Vietnam Cadang Cukai 0.2% ke atas Tanah Terbiar, Perbahasan Tertumpu pada Takrifan dan Kadar yang Meningkat

VND200 Juta Setahun bagi Sebidang Tanah Bernilai VND100 Bilion

Kementerian Kewangan Vietnam mencadangkan cukai tahunan sebanyak 0.2% ke atas tanah pembangunan yang terbiar, tidak digunakan atau lewat dibangunkan, dengan caj berjumlah VND200 juta bagi sebidang tanah yang nilai bercukainya VND100 bilion. Cadangan itu akan dikenakan ke atas keseluruhan kawasan yang memenuhi syarat, tanpa jalur cukai lebih rendah yang kini tersedia untuk tanah kediaman dalam had berkanun.

Kementerian membincangkan langkah itu pada sidang akhbar 6 Oktober 2026. Cadangan itu sebahagian daripada rang undang-undang yang meminda Undang-Undang Cukai Pendapatan Korporat, Undang-Undang Cukai Penggunaan Tanah Bukan Pertanian dan Undang-Undang Cukai Pendapatan Peribadi. Peruntukan tanah yang dicadangkan itu akan menambah perenggan 8 kepada Perkara 7 Undang-Undang Cukai Penggunaan Tanah Bukan Pertanian.

Kadar itu kira-kira 6.7 kali ganda kadar sedia ada sebanyak 0.03% bagi tanah kediaman dalam kuota berkanun. Namun, ahli ekonomi, peguam dan penggubal undang-undang menumpukan perhatian pada dua isu yang belum diselesaikan: sama ada caj itu akan mengatasi manfaat memegang tanah untuk keuntungan daripada kenaikan harga, dan bagaimana pihak berkuasa akan membezakan spekulasi yang disengajakan daripada projek yang terbantut akibat perancangan atau prosedur pentadbiran.

Cukai itu belum digubal. 1 Januari 2027 dilaporkan sebagai tarikh mula yang disasarkan sekiranya Perhimpunan Kebangsaan meluluskan undang-undang cukai yang dipinda itu dalam sidang hujung tahunnya. Kriteria untuk mengenal pasti tanah yang layak masih dibangunkan, dan beberapa peserta dalam perbahasan mahukan tempoh persediaan yang lebih panjang.

Perbezaan itu penting bagi semua pihak, daripada pemaju yang memegang resort pesisir pantai yang terbantut hingga isi rumah yang menyimpan sebidang tanah untuk membina rumah pada masa depan. Tapak kosong tidak dengan sendirinya menentukan layanan cukainya. Pengelasan undang-undang, sebab tanah tidak digunakan dan nilai bercukai yang terpakai akan menentukan hasilnya.

Perubahan yang Akan Dibawa oleh Kadar yang Dicadangkan

Cukai tanah kediaman sedia ada di Vietnam menggunakan jalur keluasan progresif. Tanah dalam kuota berkanun dikenakan cukai sebanyak 0.03%, jalur seterusnya pada kadar 0.07%, manakala tanah dalam jalur lebihan keluasan tertinggi dikenakan kadar 0.15%. Kadar ini dikenakan pada bahagian tanah yang berkenaan dan bukannya secara automatik mengenakan kadar tertinggi ke atas keseluruhan pegangan.

Kategori lain sudah menerima layanan berbeza. Tanah untuk pengeluaran dan perniagaan bukan pertanian dikenakan cukai sebanyak 0.03%. Tanah yang digunakan bagi tujuan tidak wajar, atau dibiarkan tidak digunakan bertentangan dengan peraturan, dihuraikan dalam laporan terperinci mengenai undang-undang sedia ada sebagai tertakluk pada kadar 0.15%. Tanah yang diceroboh atau diduduki secara haram dikenakan kadar 0.2%.

