Kadar Berhenti Pengajian dalam Latihan Perguruan Meningkat di Korea Selatan, Tekanan Bertambah dan Peluang Kerja Menyusut

Kerjaya yang semakin kurang menarik

Latihan perguruan di Korea Selatan, yang pernah menjadi laluan pilihan untuk mendapatkan kerjaya stabil, kini semakin kurang diminati. Data baharu menunjukkan semakin ramai pelajar meninggalkan universiti pendidikan berbanding bila-bila masa sejak sekian lama. Institut Pembangunan Pendidikan Korea (KEDI) melaporkan kadar keciciran sebanyak 4.2 peratus dalam kalangan pelajar universiti pendidikan pada 2024, sama seperti tahun sebelumnya dan mencatat paras tertinggi bagi tahun kedua berturut-turut. Secara praktikal, ini bermakna kira-kira seorang daripada setiap 25 bakal guru berhenti pengajian. Ramai guru pelatih berkata tugas itu kini lebih menyerupai khidmat pelanggan berbanding pendidikan, dengan jangkaan yang semakin meningkat supaya mereka menerima aduan dan tuntutan tanpa perlindungan kukuh terhadap kewibawaan guru.

Trend ini tidak berlaku dalam sekelip mata. Sehingga 2018, kadar keciciran di universiti pendidikan kekal di bawah 1 peratus. Kadar itu kemudian meningkat kepada 1.5 peratus pada 2019, 1.7 peratus pada 2020, 2.4 peratus pada 2021 dan 3.2 peratus pada 2022, sebelum naik kepada kira-kira 4 peratus pada 2023 dan 2024. Angka itu kini menghampiri kadar di universiti umum, yang mencatat kira-kira 5.3 dan 5.4 peratus dalam tempoh sama. Institusi latihan perguruan paling berprestij juga merasai perubahan ini. Seramai 103 pelajar meninggalkan Universiti Pendidikan Kebangsaan Seoul dan 105 lagi meninggalkan Universiti Pendidikan Kebangsaan Gyeongin tahun lalu, menurut Kementerian Pendidikan.

Universiti pendidikan mempunyai kedudukan istimewa di Korea Selatan. Institusi ini mengkhusus dalam melatih guru sekolah rendah dan sejak sekian lama dianggap antara institusi paling sukar untuk dimasuki. Selama bertahun-tahun, kemasukan ke institusi ini dilihat hampir menjamin pekerjaan sektor awam dalam profesion yang dihormati. Anggapan itu tidak lagi tepat. Dengan semakin sedikit jawatan perguruan tersedia dan kebimbangan tentang keadaan bilik darjah yang semakin meningkat, lebih ramai pelajar membuat kesimpulan bahawa ijazah itu mungkin tidak lagi menjanjikan seperti dahulu.

Apakah itu universiti pendidikan?

Universiti pendidikan di Korea Selatan, yang kebanyakannya institusi kebangsaan, direka untuk melatih guru sekolah rendah melalui kurikulum khusus dan latihan mengajar yang menyeluruh. Graduannya membentuk sebahagian besar tenaga kerja guru sekolah rendah. Secara tradisinya, laluan ini membawa pelajar terus daripada pengajian ke peperiksaan pensijilan guru, kemudian ke penempatan di bilik darjah. Kini, rantaian itu semakin lemah. Malah mereka yang lulus peperiksaan mungkin tidak mendapat penempatan dalam masa terdekat, sementara sesetengah graduan mendapati pilihan di luar bidang perguruan terhad.

Mengapa guru pelatih berhenti?

Ramai bakal guru menyebut keadaan kerja sebagai puncanya. Beban emosi meningkat apabila ibu bapa semakin banyak membuat aduan dan mengharapkan tindakan segera. Pengurusan bilik darjah semakin sukar, namun perlindungan terhadap kewibawaan guru masih tidak sekata. Gaji pula, meskipun stabil, sering lebih rendah berbanding tawaran syarikat besar kepada graduan dengan kelayakan akademik yang serupa. Gambaran yang muncul ialah pekerjaan bertekanan tinggi dengan imbuhan sederhana dan kerap berdepan ketegangan dengan ibu bapa.

