Impian AI Korea Bernilai $73 Bilion Terancam apabila Penghijrahan Bakat Semakin Buruk

Cita-cita Sebuah Negara di Persimpangan

Korea Selatan mengisytiharkan cita-citanya untuk menjadi kuasa global tiga teratas dalam kecerdasan buatan, dengan menyokong visi ini melalui pelaburan awam-swasta berjumlah 100 trilion won (kira-kira $73 bilion). Kerajaan melantik pakar strategi AI terkemuka, menggalakkan perkongsian dengan gergasi teknologi seperti Amazon Web Services, serta merancang projek infrastruktur berskala besar. Namun, satu kelemahan kritikal mengancam untuk menggagalkan keseluruhan projek nasional ini: negara itu kehilangan sumbernya yang paling bernilai, iaitu tenaga kerja berkemahiran tinggi sendiri. Laporan terbaharu yang membimbangkan daripada Inisiatif Pertumbuhan Mampan (SGI) Dewan Perniagaan dan Industri Korea (KCCI) mendedahkan bahawa Korea Selatan berdepan “penghijrahan cendekiawan” yang serius dan semakin buruk, khususnya dalam bidang AI yang penting. Negara yang melahirkan antara minda paling cemerlang di dunia itu semakin kerap menyaksikan mereka pergi untuk membina masa depan di tempat lain, sekali gus menimbulkan persoalan mendesak sama ada pelaburan besarnya mampu berjaya tanpa tenaga kerja yang diperlukan untuk menjayakannya.

Skala Penghijrahan: Tinjauan Mendalam Statistik

Laporan SGI menggambarkan dengan jelas sebuah negara yang kehilangan kelebihan daya saing dalam persaingan global merebut bakat. Pada 2024, Korea Selatan mencatatkan kehilangan bersih 0.36 pakar AI bagi setiap 10,000 penduduk, meletakkannya di tangga ke-35 daripada 38 negara anggota Pertubuhan Kerjasama dan Pembangunan Ekonomi (OECD). Kedudukan ini meletakkan negara itu hampir di tangga terbawah, berbeza ketara daripada negara yang menerima kemasukan bakat. Luxembourg, misalnya, memperoleh 8.92 profesional AI bagi setiap 10,000 penduduk, manakala Jerman memperoleh 2.34 dan Amerika Syarikat mencatatkan pertambahan bersih 1.07. “Imbangan cendekiawan” negatif ini, iaitu perbezaan bersih antara profesional yang pergi dengan yang tiba, menandakan perubahan ketara berbanding 2020, ketika negara itu masih menikmati aliran masuk bersih bakat AI yang sederhana.

Trend membimbangkan ini bukan terhad kepada AI. Sektor sains dan teknologi yang lebih luas turut mengalami kehilangan bakat yang serupa. Pada 2021, kadar saintis Korea yang berpindah ke luar negara (2.85 peratus) mengatasi kadar kemasukan saintis asing (2.64 peratus), menjadikan negara itu di tangga ke-33 daripada 43 negara dari segi pengekalan bakat saintifik. Amerika Syarikat ialah penerima utama penghijrahan ini. Pada 2023 sahaja, AS mengeluarkan 5,684 visa EB-1 dan EB-2 berkemahiran tinggi kepada warga Korea Selatan. Selain itu, sebanyak 71.1 peratus graduan PhD Korea di AS melaporkan bahawa mereka merancang untuk menetap di sana dalam jangka panjang, angka yang terus meningkat. Mesejnya jelas: mereka yang paling berkebolehan paling berkemungkinan pergi.

Akibat ekonominya besar. KCCI menganggarkan kos pendidikan awam bagi seorang graduan kolej sekitar 215 juta won. Apabila individu itu pergi bekerja di luar negara, negara turut kehilangan potensi hasil cukai sepanjang hayat sebanyak 341 juta won. Ini bersamaan kerugian langsung lebih 550 juta won bagi setiap orang, angka yang belum mengambil kira nilai besar inovasi dan sumbangan mereka kepada ekonomi yang sukar diukur. Penyelidik SGI, Kim Cheon-goo, merumuskan krisis ini dengan penuh makna.

Kita menyaksikan asas masa depan sains Korea terhakis secara senyap. Dan kita membantu membinanya di tempat lain.

Mengapa Mereka Pergi: Punca Utama Penghijrahan Cendekiawan

Keputusan bakat terbaik Korea Selatan untuk mencari peluang di luar negara bukan dibuat secara terburu-buru, sebaliknya merupakan tindak balas terancang terhadap gabungan masalah struktur, budaya dan kewangan yang berakar umbi. Tarikan hab teknologi global memang kuat, namun faktor penolak dari dalam Korea juga sama hebatnya.

