Bilangan Ibu Bekerja di Korea Selatan Meningkat ke Paras Rekod, Namun Ramai Berdepan Cuti Kerjaya Selama Sedekad

Paras rekod baharu, tetapi ramai ibu lama meninggalkan pekerjaan

Korea Selatan kini mempunyai lebih ramai ibu bekerja berbanding sebelum ini, namun ramai yang menghentikan kerjaya terus berada di luar tenaga kerja selama bertahun-tahun. Data kerajaan bagi separuh pertama 2025 menunjukkan bahawa 64.3 peratus wanita berkahwin berusia 15 hingga 54 tahun yang tinggal bersama anak berumur bawah 18 tahun bekerja. Kadar itu meningkat 1.9 mata peratusan berbanding setahun sebelumnya dan naik 8.8 mata peratusan dalam tempoh lima tahun. Kadar pekerjaan keseluruhan wanita berkahwin, tanpa mengira sama ada mereka mempunyai anak, mencecah 67.3 peratus, paras tertinggi yang pernah dicatatkan.

Di sebalik peningkatan itu, realiti yang sukar diubah masih wujud. Dalam kalangan wanita berkahwin yang berhenti bekerja kerana perkahwinan, kehamilan, kelahiran anak atau penjagaan anak, 42.1 peratus telah tidak bekerja sekurang-kurangnya 10 tahun. Sebanyak 22.3 peratus lagi tidak bekerja selama lima hingga 10 tahun. Bilangan wanita yang dikategorikan pernah mengalami jeda kerjaya berjumlah kira-kira 1.11 juta pada separuh pertama tahun ini, bersamaan 14.9 peratus daripada semua wanita berkahwin berusia 15 hingga 54 tahun. Kadar itu paling rendah sejak 2014, namun tempoh tidak bekerja masih panjang bagi sebilangan besar ibu.

Corak ini paling ketara dalam kalangan wanita berusia awal 30-an. Dalam kumpulan umur itu, 21.8 peratus wanita berkahwin dikategorikan telah berhenti bekerja atas sebab keluarga. Jeda kerjaya yang panjang pada peringkat ini boleh memperlahankan pembangunan kemahiran, mengecilkan rangkaian profesional dan menyukarkan mereka kembali bekerja, sekali gus menjejaskan pendapatan sepanjang hayat serta peluang memegang jawatan kepimpinan.

Siapa yang bekerja hari ini dan di mana

Kebanyakan ibu bekerja mempunyai pekerjaan bergaji yang stabil. Sebanyak 83 peratus ibu bekerja ialah pekerja bergaji, dan empat daripada lima orang dalam kumpulan itu, iaitu 80.6 peratus, memegang jawatan tetap sepenuh masa. Struktur ini mencerminkan pasaran buruh yang menjadikan pekerjaan sepenuh masa standard sebagai kebiasaan, manakala jawatan profesional sambilan kurang lazim. Keadaan ini boleh menyukarkan keseimbangan antara kerja dengan tanggungjawab menjaga anak ketika mereka masih kecil.

Dari segi pekerjaan, 35.1 peratus ibu bekerja ialah pengurus, profesional atau bekerja dalam bidang berkaitan. Kadar pekerjaan berbeza dengan ketara mengikut umur anak di rumah. Kadar pekerjaan ibu yang mempunyai anak remaja ialah 70.4 peratus, berbanding 57.7 peratus bagi ibu yang mempunyai anak prasekolah. Jurang ini mencerminkan tuntutan penjagaan dan kos penjagaan anak yang lebih tinggi apabila anak belum bersekolah. Gangguan kerjaya juga meningkat seiring saiz keluarga. Dalam kalangan wanita berkahwin yang mempunyai anak, peratusan yang pernah mengalami jeda kerjaya ialah 20.2 peratus bagi mereka yang mempunyai seorang anak, 22.3 peratus bagi mereka yang mempunyai dua anak dan 23.9 peratus bagi mereka yang mempunyai tiga anak atau lebih.

Mengapa jeda kerjaya berlarutan begitu lama

Tanggungjawab menjaga anak paling kerap disebut sebagai punca wanita berhenti bekerja. Dalam data terkini, 44.3 peratus wanita yang meninggalkan pekerjaan menyatakan penjagaan anak sebagai sebab utama, diikuti perkahwinan sebanyak 24.2 peratus dan kehamilan atau kelahiran anak sebanyak 22.1 peratus. Keputusan ini dibuat dalam sistem yang dibentuk oleh waktu kerja panjang, jangkaan kehadiran yang tegar dan kegiatan sosial selepas kerja. Pulang awal untuk mengambil anak atau meminta waktu kerja fleksibel masih boleh dipandang serong di sesetengah tempat kerja, sekali gus menghalang ibu dan bapa daripada menggunakan cuti serta pilihan kerja fleksibel.

