China menggembleng guru bersara untuk merapatkan jurang pendidikan bandar dan luar bandar

Mengapa guru bersara menuju ke sekolah daerah

Ketika ramai rakan sebaya mula menikmati persaraan, Li Ming, seorang profesor undang-undang berusia 64 tahun, memilih bilik darjah baharu. Beliau meninggalkan Beijing ke Tumxuk, sebuah bandar kecil di barat Xinjiang, untuk mengajar pelajar tempatan dan melatih rakan sekerja yang lebih muda. Perpindahannya merupakan sebahagian daripada Program Pengajaran Zaman Emas, usaha seluruh negara untuk menempatkan pesara berpengalaman di sekolah dan universiti yang sukar menarik serta mengekalkan tenaga mahir. Program ini berasaskan idea mudah, iaitu mengalihkan kepakaran ke tempat pelajar paling memerlukannya. Program itu juga mencerminkan realiti generasi. China mempunyai penduduk yang semakin menua dengan pesat serta gelombang pendidik berpengalaman yang masih mahu berkhidmat. Kementerian Pendidikan dan Kementerian Kewangan menyatakan bahawa 7,000 guru bersara berusia 65 tahun atau ke bawah sedang diambil pada tahun ini untuk bekerja di pekan daerah dan sekolah luar bandar di seluruh negara. Matlamatnya adalah untuk meningkatkan mutu pengajaran di bilik darjah, membimbing guru muda dan merapatkan jurang akses kepada pengajaran berkualiti.

Pihak berkuasa memberi isyarat bahawa pengambilan akan diteruskan pada 2025, dengan rancangan itu dilaksanakan di peringkat daerah. Penempatan tertumpu di kawasan yang telah keluar daripada kemiskinan, daerah dengan penduduk etnik minoriti yang ramai, kawasan pangkalan revolusi lama, daerah sempadan dan bahagian Kor Pengeluaran dan Pembinaan Xinjiang. Tugasan merangkumi pengajaran di bilik darjah, reka bentuk kurikulum, pengurusan sekolah dan bimbingan bersasar. Di universiti di kawasan pinggir, profesor bersara membantu membuka jurusan baharu dan membina pasukan akademik. Di sekolah rendah dan menengah rendah luar bandar, guru veteran dihantar untuk menstabilkan penawaran mata pelajaran, membimbing kakitangan baharu dan menunjukkan rutin pengajaran yang berkesan. Persamaan antara semuanya ialah kesinambungan. Tenaga pengajar berpengalaman membantu sekolah tempatan menyediakan pengajaran yang konsisten dan menambah baik amalan harian, sementara saluran pengambilan kakitangan jangka panjang diperkukuh.

Cara rancangan Zaman Emas berfungsi

Kementerian Pendidikan (MOE) dan Kementerian Kewangan menetapkan rangka kerja secara bersama. Pekeliling terkini menggariskan pelan tindakan 2024 dan aturan bagi 2025, termasuk sasaran pelaksanaan di peringkat daerah dan peraturan pemilihan. Calon terdiri daripada bekas pengetua, penyelidik pendidikan, guru kanan dan guru teras, lazimnya berusia 65 tahun atau ke bawah. Mereka mestilah sihat dan mempunyai rekod profesional yang cemerlang. Status kepegawaian serta faedah persaraan mereka tidak berubah sepanjang tempoh perkhidmatan. Biro pendidikan tempatan memadankan calon dengan jawatan berdasarkan keperluan, dan tempoh perkhidmatan standard sekurang-kurangnya satu tahun akademik. MOE menyatakan sekolah penerima terletak di daerah, pekan dan kampung, dengan pilihan bagi wilayah untuk menambah jawatan di kawasan lain yang ketinggalan mengikut keperluan. Notis rasmi turut memperincikan elaun, insurans dan sokongan perumahan untuk guru. Pekeliling itu boleh dirujuk di laman web MOE, termasuk butiran aturan pembiayaan dan jadual pengambilan. Pekeliling Kementerian Pendidikan

Lokasi jawatan dan tugas guru

Pihak berkuasa daerah dan sekolah hos menetapkan tugasan berdasarkan kekuatan pendidik veteran. Guru bersara boleh bertugas sebagai penolong pengetua, mengendalikan pengajaran dan kelas terbuka, memerhati serta menilai pengajaran, mengadakan kelas demonstrasi, menganjurkan seminar dan mengetuai bengkel. Ramai dipadankan seorang dengan seorang bersama guru baharu untuk memberikan bimbingan dan membantu membina komuniti pembelajaran profesional tempatan. Rancangan itu turut menekankan tadbir urus sekolah. Pentadbir berpengalaman membantu memperkenalkan sistem penyediaan pengajaran, pemerhatian bilik darjah dan penilaian pelajar, yang sering memberi kesan berpanjangan walaupun selepas mereka beredar.

