Agensi Negara Ubah Haluan Berhubung Larangan Penginapan Persendirian
Agensi Pelancongan Jepun sedang bersiap sedia untuk mengubah dasar yang telah dilaksanakan selama bertahun-tahun dengan memaklumkan kepada pihak berkuasa perbandaran bahawa mereka boleh mengharamkan secara berkesan perkhidmatan penginapan persendirian yang dikenali sebagai minpaku di kawasan kejiranan yang kehidupan harian penduduknya terganggu akibat kebanjiran pelancong. Menurut sumber yang mengetahui perkara itu, agensi berkenaan akan mengeluarkan notis pada hujung bulan ini bagi menjelaskan bahawa ordinan tempatan boleh menetapkan had operasi tahunan sifar hari di kawasan yang ditetapkan. Langkah itu bercanggah secara langsung dengan pendirian agensi sebelum ini bahawa larangan sedemikian menyimpang daripada tujuan undang-undang berkenaan.
Kandungan
Perubahan ini berlaku ketika Jepun bergelut untuk mengimbangi sasaran pelancongan yang bercita-cita tinggi dengan realiti pelancongan berlebihan di kawasan kediaman. Sejak Undang-Undang Perniagaan Penginapan Persendirian berkuat kuasa pada Jun 2018, pemilik hartanah dibenarkan mendaftarkan rumah dan apartmen sebagai sewaan jangka pendek sehingga 180 hari setahun tanpa memerlukan lesen hotel biasa. Sistem itu direka untuk menampung lonjakan pelawat dari luar negara dengan memanfaatkan rumah kosong, dan jumlah pendaftaran meningkat secara berterusan, mencecah kira-kira 40,700 hartanah di seluruh negara menjelang Mei. Syarat kemasukan yang mudah menjadikan minpaku pilihan menarik bagi pelabur hartanah dan pemilik rumah, sekali gus mendorong pengembangan pesat di pusat bandar dan bandar peranginan.
Namun, pertumbuhan itu menimbulkan ketegangan. Notis yang bakal dikeluarkan akan menyatakan bahawa pihak berkuasa perbandaran boleh mengenakan had sifar hari apabila penginapan persendirian mengancam mutu persekitaran tempat tinggal berhampiran rumah atau institusi pendidikan. Notis itu juga akan mengesahkan bahawa operasi sedia ada boleh dihadkan jika masalah telah timbul, dan pengendali mungkin diwajibkan memasang meter aras bunyi serta kamera pengawasan bagi memantau pematuhan.
Selain memperkasa ordinan tempatan, kerajaan pusat merancang melancarkan pusat panggilan percubaan dalam tahun fiskal semasa bagi menerima aduan pada waktu malam berhubung bunyi bising dan gangguan lain. Langkah ini menunjukkan bahawa Tokyo kini mengakui wujudnya kelemahan penguatkuasaan yang menyebabkan penduduk kecewa dan pegawai perbandaran kewalahan menangani banyaknya pelanggaran.
Mengapa Penduduk Membantah
Aduan yang mendorong perubahan dasar ini bukanlah perkara baharu atau terpencil. Di seluruh daerah Tokyo dan hab pelancongan utama seperti Kyoto dan Osaka, penduduk melaporkan pelbagai masalah berkaitan tetamu sewaan jangka pendek yang sering tiba tanpa memahami adat tempatan.
Di Daerah Kita, Tokyo, jumlah unit minpaku berdaftar meningkat kira-kira tiga kali ganda dalam tempoh tiga tahun kepada 522 unit menjelang September 2024. Pemimpin masyarakat berkata aduan rasmi meningkat sembilan kali ganda, dengan jumlah 53 aduan pada tahun fiskal 2024 sahaja. Seorang lelaki berusia 77 tahun yang mengetuai persatuan masyarakat setempat meluahkan perasaan bercampur-baur tentang perubahan di kawasan kejiranannya.
Saya gembira pelancong datang ke Daerah Kita, tetapi saya mahu mereka mematuhi peraturan.