Cadangan itu akan mewujudkan kategori berasingan pada kadar 0.2% bagi tanah terbiar, tanah yang belum digunakan dan tanah yang lewat digunakan. Tanpa kelonggaran kuota, keseluruhan kawasan yang diklasifikasikan dalam kategori itu akan dikenakan kadar yang dicadangkan. Ini tidak bermakna tiada peraturan untuk menentukan tanah yang layak.

Laporan berbeza mengenai kategori sedia ada yang dijadikan asas bagi kadar tersebut. Kebanyakannya menyatakan kadar 0.2% menyamai cukai ke atas tanah yang diceroboh; sesetengah laporan mengenai taklimat kementerian menyebut kadar itu menyamai kadar bagi tanah yang digunakan secara tidak wajar. Percanggahan itu perlu diperjelas, khususnya kerana huraian yang lebih terperinci menetapkan kadar 0.15% bagi tanah yang digunakan secara tidak wajar.

Berapakah yang Perlu Dibayar Pemilik?

Pengiraan asas ialah keluasan tanah didarab dengan nilai bercukai yang ditentukan mengikut undang-undang bagi setiap meter persegi, kemudian didarab dengan 0.2%. Nilai bercukai tidak semestinya harga belian atau harga pasaran semasa. Contoh berikut mengandaikan keseluruhan lot layak dan tiada pengecualian atau pengurangan dikenakan:

• Sebidang tanah dengan nilai bercukai VND1 bilion akan dikenakan VND2 juta setahun.
• Sebidang tanah seluas 200 meter persegi yang nilai cukainya VND10 juta bagi setiap meter persegi akan dikenakan VND4 juta setahun.
• Keluasan yang sama dengan nilai VND20 juta bagi setiap meter persegi akan dikenakan VND8 juta setahun.
• Sebidang tanah seluas 500 meter persegi yang bernilai VND20 juta bagi setiap meter persegi akan mempunyai nilai bercukai VND10 bilion dan dikenakan VND20 juta setahun.
• Lima bidang tanah yang layak, masing-masing dengan nilai bercukai VND10 bilion, akan dikenakan jumlah VND100 juta setahun.

Dengan asas bercukai yang sama, kadar yang dicadangkan itu kira-kira 6.7 kali ganda kadar 0.03%, 2.9 kali ganda kadar 0.07% dan 1.3 kali ganda kadar 0.15%. Ini ialah perbandingan antara kadar, bukannya ramalan tentang kenaikan bil sedia ada setiap pemilik.

Takrif Tanah Terbiar yang Belum Dimuktamadkan

Truong Ba Tuan, timbalan pengarah yang bertanggungjawab terhadap dasar cukai, fi dan caj di Kementerian Kewangan, berkata pengelasan akan mengikut undang-undang tanah. Oleh itu, draf kementerian merujuk kepada undang-undang tanah dan bukannya mewujudkan takrif cukai yang tersendiri.

Undang-Undang Tanah yang dipinda dalam draf itu mentakrifkan tanah terbiar sebagai tanah yang diperuntukkan atau dipajak oleh negara tetapi tidak digunakan secara berterusan dalam tempoh tertentu. Namun, laporan mengenai takrifan itu menyebut tempoh tersebut belum dinyatakan. Undang-Undang Tanah 2024 dan undang-undang cukai semasa juga dilaporkan tidak mempunyai takrifan berasingan bagi tanah terbiar, walaupun kedua-duanya sudah mengawal kegagalan menggunakan tanah projek mengikut jadual.

Tuan berkata Kementerian Pertanian dan Alam Sekitar ditugaskan untuk memperjelas konsep dan kriteria berkenaan. Laporan bersetuju bahawa arahan kerajaan yang berkaitan bertarikh 28 September, tetapi berbeza tentang nombornya: sesetengahnya menyatakan Notis No. 54, yang lain Notis No. 289, dan satu lagi Notis No. 574. Nombor dokumen itu tidak boleh dianggap muktamad tanpa pengesahan.