Pembiayaan dan perlindungan dirangka bagi menyokong perkhidmatan di kawasan terpencil. Bagi jawatan pendidikan wajib, elaun tugas dibiayai bersama oleh kerajaan pusat dan tempatan pada kadar standard 20,000 yuan seorang setahun. Daerah hos dijangka menyediakan penginapan dengan kemudahan asas. Elaun itu meliputi subsidi tugas, perjalanan dan insurans kemalangan. Memandangkan calon sudah menerima pencen, penyertaan mereka tidak mengubah faedah persaraan. Had umur berbeza mengikut tugasan tetapi secara umumnya penyertaan bagi kebanyakan jawatan dihadkan kepada usia 65 tahun, manakala sesetengah universiti menerima pakar yang lebih berusia untuk tugasan terhad. Jika perjalanan secara bersemuka sukar dilakukan, sebahagian bimbingan dan latihan boleh disampaikan dalam talian, sekali gus meluaskan capaian kepakaran yang terhad.

Siapa yang menyertai dan sebabnya

Motivasi berbeza-beza, namun semangat berkhidmat dan jati diri profesional jelas menonjol. Ramai pendidik bersara berkata program itu membolehkan mereka terus melakukan perkara yang sentiasa dicintai, iaitu mengajar dan membantu sekolah berkembang. Bagi sesetengah orang, tarikannya ialah peluang melihat bahagian negara yang sebelum ini hanya mereka kenali melalui peta. Bagi yang lain, inilah cara untuk membalas budi atas bimbingan yang diterima ketika menjadi guru muda. Kesan yang dijanjikan amat nyata di sekolah kecil, apabila seorang guru matematik atau bahasa yang berpengalaman mampu menstabilkan seluruh peringkat gred dan meningkatkan keyakinan kakitangan yang kerap bertukar ganti.

Kisah peribadi dari Xinjiang menonjolkan bagaimana tujuan dan ketekunan membentuk pengalaman ini. Xu Shuangmin, yang bersara daripada Universiti Ekonomi dan Undang-undang Zhongnan di Wuhan, menyertai kampus Karamay Universiti Petroleum China Beijing sebagai guru sukarela. Beliau jarang mengembara jauh dari rumah. Perpindahan itu membawanya ke bandar dan iklim baharu, dengan kampus muda yang masih membangunkan jurusan dan mengambil kakitangan. Selepas setahun menyertai program itu, beliau melanjutkan tempoh perkhidmatannya, dan kisahnya menggambarkan sebab ramai pesara terus berkhidmat selepas kontrak pertama tamat. Xu berkata pembelajarannya sendiri seiring dengan pengajaran yang diberikannya.

Ketika menceritakan perubahan itu, Xu memberikan renungan ringkas tentang kerjaya keduanya.

Pada mulanya saya datang ke Karamay dengan matlamat mendidik pelajar, tetapi sepanjang tiga tahun lalu, saya sedar bahawa saya juga sedang belajar dan berkembang.

Seorang lagi pesara, Sun Xudong, bekas guru bahasa Inggeris di kampus Beijing universiti petroleum itu, membantu membangunkan jurusan bahasa Inggeris di Karamay dari awal. Beliau merangka sukatan pengajaran, menubuhkan disiplin penterjemahan serta mengurus pengambilan dan latihan pelajar pascasiswazah. Motivasinya mudah.

Saya berharap dapat menyumbang tenaga kepada pendidikan di sini dan membantu lebih ramai pelajar merealisasikan impian mereka.

