Rancangan minggu kerja empat setengah hari Korea Selatan berdepan ujian produktiviti

Mengapa minggu kerja yang lebih pendek kembali menjadi agenda

Korea Selatan sedang bergerak ke arah minggu kerja empat setengah hari dengan mengurangkan minggu kerja yang ditetapkan undang-undang daripada 40 kepada 36 jam tanpa pengurangan gaji. Inisiatif itu, yang menjadi ikrar utama Presiden Lee Jae Myung, bertujuan membendung waktu kerja yang panjang dan meningkatkan kualiti hidup sambil mengekalkan daya saing ekonomi. Kerajaan mahu purata waktu kerja turun di bawah purata OECD menjelang 2030. Pada 2023, purata pekerja Korea mencatat kira-kira 1,874 jam, antara jumlah tertinggi di negara maju. Matlamat jangka panjangnya ialah minggu kerja empat hari, atau 32 jam, apabila ekonomi mampu menyokong perubahan itu.

Pihak berkuasa merancang mengemukakan undang-undang menjelang akhir 2025, termasuk Akta Sokongan Pengurangan Waktu Kerja yang akan menawarkan subsidi dan insentif cukai kepada majikan yang melaksanakan jadual lebih pendek. Pasukan petugas tiga pihak yang terdiri daripada kesatuan sekerja, kumpulan perniagaan dan agensi kerajaan sedang merangka pelan hala tuju. Korea Selatan hanya beralih kepada minggu kerja lima hari pada 2011 selepas pelaksanaan berperingkat selama sedekad. Rancangan baharu itu akan menjadi langkah seterusnya dalam penstrukturan semula waktu kerja jangka panjang.

Pemimpin perniagaan berhujah bahawa pemendekan waktu kerja tanpa peningkatan kecekapan yang jelas akan meningkatkan kos dan menghakis daya saing. Hasil pengeluaran sejam masih jauh di bawah ekonomi utama. Pada 2023, pekerja Korea menghasilkan kira-kira US$54.64 KDNK sejam, berbanding sekitar US$97.05 di Amerika Syarikat dan kadar lebih tinggi di Jerman, Perancis dan Sepanyol. Jurang ini memberi tekanan besar kepada firma yang sudah berdepan kos buruh tinggi dan pasaran pekerjaan yang tegar.

Penyokong pula berhujah bahawa rehat yang lebih baik boleh meningkatkan produktiviti dari semasa ke semasa serta mengurangkan kelesuan, kemalangan dan kadar pekerja berhenti. Mereka juga berpendapat minggu kerja lebih pendek boleh membantu menangani cabaran demografi dengan memberi keluarga lebih banyak masa untuk penjagaan dan kehidupan seharian.

Cadangan kerajaan

Menurut rangka kerja semasa, standard undang-undang akan diturunkan kepada 36 jam seminggu. Kerajaan akan meringankan peralihan itu dengan bantuan kewangan, khususnya untuk firma lebih kecil. Kementerian sedang mengkaji pilihan mengikut sektor supaya pekerjaan yang berurusan dengan pelanggan, kilang, hospital, hab logistik dan perkhidmatan awam dapat mengekalkan liputan tanpa memaksa pekerja melakukan kerja lebih masa secara tidak sukarela.

Kementerian Pekerjaan dan Buruh mengesahkan bahawa pihaknya sedang menyelaras dengan agensi lain mengenai reka bentuk dasar itu dan kesan waktu kerja lebih pendek terhadap gaji. Persoalan utama ialah sama ada standard 36 jam akan menurunkan had asas 40 jam, mengubah peruntukan kerja lebih masa mingguan 12 jam di bawah sistem 52 jam, atau kedua-duanya. Pihak berkuasa berkata butiran masih diteliti dan rancangan awal telah dibentangkan kepada Jawatankuasa Presiden bagi Hal Ehwal Negara.