Penjagaan anak kekal menjadi masalah utama. Akses kepada penjagaan bayi dan kanak-kanak kecil yang mampu dibayar serta berkualiti masih terhad di banyak komuniti, manakala liputan penjagaan selepas waktu sekolah sering tidak mencukupi. Apabila datuk dan nenek tidak dapat membantu dan penjagaan swasta terlalu mahal, ramai ibu merasakan tiada pilihan praktikal selain menghentikan kerjaya, khususnya sekitar kelahiran anak pertama atau kedua.

Akibatnya ialah penalti keibuan yang telah didokumentasikan dengan baik. Ibu berdepan risiko lebih tinggi untuk terhenti kemajuan kerjaya dan menerima gaji lebih rendah berbanding lelaki serta wanita tanpa anak. Pertubuhan Kerjasama dan Pembangunan Ekonomi berulang kali mendapati Korea Selatan mempunyai jurang gaji gender paling besar dalam kalangan negara anggotanya. Jangkaan budaya terhadap pekerja ideal dan penjaga utama, digabungkan dengan laluan kenaikan pangkat berasaskan tempoh perkhidmatan, menyukarkan kesinambungan kerjaya pada tahun-tahun sejurus selepas kelahiran anak.

Penalti ini dapat dilihat dalam corak pekerjaan wanita sepanjang kitaran hidup, yang sejak sekian lama dikenali sebagai lengkung M. Pekerjaan meningkat ketika usia 20-an, merosot pada usia 30-an ketika tempoh melahirkan anak dan penjagaan intensif, kemudian meningkat semula pada usia 40-an dan 50-an. Data terkini menunjukkan lengkung ini semakin mendatar, namun tempoh lama ramai ibu tidak bekerja membuktikan kemajuan masih tidak sekata dan rapuh.

Titik perubahan pada usia 30-an dan lengkung M yang semakin pudar

Terdapat tanda-tanda perubahan dalam dekad utama untuk melahirkan anak. Kadar pekerjaan wanita berusia 30-an mencapai purata 73 peratus tahun ini berdasarkan data bulanan, paras tertinggi baharu untuk tahun keempat berturut-turut. Kadar itu kini mengatasi kadar bagi wanita berusia 40-an, membalikkan corak lama pada puncak lengkung M. Lebih ramai wanita terus bekerja sepanjang kehamilan dan peringkat awal penjagaan anak, kemudian kekal dalam pasaran buruh apabila anak mula bersekolah.

Beberapa faktor mendorong perubahan ini. Sikap masyarakat semakin menerima keluarga berpendapatan dua, dan lebih ramai bapa turut serta dalam penjagaan anak serta urusan rumah tangga. Pertumbuhan sektor yang mempunyai penyertaan wanita lebih tinggi, termasuk perkhidmatan kesihatan dan kebajikan sosial, pusat jagaan harian serta pendidikan, mewujudkan lebih banyak pekerjaan dengan jadual yang boleh dijangka. Sektor-sektor ini kurang terjejas oleh kelembapan terkini dalam pembuatan dan pembinaan, sekali gus membantu mengekalkan pekerjaan wanita walaupun pekerjaan lelaki merosot dalam sesetengah kumpulan umur.

Peningkatan pekerjaan wanita pada usia 30-an penting untuk hasil jangka panjang. Pengalaman yang dikumpulkan dalam dekad itu menjadi asas kepada kenaikan pangkat pengurusan pada usia 40-an dan 50-an serta memperkukuh laluan ke jawatan kepimpinan. Peningkatan terkini bilangan wanita yang mencapai jawatan peringkat pertengahan menunjukkan bahawa kemajuan dalam mengekalkan pekerja boleh meningkatkan perwakilan wanita pada peringkat lebih tinggi dari semasa ke semasa.

Tekanan kewangan mendorong ibu kekal dalam tenaga kerja

Kos sara hidup yang meningkat menyebabkan lebih banyak keluarga bergantung pada dua sumber pendapatan. Data tinjauan menunjukkan pendapatan isi rumah meningkat kira-kira 430,000 won dari 2022 hingga 2023, manakala perbelanjaan naik sekitar 570,000 won dalam tempoh yang sama. Tekanan daripada kos perumahan, pendidikan dan perbelanjaan harian mendorong ibu yang mungkin dahulu berhenti kerja untuk terus bekerja, selalunya dengan mengambil cuti ibu bapa atau merundingkan pelarasan jadual dan bukannya berhenti sepenuhnya.