Jurang apa yang cuba dirapatkan

Program ini menyasarkan jurang yang telah lama wujud antara bandar dengan luar bandar. Bandar besar mempunyai lebih ramai guru berpengalaman, lebih ramai kakitangan pakar dan akses yang lebih baik kepada latihan. Sekolah luar bandar dan daerah sering berdepan pertukaran kakitangan yang kerap, kekurangan pakar mata pelajaran dan sokongan terhad untuk merancang pengajaran. Jurang ini dapat dilihat dalam kemahiran asas, daripada kelancaran membaca menjelang darjah tiga hingga kesediaan mempelajari algebra di sekolah menengah rendah. Kesannya turut bertambah pada peringkat sekolah menengah atas, apabila kursus lanjutan memerlukan pasukan yang stabil dan persediaan konsisten. Sebab itulah rancangan ini bergantung pada pendidik bersara yang boleh mengajar sambil membimbing.

Scott Rozelle, pengarah bersama Pusat Ekonomi dan Institusi China Stanford serta Program Tindakan Pendidikan Luar Bandarnya, telah mengkaji pendidikan dan pembangunan luar bandar di China selama bertahun-tahun. Beliau melihat kualiti guru sebagai pemacu utama jurang itu dan mengaitkan kepentingannya dengan trajektori pertumbuhan China pada masa depan.

Salah satu perbezaan terbesar antara pendidikan bandar dengan luar bandar ialah kualiti guru.

Rozelle turut membingkaikan cabaran itu sebagai persoalan modal insan dan pertumbuhan jangka panjang.

Apabila kita melihat bahagian tenaga buruh yang pernah bersekolah hingga peringkat sekolah menengah atas, kita bimbang modal insan China tidak mencukupi untuk mengekalkan pertumbuhan pesat dalam beberapa dekad akan datang.

Kadar pencapaian pendidikan meningkat secara konsisten dalam dua dekad lalu, namun bahagian tenaga kerja yang menamatkan pendidikan sekolah menengah atas masih ketinggalan berbanding ekonomi yang lebih maju. Hal ini penting bagi produktiviti dan mobiliti sosial. Usaha Zaman Emas merupakan salah satu daripada pelbagai pendekatan untuk meningkatkan kualiti di sekolah yang mendidik sebahagian besar kanak-kanak luar bandar dan keluarga migran. Ia tidak menggantikan reformasi lebih luas dalam pembiayaan, pengambilan kakitangan dan kurikulum, namun dapat membantu mempercepat kemajuan di tempat yang sukar mengejar ketertinggalan.

Kemajuan awal dan kesan tempatan

Sejak usaha Zaman Emas bermula pada 2018 bagi sekolah rendah dan menengah, kemudian diperluas ke universiti pada 2020, penyertaan berkembang daripada kumpulan perintis menjadi rangkaian yang besar. Lebih 20,000 guru sekolah bersara dan kira-kira 1,000 profesor bersara telah mengambil jawatan di kawasan kurang membangun. Banyak biro daerah menyatakan kemajuan paling berkekalan dapat dilihat apabila guru bersara menumpukan usaha pada pembinaan pasukan. Kelas terbuka, kajian pengajaran dan bimbingan amali meningkatkan keyakinan kakitangan pada awal kerjaya. Sekolah turut melaporkan penyelarasan yang lebih baik dalam kalangan kumpulan mata pelajaran, sekali gus mengurangkan kemerosotan kualiti apabila seorang guru berpindah atau bercuti.

Di Tumxuk, Li Ming telah mengajar kursus undang-undang dan melatih enam pembantu pengajar yang kemudiannya menjadi pensyarah. Penggandaan bakat seperti ini merupakan matlamat utama. Jabatan universiti di bandar pinggir sering kekurangan bilangan minimum sarjana pertengahan kerjaya. Profesor bersara menjadi pemangkin pertumbuhan itu dengan membangunkan sukatan pengajaran bersama, menasihati program akademik dan menyediakan rutin penilaian yang diteruskan oleh tenaga pengajar muda. Di sekolah menengah atas daerah, guru veteran memperkukuh pengajaran mata pelajaran sukar yang paling kekurangan tenaga pengajar, termasuk fizik, kimia dan bahasa Inggeris.