Naib Menteri Kim Min seok memberitahu anggota parlimen bahawa penyelarasan sedang giat dijalankan dan kesan terhadap pendapatan sedang dikaji. Beliau menyifatkan rancangan itu sebagai usaha yang masih berjalan, sementara kerajaan meneliti pilihan undang-undang dan kesan kos.

Butiran khusus belum dimuktamadkan. Kami sedang meneliti kesan standard 36 jam terhadap pendapatan dan peraturan kerja lebih masa.

Program perintis digunakan untuk menguji pendekatan itu. Program tempatan dijadualkan berlangsung hingga 2027, dengan penilaian terhadap hasil pengeluaran, kualiti perkhidmatan dan kesejahteraan pekerja. Hasil percubaan akan menjadi panduan bagi menentukan kelajuan pelaksanaan rancangan nasional dan sektor yang memerlukan peraturan khusus.

Persoalan utama dasar yang masih diteliti

• Sama ada pengurangan itu terpakai kepada standard 40 jam, had kerja lebih masa 12 jam atau gabungan kedua-duanya
• Cara mengekalkan gaji penuh apabila waktu kerja dikurangkan, khususnya bagi pekerja bergaji mengikut jam dalam sektor perkhidmatan dan pembuatan
• Peraturan penjadualan, liputan syif dan permintaan puncak dalam sektor peruncitan, hospitaliti, penjagaan kesihatan, logistik dan perkhidmatan awam
• Jumlah, tempoh dan kelayakan subsidi serta kredit cukai untuk majikan kecil dan sederhana
• Interaksi antara elaun hari rehat mingguan dan premium mandatori lain dengan kerangka 36 jam
• Sama ada bantuan kerajaan patut dikaitkan dengan peningkatan produktiviti yang diukur, latihan atau rancangan naik taraf digital

Penyelesaian bagi isu ini akan menentukan sama ada peralihan itu mengurangkan tekanan tanpa menjejaskan hasil pengeluaran atau tahap perkhidmatan.

Teka-teki produktiviti

Mengurangkan waktu kerja sambil mengekalkan gaji akan meningkatkan kos buruh seunit melainkan hasil pengeluaran sejam meningkat. Inilah kebimbangan utama majikan. Persatuan perniagaan berhujah bahawa arahan menyeluruh akan menghukum firma yang sukar mengautomasi atau menyusun semula aliran kerja. Ada yang mencadangkan model fleksibel yang membolehkan syarikat melaksanakan minggu lebih pendek hanya selepas mencapai peningkatan produktiviti dalaman.

Analisis terkini menunjukkan cabaran itu. Satu kajian menganggarkan produktiviti buruh tahunan Korea bagi setiap pekerja sekitar US$65,000 pada 2023, di tempat ke-22 daripada 36 ekonomi OECD, kira-kira separuh paras Belgium dan Iceland, yang mana ramai majikan sudah melaksanakan jadual kerja empat hari. Pertumbuhan gaji selama beberapa tahun mengatasi peningkatan produktiviti, sekali gus melebarkan jurang antara gaji dengan hasil pengeluaran. Jika waktu kerja dikurangkan dan gaji kekal, jurang itu boleh bertambah besar dan menekan margin, khususnya dalam sektor perkhidmatan.

Produktiviti dipengaruhi banyak faktor, termasuk pelaburan modal, penggunaan teknologi digital, kemahiran, reka bentuk proses dan amalan pengurusan. Waktu kerja lebih pendek sahaja tidak menjamin kecekapan. Hasil terbaik sering dicapai apabila reformasi waktu kerja disertai matlamat jelas, mesyuarat dan pelaporan yang lebih ringkas, penggunaan alat kolaborasi yang lebih baik, pertukaran syif yang dipertingkat serta kuasa kepada pekerja barisan hadapan untuk menyelesaikan kesesakan kerja.