Cadangan itu dikaitkan dengan Resolusi No. 21-NQ/TW, yang dilaporkan diterima pakai pada 28 Julai 2026, yang menyeru kajian mengenai cukai lebih tinggi ke atas tanah tidak digunakan. Laporan turut mengaitkan dasar itu dengan matlamat menangani pembaziran tanah menjelang 2030. Sesetengah laporan menyatakan rang undang-undang itu telah dikemukakan kepada Kerajaan, manakala yang lain menyebut dokumennya telah diserahkan kepada Kementerian Kehakiman untuk penilaian. Kedua-dua keterangan itu tidak membuktikan bahawa langkah tersebut telah diluluskan.

Mengapa Ahli Ekonomi Mahukan Kadar yang Meningkat dari Semasa ke Semasa

Ahli ekonomi Le Ba Chi Nhan berpendapat kadar 0.2% boleh mewujudkan kos awal untuk memegang tanah tanpa menggunakannya, tetapi mungkin tidak mengubah keputusan pemilik yang kukuh dari segi kewangan dan menjangkakan kenaikan harga yang besar. Beliau mencadangkan kadar dinaikkan kepada 0.3%, 0.5% atau lebih tinggi apabila tanah terus terbiar lebih lama tanpa sebab yang sah.

Nhan menghuraikan insentif yang dimaksudkan seperti berikut:

"Dasar ini harus mewujudkan sejenis 'jam kos', iaitu semakin lama tanah tidak digunakan, semakin mahal kos untuk memegangnya," kata Nhan.

Pada nilai bercukai VND100 bilion yang tidak berubah, kadar 0.3% akan menghasilkan caj tahunan VND300 juta, manakala kadar 0.5% akan menghasilkan VND500 juta. Pengiraan itu menggambarkan alternatif yang dicadangkannya, bukannya kadar yang diterima pakai oleh kementerian.

Profesor Dang Hung Vo, bekas timbalan menteri sumber asli dan alam sekitar, turut berpendapat cukai perlu dinilai berbanding jangkaan keuntungan pasaran. Beliau memberikan contoh rumah komersial berharga rendah yang meningkat daripada kira-kira VND11 juta kepada VND33 juta bagi setiap meter persegi antara 2014 hingga 2024, iaitu kenaikan tiga kali ganda atau 200% sepanjang dekad itu.

Contoh perumahan itu bukan indeks harga tanah nasional, dan kenaikan nilai sepanjang sedekad tidak boleh dibandingkan secara langsung dengan bil cukai setahun. Namun, contoh itu menjelaskan kebimbangan beliau: jika jangkaan keuntungan kekal jauh lebih besar daripada kos memegang tanah, pemilik mungkin hanya membayar cukai tersebut. Vo turut menyokong percubaan pada kadar 0.2% dan penilaian semula sama ada kadar itu cukup berkesan selepas dilaksanakan.

Tanah Isi Rumah Tidak Semestinya Pegangan Spekulatif

Pham Duc Toan, ketua pegawai eksekutif EZ Property, mencadangkan struktur progresif berbeza, antara 0.1% hingga 0.5%, dengan kadar lebih tinggi bagi mereka yang memiliki lebih banyak lot. Cadangannya akan membezakan isi rumah yang memiliki satu lot daripada pelabur yang memiliki sepuluh lot, dan bukannya hanya bergantung pada tempoh tanah tidak digunakan.

Toan turut mencadangkan agar elaun isi rumah berdasarkan keluasan atau bilangan lot berbanding saiz keluarga dipertimbangkan. Beliau berhujah bahawa tanah luar bandar yang disimpan untuk anak-anak tidak patut dilayan sama seperti lot pembangunan bandar yang tidak digunakan. Ini ialah saranan, bukannya pengecualian yang ditetapkan dalam draf langkah cukai itu.

Kebimbangan isi rumah turut melibatkan tanah penempatan semula. Mereka yang dipindahkan akibat pembangunan mungkin menerima lot tetapi tidak mempunyai wang untuk membina rumah, manakala yang lain mungkin menyimpan tanah untuk anak-anak membina rumah pada kemudian hari. Timbalan pengerusi Jawatankuasa Kebudayaan dan Sosial Perhimpunan Kebangsaan, Ta Van Ha, menggesa agar kes seperti ini dan tanah yang terjejas oleh sekatan perancangan berpanjangan diberi layanan yang jelas.

