongan laut dalam, memberi amaran bahawa kerosakan mungkin mengambil masa untuk kelihatan. Beliau menjelaskan kesukaran pemulihan:

Persekitaran semula jadi laut dalam pulih dengan perlahan, dan dalam sesetengah kes, pemulihan mungkin mustahil.

Kato mengambil pandangan lebih meyakinkan tentang eksperimen perlombongan terdahulu. Merujuk kepada penyelidikan pengekstrakan nodul mangan, profesor Universiti Tokyo itu berkata:

Mereka yang benar-benar menjalankan ujian sedemikian mendapat gambaran bahawa kesannya sebenarnya agak terhad.

Lapisan sedimen Minamitorishima terbentuk kira-kira 34.5 juta tahun lalu. Usianya, pertumbuhan perlahan banyak organisma laut dalam dan pengalaman terhad dalam pengekstrakan lumpur menjadikan tempoh gangguan sebagai kebimbangan utama.

Mengapa lebih banyak negara mahukan penangguhan

Empat puluh enam negara di Eropah, Pasifik dan Afrika menyokong moratorium atau penggantungan perlombongan laut dalam. Moratorium bermaksud penangguhan yang membolehkan kerajaan mendapatkan lebih banyak bukti saintifik dan bersetuju tentang langkah perlindungan sebelum kegiatan komersial diteruskan. Cadangan yang dikemukakan berbeza-beza, dan sebahagian besar perdebatan antarabangsa menyentuh sumber dasar laut di luar bidang kuasa negara.

Portugal menguatkuasakan larangan pada Mac 2025 yang berkuat kuasa sehingga 2050. Norway, yang sebelum itu meluluskan pembukaan kawasan bagi kegiatan mineral dasar laut komersial, kemudian menggantung rancangan perlombongannya sehingga 2029. Keputusan negara-negara itu meluaskan perdebatan melangkaui dasar laut antarabangsa kepada perairan di bawah bidang kuasa negara.

Semasa Persidangan Lautan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu 2025, Presiden Perancis Emmanuel Macron menyifatkan moratorium antarabangsa sebagai sesuatu yang penting. Google, Samsung, Volvo dan BMW antara lebih 77 syarikat dan institusi kewangan yang berikrar tidak mendapatkan mineral dari dasar laut. Komitmen sedemikian boleh mengehadkan kumpulan bakal pelanggan dan penyokong kewangan bagi projek pada masa depan.

Jepun, Korea Selatan dan China tidak menyokong moratorium. Kedudukan Jepun meletakkan cita-cita keselamatan sumbernya seiring gerakan antarabangsa yang mahukan lebih banyak masa untuk mengkaji kepulan sedimen, bunyi dan pemulihan ekosistem marin.

Peraturan antarabangsa dan perairan Jepun sendiri

Pihak Berkuasa Dasar Laut Antarabangsa, atau ISA, mengurus kegiatan mineral di dasar laut di luar bidang kuasa negara di bawah Konvensyen Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu mengenai Undang-Undang Laut. Badan itu telah mengeluarkan lebih 30 kontrak penerokaan. Rundingan mengenai peraturan eksploitasi komersial, yang sering disebut Kod Perlombongan, meliputi perkara seperti piawaian alam sekitar dan perkongsian manfaat kewangan.

Persidangan ISA yang melibatkan 85 negara di Jamaica pada Julai 2026 berakhir tanpa persetujuan mengenai piawaian alam sekitar dan perkongsian manfaat. China juga pernah menyekat perbincangan tentang moratorium pada perhimpunan badan itu pada 2023. Rundingan yang berlarutan menunjukkan perbezaan cara kerajaan menimbang akses kepada mineral, perlindungan alam sekitar dan pengagihan hasil daripada sumber bersama.

Minamitorishima terletak dalam EEZ Jepun, maka projek sumbernya tertakluk kepada bidang kuasa yang berbeza daripada perlombongan di dasar laut antarabangsa. Jepun perlu memenuhi tanggungjawabnya sendiri untuk melindungi alam sekitar marin sambil mengambil bahagian dalam rundingan antarabangsa sebagai anggota ISA. Oleh itu, peraturan domestik dan penggubalan peraturan antarabangsa mempengaruhi bahagian berbeza dalam perdebatan dasar yang sama.

Perkampungan Ogasawara, yang mentadbir Minamitorishima, turut berdepan inisiatif negara lain: semakan dokumen berkaitan kemungkinan tapak pelupusan sisa radioaktif dan latihan pelancaran peluru berpandu yang dijadualkan bermula pada 2027. Projek-projek ini meletakkan pembangunan sumber dalam rangkaian keputusan lebih luas tentang penggunaan pulau terpencil Jepun.

