Kehidupan Solo Membentuk Semula Seoul apabila Saiz Isi Rumah Mengecil dan Penduduk Semakin Menua

Seoul memasuki era baharu kehidupan solo

Isi rumah seorang kini menjadi bentuk kediaman paling lazim di Seoul. Data bandar bagi 2024 merekodkan kira-kira 1.66 juta isi rumah solo, hampir 40 peratus daripada semua isi rumah di ibu negara. Isi rumah dua orang merangkumi 26.2 peratus, manakala isi rumah empat orang berjumlah 12.3 peratus. Peralihan ini sebahagian daripada perubahan lebih luas dalam kehidupan berkeluarga di Korea Selatan, apabila kediaman lebih kecil, perkahwinan pada usia lebih lewat dan penduduk yang semakin menua mengubah cara orang tinggal, bekerja dan merancang masa depan.

Gambaran nasional menunjukkan arah yang sama. Data pendaftaran kerajaan menunjukkan hampir 10 juta orang tinggal bersendirian pada 2023 dan lebih 10 juta pada 2024, dengan bahagian isi rumah solo meningkat lebih pantas berbanding jumlah keseluruhan isi rumah. Statistics Korea, yang mengukur keluarga dan bukannya alamat kediaman, melaporkan bahawa 34.5 peratus isi rumah pada 2022 terdiri daripada seorang penghuni. Kaedah berbeza menghasilkan angka yang berbeza, namun kedua-duanya menunjukkan peningkatan pesat kehidupan solo yang tertumpu di Seoul dan kawasan sekitarnya.

Seoul juga sedang melepasi ambang demografi. Bandar itu berkata ia kini memenuhi takrif masyarakat supermenua, iaitu takrif yang lazim digunakan apabila penduduk berusia 65 tahun atau lebih melebihi 20 peratus daripada populasi. Lebih tiga daripada 10 isi rumah mempunyai sekurang-kurangnya seorang penghuni berusia 65 tahun atau lebih. Pertindihan antara penduduk yang semakin menua dengan peningkatan pesat kehidupan solo sedang membentuk semula permintaan terhadap perumahan, penjagaan, kesihatan awam dan perkhidmatan kejiranan di seluruh bandar.

Mengapa semakin ramai tinggal bersendirian di ibu negara?

Beberapa faktor mendorong saiz isi rumah semakin kecil. Perkahwinan pertama berlaku pada usia yang lebih lewat berbanding dahulu dan, meskipun jumlah perkahwinan merosot semasa pandemik Covid, angka itu mula meningkat semula. Ramai orang melanjutkan pelajaran, berpindah antara daerah untuk bekerja dan memilih kehidupan berdikari sepanjang usia 20-an dan 30-an. Pada masa yang sama, sesetengah pasangan berkahwin tinggal berasingan pada hari bekerja kerana pekerjaan mereka di bandar berbeza, manakala ada hubungan jangka panjang yang tidak melibatkan perkahwinan.

Kos perumahan dan membesarkan anak yang tinggi turut mempengaruhi keputusan. Golongan pekerja muda sering memilih studio kecil berhampiran universiti dan pusat pekerjaan, dengan mengutamakan kemudahan berbanding ruang. Kehidupan solo lebih mudah di Seoul dengan rangkaian pengangkutan awam yang luas, penghantaran lewat malam serta rangkaian kedai dan perkhidmatan yang padat, sekali gus mengurangkan keperluan memiliki kereta atau tinggal dalam isi rumah besar. Kemudahan, kebebasan dan fleksibiliti menjadi dorongan kuat bagi ramai penduduk.