Tinjauan terhadap guru yang sedang berkhidmat turut mencerminkan keresahan itu. Persekutuan Persatuan Guru Korea mendapati hanya 19.7 peratus responden akan memilih kerjaya perguruan sekali lagi jika diberi peluang kedua, iaitu angka terendah sejak tinjauan itu bermula pada 2012. Satu lagi tinjauan seluruh negara oleh Persekutuan Kesatuan Guru Korea pada Mei, yang melibatkan lebih 8,000 guru sekolah rendah, menengah rendah dan menengah atas, mendapati 58 peratus sedang mempertimbangkan untuk berpindah atau meletakkan jawatan dalam tempoh setahun. Dalam kalangan mereka yang mempertimbangkan untuk berpindah, 77.5 peratus menyatakan aduan ibu bapa yang berlebihan dan pencerobohan terhadap kewibawaan guru sebagai sebab utama.

Peranan aduan ibu bapa

Pemerhatian awam semakin tertumpu selepas kematian seorang guru muda di Sekolah Rendah Seoi di Seoul pada 2023, kes yang menarik perhatian kepada tekanan yang boleh dihadapi guru daripada ibu bapa. Kes serupa yang dilaporkan tahun ini di Pulau Jeju menegaskan bahawa keresahan dalam profesion itu masih berterusan. Golongan yang memperjuangkan hak guru berpendapat bahawa batas interaksi dengan ibu bapa yang lebih jelas, proses aduan yang adil dan pantas serta perlindungan undang-undang yang lebih kukuh untuk guru amat penting bagi memulihkan rasa selamat dan maruah di tempat kerja.

Peluang kerja menyusut, peperiksaan semakin sengit

Perubahan demografi turut mengubah pertimbangan. Populasi pelajar semakin berkurangan apabila kadar kelahiran Korea Selatan merosot, sekali gus mengurangkan bilangan kelas dan keperluan terhadap guru baharu. Rancangan pengambilan pekerja diperketat di banyak wilayah. Peperiksaan pensijilan guru kekal sebagai pintu masuk ke bilik darjah, namun kelulusan peperiksaan tidak lagi menjamin penempatan segera. Semakin ramai calon mendapati mereka layak tetapi terpaksa menunggu tanpa jawatan.

Perubahan itu mengejutkan pelajar yang memasuki universiti pendidikan dengan harapan mendapat laluan jelas ke bidang pendidikan awam. Apabila kekosongan berkurangan, calon yang cemerlang sekalipun boleh menghadapi kelewatan. Risiko menunggu lama atau prospek yang tidak menentu menjadikan ijazah itu kurang menarik kepada lepasan sekolah menengah terbaik, yang kini melihat peluang lebih lumayan dalam teknologi, kewangan, penjagaan kesihatan dan bidang sektor swasta yang lain.

Bagaimana tekanan demografi mengurangkan pengambilan

Pengurangan bilangan kanak-kanak membawa kesan berantai. Sekolah menggabungkan kelas, daerah mengurangkan pengambilan guru dan saluran kemasukan semakin sempit. Universiti pendidikan mula-mula merasai tekanan kerana mereka melatih kumpulan pelajar mengikut keperluan masa lalu. Populasi usia persekolahan yang lebih kecil mengurangkan bilangan kelas yang memerlukan guru, khususnya di kawasan di luar pusat metropolitan utama. Kesannya, persaingan untuk mendapatkan penempatan semakin sengit dan graduan yang membuat persiapan rapi bagi jawatan yang kini semakin terhad semakin kecewa.

Tekanan dalam bilik darjah

Guru menggambarkan tugas yang semakin rumit. Keperluan sosial dan emosi pelajar meningkat semasa dan selepas pandemik, sementara tuntutan akademik kekal tinggi. Menjawab ibu bapa memerlukan masa, kebijaksanaan berkomunikasi dan dokumentasi. Mengurus pertikaian tentang disiplin atau sokongan pembelajaran boleh menjadi tugas tambahan selain mengajar. Ramai guru berkata mereka menghabiskan masa berjam-jam mengurus dokumen dan platform pemesejan, sering kali hingga lewat malam.