Kos untuk kekal di lokasi

Jarak Chikyu dari tanah besar dan kedalaman deposit menjadikan tugas operasi biasa mahal. Ujian pemulihan baru-baru ini hanya berlangsung beberapa hari, sedangkan perlombongan komersial memerlukan kapal berada di tapak selama berbulan-bulan. Bekalan, penyelenggaraan, pengangkutan dan operasi berterusan semuanya akan mempengaruhi harga bahan yang diperoleh.

Yamamoto menganggarkan kos harian kapal melebihi 10 juta yen, atau lebih daripada $65,000. Menjelaskan mengapa perbelanjaan terus berjalan walaupun kapal tidak kelihatan bergerak, beliau berkata:

Walaupun kapal itu tidak bergerak, pendorongnya terus beroperasi untuk mengekalkan kedudukannya.

Pada kadar lebih 10 juta yen sehari, operasi selama 30 hari akan menelan belanja melebihi 300 juta yen. Pengiraan itu meliputi kos kapal yang dinyatakan, sedangkan operasi komersial juga memerlukan kemudahan pemprosesan dan infrastruktur lain. Jumlah bahan unsur nadir bumi yang boleh digunakan daripada setiap muatan akan menentukan bagaimana kos itu diterjemahkan kepada harga seunit produk.

Kebimbangan alam sekitar juga mempunyai dimensi ekonomi bagi Jepun. Negara itu menggunakan kira-kira satu perempat tuna dunia dan menyumbang sekitar 80 peratus daripada hasil tangkapan serta penggunaan tuna sirip biru Pasifik, menurut angka yang dipetik dalam perdebatan ini. Oleh itu, potensi kesan terhadap siratan makanan marin penting bagi negara yang mencari mineral dari lautan yang sama. Para saintis turut memberi amaran bahawa gangguan sedimen boleh membebaskan karbon yang tersimpan selama ribuan hingga jutaan tahun; skala dan nasib sebarang pelepasan bergantung pada keadaan di tapak perlombongan.

Keselamatan dan teknologi mendorong pelaburan

Pelaburan Jepun mempunyai nilai strategik yang melangkaui penjualan mineral. Julie Klinger, penyelidik Universiti Wisconsin-Madison yang mengkaji rantaian bekalan unsur nadir bumi, mengaitkannya dengan keselamatan bekalan, hubungan dengan Amerika Syarikat dan nilai kejuruteraan Jepun.

Klinger merujuk kepada Rangka Kerja Amerika Syarikat-Jepun bagi Menjamin Bekalan Mineral Kritikal dan Unsur Nadir Bumi pada Oktober 2025, sambil berkata:

Ketidakstabilan akibat kebergantungan kepada China memang nyata. Pengurusan pakatan juga perlu dipertimbangkan. Rangka Kerja Amerika Syarikat-Jepun bagi Menjamin Bekalan Mineral Kritikal dan Unsur Nadir Bumi pada Oktober 2025 secara jelas mengaitkan pelaburan perlombongan Jepun dengan rantaian bekalan pertahanan Amerika Syarikat.

Pentadbiran Trump sebelum ini telah mengenal pasti sumber mineral marin sebagai kepentingan teras keselamatan negara melalui perintah eksekutif pada April 2025. Pendekatan itu menambah desakan dalam persaingan sumber di Pasifik, ketika kerajaan mencari alternatif kepada bekalan China.

Keupayaan Jepun mengendalikan peralatan pada kedalaman melampau juga berpotensi menghasilkan pengetahuan saintifik, pengaruh diplomatik dan teknologi yang boleh dijual ke luar negara. Manfaat itu membantu menjelaskan pelaburan berterusan walaupun daya maju komersial masih dipertikaikan. Keputusan segera berkaitan sejauh mana ujian perlu diperluas, penilaian alam sekitar yang diperlukan bagi peluasan itu dan sama ada jadual yang dicadangkan sepadan dengan keupayaan yang telah ditunjukkan di laut.

Perkara Utama

• Jepun berjaya mendapatkan lumpur unsur nadir bumi secara berterusan dari kedalaman 5,569 meter berhampiran Minamitorishima pada Februari 2026.
• Projek itu menyasarkan demonstrasi pada kadar 350 tan metrik lumpur sehari menjelang Februari 2027 dan pembangunan perindustrian mulai 2028.
• Seorang saintis yang terlibat dalam pemantauan alam sekitar berkata penilaian impak komersial belum diselesaikan dan mempertikaikan sasaran pengekstrakan itu.
• Satu kajian di Pasifik mendapati kesan alur perlombongan masih kelihatan selepas 44 tahun, dengan pemulihan terhad dalam kalangan sesetengah haiwan besar di dasar laut.
• Empat puluh enam negara menyokong moratorium atau penggantungan, manakala Jepun, Korea Selatan dan China tidak menyertainya.
• Kos operasi yang tinggi, kebergantungan kepada bekalan China dan kerjasama dengan Amerika Syarikat mempengaruhi langkah Jepun seterusnya.