Bentuk isi rumah baharu semakin mendapat tempat

Seiring dengan kehidupan solo, bentuk kediaman bukan tradisional yang lain juga semakin berkembang. Isi rumah bukan kerabat, iaitu dua orang atau lebih yang tinggal bersama tanpa ikatan perkahwinan atau pertalian darah, meningkat dua kali ganda di Seoul sejak 2016, daripada kira-kira 60,000 kepada lebih 120,000. Isi rumah berbilang budaya juga semakin bertambah. Bandar itu merekodkan kira-kira 78,000 isi rumah berbilang budaya dengan lebih 200,000 penghuni, mencerminkan penghijrahan yang lebih meluas dan penduduk ibu negara yang semakin beraneka.

Bandar yang semakin menua

Profil umur penduduk Seoul berubah dengan pantas. Bandar itu melaporkan bahawa 20.2 peratus penduduknya berusia 60 tahun atau lebih, manakala bahagian penduduk berusia 65 tahun ke atas telah melepasi ambang masyarakat supermenua. Di seluruh negara, kira-kira seorang daripada lima warga emas tinggal bersendirian. Gabungan jangka hayat yang lebih panjang, keluarga yang lebih kecil serta anak dewasa yang berpindah jauh atau menangguhkan perkahwinan meningkatkan jumlah warga emas yang tinggal sendiri di kawasan kejiranan Seoul.

Tinggal bersendirian pada usia lanjut boleh memberikan kebebasan dan pilihan. Namun, keadaan ini juga boleh meningkatkan risiko pengasingan dan kekurangan penjagaan. Hal ini khususnya membimbangkan di daerah yang mempunyai rumah lebih lama dan akses terhad kepada perkhidmatan, bangunan tanpa tangga serta program komuniti. Usaha mendekati golongan sasaran, pemeriksaan berkala dan ruang awam mesra warga emas boleh membantu penduduk lanjut usia yang tinggal bersendirian.

Perceraian pada usia lanjut mengubah profil isi rumah

Jumlah perceraian di Seoul menurun daripada 16,282 kes pada 2020 kepada 12,154 pada 2024. Usia lazim ketika bercerai terus meningkat, mencecah 51.9 tahun bagi lelaki dan 49.4 tahun bagi wanita pada tahun lalu, lebih sedekad berbanding 2000. Kes melibatkan individu berusia 60 tahun atau lebih melonjak daripada hanya lebih 3 peratus daripada jumlah perceraian pada 2000 kepada kira-kira 25 peratus pada 2024. Jangka hayat lebih panjang, kebebasan kewangan dan anak-anak yang sudah dewasa antara sebab semakin ramai pasangan berpisah pada usia lanjut. Trend ini menambah jumlah isi rumah warga emas yang dihuni seorang dan mewujudkan keperluan baharu berkaitan perumahan, kewangan dan sokongan sosial.

Perkahwinan kembali meningkat selepas pandemik

Jumlah perkahwinan di Seoul merosot dengan ketara semasa pandemik, daripada 44,746 pada 2020 kepada 35,752 pada 2022, sebelum kembali meningkat. Bandar itu merekodkan 36,324 perkahwinan pada 2023 dan 42,471 pada 2024, meningkat 16.9 peratus berbanding tahun sebelumnya. Purata usia ketika berkahwin buat kali pertama mencecah 34.3 tahun bagi lelaki dan 32.4 tahun bagi wanita, mencerminkan tempoh lebih panjang dalam pendidikan dan pekerjaan sebelum mendirikan rumah tangga. Peningkatan semula perkahwinan membantu menjelaskan pertambahan isi rumah dua orang di seluruh negara, yang lazimnya terdiri daripada pasangan tanpa anak atau pasangan yang anak-anaknya sudah berpindah keluar.