Ramai wanita berkahwin bekerja dalam perkhidmatan kesihatan dan kebajikan sosial, diikuti sektor pendidikan dan peruncitan. Bidang-bidang ini lazimnya mempunyai halangan kemasukan yang lebih rendah dan permintaan stabil, khususnya berikutan penuaan penduduk yang pesat serta permintaan berterusan terhadap perkhidmatan penjagaan. Gabungan ini menyokong peningkatan kadar pekerjaan wanita berkahwin walaupun jumlah ibu merosot akibat kadar kelahiran yang rendah.

Aturan kerja fleksibel yang diperkenalkan semasa pandemik memudahkan sesetengah ibu mengekalkan pekerjaan atau kembali bekerja. Kerja jarak jauh menghapuskan masa perjalanan, manakala waktu mula dan tamat kerja yang fleksibel membantu urusan menghantar dan mengambil anak dari sekolah. Kadar pengekalan pekerja bertambah baik apabila pengurus dan pasukan menjadikan aturan sedemikian kebiasaan serta menumpukan perhatian pada prestasi, bukan kehadiran.

Kembali bekerja selepas jeda panjang boleh dilakukan, namun mencabar

Wanita yang berhenti bekerja selama beberapa tahun berdepan cabaran berbeza apabila cuba kembali bekerja. Teknologi dan amalan berubah, rangkaian profesional semakin pudar, dan iklan pekerjaan sering menganggap jurang kerjaya sebagai tanda amaran. Program kembali bekerja yang menawarkan latihan amali berstruktur, bimbingan dan latihan semula kemahiran boleh merapatkan jurang itu. Satu contoh daripada sektor teknologi melibatkan seorang wanita yang meninggalkan pekerjaan selama 11 tahun untuk membesarkan anak dan menyertai latihan amali selama enam bulan bagi mereka yang ingin kembali bekerja untuk mengasah semula kemahirannya. Beliau menjalani latihan syarikat dan pembelajaran kendiri, kemudian dilantik ke jawatan kanan sepenuh masa dalam tempoh tiga bulan. Kisah seperti ini menunjukkan bahawa kembali bekerja boleh dicapai apabila majikan menyediakan laluan masuk semula dan calon menerima sokongan bersesuaian.

Di Korea Selatan, semakin banyak firma kewangan dan teknologi sedang menguji pendekatan serupa. Program yang menggabungkan jawatan sementara dengan jaminan pertimbangan untuk jawatan tetap, serta akses kepada peningkatan kemahiran dalam bidang seperti pengkomputeran awan atau analisis data, membantu calon mengatasi tanggapan bahawa jurang pekerjaan membawa risiko. Usaha yang paling berjaya melatih pengurus menilai kemahiran dan potensi, bukan hanya tempoh pekerjaan terkini, serta menerima laluan kerjaya yang tidak mengikut pola biasa.

Usaha syarikat dan kerajaan

Majikan besar di Korea Selatan mula memperluas sokongan keluarga dengan matlamat mengekalkan bakat. Beberapa bank utama kini menawarkan cuti penjagaan anak yang lebih panjang dengan perlindungan pekerjaan. KB Kookmin Bank membenarkan cuti tanpa gaji sehingga tiga tahun untuk penjagaan anak, manakala Woori Bank menawarkan tempoh dua setengah tahun. Citibank Korea memperkenalkan cuti bapa berbayar dan pilihan kerja fleksibel, sementara Standard Chartered menyediakan cuti ibu bapa berbayar selama 20 minggu di seluruh dunia untuk semua pekerja. Sesetengah firma menawarkan insentif tunai sempena kelahiran anak. Shinhan Bank menawarkan bonus bayi, manakala Booyoung Group, sebuah syarikat pembinaan, memberikan 100 juta won bagi setiap anak kepada pekerja, termasuk bayaran secara retrospektif untuk kelahiran sejak 2021.

Dasar ini menarik minat pekerja yang mahu membina keluarga tanpa mengorbankan kerjaya. Manfaat pengekalan pekerja sudah ketara dalam sektor kewangan, yang kini mempunyai wanita melebihi separuh tenaga kerja dan purata tempoh perkhidmatan wanita hampir menyamai lelaki. Risikonya ialah manfaat tertumpu pada firma besar yang menguntungkan, sedangkan pekerja di syarikat kecil tidak mempunyai pilihan yang sama. Perkongsian amalan terbaik melalui kumpulan industri dan rantaian bekalan boleh membantu merapatkan jurang itu.

Kerajaan memperluas subsidi penjagaan anak dan bantuan tunai kepada ibu bapa ketika berusaha menangani kadar kesuburan yang rendah. Kadar kesuburan keseluruhan meningkat sedikit kepada 0.75 pada 2024, kenaikan pertama dalam tempoh sembilan tahun, namun masih jauh daripada 2.1 anak yang diperlukan untuk mengekalkan saiz penduduk. Pembuat dasar memberi tumpuan kepada penambahan tempat penjagaan anak, peluasan cuti ibu bapa dan bantuan kewangan untuk bayi baru lahir. Cabarannya kini ialah meningkatkan penggunaan manfaat oleh kedua-dua ibu bapa, memudahkan akses dan menyelaraskan amalan majikan dengan hak yang termaktub dalam undang-undang.