Kewibawaan guru juga menjadi isu yang dipertikaikan. Undang-undang Korea Selatan sewajarnya melindungi kanak-kanak daripada penderaan dan layanan buruk. Namun, garis panduan yang kabur dan kebimbangan terhadap tuduhan palsu menyebabkan ramai guru berasa terdedah. Para pendidik menggesa protokol yang lebih jelas, yang melindungi pelajar serta memastikan guru mendapat proses yang adil apabila pertikaian timbul. Apabila batas tidak jelas, guru cenderung mengambil sikap defensif, sekali gus menjejaskan semangat dan mengurangkan masa untuk mengajar.

Kesihatan mental dan keselamatan

Tragedi di Seoul dan Jeju mencetuskan renungan di seluruh negara tentang kesejahteraan guru. Para pendidik berkata sistem kesihatan mental yang mudah diakses oleh guru, kaunseling sulit dan latihan tindak balas krisis untuk pemimpin sekolah boleh membantu. Guru besar dan pejabat daerah memainkan peranan penting. Apabila pemimpin sekolah menetapkan jangkaan yang jelas tentang hubungan dengan ibu bapa serta bertindak pantas terhadap gangguan atau ugutan, guru melaporkan tekanan yang lebih rendah dan keyakinan yang lebih tinggi terhadap tempat kerja mereka.

Gaji dan prestij dalam ekonomi yang berubah

Perbandingan gaji penting. Selama berdekad-dekad, pekerjaan mengajar di sekolah awam menawarkan gaji stabil, status yang dihormati dan laluan kerjaya yang boleh dijangka. Perkembangan sektor swasta telah mengubah pertimbangan itu. Gaji permulaan di syarikat besar serta peluang kemajuan dalam bidang teknologi dan kewangan telah melebarkan jurang pendapatan sepanjang hayat. Perubahan ini amat ketara bagi pelajar berprestasi tinggi yang boleh menceburi pelbagai bidang. Apabila imbuhan lebih rendah berbanding pilihan lain, profesion ini sukar menarik calon terbaik dan mengekalkan mereka yang sudah memilih laluan tersebut.

Prestij juga berubah. Perguruan kekal sebagai khidmat awam yang mempunyai nilai sosial tinggi, namun media sosial dan budaya popular sering meraikan laluan kerjaya yang berbeza. Ramai pelajar mahukan jawatan yang menawarkan autonomi, kemajuan dan tanda kejayaan yang jelas. Mereka mungkin bimbang kekangan dalam sistem sekolah akan membataskan inovasi atau struktur penilaian tidak memberi ganjaran kepada usaha tambahan. Jika profesion ini tidak dapat menawarkan gaji yang kompetitif, sekolah masih boleh meningkatkan daya tarikannya dengan memberi lebih banyak autonomi, bimbingan dan pengiktirafan terhadap kecemerlangan di bilik darjah.

Akibat keciciran benar-benar dirasai. Apabila pelajar meninggalkan program latihan perguruan, universiti kehilangan yuran pengajian, daerah kehilangan bakal pekerja dan guru baharu yang mungkin menjadi pakar dalam beberapa tahun akan datang keluar daripada saluran kerjaya itu. Hasilnya ialah tenaga kerja yang lebih muda dan kurang berpengalaman, dengan kadar keluar masuk yang lebih tinggi serta kesukaran membina budaya sekolah yang stabil. Lama-kelamaan, keadaan ini menjejaskan pembelajaran pelajar dan menambah tekanan kepada kakitangan yang masih bertugas.

Dapatan penyelidikan antarabangsa

Penyelidikan rentas negara menunjukkan gabungan beberapa punca kekurangan dan keciciran guru. Analisis antarabangsa tentang faktor yang meramalkan kekurangan guru di 18 negara mendapati kekurangan itu sering dikaitkan dengan sumber sekolah yang tidak mencukupi, gaji relatif yang rendah serta laporan penderaan atau ugutan terhadap guru oleh pelajar yang tinggi. Keadaan ekonomi di luar sekolah turut mempengaruhi keseimbangan. Apabila graduan bukan vokasional mempunyai prospek pekerjaan yang baik di tempat lain, pengambilan guru menjadi lebih sukar.