Perkahwinan antarabangsa mencerminkan Seoul yang lebih beraneka

Perkahwinan antarabangsa membentuk kira-kira satu daripada 10 perkahwinan di Seoul pada tahun lalu. Bandar itu mendaftarkan 4,006 perkahwinan sedemikian, termasuk 2,633 perkahwinan antara lelaki Korea dengan wanita asing dan 1,373 antara lelaki asing dengan wanita Korea. Kebanyakan pasangan asing berasal dari negara Asia berdekatan seperti China, Vietnam dan Jepun. Seiring pertambahan perkahwinan antarabangsa, keluarga berbilang budaya juga semakin bertambah, begitu juga keperluan terhadap perkhidmatan dalam pelbagai bahasa, daripada sekolah dan penjagaan kesihatan hingga program komuniti setempat.

Semakin sedikit isi rumah dengan anak kecil

Isi rumah yang mempunyai bayi dan kanak-kanak kecil semakin berkurangan. Pada 2016, Seoul mempunyai kira-kira 350,000 isi rumah dengan anak berusia lima tahun atau lebih muda. Menjelang 2024, jumlah itu merosot kepada kira-kira 200,000, penurunan lebih 40 peratus. Bilangan kanak-kanak kecil turut berkurangan, daripada kira-kira 440,000 kepada sekitar 240,000 dalam tempoh yang sama. Kadar kesuburan keseluruhan negara kekal antara yang terendah di dunia. Kadar di Seoul lebih rendah lagi berbanding angka nasional. Kelahiran yang semakin sedikit menyebabkan kelas tadika berkurangan, perancangan sekolah berubah dan perkhidmatan setempat disusun semula untuk memenuhi keperluan kumpulan usia lebih tua.

Kehidupan dengan satu sumber pendapatan

Wang membentuk realiti harian kehidupan solo. Angka rasmi menunjukkan pendapatan isi rumah seorang jauh lebih rendah berbanding purata semua isi rumah, mencerminkan hanya satu sumber pendapatan dan bilangan pencari nafkah yang lebih kecil dalam sesebuah rumah. Data nasional terkini menunjukkan pendapatan tahunan lazim isi rumah seorang sedikit melebihi 32 juta won, iaitu sekitar 45 peratus daripada purata semua isi rumah. Lebih separuh isi rumah solo memperoleh kurang daripada 30 juta won dan kebanyakannya tidak memiliki rumah. Jurang ini penting di bandar yang mempunyai kadar sewa tinggi dan deposit besar untuk kontrak sewaan.

Ramai penduduk solo tinggal di studio kecil atau rumah pangsa yang dibahagikan kepada beberapa unit berhampiran laluan kereta api bawah tanah dan pusat pekerjaan. Sewa boleh dibayar secara bulanan atau melalui deposit pendahuluan yang besar di bawah sistem yang lazim digunakan di Korea dan dikenali sebagai jeonse. Jeonse memerlukan bayaran deposit sekali gus yang besar dan dipulangkan pada akhir tempoh sewaan, sementara penyewa membayar sedikit atau tiada sewa bulanan. Mereka yang tidak mampu membayar jeonse sering memilih sewa bulanan, yang membebankan belanjawan dan mengurangkan simpanan.

Keselamatan dan hubungan sosial juga penting bagi mereka yang tinggal bersendirian. Tinjauan menunjukkan sebahagian besar isi rumah seorang bimbang tentang jenayah dan berasa kurang selamat berbanding isi rumah yang lebih besar. Reka bentuk kejiranan, lampu jalan, akses bangunan yang selamat dan kumpulan komuniti yang aktif semuanya membantu meningkatkan rasa selamat dalam kalangan penduduk solo.

Tekanan kesihatan dan perumahan dalam kalangan penduduk solo muda

Penyelidik yang mengkaji isi rumah seorang dalam kalangan golongan muda di Seoul menggambarkan hubungan rapat antara kejiranan dengan kehidupan sihat. Di sebuah daerah yang mempunyai ramai penduduk solo muda dalam keadaan kemiskinan perumahan, pasukan penyelidik meneliti bagaimana pilihan makanan setempat, taman, jalan yang mudah dilalui dengan berjalan kaki dan akses kepada klinik membentuk rutin harian. Kajian itu menggabungkan temu bual, pemerhatian lapangan dan data GPS untuk memetakan tempat peserta meluangkan masa serta bagaimana persekitaran membantu atau menyukarkan pilihan yang sihat. Tumpuan awalnya ialah memahami perkara yang menjadikan sesebuah kejiranan menyokong penduduk apabila wang terhad dan ruang kediaman kecil.

