Mampukah Makanan Tengah Hari Sekolah Korea Selatan yang Dipuji Terus Memenuhi Dulang?

Krisis Tersembunyi di Sebalik Makanan Sekolah Korea yang Diraikan

Imej makanan tengah hari sekolah Korea Selatan di media sosial telah memikat khalayak antarabangsa selama bertahun-tahun. Dulang logam tiba penuh dengan warna-warni: sayur-sayuran berperisa, nasi yang masih berwap, lauk berprotein yang disukat dengan teliti dan hidangan sampingan yang disusun rapi. Foto-foto ini menjadi lambang kecemerlangan pemakanan, mewakili program makan tengah hari percuma sejagat yang memastikan tiada pelajar kelaparan tanpa mengira latar belakang ekonomi. Namun, di sebalik persembahan yang menarik ini tersembunyi realiti yang semakin terdesak. Pekerja yang menyediakan hidangan yang diraikan ini berhenti kerja pada kadar tertinggi, didorong keluar oleh gaji yang hampir paras kemiskinan, tuntutan fizikal yang merosakkan tubuh dan toksin bawaan udara yang telah meragut puluhan nyawa.

Kandungan

1. Krisis Tersembunyi di Sebalik Makanan Sekolah Korea yang Diraikan
2. Tenaga Kerja di Ambang Keruntuhan
3. Dapur yang Membuat Pekerja Jatuh Sakit
4. Janji Teknologi Berdepan Realiti Praktikal
5. Tindakan Industri dan Tindak Balas Perundangan
6. Konteks Lebih Luas: Kekurangan Tenaga Kerja Nasional
7. Pakar Desak Pembaharuan Struktur
8. Perkara Utama

Perbezaannya amat ketara. Ketika pelajar merakam foto makanan tengah hari mereka untuk dikagumi seluruh dunia, dapur yang menyediakan hidangan ini telah menjadi tempat kerja yang berbahaya. Korea Selatan kini berdepan krisis kekurangan kakitangan yang mengancam untuk meruntuhkan sistem yang mendapat pujian antarabangsa itu. Setakat Mac 2025, jumlah pekerja dapur merosot kira-kira 4 peratus di bawah kuota nasional sebanyak 44,000 jawatan, kekurangan yang baru menandakan permulaan penghijrahan tenaga kerja yang semakin pantas. Di Seoul, keadaan telah mencapai tahap kritikal, dengan kadar permohonan 84.5 peratus lebih rendah berbanding jumlah jawatan yang tersedia meskipun kadar pengangguran tinggi dalam sektor lain.

Tenaga Kerja di Ambang Keruntuhan

Statistik menunjukkan bahawa profesion ini sedang merosot dengan pantas. Antara Januari hingga November 2024, seramai 3,198 pekerja dapur sekolah meletakkan jawatan sebelum mencapai usia persaraan, merangkumi 60.4 peratus daripada semua pekerja yang berhenti dalam tempoh itu. Ramai meninggalkan tugas dalam tempoh enam bulan selepas mula bekerja kerana tidak mampu menahan tekanan fizikal dan persekitaran. Usaha pengambilan pekerja di seluruh negara pada 2025 menerima 29 peratus lebih sedikit permohonan berbanding jumlah kekosongan, menandakan bahawa berita tentang realiti keras kerja di kantin sekolah telah tersebar luas.

Struktur gaji tidak banyak memberi insentif untuk menanggung kesukaran ini. Pekerja menerima gaji asas hanya sedikit melebihi 2 juta won sebulan, kira-kira 1,740 dolar Singapura atau 1,400 dolar AS, meletakkan mereka hampir di pinggir ekonomi masyarakat Korea Selatan. Ketidakstabilan kewangan ini bertambah buruk ketika cuti sekolah, apabila ramai pekerja langsung tidak menerima gaji walaupun perlu bersedia untuk dipanggil bertugas atau melakukan kerja penyelenggaraan. Tempoh cuti tanpa gaji selama tiga bulan mewujudkan kitaran kesusahan tahunan yang mendorong pekerja mencari pekerjaan lebih stabil.

Lee Gap-suk, pekerja dapur yang berpangkalan di Seoul dan berpengalaman selama tujuh tahun, menggambarkan kekacauan operasi akibat pertukaran pekerja yang berterusan.