Cara produktiviti diukur

Produktiviti buruh sejam lazimnya menggambarkan hasil sebenar dibahagikan dengan jumlah jam bekerja. Kadar itu cenderung meningkat apabila firma mengautomasi tugas rutin, mengurangkan masa terbiar, memperkemas keputusan dan menyediakan alat serta latihan yang lebih baik kepada pekerja. Dalam perkhidmatan intensif buruh seperti penyediaan makanan atau penjagaan kanak-kanak, hasil pengeluaran yang diukur bagi setiap jam lebih sukar ditingkatkan. Sebab itulah sokongan untuk naik taraf teknologi dan reka bentuk semula proses sering sama penting dengan subsidi gaji dalam peralihan kepada minggu kerja lebih pendek.

Sokongan pekerja, keraguan orang ramai

Tinjauan terhadap pekerja bergaji menunjukkan minat tinggi terhadap minggu kerja lebih pendek, walaupun terdapat sedikit kompromi dari segi gaji. Ramai pekerja mengharapkan keseimbangan kerja dan kehidupan yang lebih baik, tekanan yang berkurangan serta lebih banyak masa untuk pembelajaran atau komitmen keluarga. Waktu kerja panjang dan budaya hadir di tempat kerja tanpa mengira produktiviti sudah lama menjadi kebimbangan di pejabat mahupun kilang.

Pendapat orang ramai tidak sehaluan sepenuhnya. Tinjauan seluruh negara yang dikeluarkan pada awal Oktober 2025 mendapati 63 peratus orang dewasa menentang rancangan empat setengah hari itu, manakala 32 peratus menyokongnya. Penentangan mengatasi sokongan dalam setiap kumpulan umur dan amat ketara dalam kalangan responden lebih berusia, suri rumah, golongan bekerja sendiri dan pekerja kolar biru. Penyokong parti pemerintah berbelah bahagi, manakala penyokong parti pembangkang sebahagian besarnya menentang.

Pembahagian pendapat itu mencerminkan kesan dasar yang berbeza terhadap setiap golongan. Golongan profesional bergaji di firma besar sering dapat mengagihkan semula tugas, tetapi pemilik kedai kecil dan pekerja bergaji mengikut jam bimbang tentang waktu operasi yang dipendekkan, pendapatan lebih rendah atau tekanan untuk bekerja lebih masa. Ibu bapa menyambut baik janji lebih banyak masa di rumah, tetapi ramai berkata dasar itu perlu disertai penjagaan kanak-kanak yang boleh diharap, jadual yang teratur dan gaji adil untuk membawa perubahan.

Realiti perniagaan kecil

Perusahaan mikro dan kecil menanggung risiko paling tinggi dalam peralihan kepada minggu kerja lebih pendek. Restoran dan kedai serbaneka tidak boleh ditutup pada waktu puncak tanpa kehilangan jualan. Pengilang yang terikat dengan jadual penghantaran ketat mungkin perlu menambah syif, mengambil lebih ramai pekerja atau membayar lebih banyak kerja lebih masa. Jika standard undang-undang diturunkan kepada 36 jam sementara gaji dikekalkan, kos majikan bagi setiap jam akan meningkat melainkan kecekapan bertambah baik.

Isu yang sensitif ialah elaun hari rehat mingguan, bayaran mandatori yang diperkenalkan pada 1950-an untuk menjamin cuti rehat bergaji. Penyokong perniagaan kecil berhujah bahawa elaun itu sudah lapuk jika negara beralih daripada pola lima hari bekerja. Mereka juga memberi amaran bahawa pelaksanaan penuh Akta Piawaian Buruh ke atas tempat kerja yang mempunyai kurang daripada lima pekerja, yang sekian lama dikecualikan daripada banyak peraturan, akan menyebabkan kenaikan kos mendadak. Satu anggaran mencadangkan perniagaan mikro dengan empat pekerja mungkin menyaksikan kos buruh tahunan meningkat kira-kira 42 juta won jika peraturan diperluas tanpa langkah pengimbang.

Song Chi young, ketua Persekutuan Perusahaan Mikro Korea, berterus terang mengenai kompromi yang perlu dibuat. Beliau berhujah bahawa pakej itu perlu seimbang untuk majikan yang sangat kecil.