Lelongan tanah di Hanoi menggambarkan sisi lain perbahasan ini. Lelongan di daerah pinggir bandar termasuk Dan Phuong, Hoai Duc dan Thanh Oai mencatat bidaan pemenang yang kadangkala melebihi VND100 juta bagi setiap meter persegi pada Ogos 2024. Banyak lot lelongan kemudiannya dilaporkan masih belum dibina. Namun, harga lelongan tidak semestinya menjadi nilai bercukai, dan pembelian yang sah melalui lelongan tidak menentukan sama ada tanah yang kemudiannya tidak digunakan termasuk dalam kategori yang dicadangkan.

Resort Pesisir Pantai Menunjukkan Mengapa Status Perancangan Penting

Dua projek pesisir pantai yang terbantut di Da Nang menggambarkan mengapa pihak berkuasa perlu meneliti sejarah projek dan bukannya sekadar mengenal pasti tanah kosong. Hon Ngoc A Chau meliputi kira-kira 12 hektar, menerima sijil pelaburan pada Julai 2009 dan merancang pelaburan sebanyak VND4.8 trilion. Pembinaan bermula pada awal 2010, tetapi laporan kemudian menyatakan kebanyakan tapak itu masih kosong selepas 16 tahun.

Perancangan bandar itu turut berubah. Pada 2018, Da Nang mengarahkan perbincangan mengenai pengambilan semula sebahagian tapak untuk ruang awam. Pada 2020, bandar itu bersetuju mengambil semula sebahagian kawasan selatan untuk dijadikan pantai, laluan ke laut dan taman awam.

Tapak pelancongan Non Nuoc seluas kira-kira 3.77 hektar diperuntukkan kepada I.V.C pada 2014. Pada 2018, bandar itu menerima pakai dasar untuk mengambil semula projek tersebut, dan tanah itu kemudiannya dirancang sebagai taman pesisir pantai. Tiada satu pun kes ini dikenal pasti secara muktamad sebagai tertakluk pada cukai yang dicadangkan.

Peguam Pham Thanh Tuan dari Persatuan Peguam Hanoi berpendapat penilaian mesti meneliti kewajipan pelabur, jadual yang diluluskan dan punca kelewatan. Ahli ekonomi Vo Tri Thanh turut memberi amaran agar peraturan tidak membolehkan pemilik mengelak cukai dengan membina satu atau dua struktur sementara sambil membiarkan kebanyakan tanah tidak digunakan. Kelulusan perancangan tidak sepatutnya menjamin pengecualian atau secara automatik membuktikan liabiliti cukai.

Membayar Cukai Tidak Membeli Tempoh Tanpa Had

Caj yang dicadangkan itu akan berjalan seiring dengan kewajipan sedia ada untuk menggunakan tanah projek pelaburan. Peguam Truong Anh Tu, pengerusi TAT Law Firm, berpendapat memenuhi kewajipan cukai tidak memberikan hak untuk mengekalkan tanah tanpa had.

Di bawah mekanisme sedia ada yang dihuraikan dalam perenggan 8 Perkara 81 Undang-Undang Tanah 2024, tindakan boleh diambil terhadap tanah projek pelaburan selepas 12 bulan berturut-turut tidak digunakan berikutan serahan fizikal, atau kelewatan 24 bulan berbanding jadual penggunaan tanah projek. Lanjutan sehingga 24 bulan membawa kewajipan kewangan tambahan. Kegagalan berterusan boleh membawa kepada pengambilan semula tertakluk pada syarat berkanun, kecuali keadaan force majeure dalam perenggan 9.

Perkara 31 Dekri 102/2024/ND-CP, yang dipinda oleh Dekri 226/2025/ND-CP, mengawal masa lanjutan, kawasan yang terjejas dan prosedur pengendalian. Lanjutan tidak diberikan secara automatik. Cukai, bayaran tambahan dalam tempoh lanjutan dan pengambilan semula tanah ialah mekanisme yang berasingan.