Karamay menunjukkan perkembangan yang serupa. Apabila kampus universiti petroleum di sana mula mengambil pelajar jurusan bahasa Inggeris, banyak perkara perlu dibina dari awal. Guru bersara dari kampus Beijing mereka bentuk pelan pengajaran, menetapkan piawaian penilaian dan menunjukkan kaedah pengajaran yang boleh diikuti oleh kakitangan baharu. Contoh seperti ini tidak menyelesaikan setiap kekurangan kakitangan, namun boleh mengubah hala tuju sebuah sekolah muda.

Realiti sukar di lapangan

Khidmat di kawasan terpencil menuntut banyak pengorbanan. Pesara berdepan perjalanan jauh, iklim kering atau altitud tinggi serta tekanan berjauhan daripada keluarga selama satu tahun persekolahan atau lebih. Daerah hos menyediakan penginapan dengan kemudahan asas, membantu menampung kos perjalanan dan menawarkan insurans kemalangan. Elaun bagi jawatan pendidikan wajib ditetapkan sebanyak 20,000 yuan seorang setahun, yang dibiayai bersama oleh kerajaan pusat dan tempatan. Sokongan itu meringankan beban, namun mengajar, memerhati pengajaran dan membimbing tetap memerlukan ketahanan. Sesetengah peserta, seperti profesor kewangan Chen Xiaohe yang berusia 70 tahun dan terus mengajar meskipun menghadapi masalah pergerakan, memilih untuk tinggal sepanjang musim sejuk dan musim panas bagi menyediakan bahan serta menyokong pelajar.

Terdapat juga realiti di bilik darjah. Perbezaan bahasa dan budaya boleh mempengaruhi kadar guru bersara menjalin hubungan dengan pelajar tempatan di kawasan minoriti. Jangkaan kurikulum berubah-ubah, manakala alat digital memerlukan latihan semula walaupun bagi kakitangan berpengalaman. Biro daerah cuba memadankan tugasan dengan kemahiran, dan pengurus program menggalakkan kelas terbuka serta pengajaran bersama bagi memastikan kesinambungan apabila guru veteran bertukar tempat. Apabila jumlah pelajar menurun, khususnya di sesetengah pekan luar bandar dan bahagian timur laut, jawatan kadangkala dipindahkan pada pertengahan tahun. Hal ini memerlukan penjadualan teliti supaya usaha bimbingan sempat membuahkan hasil.

Risiko dan perdebatan

Penyelidik pendidikan memberi amaran supaya sekolah tidak terlalu bergantung pada pesara untuk mengisi jawatan pengajaran tetap. Program ini dirangka sebagai sokongan kepada pasukan tempatan, bukannya pengganti kekal bagi kakitangan sepenuh masa. Dalam pasaran kerja yang sengit bagi graduan muda, daerah yang terlalu bergantung pada penempatan silang boleh melambatkan pewujudan jawatan peringkat permulaan yang stabil. Keadaan itu boleh mengecewakan guru pada awal kerjaya yang mahukan laluan kerjaya jangka panjang dalam profesion ini. Pengurus program berkata perlindungannya terletak pada reka bentuk peranan yang jelas. Guru bersara mengajar dan memberi nasihat, namun mereka dijangka membina keupayaan dalam pasukan tempatan sejak hari pertama.

Kos juga menjadi sebahagian daripada pertimbangan. Oleh sebab pesara sudah menerima pencen, penyertaan mereka melibatkan elaun dan bukannya pakej gaji penuh. Bagi daerah yang kekurangan dana, hal ini menjadikan program lebih mampu dibiayai. Pada masa yang sama, pihak berkuasa menegaskan bahawa bimbingan yang dibiayai melalui elaun tidak boleh menggantikan pelaburan berterusan dalam pengambilan kakitangan sepenuh masa. Apabila jumlah pelajar berubah, khususnya di pekan kecil, pemimpin berdepan cabaran untuk mengelakkan lebihan kakitangan sambil memastikan setiap kelas mempunyai guru yang konsisten. Rancangan Zaman Emas cuba melancarkan perubahan ini dengan menghantar tenaga berpengalaman ke tempat yang memerlukan penstabilan kualiti ketika peralihan.