Risiko dan daya tahan, kawasan tumpuan pengasingan

Bukan semua orang yang tinggal bersendirian mengalami pengasingan, dan kawasan tumpuan pengasingan tidak semestinya sama dengan kawasan yang mempunyai paling ramai penduduk solo. Analisis spatial terkini di Seoul menggabungkan corak pergerakan telefon bimbit dengan data banci untuk mengenal pasti isi rumah seorang yang berisiko tinggi mengalami pengasingan. Penduduk solo yang lebih muda cenderung berkumpul berhampiran universiti dan pusat pekerjaan, manakala penduduk solo yang lebih tua lazimnya tinggal di kawasan kediaman. Kumpulan yang berisiko tinggi mengalami pengasingan menunjukkan corak berbeza. Mereka lebih berkemungkinan tinggal di kawasan kejiranan terpinggir yang mempunyai bangunan lebih lama dan kecil serta kemudahan yang lebih sedikit, dan kurang dipengaruhi oleh jarak ke tempat kerja atau pengangkutan awam.

Dapatan ini menunjukkan pengalaman kehidupan solo yang pelbagai di Seoul. Keperluan seorang pelajar di studio berhampiran kampus sangat berbeza daripada keperluan warga emas balu atau duda yang tinggal di bangunan tanpa lif. Program bandar untuk menangani pengasingan perlu mengenal pasti dan mendekati kawasan tumpuan risiko. Ini bermakna menyediakan ruang komuniti bersasar, pemeriksaan berkala, sokongan literasi digital dan program yang menghubungkan penduduk dengan rangkaian setempat yang boleh diharap.

Langkah Seoul menangani perubahan

Pemimpin bandar berkata mereka merancang untuk menyelaraskan dasar dengan realiti yang berubah ini. Pentadbiran sedang merangka langkah bagi mencegah pengasingan sosial dan kesunyian, memperluas perumahan stabil untuk golongan muda serta membina persekitaran mesra kanak-kanak. Pusat peringkat daerah khusus untuk isi rumah seorang semakin bertambah, dengan perkhidmatan merangkumi khidmat nasihat belanjawan dan sokongan kesihatan mental hingga kelas keselamatan dan kelab sosial. Matlamatnya adalah untuk menjadikan kehidupan bersendirian lebih selamat, sihat dan kurang mengasingkan diri pada setiap peringkat usia.

Seorang pegawai Kerajaan Metropolitan Seoul menjelaskan pendekatan itu dalam satu kenyataan baru-baru ini. Pegawai itu berkata bandar berkenaan akan merangka program yang merangkumi penduduk solo, keluarga dengan anggota berusia lanjut dan isi rumah berbilang budaya, serta menyokong mereka di tempat tinggal masing-masing.

Bandar ini akan merancang dasar inklusif yang mengambil kira perubahan dinamika keluarga, seperti mencegah pengasingan sosial dan kesunyian, memastikan perumahan stabil untuk golongan muda serta mewujudkan persekitaran mesra kanak-kanak agar tiada sesiapa yang terpinggir.

Aspirasi pakar dasar

Penyelidik buruh dan keluarga menekankan tekanan perumahan dan pekerjaan yang mempengaruhi keputusan tentang perkahwinan dan anak. Mereka berpendapat bahawa rumah mampu milik, waktu bekerja yang dapat dijangka dan perkhidmatan penjagaan yang boleh diharap penting untuk menstabilkan kewangan isi rumah serta perancangan keluarga. Kwon Ik seong, penyelidik kanan di Korea Labor Institute, menggariskan keutamaan bagi pasangan muda.