Daripada 15 pekerja di dapur kami, hanya empat yang mempunyai pengalaman lebih setahun kerana kebanyakan mereka berhenti dalam tempoh dua hingga tiga tahun. Kami perlu menyediakan makanan untuk terlalu ramai pelajar, tetapi masa untuk membina kerjasama pasukan sangat terhad kerana pekerja tidak kekal lama.

Setiap pekerja biasanya bertanggungjawab menyediakan makanan untuk kira-kira 200 pelajar dan guru setiap hari, mengendalikan setiap peringkat daripada penyediaan bahan hingga memasak, menghidang dan mengemas.

Dapur yang Membuat Pekerja Jatuh Sakit

Kesan fizikalnya jauh melangkaui keletihan kerja biasa. Dapur sekolah di Korea Selatan telah menjadi persekitaran yang mendedahkan pekerja kepada risiko kesihatan maut setiap hari akibat asap masakan. Sejak 2021, pihak berkuasa mengiktiraf 178 kes kanser paru-paru dalam kalangan pekerja penyediaan makanan sekolah sebagai penyakit pekerjaan, dengan kadar kejadian lebih lima kali ganda berbanding profesion lain. Seramai 15 pekerja meninggal dunia akibat keadaan ini sejak beberapa tahun kebelakangan, termasuk seorang wanita yang meninggal dunia akibat kanser paru-paru pada 18 April ketika masih berusaha mendapatkan pengiktirafan undang-undang bahawa penyakitnya berpunca daripada tempat kerja.

Penyelidikan perubatan telah mengenal pasti bahayanya: pendedahan berpanjangan kepada pelepasan asap masakan berbentuk aerosol ketika menggoreng pada suhu tinggi dan menyediakan makanan. Pertubuhan Kesihatan Sedunia mengelaskan pelepasan ini sebagai karsinogen Kumpulan 1 yang boleh merosakkan tisu paru-paru. Pekerja melaporkan sistem pengudaraan di dapur gagal mengeluarkan asap, menyebabkan mereka menghirup udara yang menurut seorang pekerja terasa seperti sedang membunuh paru-parunya pada setiap syif.

Woo Si-bon, ketua pengarah jabatan kakitangan pendidikan nasional di bawah Konfederasi Kesatuan Sekerja Korea, menjelaskan bahawa keadaan pada musim panas memburukkan lagi bahaya ini.

Pekerja berkata mereka terus memasak dalam cuaca panas yang menyesakkan, terperangkap di dalam bangunan usang dengan sistem pengudaraan yang ketinggalan zaman atau tidak berfungsi. Musim panas membawa keadaan yang disifatkan ramai sebagai tidak tertanggung. Suhu dapur lazimnya melebihi 33 darjah Celsius, manakala pekerja yang memakai pakaian berlengan panjang dan but getah melaporkan suhu terasa melebihi 45 darjah.

Kes kemalangan industri di kantin sekolah meningkat 17.5 peratus tahun lalu kepada lebih 2,100 insiden, termasuk melecur, kecederaan otot dan rangka serta trauma lain. Kadar kemalangan sebanyak 3.7 peratus itu lebih lima kali ganda daripada purata industri nasional.

Janji Teknologi Berdepan Realiti Praktikal

Berikutan bencana sumber manusia ini, pihak berkuasa pendidikan beralih kepada penyelesaian teknologi. Cadangan kerajaan menekankan penggunaan robot penggoreng dan peningkatan sistem pengudaraan sebagai cara mengurangkan beban pekerja. Namun, ujian di lapangan mendedahkan jurang besar antara aspirasi dengan pelaksanaan.

Sistem robotik yang digunakan setakat ini berharga lebih 100 juta won setiap satu, selain menambah kos penyelenggaraan yang besar kepada belanjawan dapur yang sudah terhad. Lebih penting, teknologi automasi semasa hanya mampu mengendalikan produk goreng sejuk beku yang sedia untuk dimasak, bercanggah dengan falsafah asas program makan tengah hari sekolah Korea Selatan.