Meningkatkan bahagian bapa yang mengambil cuti amat penting. Ramai lelaki berasa berat hati kerana budaya tempat kerja dan kebimbangan terhadap kenaikan pangkat. Apabila bapa mengurangkan waktu kerja untuk menjaga anak, aturan fleksibel menjadi kebiasaan bagi semua, penalti yang ditanggung ibu berkurang dan pembahagian tugas penjagaan di rumah menjadi lebih saksama.

Langkah untuk membantu lebih ramai ibu kekal bekerja dan maju

Kemajuan memang nyata, tetapi jeda kerjaya yang panjang masih lazim bagi ibu yang berhenti bekerja. Mengekalkan peningkatan bilangan ibu bekerja dan memendekkan tempoh tidak bekerja memerlukan tindakan terselaras daripada majikan dan kerajaan. Tumpuan harus diberikan kepada usaha menjadikan pekerjaan berterusan pilihan yang realistik pada tahun-tahun awal anak, serta memudahkan mereka yang berhenti seketika untuk kembali bekerja.

• Perluas penjagaan bayi dan kanak-kanak kecil yang mampu dibayar serta tingkatkan penjagaan selepas sekolah, dengan waktu operasi lebih panjang yang sepadan dengan jadual kerja lazim.
• Jamin hak untuk memohon jadual kerja fleksibel dan kerja jarak jauh, serta latih pengurus menilai hasil kerja dan bukannya tempoh berada di meja.
• Kuatkuasakan had terhadap kerja lebih masa yang berlebihan dan galakkan jadual mesyuarat yang berakhir sebelum waktu penjagaan anak pada sebelah malam.
• Pastikan cuti ibu bapa tersedia sepenuhnya kepada kedua-dua ibu bapa, dengan sebahagian cuti yang tidak boleh dipindahkan dikhaskan untuk bapa bagi menggalakkan penggunaannya, serta jamin perlindungan pekerjaan sepanjang tempoh cuti.
• Perluas program kembali bekerja, latihan penyegaran dan laluan pensijilan dalam bidang yang pesat berubah seperti kemahiran digital dan penjagaan kesihatan.
• Perkukuh penguatkuasaan undang-undang antidisriminasi terhadap berat sebelah berasaskan kehamilan dan tanggungjawab penjagaan dalam pengambilan serta kenaikan pangkat, dan luaskan ketelusan gaji untuk merapatkan jurang gaji gender.
• Sokong firma kecil dan sederhana dengan subsidi bagi menampung kos pekerja sementara yang menggantikan pekerja bercuti supaya manfaat tidak terhad kepada syarikat besar.
• Sediakan sokongan bersasar untuk keluarga yang mempunyai ramai anak kerana jeda kerjaya lebih lazim apabila saiz keluarga bertambah.

Sekilas Pandang

• 64.3 peratus wanita berkahwin berusia 15 hingga 54 tahun yang mempunyai anak bawah 18 tahun bekerja pada separuh pertama 2025, kadar tertinggi sejak data setanding mula dikumpulkan pada 2016.
• Dalam kalangan semua wanita berkahwin, kadar pekerjaan mencapai rekod 67.3 peratus.
• Bilangan wanita yang mengalami jeda kerjaya turun kepada 1.11 juta, atau 14.9 peratus daripada wanita berkahwin dalam kumpulan umur itu, bahagian terendah sejak 2014.
• Jeda kerjaya masih panjang. Sebanyak 42.1 peratus daripada mereka yang berhenti bekerja telah tidak bekerja sekurang-kurangnya 10 tahun, manakala 22.3 peratus tidak bekerja selama lima hingga 10 tahun.
• Penjagaan anak ialah sebab utama berhenti kerja, dinyatakan oleh 44.3 peratus, diikuti perkahwinan sebanyak 24.2 peratus dan kehamilan atau kelahiran anak sebanyak 22.1 peratus.
• Ibu yang mempunyai anak remaja jauh lebih berkemungkinan bekerja berbanding mereka yang mempunyai anak prasekolah, iaitu 70.4 peratus berbanding 57.7 peratus.
• Kadar pekerjaan wanita berusia 30-an meningkat kepada sekitar 73 peratus secara purata bulanan, sekali gus membantu meratakan lengkung M.
• Syarikat dan kerajaan telah memperluas cuti, aturan fleksibel dan sokongan penjagaan anak, namun penggunaan yang lebih meluas serta peningkatan pengambilan cuti bapa penting untuk memendekkan tempoh lama ibu tidak bekerja.