Dasar perlu diperkukuh untuk memperluas sokongan perumahan atau menambah baik keseimbangan kerja dan kehidupan supaya pasangan muda tanpa anak, yang kebimbangan utamanya ialah kestabilan ekonomi, berasa cukup terjamin untuk mempunyai anak.

Alam sekitar dan kesan kehidupan solo

Semakin banyak kajian meneliti kesan peningkatan isi rumah seorang terhadap penggunaan tenaga dan pelepasan. Andaian umum ialah isi rumah yang lebih kecil menggunakan lebih banyak tenaga bagi setiap orang kerana peralatan serta pemanasan atau penyejukan tidak dikongsi oleh ramai penghuni. Bukti baharu dari Korea Selatan menunjukkan gambaran yang lebih bernuansa. Di kawasan bandar besar seperti Seoul, bahagian isi rumah seorang yang lebih tinggi boleh dikaitkan dengan pelepasan gas rumah hijau kediaman yang lebih rendah bagi setiap orang. Antara sebab yang berkemungkinan ialah kediaman lebih kecil, susun atur lebih padat, sistem pemanasan cekap dan prasarana bangunan bersama yang berfungsi baik di bandar berpenduduk padat.

Kesan ini tidak seragam. Pelepasan berbeza mengikut sumber tenaga, kumpulan umur dan jenis kediaman. Pangsapuri lebih kecil dan unit kompak cenderung menunjukkan pengurangan yang lebih besar. Penduduk solo muda nampaknya menggunakan kurang tenaga berbanding penduduk solo yang lebih tua. Kajian itu mencadangkan bahawa kod bangunan cekap tenaga untuk perumahan kompak, bersama meter pintar dan panduan jelas tentang penjimatan tenaga di rumah, boleh membawa manfaat tambahan. Pembuat dasar tetap perlu melihat gambaran penuh, termasuk pengangkutan yang boleh mengimbangi atau mengukuhkan manfaat daripada perumahan.

Perkara Utama

• Isi rumah seorang di Seoul berjumlah kira-kira 1.66 juta pada 2024, hampir 40 peratus daripada semua isi rumah.
• Isi rumah dua orang merangkumi 26.2 peratus daripada isi rumah di bandar itu, manakala isi rumah empat orang membentuk 12.3 peratus.
• Seoul kini memenuhi takrif masyarakat supermenua dan lebih 30 peratus isi rumah mempunyai sekurang-kurangnya seorang penghuni berusia 65 tahun atau lebih.
• Jumlah perkahwinan meningkat semula selepas merosot semasa pandemik, mencecah 42,471 pada 2024, dengan usia perkahwinan pertama 34.3 tahun bagi lelaki dan 32.4 tahun bagi wanita.
• Perkahwinan antarabangsa membentuk kira-kira 10 peratus daripada perkahwinan pada 2024, dengan 4,006 kes didaftarkan.
• Jumlah perceraian merosot kepada 12,154 pada 2024, tetapi kes melibatkan mereka yang berusia 60 tahun atau lebih meningkat kepada kira-kira 25 peratus daripada semua perceraian.
• Isi rumah dengan anak berusia lima tahun atau lebih muda merosot daripada kira-kira 350,000 pada 2016 kepada sekitar 200,000 pada 2024.
• Isi rumah bukan kerabat meningkat lebih dua kali ganda sejak 2016, manakala isi rumah berbilang budaya di Seoul berjumlah kira-kira 78,000.
• Pendapatan isi rumah seorang jauh lebih rendah berbanding purata semua isi rumah dan kebanyakannya tidak memiliki rumah.
• Rancangan bandar memberi tumpuan kepada usaha mengurangkan pengasingan, mengukuhkan sokongan perumahan untuk golongan muda dan membina persekitaran mesra kanak-kanak.