Robot boleh mengendalikan produk goreng sejuk beku yang sedia untuk dimasak, tetapi makanan terproses seperti itu jarang digunakan dalam makanan tengah hari sekolah. Jadi, pekerja masih perlu menyalut tepung dan menggoreng makanan dengan tangan,

kata Lee Gap-suk, sambil menekankan bahawa automasi gagal menangani kerja sebenar menyediakan hidangan segar yang pelbagai.

Penambahbaikan sistem pengudaraan berjalan dengan amat perlahan. Pada 2023, Pejabat Pendidikan Metropolitan Seoul mengumumkan rancangan untuk menaik taraf sepenuhnya dapur sekolah menjelang 2027. Namun, setakat akhir 2025, hanya kira-kira 12 peratus penambahbaikan ini telah diselesaikan di ibu negara, manakala kadar penyelesaian di seluruh negara hanya 41 peratus. Wilayah termasuk Gyeonggi dan Incheon juga ketinggalan daripada jadual, menyebabkan pekerja terus terdedah kepada persekitaran karsinogenik selama bertahun-tahun lagi.

Tindakan Industri dan Tindak Balas Perundangan

Krisis ini mencetuskan tindakan buruh tersusun di seluruh negara. Pada penghujung November, pekerja penyediaan makanan sekolah menyertai kakitangan sekolah bukan tetap yang lain dalam mogok nasional berperingkat, yang menjejaskan perkhidmatan makanan di lebih 1,900 sekolah di Seoul, Incheon, Wilayah Gangwon, Wilayah Chungcheong Utara serta wilayah Jeolla dan Jeju. Lebih 11,400 pekerja menyertai hari-hari awal mogok itu.

Majlis Perpaduan Pekerja Tidak Tetap Sekolah menganjurkan mogok tersebut selepas sepuluh pusingan rundingan dengan pihak berkuasa pendidikan gagal menghasilkan terma yang boleh diterima.

Sikap mereka yang mengelak telah memaksa kami melancarkan mogok ini,

kata majlis itu, sambil menuduh perunding kerajaan berulang kali menolak tuntutan dengan ungkapan seperti tidak boleh diterima dan masih dalam penelitian.

Tuntutan kesatuan sekerja tertumpu pada kesaksamaan gaji dengan kakitangan awam nasional, termasuk bonus hari cuti yang dikira pada kadar 120 peratus daripada gaji asas bulanan, berbanding kenaikan tetap tahunan sebanyak 50,000 won yang ditawarkan pegawai. Pekerja turut menuntut penghapusan tempoh cuti tanpa gaji selama tiga bulan, ketika sesetengah daripada mereka menerima sekecil 730,000 won sebulan untuk perkhidmatan pembersihan. Selain itu, kesatuan sekerja menuntut kenaikan bulanan sebanyak 90,880 won supaya gaji asas melebihi gaji minimum yang diunjurkan, sedangkan pihak berkuasa hanya menawarkan 72,000 won.

Penyelesaian perundangan sedang dibawa ke Perhimpunan Kebangsaan. Wakil Parti Progresif Jeong Hye-kyung telah mengemukakan pindaan kepada Akta Makanan Sekolah bagi mentakrifkan secara rasmi pekerja penyediaan makanan sekolah dalam undang-undang dan mewajibkan pelan kesihatan serta keselamatan menyeluruh setiap tiga tahun. Cadangan itu akan menetapkan piawaian kakitangan melalui dekri presiden dan menjamin tempat dalam jawatankuasa makanan sekolah untuk wakil ibu bapa serta pekerja. Wakil Parti Demokratik Ko Min-jung turut mengemukakan pindaan berasingan, dengan kedua-dua rang undang-undang itu menyasarkan untuk diluluskan Jawatankuasa Pendidikan sebelum akhir tahun.

Konteks Lebih Luas: Kekurangan Tenaga Kerja Nasional

Krisis dapur sekolah mencerminkan cabaran demografi dan ekonomi Korea Selatan yang lebih luas. Negara itu kini berdepan lebih 500,000 kekosongan pekerjaan merentas sektor perindustrian utama, didorong oleh penduduk yang semakin menua dan perubahan teknologi yang pesat. Sebagai tindak balas, Kementerian Kehakiman mula melonggarkan sekatan visa untuk menarik pekerja asing, termasuk laluan lebih mudah bagi pelatih kulinari melalui kategori visa D-4 dan peluasan visa pekerja mahir E-7 untuk sektor pembuatan dan teknologi.