Beliau kesal kerana tempat pengumpulan sampah telah menjadi lokasi pembuangan sampah yang tidak diasingkan, termasuk botol berlabel bahasa asing, sejak sebuah bangunan berhampiran mula menerima pelancong. Katanya, pelanggaran peraturan tempatan mengenai pembuangan sampah berlaku dengan sangat kerap. Dalam sesetengah kes, tetamu meninggalkan sampah di luar waktu pengumpulan yang ditetapkan, menarik haiwan perosak dan mencacatkan pemandangan bagi penduduk lama yang berbangga dengan jalan yang bersih.
Bunyi bising pada lewat malam masih menjadi satu lagi punca pertikaian. Di Daerah Shinjuku, yang mengeluarkan perintah penutupan pertama Tokyo kepada 11 premis kendalian empat ejen pada Disember selepas kegagalan berulang mematuhi syarat wajib, data perbandaran menunjukkan kebanyakan daripada 561 aduan pada tahun fiskal 2025 melibatkan bunyi bising dan pembuangan sampah secara tidak wajar. Penduduk Daerah Toshima, yang menempatkan lebih 1,800 minpaku berdaftar berhampiran Stesen Ikebukuro, turut menyuarakan rasa tidak puas hati yang sama. Dalam satu mesyuarat setempat pada Oktober 2025, seorang pengerusi persatuan kejiranan secara terus terang menyifatkan pengendali minpaku sebagai penjahat, mencerminkan kemarahan mendalam masyarakat yang merasakan kawasan kejiranan mereka telah ditukar menjadi daerah hotel tidak rasmi tanpa persetujuan. Antara aduan yang dikemukakan ialah bunyi beg beroda ditarik di jalan selepas tengah malam dan parti di unit yang tidak mempunyai pengurus di lokasi.
Bagaimana Larangan Tempatan Akan Dilaksanakan
Notis Agensi Pelancongan yang bakal dikeluarkan akan memberikan kejelasan undang-undang yang sekian lama diminta banyak kerajaan perbandaran. Di bawah Undang-Undang Perniagaan Penginapan Persendirian, kerajaan tempatan mempunyai kuasa untuk mengehadkan kawasan dan hari operasi, tetapi garis panduan kerajaan pusat sebelum ini tidak menggalakkan mereka menetapkan had tahunan 180 hari kepada sifar.
Pendirian baharu itu secara jelas mengiktiraf had sifar hari sebagai langkah yang sah untuk melindungi kawasan kediaman. Pihak berkuasa perbandaran akan dimaklumkan bahawa mereka boleh mengharamkan minpaku baharu dan sedia ada di zon tertentu jika tumpuan hartanah sewaan dijangka meningkat berhampiran sekolah atau kawasan perumahan, atau jika kesan negatif telah pun berlaku.
Selain larangan di kawasan tertentu, notis itu akan menyokong keperluan pemasangan peralatan. Ordinan tempatan boleh mewajibkan pengendali memasang kamera pengawasan dan meter aras bunyi, sekali gus mewujudkan rekod bukti apabila timbul pertikaian mengenai bunyi parti atau kelakuan bising. Ini menandakan peningkatan besar dalam pengawasan, daripada pendaftaran pasif kepada pemantauan aktif rumah persendirian yang digunakan sebagai penginapan komersial.
Undang-undang 2018 itu pada asalnya digubal untuk memudahkan pemilik rumah menyewakan bilik lebihan kepada pengembara. Tidak seperti hotel tradisional, yang memerlukan permit dan kakitangan kaunter hadapan di bawah Undang-Undang Perniagaan Hotel, operasi minpaku hanya memerlukan pendaftaran. Pendekatan yang lebih ringkas ini membantu pasaran berkembang pesat, tetapi turut menyebabkan tanggungjawab penguatkuasaan banyak terletak pada pejabat daerah tempatan yang kekurangan kakitangan.
Bandar Sudah Mengambil Langkah Sendiri
Beberapa kerajaan tempatan menjangkakan perubahan dasar ini dengan mengetatkan peraturan masing-masing. Kyoto, yang sudah menguatkuasakan beberapa sekatan minpaku paling ketat di Jepun, kini mempertimbangkan untuk memperluas daerah yang pada praktiknya melarang sewaan itu. Datuk Bandar Koji Matsui berkata pada Januari bahawa operasi minpaku sedikit sebanyak menjejaskan usaha mengekalkan masyarakat setempat. Beliau menyatakan hasrat untuk memperkukuh peraturan melalui pindaan ordinan, sambil berkata beliau tidak menolak kemungkinan mengenakan had sifar hari.