Bukti daripada pendidikan awal kanak-kanak di Jepun dan Korea Selatan turut memberi petunjuk. Kajian 2025 yang menggunakan data tinjauan antarabangsa mendapati guru membina sebahagian besar keyakinan dalam pengajaran sepanjang tiga tahun pertama bekerja. Mengekalkan guru pada peringkat awal kerjaya nampaknya penting untuk menjamin kualiti. Kajian itu juga mencadangkan bahawa pembangunan profesional bersasar, khususnya pada tahun-tahun awal, boleh meningkatkan kemahiran mengajar. Walaupun kajian itu tertumpu pada pendidik awal kanak-kanak, coraknya turut relevan bagi pendidikan dari tadika hingga menengah atas. Menyokong guru baharu melalui program induksi, bimbingan dan pengurangan beban kerja pada tahun-tahun awal boleh meningkatkan pengekalan serta membina kumpulan tenaga berpengalaman yang lebih besar.

Pilihan dasar dan tanda awal perubahan

Pihak berkuasa pendidikan dan penggubal undang-undang Korea Selatan sedang membahaskan langkah untuk menangani isu ini. Pilihan yang dipertimbangkan sudah lazim: meningkatkan imbuhan berbanding bidang setara, memberi guru lebih banyak masa untuk merancang, mengurangkan tugas bukan pengajaran, memperkukuh perlindungan undang-undang daripada gangguan dan melabur dalam sokongan kesihatan mental. Satu lagi keutamaan ialah menyelaraskan pengambilan dengan lebih baik mengikut keperluan tempatan, supaya kelulusan peperiksaan pensijilan diterjemahkan kepada penempatan tepat pada masanya.

Keutamaan kurikulum baharu turut mempengaruhi permintaan. Sekolah diminta membina literasi digital dan kesediaan AI, namun banyak wilayah kekurangan guru khusus dalam bidang maklumat. Data yang dibentangkan di Dewan Negara menunjukkan bahawa beberapa wilayah mempunyai bilangan guru maklumat yang jauh lebih sedikit berbanding sekolah menengah rendah dan menengah atas, manakala sesetengah kawasan luar bandar hanya mempunyai sebahagian kecil daripada jumlah jawatan yang diperlukan. Ahli Parlimen Jeong Seong-guk daripada Parti Kuasa Rakyat, ketika membincangkan kekurangan guru maklumat, merumuskan dilema dasar itu secara terus sebelum menggesa tindakan.

Bagaimana sekolah boleh melahirkan bakat AI jika tiada guru untuk mengajar AI?

Memperluas latihan untuk guru maklumat, membiayai insentif wilayah dan menawarkan pembangunan profesional dalam AI merentas mata pelajaran boleh membantu, tetapi langkah tersebut hanya menangani sebahagian daripada cabaran yang lebih luas. Jika bilik darjah kekal sebagai persekitaran bertekanan tinggi dengan perlindungan lemah terhadap kewibawaan guru, usaha memperluas kepakaran dalam mata pelajaran baharu akan sukar menarik dan mengekalkan kakitangan. Penggubal dasar berdepan masalah saling berkait yang meliputi gaji, beban kerja, suasana sekolah, hubungan dengan ibu bapa dan rancangan pengambilan di peringkat tempatan.

Langkah yang boleh diambil universiti pendidikan

Institusi latihan perguruan berada di pusat saluran bekalan guru. Mereka boleh bertindak sekarang sementara dasar negara terus dibangunkan. Salah satu caranya ialah memperkukuh persediaan praktikal. Pengalaman klinikal yang mantap, penempatan latihan mengajar yang lebih panjang dan bimbingan berstruktur daripada guru berpengalaman memberi gambaran realistik tentang pekerjaan itu kepada guru pelatih serta sokongan untuk membina keyakinan. Latihan juga boleh merangkumi modul yang jelas tentang komunikasi dengan ibu bapa, penyelesaian konflik dan batas undang-undang, supaya guru baharu tahu cara menangani interaksi yang sukar.