Jurang Pampasan

Mungkin isu paling ketara ialah perbezaan pampasan yang besar. Walaupun syarikat Korea berdaya saing, mereka sukar menandingi tawaran luar biasa daripada gergasi teknologi global. Laporan menunjukkan bahawa gaji permulaan bagi graduan sarjana dan PhD di firma utama AS seperti Google, Apple dan Nvidia boleh melebihi $400,000. Keadaannya jauh berbeza berbanding pasaran domestik. Jurangnya juga ketara dalam bidang akademik, yang penting sebagai tempat melahirkan bakat masa depan. Gaji permulaan median seorang profesor madya di Korea Selatan ialah kira-kira $32,000 setahun. Di Amerika Syarikat, angka itu melebihi $83,000, manakala Jerman menawarkan sekitar $70,000 dan Jepun $46,000. Bagi individu berprestasi tinggi, insentif kewangan untuk pergi terlalu besar untuk diabaikan.

Budaya Kaku dan Berhierarki

Selain soal wang, ramai profesional muda melarikan diri daripada persekitaran kerja yang dirasakan menyekat. Budaya korporat dan akademik Korea Selatan sering dicirikan oleh hierarki tegar dari atas ke bawah serta sistem gaji dan kenaikan pangkat berasaskan senioriti. Struktur ini boleh mengecewakan penyelidik dan jurutera muda yang bercita-cita tinggi kerana mereka merasakan kemajuan kerjaya bergantung pada tempoh perkhidmatan, bukannya merit. Mereka tertarik kepada budaya yang lebih terbuka dan berasaskan merit di Silicon Valley serta pusat global lain, yang menggalakkan pengambilan risiko intelektual dan memberikan ganjaran berdasarkan prestasi. Geseran budaya ini menjadi penghalang besar, mendorong keluar para inovator yang paling diperlukan negara.

Halangan Struktur dan Peraturan

Beberapa isu sistemik turut memburukkan keadaan. Had minggu kerja 52 jam yang diperkenalkan kerajaan untuk meningkatkan keseimbangan antara kerja dengan kehidupan peribadi membawa kesan tidak disengajakan terhadap penyelidikan berkemahiran tinggi. Tidak seperti AS, Jepun dan Jerman yang memberikan pengecualian kepada profesional berpendapatan tinggi atau penyelidik dalam bidang maju, had tegar Korea boleh mengehadkan keluwesan yang diperlukan untuk kerja intensif berasaskan projek. Satu lagi rungutan utama ialah keadaan infrastruktur penyelidikan. Ramai penyelidik menyebut kekurangan akses kepada sumber pengkomputeran berprestasi tinggi, seperti GPU yang penting untuk pembangunan AI, serta kesukaran mendapatkan set data berskala besar yang diperlukan bagi penyelidikan termaju. Akhir sekali, penilaian prestasi yang mengutamakan hasil jangka pendek dan mudah diukur tidak menggalakkan penyelidikan jangka panjang yang bercita-cita tinggi, yang mampu menghasilkan penemuan sebenar. Keadaan ini mendorong saintis berpindah ke persekitaran yang menawarkan lebih banyak kebebasan dan sokongan untuk inovasi asas.

Sisi Sebaliknya: Kegagalan Menarik Bakat Asing

Penghijrahan cendekiawan ialah masalah dua hala: bukan sahaja Korea Selatan kehilangan bakat tempatan, malah negara itu juga gagal menarik dan mengekalkan pakar asing yang boleh membantu mengisi kekosongan tersebut. Usaha negara merekrut bakat dari luar sebahagian besarnya tidak berkesan. Contoh utama ialah “Visa Bakat Termaju E-7-S” yang diperkenalkan untuk menarik profesional dalam bidang AI, semikonduktor dan aeroangkasa. Satu siasatan mendapati jumlah pakar yang menetap di Korea di bawah program ini amat rendah, iaitu hanya 38 orang.

Profesional asing yang datang ke Korea Selatan berdepan pelbagai cabaran yang sering menyebabkan kadar keluar masuk pekerja yang tinggi. Tinjauan Institut Dasar dan Penyelidikan Perisian (SPRi) mendapati 76.2% bakat asing yang memegang visa khusus utama tinggal di negara itu kurang daripada tiga tahun. Puncanya berbilang:

• Ketidakpadanan Pengambilan: Syarikat Korea sangat bergantung pada rujukan peribadi atau pekerja untuk mengambil bakat asing, sedangkan kebanyakan profesional antarabangsa menggunakan platform seperti LinkedIn. Ketidakpadanan ini menyebabkan syarikat dan calon sering gagal bertemu.
• Halangan Kewangan dan Perumahan: Warga asing berdepan kesukaran dengan sistem deposit perumahan sekali gus “jeonse” yang unik di Korea, selain menghadapi batasan untuk mengakses perkhidmatan kewangan. Urusan mudah seperti membuka akaun bank atau membuat pindahan wang boleh menjadi rumit kerana memerlukan nombor telefon bimbit Korea dan penggunaan sistem sijil digital yang kompleks.
• Isu Budaya dan Komunikasi: Selain halangan bahasa, ramai pekerja asing sukar menyesuaikan diri dengan budaya kerja yang mencabar dan berpusatkan syarikat, yang sering melibatkan waktu kerja panjang, tekanan supaya tidak mengambil cuti dan perjumpaan selepas waktu kerja yang kerap.

Kesukaran yang terkumpul ini menjadikan Korea Selatan destinasi yang tidak menarik bagi bakat global yang amat diperlukan negara itu untuk bersaing. Keadaan ini mewujudkan lingkaran tertutup apabila kumpulan bakat tempatan terus mengecil tanpa menerima pengganti dari luar.

Jalan ke Hadapan: Daripada Kehilangan Bakat kepada Tarikan Bakat

Berdepan krisis yang semakin meruncing ini, pakar dan pemimpin industri menyeru perubahan asas dalam strategi nasional, daripada sekadar cuba menutup kebocoran kepada membina sistem yang aktif menarik bakat. Terdapat kesepakatan bahawa Korea Selatan perlu beralih daripada pendekatan defensif “kehilangan cendekiawan” kepada strategi proaktif “tarikan cendekiawan” yang memupuk kitaran peredaran bakat yang mampan.

Laporan SGI dan rencana editorial daripada saluran berita utama Korea telah menggariskan beberapa pembaharuan menyeluruh. Saranan utama ialah merombak sistem pampasan dengan beralih daripada gaji berasaskan senioriti kepada ganjaran berkaitan prestasi yang mampu bersaing di peringkat global. Satu cadangan berani daripada Kolej Kejuruteraan Universiti Kebangsaan Seoul menyarankan pemilihan 1,000 penyelidik elit untuk diberikan layanan dan sumber yang luar biasa. Peraturan buruh juga merupakan satu lagi bidang penting. Para penggubal dasar digesa mewujudkan aturan kerja yang lebih fleksibel, termasuk pengecualian daripada minggu kerja 52 jam bagi penyelidik dalam bidang maju, supaya mereka mendapat kebebasan yang diperlukan untuk berinovasi.

Menangani cabaran yang dihadapi bakat asing juga sama penting. Usaha ini termasuk memudahkan prosedur visa, menyediakan sokongan lebih baik untuk perumahan dan penyepaduan kewangan, serta memupuk budaya tempat kerja yang lebih inklusif. Di luar dasar, terdapat seruan untuk menangani punca masalah saluran bakat. Keghairahan nasional terhadap kemasukan ke sekolah perubatan telah mengalihkan pelajar daripada bidang STEM, sehingga banyak universiti sukar mengisi program kejuruteraan mereka. Pembaharuan sistem pendidikan supaya kerjaya dalam sains dan teknologi lebih dihargai serta diberikan insentif dilihat penting untuk daya saing jangka panjang. Akhirnya, kejayaan bukan bergantung pada jumlah wang yang dilaburkan, tetapi pada keupayaan negara membina ekosistem kukuh yang membolehkan minda paling cemerlang di dunia, dari dalam dan luar negara, berkembang maju.

Ringkasan

• Korea Selatan mengalami penghijrahan kritikal profesional AI dan sains, dan menduduki tangga ke-35 daripada 38 negara OECD dari segi mobiliti bersih bakat AI.
• Penghijrahan bakat ini secara langsung mengancam strategi nasional bernilai $73 bilion yang bercita-cita menjadikan negara itu peneraju AI global tiga teratas.
• Punca utamanya ialah jurang gaji yang besar berbanding hab teknologi global, budaya kerja yang kaku dan berhierarki, serta peraturan ketat seperti had minggu kerja 52 jam yang menyekat keluwesan penyelidikan.
• Negara itu juga gagal menarik atau mengekalkan pakar asing akibat halangan birokrasi, kesukaran kewangan dan perumahan, serta halangan budaya.
• Pakar menggesa pelaksanaan strategi proaktif “tarikan cendekiawan”, termasuk pembaharuan menyeluruh terhadap pampasan, keluwesan kerja, infrastruktur penyelidikan dan dasar visa.
• Tanpa pembaharuan asas terhadap ekosistem bakatnya, Korea Selatan berisiko mendidik minda terbaik dunia hanya untuk menyaksikan mereka membina masa depan bagi negara lain.