Kawalan mutu juga penting. Pihak berkuasa daerah menilai kerja guru bersara dan boleh menamatkan kontrak jika kewajipan tidak dipenuhi atau keadaan kesihatan menjadikan perkhidmatan tidak selamat. Rubrik penilaian yang jelas, perancangan pengajaran bersama dan kelas terbuka membantu memastikan tumpuan diberikan kepada pembelajaran pelajar. Pendekatan itu mengekalkan nilai teras program, iaitu perkongsian kepakaran yang berterusan selepas setiap penempatan berakhir.

Program yang berkait dengan perubahan demografi dan ekonomi lebih besar

Trend penuaan China memberikan konteks lebih luas kepada rancangan Zaman Emas. Menjelang 2025, jumlah penduduk berusia 60 tahun ke atas dijangka melebihi 300 juta. Usia persaraan di negara itu agak rendah mengikut piawaian global, bermakna ramai pendidik menamatkan kerjaya rasmi ketika masih bersemangat dan berupaya untuk bekerja. Tinjauan menunjukkan sebahagian besar pesara mahu terus aktif. Sistem pendidikan yang berdepan gelombang persaraan dan pola penempatan kakitangan yang tidak sekata sedang memanfaatkan tenaga ini untuk menyokong pelajar yang jika tidak, mungkin tidak berpeluang mendapat bimbingan guru berpengalaman.

Rancangan itu juga selaras dengan tumpuan lebih luas negara terhadap ekonomi perak. Golongan warga emas menyumbang sebagai mentor, jurulatih dan sukarelawan komuniti, bukan sekadar sebagai pengguna perkhidmatan. Pendidikan kini menjadi saluran ketara bagi sumbangan itu. Di sesetengah wilayah, inisiatif sukarelawan warga emas dalam bidang kesihatan dan pendidikan berjalan seiring dengan program pengajaran, menyediakan bekalan profesional berpengalaman secara berterusan untuk projek jangka pendek dan keperluan bermusim. Penggubal dasar melihat manfaat dalam menghubungkan usaha ini supaya sekolah daerah dapat mengakses pakar mata pelajaran, pendidik kesihatan dan kaunselor pada fasa penting tahun persekolahan. Bagi ramai pesara, tarikannya mudah. Mereka dapat terus mengajar, berkongsi pengalaman sepanjang hayat dan melihat rakan sekerja yang lebih muda berkembang dalam kerjaya.

Perkara penting

• China mengambil 7,000 guru bersara pada tahun ini untuk berkhidmat di sekolah daerah dan luar bandar, dengan penempatan dirancang untuk diteruskan pada 2025.
• Program Pengajaran Zaman Emas menyasarkan kawasan yang telah keluar daripada kemiskinan, daerah minoriti, kawasan pangkalan revolusi lama, daerah sempadan dan bahagian Kor Pengeluaran dan Pembinaan Xinjiang.
• Guru bersara berkhidmat sebagai pengajar bilik darjah, mentor dan pengurus sekolah, dengan tempoh perkhidmatan standard sekurang-kurangnya satu tahun akademik.
• Calon lazimnya berusia 65 tahun atau ke bawah dan merangkumi bekas pengetua, guru kanan serta guru teras yang mempunyai rekod profesional cemerlang.
• Elaun bagi jawatan pendidikan wajib dibiayai bersama oleh kerajaan pusat dan tempatan pada kadar 20,000 yuan seorang setahun, dengan sokongan perumahan dan insurans.
• Sejak 2018, lebih 20,000 guru sekolah bersara dan kira-kira 1,000 profesor bersara telah menerima tugasan di wilayah kurang membangun.
• Pakar menyatakan kualiti guru menjadi pemacu utama jurang pendidikan bandar dan luar bandar, dan bimbingan membantu membina keupayaan tempatan.
• Pengurus program berusaha mengelakkan kebergantungan berlebihan pada pesara dengan menumpukan peranan mereka pada sokongan dan latihan, bukannya menggantikan kakitangan sepenuh masa.
• Kisah peribadi dari Xinjiang menunjukkan bagaimana pesara membantu kampus baharu membangunkan jurusan, melatih tenaga pengajar muda dan menstabilkan pasukan pengajaran.
• Program ini selaras dengan perubahan demografi yang lebih luas, apabila semakin ramai warga emas mencari pekerjaan bermakna selepas bersara untuk menyokong pembangunan tempatan.