Langkah lain ialah memperluas laluan kerjaya. Sesetengah graduan mungkin mahu bekerja dalam bidang pendidikan tanpa menjadi guru kelas. Universiti boleh membantu pelajar memperoleh kelayakan dalam bidang seperti sokongan pendidikan khas, teknologi pendidikan, bimbingan, program selepas sekolah, pembangunan kurikulum atau perkhidmatan kanak-kanak dan keluarga. Laluan jelas ke jawatan berkaitan boleh mengurangkan tanggapan bahawa berhenti ialah satu-satunya pilihan apabila jawatan di bilik darjah tiada atau tidak sesuai.

Akhir sekali, kampus boleh membina sistem amaran awal untuk mengenal pasti pelajar yang berisiko berhenti. Penasihat boleh menawarkan kaunseling, peluang latihan di luar bilik darjah atau pilihan untuk menangguhkan pengajian dengan laluan untuk kembali. Kerjasama dengan pejabat pendidikan tempatan juga boleh menambah program penempatan berbayar, yang memberikan pendapatan dan pengalaman langsung kepada guru pelatih sementara daerah mendapat tenaga tambahan di sekolah.

Peranan ibu bapa dan masyarakat

Keluarga dan masyarakat setempat membentuk suasana sekolah. Apabila ibu bapa dan guru berkomunikasi melalui saluran yang jelas serta menghormati batas masing-masing, pertikaian lebih mudah diselesaikan. Sekolah boleh menyokong usaha ini dengan menetapkan proses aduan yang telus dan mempunyai tempoh tindakan yang jelas, tidak menggalakkan hubungan langsung di luar saluran rasmi serta melindungi kakitangan daripada gangguan. Majlis ibu bapa dan pemimpin masyarakat boleh menunjukkan teladan kerjasama yang menumpukan perhatian pada pembelajaran pelajar, bukan konflik.

Kepercayaan masyarakat bergantung pada pengalaman harian pelajar dan guru. Mengiktiraf kejayaan di bilik darjah, menyediakan sukarelawan untuk aktiviti yang diselia dan menghargai guru yang berusaha lebih daripada biasa semuanya membantu. Perubahan kecil boleh mengurangkan tekanan, daripada mengehadkan pemesejan selepas waktu kerja hingga memudahkan kerja dokumentasi yang tidak memberi manfaat kepada pelajar. Langkah ini tidak menggantikan pembaharuan dasar, tetapi boleh memperbaiki keadaan sementara perubahan lebih besar dilaksanakan.

Perkara Utama

• Data KEDI menunjukkan kadar keciciran sebanyak 4.2 peratus di universiti pendidikan pada 2023 dan 2024, paras tertinggi yang pernah dicatatkan.
• Institusi latihan perguruan terkemuka menyaksikan lebih 100 pelajar berhenti dalam tempoh setahun, menegaskan betapa seriusnya trend ini.
• Tinjauan menunjukkan semangat kerja yang rendah: hanya 19.7 peratus guru akan memilih pekerjaan ini sekali lagi, manakala 58 peratus mempertimbangkan untuk berpindah atau meletakkan jawatan.
• Aduan ibu bapa yang berlebihan dan perlindungan lemah terhadap kewibawaan guru menjadi antara punca utama kelesuan dan peletakan jawatan.
• Populasi pelajar yang semakin kecil mengurangkan pengambilan guru, menjadikan peperiksaan pensijilan lebih sengit dan melambatkan penempatan.
• Gaji relatif yang rendah dan beban kerja berat menyukarkan usaha menarik serta mengekalkan bakat berbanding pekerjaan di syarikat besar.
• Penyelidikan antarabangsa mengaitkan kekurangan guru dengan gaji relatif yang rendah, sumber yang tidak mencukupi dan suasana sekolah yang tidak mesra, selain menekankan nilai sokongan pada peringkat awal kerjaya.
• Kekurangan guru maklumat merumitkan rancangan berkaitan AI dan literasi digital, sekali gus mendorong seruan untuk pengambilan dan latihan bersasar.
• Pilihan dasar termasuk perlindungan lebih kukuh, pengurangan beban kerja, gaji lebih baik, bimbingan untuk guru baharu dan peraturan komunikasi dengan ibu bapa yang lebih jelas.
• Universiti pendidikan boleh memperkukuh latihan praktikal, memperluas kerjaya alternatif dalam bidang pendidikan dan menyokong pelajar yang berisiko berhenti.