Jika kerajaan berhasrat memperkenalkan minggu kerja empat setengah hari, elaun hari rehat mingguan mesti dimansuhkan terlebih dahulu.

Kumpulan perniagaan kecil juga merujuk kepada kenaikan gaji minimum baru-baru ini dan menyarankan pendekatan yang lebih fleksibel, seperti gaji minimum mengikut sektor atau pelarasan dua tahun sekali, bagi menstabilkan pembayaran gaji sepanjang peralihan. Mereka mahukan kredit cukai bersasar, pematuhan yang lebih mudah serta bantuan latihan dan teknologi supaya waktu kerja lebih pendek tidak memaksa firma mengurangkan kakitangan atau menutup kedai.

Langkah yang boleh dilaksanakan

Bukti paling kukuh dari luar negara menunjukkan minggu kerja lebih pendek cenderung berjaya apabila tumpuan diberikan kepada cara kerja yang berbeza, bukan sekadar mengurangkan jumlah kerja. Ini selalunya bermaksud mengurangkan mesyuarat bernilai rendah, memudahkan kelulusan, memperbaik serahan tugas dan melabur dalam alat yang mengurangkan kerja kertas. Pengurus perlu mereka semula jadual dan model penugasan kakitangan supaya pasukan dapat memberikan perkhidmatan secara berterusan tanpa kerja lebih masa yang berlebihan.

Pembuat dasar boleh melancarkan peralihan dengan pakej yang menangani kedua-dua sisi persamaan. Majikan memerlukan ruang untuk mencuba, manakala pekerja memerlukan perlindungan jelas daripada kehilangan gaji atau peningkatan beban kerja. Sokongan bersasar untuk firma kecil, digabungkan dengan program produktiviti, akan menjadikan pelaksanaan lebih kukuh merentas pelbagai industri.

• Jadual pelaksanaan berperingkat mengikut sektor dan saiz firma, dengan projek perintis dan tempoh penyertaan sukarela yang dikaitkan dengan pelaporan hasil pengeluaran serta kualiti perkhidmatan
• Model penjadualan fleksibel seperti cuti Jumaat pendek secara bergilir, syif dipadatkan atau hari cuti berselang-seli, mengikut keperluan setiap tempat kerja
• Kredit cukai dan geran bagi alat digital, reka bentuk semula proses dan latihan yang meningkatkan hasil pengeluaran sejam, bukan sekadar jumlah kakitangan
• Peraturan kerja lebih masa yang jelas untuk mencegah hari kerja menjadi lebih panjang secara tidak rasmi, termasuk keperluan rehat harian dan penjadualan yang teratur
• Sokongan untuk penjagaan kanak-kanak, warga emas dan pengangkutan supaya masa yang dijimatkan dapat dimanfaatkan keluarga
• Templat pematuhan mudah untuk majikan kecil, dengan sokongan nasihat dan pengurangan kerja kertas

Kesaksamaan dan pasaran buruh dua lapis

Pakar memberi amaran bahawa reformasi yang hanya direka untuk syarikat besar boleh melebarkan ketidaksamaan. Korea mempunyai pasaran buruh dua lapis. Pekerjaan stabil dengan gaji dan faedah lebih baik tertumpu di firma besar dan sektor awam. Ramai pekerja di perniagaan kecil serta dalam pekerjaan tidak tetap atau berasaskan platform berdepan waktu kerja tidak menentu dan gaji lebih rendah. Jika hanya majikan besar melaksanakan minggu kerja lebih pendek dengan pantas, jurang dari segi masa dan pendapatan boleh bertambah besar.