Pindaan Undang-Undang Tanah yang dicadangkan akan mengubah sebahagian rangka kerja itu. Laporan menyebut bayaran progresif tahunan bagi tanah projek pelaburan yang tidak digunakan atau lewat dibangunkan, dengan kemungkinan pengambilan semula selepas 60 bulan terus tidak digunakan. Laporan turut menyebut peruntukan pengambilan semula bagi tanah pertanian yang tidak digunakan selama lebih 24 bulan selepas penalti pentadbiran dikenakan dan gagal digunakan semula menjelang tarikh akhir yang ditetapkan. Peruntukan draf ini tidak boleh disamakan dengan undang-undang semasa atau cukai 0.2% yang dicadangkan.

Masalah Data Boleh Mengenakan Cukai kepada Pihak yang Salah

Pengelasan yang tepat memerlukan rekod tanah, cukai, pelaburan dan pembinaan yang saling berhubung. Peguam Pham Thanh Tuan mengesyorkan agar pembayar cukai, kawasan yang layak, status sebenar tanah dan tempoh tidak digunakan dikenal pasti bagi setiap lot, dengan maklumat elektrik dan air digunakan jika sesuai.

Kesilapan sedia ada menunjukkan risiko praktikalnya. Le Long, timbalan pengarah Jabatan Cukai, mengaitkan sebahagian tunggakan cukai tanah yang tidak dijangka dan dipaparkan melalui eTax Mobile dengan perkongsian maklumat yang tidak lengkap serta kemas kini yang tertangguh. Bekas pemilik boleh kekal tersenarai selepas menjual hartanah, manakala bayaran yang belum diselaraskan boleh mencetuskan notis tunggakan atau pendua. Timbalan Menteri Kewangan Nguyen Duc Chi menggesa agar data perumahan, tanah dan cukai tepat, lengkap dan saling berhubung.

Skala sumber yang terbantut adalah besar, tetapi kategorinya perlu dibezakan. Angka yang dibincangkan pada 18 Jun 2026 merangkumi 3,896 tapak harta awam yang dikenal pasti melalui kesimpulan Inspektorat Kerajaan sebagai kosong, uzur atau digunakan secara tidak cekap. Angka itu tidak mewakili semua hartanah persendirian yang terbiar.

Pihak berkuasa turut melaporkan penyelesaian halangan bagi 1,531 projek tertangguh, dengan 273 daripadanya mula digunakan, meliputi lebih 4,000 hektar dan pelaburan sekitar VND286 trilion. Sebanyak 273 projek itu kira-kira 17.8% daripada 1,531 projek. Menjelang 31 Julai, Sistem 751 merekodkan 4,619 projek dan lot tanah yang menghadapi kesukaran, dengan 3,984 daripadanya telah disemak dan diklasifikasikan. Daftar itu bukan senarai pegangan spekulatif yang telah disahkan.

Bolehkah Pemaju Memindahkan Projek yang Terbantut?

Peguam Hoang Ha berpendapat kos memegang tanah yang lebih tinggi perlu disertai proses pemindahan yang praktikal kepada pelabur yang mampu menyiapkan projek. Jika tidak, pemaju yang menghadapi masalah kewangan mungkin tertekan untuk berundur tanpa memenuhi syarat yang diperlukan untuk menjual.

Perkara 40 Undang-Undang Perniagaan Hartanah 2023 menetapkan syarat termasuk dokumen projek yang diluluskan, pampasan dan bantuan penempatan semula yang telah diselesaikan, tanah bebas daripada pertikaian dan penyitaan, gadai janji yang telah dilepaskan, serta kewajipan kewangan berkaitan tanah yang telah dipenuhi. Tempoh pelaksanaan projek juga belum berakhir dan tiada keputusan pengambilan semula terhadapnya.