Di Karuizawa, bandar peranginan pergunungan bergaya di Wilayah Nagano, Datuk Bandar Michio Tsuchiya mengisytiharkan pada Oktober bahawa matlamat akhirnya adalah melarang operasi minpaku di seluruh bandar itu. Pihak perbandaran telah mendesak kerajaan pusat agar membenarkan sekatan disesuaikan dengan keadaan tempatan, dan bukannya menerima pendekatan seragam yang ditentukan dari Tokyo.
Daerah-daerah di ibu negara juga bertungkus-lumus memberikan tindak balas. Daerah Sumida sedang menimbang ordinan yang mengehadkan minpaku kepada hujung minggu sahaja, kecuali jika pengurus yang menetap di situ hadir. Daerah Kita mempertimbangkan larangan terhadap kemudahan baharu di kawasan kediaman yang tidak mempunyai penyelia di lokasi. Daerah Toshima, selepas pada awalnya mencadangkan had tahunan 84 hari yang dikecam pengendali sebagai tidak berdaya maju dari segi ekonomi, menyemak drafnya kepada 120 hari dengan tempoh kelonggaran setahun sebelum pelaksanaannya bermula pada Disember ini.
Osaka mengambil beberapa langkah paling tegas. Bandar itu memutuskan pada September untuk menggantung permohonan baharu bagi Tokku Minpaku, kategori penginapan persendirian yang beroperasi di bawah Undang-Undang Zon Khas Strategik Negara. Datuk Bandar Hideyuki Yokoyama mengakui bahawa walaupun sistem itu menyumbang kepada strategi pelancongan negara, peraturan perlu diperkukuh. Beliau menambah bahawa bandar itu mahu menghentikan sementara permohonan baharu bagi menyusun semula sistem tersebut.
Kelemahan Peraturan Zon Khas dan Kebimbangan Pengusiran
Walaupun undang-undang 2018 mendapat perhatian utama, satu sistem selari mencetuskan kontroversi yang lebih hebat. Di bawah Undang-Undang Zon Khas Strategik Negara, Tokku Minpaku, atau penginapan persendirian zon khas, beroperasi dengan sekatan yang lebih longgar berbanding penginapan persendirian biasa. Tiada had tahunan bilangan hari dikenakan, walaupun tetamu mesti menginap sekurang-kurangnya dua malam dan tiga hari, dan premis ini dikecualikan daripada syarat tertentu di bawah Undang-Undang Perniagaan Hotel seperti penyediaan kaunter hadapan.
Bandar Osaka menjadi pusat perkembangan ini, menempatkan kira-kira 90 peratus kemudahan Tokku Minpaku negara itu, iaitu sekitar 6,696 unit setakat Julai. Selepas menerima 399 aduan pada tahun fiskal lalu, termasuk pelanggaran peraturan tempoh penginapan minimum dan pembuangan sampah secara tidak wajar, bandar itu mempercepatkan kajian semula program berkenaan. Dua puluh tujuh daripada 34 perbandaran di Wilayah Osaka menyokong penghentian permohonan, manakala yang lain menyatakan akan mengehadkan kawasan yang layak.
Kesan terhadap penduduk terserlah dalam kisah mengejutkan seorang penduduk Osaka yang berpindah ke apartmen baharu di Daerah Higashinari pada musim bunga 2025, tetapi menerima notis pengusiran enam bulan kemudian. Pemilik hartanah itu, yang dilaporkan disokong pelaburan dari luar negara, merancang menukar bangunan tersebut menjadi unit minpaku zon khas. Dalam mesyuarat penduduk, wartawan dan jiran-jirannya diberitahu oleh wakil syarikat bahawa jika anda memohon, permohonan anda akan diluluskan. Pakar undang-undang berhujah bahawa penggunaan penukaran kepada minpaku sebagai alasan untuk menamatkan pajakan tidak mempunyai asas yang sah. Takashi Masuda, anggota Persatuan Peguam Osaka yang arif tentang minpaku zon khas, berkata pihak berkuasa pentadbiran mengabaikan keadaan ini, yang boleh dianggap menyalahi undang-undang.