Namun, pembaharuan imigresen ini menawarkan sedikit kelegaan segera kepada kantin sekolah, yang memerlukan kecekapan bahasa dan budaya tertentu untuk menyediakan masakan Korea serta berkomunikasi dengan pentadbiran sekolah. Cabaran asasnya masih lagi memperbaik keadaan kerja dalam negara bagi mengekalkan kakitangan sedia ada dan menarik pekerja baharu ke profesion yang sejak sekian lama dipandang rendah sebagai kerja berkemahiran rendah.

Pakar Desak Pembaharuan Struktur

Pakar perubatan dan akademik menegaskan bahawa pelarasan sedikit demi sedikit tidak akan mencukupi. Pakar kesihatan mengesyorkan penambahan jumlah kakitangan supaya tempoh antara tugas menggoreng menjadi lebih panjang, sekali gus mengurangkan pendedahan kumulatif kepada asap dan meringankan beban fizikal penyediaan makanan dalam jumlah besar. Mereka menyatakan bahawa jumlah kakitangan yang mencukupi secara tidak langsung mengurangkan risiko kemalangan dengan menghapuskan tekanan untuk menyediakan makanan secara tergesa-gesa sebelum waktu makan tengah hari bermula.

Seorang pegawai Konfederasi Kesatuan Sekerja Korea yang mewakili pekerja sekolah bukan tetap mencadangkan agar keutamaan belanjawan diubah.

Ketika penggunaan robot masih belum praktikal, pandangan di lapangan ialah belanjawan lebih baik diperuntukkan kepada penambahbaikan pengudaraan atau pengambilan kakitangan tambahan.

Lee Byoung-hoon, profesor sosiologi emeritus di Universiti Chung-Ang, menyifatkan krisis ini sebagai persoalan nilai institusi.

Kesimpulannya, ini soal keutamaan belanjawan dalam kalangan pihak berkuasa pendidikan. Penambahbaikan keadaan pekerja penyediaan makanan sekolah boleh dibiayai secukupnya jika perkara itu diberi keutamaan berbanding perbelanjaan untuk naik taraf kemudahan yang tidak perlu dan kos sampingan lain.

Kesannya melangkaui kebajikan pekerja, hingga menyentuh asas pemakanan dalam pendidikan Korea Selatan. Sekolah di daerah mewah seperti Seocho di Seoul telah menerima aduan ibu bapa selepas mengurangkan jenis hidangan sampingan apabila hanya dua pekerja bertanggungjawab menyediakan makanan untuk lebih 1,000 pelajar. Kompromi sedemikian mengancam untuk menukar hidangan pelbagai yang dirancang pakar pemakanan kepada makanan terproses yang seragam, sekali gus menjejaskan mutu yang meraih pujian antarabangsa.

Perkara Utama

• Sistem makan tengah hari sekolah Korea Selatan berdepan kekurangan kakitangan yang kritikal, dengan jumlah pekerja 4 peratus di bawah kuota dan Seoul mengalami kekurangan permohonan sebanyak 84.5 peratus.
• Sejak 2021, 178 pekerja dapur sekolah menghidap kanser paru-paru akibat pekerjaan pada kadar lima kali ganda berbanding profesion lain, dengan 15 kematian disahkan.
• Pekerja memperoleh kira-kira 2 juta won sebulan, tidak menerima gaji ketika cuti sekolah dan setiap kakitangan menyediakan makanan untuk kira-kira 200 pelajar setiap hari.
• Penyelesaian teknologi termasuk robot penggoreng dan penaiktarafan pengudaraan gagal menangani masalah utama. Hanya 12 peratus dapur di Seoul dinaik taraf meskipun sasaran penyelesaian ditetapkan pada 2027.
• Lebih 11,400 pekerja menyertai mogok di seluruh negara pada penghujung November 2025, menuntut kesaksamaan gaji, bonus hari cuti dan penambahbaikan keselamatan.
• Pindaan kepada Akta Makanan Sekolah sedang menunggu kelulusan di Perhimpunan Kebangsaan, dengan tuntutan supaya pekerja ditakrifkan secara rasmi, mandat keselamatan diwujudkan dan piawaian kakitangan ditetapkan.