Peralihan yang adil memerlukan perhatian khusus terhadap perkhidmatan berproduktiviti rendah, kontraktor kecil dan pekerja platform. Tanpa langkah perlindungan, firma perkhidmatan mungkin mengehadkan waktu kerja dengan mengurangkan syif, bukannya menaikkan gaji sejam, sekali gus mengurangkan pendapatan bulanan pekerja yang sepatutnya dibantu oleh reformasi ini. Subsidi bersasar, naik taraf digital untuk peruncit kecil dan klinik serta perlindungan bagi pekerja tidak tetap boleh mengurangkan risiko itu.

Garis masa, projek perintis dan perkara yang perlu diperhatikan

Kerajaan menyasarkan untuk mengemukakan rang undang-undang kepada Perhimpunan Kebangsaan menjelang akhir 2025. Undang-undang itu akan menetapkan standard 36 jam dan melancarkan kerangka sokongan. Peraturan terperinci berkemungkinan dilaksanakan secara berperingkat, dengan projek perintis dan jadual sektor dikemas kini apabila data diperoleh. Pasukan petugas tiga pihak dijangka menggariskan tarikh penting dan ukuran yang akan dipantau agensi.

Projek perintis tempatan dan sektor dijadualkan berlangsung sehingga 2027, dengan penilaian terhadap produktiviti, kesejahteraan pekerja, kepuasan pelanggan dan kadar pekerja berhenti. Pelaporan telus amat penting. Majikan akan memantau cara undang-undang mengendalikan kerja lebih masa, peraturan rehat mingguan dan perlindungan gaji. Pekerja akan memerhatikan sama ada jadual teratur dan perlindungan daripada pemampatan beban kerja disediakan. Firma kecil pula mahukan urusan dokumen yang mudah dan akses pantas kepada bantuan, bukan sekadar janji potongan cukai pada masa depan.

Jika rancangan itu mengaitkan waktu kerja lebih pendek dengan sokongan produktiviti sebenar, negara berpotensi menyaksikan perubahan yang teliti tetapi berkekalan dalam pengaturan kerja. Jika ia hanya bergantung pada arahan, risikonya ialah pelaksanaan tidak sekata, dengan sesetengah pekerja mendapat lebih banyak masa manakala yang lain menanggung kos lebih tinggi atau pendapatan tidak stabil. Perdebatan yang sedang berlangsung kini tertumpu pada usaha mencari keseimbangan antara kehidupan lebih baik dengan ekonomi berdaya saing.

Perkara utama

• Seoul sedang menyediakan undang-undang untuk mengurangkan minggu kerja yang ditetapkan undang-undang daripada 40 kepada 36 jam tanpa pemotongan gaji, sebagai langkah menuju minggu kerja empat hari pada masa depan
• Kerajaan merancang mengemukakan rang undang-undang itu menjelang akhir 2025 serta menyokong pelaksanaannya dengan subsidi, kredit cukai dan projek perintis
• Purata waktu kerja pada 2023 ialah kira-kira 1,874 jam bagi setiap pekerja, jauh melebihi purata OECD; produktiviti sejam ketinggalan berbanding ekonomi utama
• Majikan memberi amaran bahawa pemendekan waktu kerja tanpa peningkatan kecekapan akan menaikkan kos buruh seunit dan menjejaskan daya saing
• Pendapat orang ramai berbelah bahagi, dengan tinjauan seluruh negara menunjukkan 63 peratus menentang rancangan empat setengah hari itu
• Perniagaan kecil bimbang tentang kos lebih tinggi akibat kerja lebih masa dan peraturan lama seperti elaun hari rehat mingguan; mereka mahukan pematuhan lebih mudah dan bantuan bersasar
• Pegawai kementerian berkata pilihan utama reka bentuk dasar, termasuk peraturan kerja lebih masa di bawah sistem 52 jam, masih diteliti
• Projek perintis hingga 2027 akan mengukur hasil pengeluaran, kualiti perkhidmatan dan kesejahteraan pekerja untuk menjadi panduan pelaksanaan berperingkat
• Kejayaan bergantung pada gabungan waktu kerja lebih pendek dengan program produktiviti, latihan dan naik taraf digital, khususnya dalam sektor perkhidmatan berproduktiviti rendah