Amaran Peraturan Lebih Ketat Mungkin Memakan Diri
Bukan semua pihak menyambut baik tindakan keras itu. Pengendali minpaku dan penganalisis industri memberi amaran bahawa sekatan berlebihan boleh menyebabkan pasaran beralih ke bawah tanah, lalu mewujudkan lebih banyak sewaan haram tanpa pemantauan yang lebih sukar dikesan pihak berkuasa.
Ketika Daerah Toshima pada awalnya mencadangkan pengurangan had operasi kepada 84 hari, pengendali berhujah had itu terlalu rendah untuk menjamin keuntungan, khususnya bagi mereka yang melabur dalam pengubahsuaian apartmen khusus untuk kegunaan sewaan jangka pendek. Mereka berhujah bahawa apabila perniagaan sah berundur, pengendali pasaran gelap akan mengambil alih hartanah tersebut dan terus menerima tetamu tanpa pemantauan. Daerah itu akhirnya mengalah sebahagiannya dengan menaikkan had kepada 120 hari.
Datuk Bandar Daerah Shinjuku Kenichi Yoshizumi menyalahkan kerajaan pusat sebahagiannya, dengan berkata rangka kerja minpaku direka untuk mengalu-alukan pelancong dari luar negara tanpa menyediakan langkah balas yang berkesan terhadap masalah sampah dan bunyi bising yang menyusul. Dengan hanya segelintir pegawai kebersihan yang ditugaskan menangani ratusan aduan, pejabat daerah mengakui tenaga kerja mereka tidak mampu menampung keperluan. Masaki Yamashita, felo di JTB Tourism Research and Consulting, mencerminkan ketegangan ini dengan berkata minpaku penting bagi pembangunan ekonomi Jepun memandangkan nilai pelancongan dari luar negara, namun keadaan telah berubah selepas tujuh tahun sejak undang-undang itu digubal. Beliau menegaskan bahawa kita telah memasuki fasa yang memerlukan pertimbangan terhadap sistem undang-undang yang lebih fleksibel dan lebih sesuai dengan keadaan setiap wilayah.
Kerajaan negara itu mengekalkan sasaran untuk meningkatkan jumlah pelancong asing dari 36.87 juta pada 2024 kepada 60 juta pada 2030. Seorang pegawai Agensi Pelancongan Jepun berkata keadaan minpaku berbeza di seluruh negara dan peraturan seragam sukar dikenakan, sambil menambah bahawa agensi itu mahu kerajaan tempatan bertindak melalui ordinan masing-masing. Falsafah desentralisasi ini kini menjadi asas kepada keputusan kontroversi untuk membenarkan setiap pihak berkuasa perbandaran menetapkan batasan masing-masing bagi penginapan persendirian.
Perkara Utama
- Agensi Pelancongan Jepun akan memaklumkan kerajaan tempatan bahawa mereka boleh mengharamkan penginapan persendirian minpaku secara berkesan melalui ordinan, sekali gus membalikkan pendirian sebelum ini yang menentang had operasi sifar hari.
- Perubahan dasar ini sebagai tindak balas terhadap peningkatan aduan penduduk mengenai bunyi bising, sampah dan gangguan kejiranan di kawasan kediaman serta berhampiran sekolah.
- Pihak berkuasa perbandaran kini boleh mewajibkan pengendali memasang kamera pengawasan dan meter aras bunyi, manakala kerajaan pusat akan menguji pusat panggilan aduan waktu malam.
- Bandar termasuk Kyoto, Karuizawa dan Osaka sudah mula mengetatkan sekatan, dengan Osaka menggantung permohonan baharu bagi minpaku zon khas.
- Kumpulan industri memberi amaran bahawa peraturan yang terlalu ketat boleh mendorong pengendali beralih kepada sewaan haram yang tidak berdaftar dan langsung terlepas daripada pemantauan.