Syarat perlindungan itu mungkin sukar dipenuhi bagi projek yang mengalami masalah kewangan. Ha mencadangkan agar dikaji aturan yang membolehkan pembeli membayar kewajipan yang telah ditetapkan sebagai sebahagian daripada pemindahan, atau menyelaraskan pembayaran hutang dan pelepasan gadai janji dengan pemaju, bank dan pihak berkuasa. Ini ialah mekanisme yang dicadangkan, bukannya hak umum sedia ada untuk mengetepikan syarat pemindahan.

Perkara 42 memberikan pihak berkuasa wilayah 30 hari untuk menilai dan memutuskan pemindahan dalam bidang kuasa mereka selepas menerima permohonan lengkap dan sah. Bagi pemindahan yang memerlukan keputusan Perdana Menteri, tempoh semakan dan penyerahan oleh pihak wilayah ialah 45 hari. Dekri 96/2024/ND-CP menetapkan dokumen dan prosedur berkaitan. Phan Duc Hieu, anggota Jawatankuasa Ekonomi dan Kewangan Perhimpunan Kebangsaan, berpendapat pemaju perlu merancang kemungkinan kegagalan, jalan keluar dan penyusunan semula portfolio, bukannya terus memegang tanah yang tidak mampu mereka bangunkan.

Bangunan Kosong dan Cukai Negara Lain Meluaskan Perbahasan

Dang Hung Vo berpendapat dasar yang menumpukan pada tanah kosong mungkin terlepas vila, rumah bandar dan rumah kedai yang sudah siap tetapi tidak digunakan. Beliau mengesyorkan agar bangunan kosong turut diteliti, sambil mengelakkan tanah pertanian dianggap secara automatik setara dengan tapak bandar bernilai tinggi. Sukar untuk membuktikan tanah pertanian tidak digunakan, dan kos pemeriksaan mungkin besar berbanding hasil cukai.

Cadangan itu melibatkan cukai tanah bukan pertanian, bukannya caj automatik ke atas setiap ladang yang tidak digunakan. Ia berbeza daripada lanjutan pengecualian cukai pertanian yang diluluskan pada Jun 2025 hingga akhir 2030.

Contoh dari negara lain menunjukkan pendekatan yang berbeza, tetapi peratusannya tidak boleh dibandingkan secara langsung. Laporan menyebut Arab Saudi mengenakan sehingga 10% daripada nilai tanah di kawasan keutamaan dan Victoria, Australia, menggunakan kadar 1% hingga 3% bagi hartanah kediaman kosong. Laporan mengenai Korea Selatan berbeza tentang kadar permulaan selepas dua tahun, sama ada 2% atau antara 2% hingga 5%, sambil menyatakan kadar boleh mencecah 10% selepas sepuluh tahun.

Kadar 17% dan 34% yang dilaporkan di Perancis adalah berdasarkan nilai sewa, bukannya nilai hartanah penuh. Ireland menggunakan gandaan cukai hartanah tempatan. Kanada menggabungkan langkah persekutuan 1% yang terutamanya ditujukan kepada pemilik asing tertentu dengan cukai tempatan seperti caj 3% di Vancouver. Contoh lain termasuk surcaj cukai hartanah di Sepanyol, penarikan balik pengecualian cukai perumahan di Jepun, cukai biasa ke atas rumah kosong di Itali dan kadar lebih tinggi bagi hartanah yang tidak didiami pemiliknya di Singapura. Asas cukai, pengecualian dan takrifan yang berbeza menjadikan kadar utama sebagai panduan yang tidak boleh diandalkan untuk menjangka hasil di Vietnam.

Keputusan Masih Bergantung pada Kriteria dan Masa Pelaksanaan

Perbahasan ini bergerak dalam dua landasan: pindaan cukai yang menetapkan kadar, dan undang-undang tanah yang mentakrifkan keadaan yang mencetuskan cukai tersebut. Garis masa ringkas berikut merangkumi langkah utama yang dilaporkan:

• 28 Julai 2026: Resolusi No. 21-NQ/TW diterima pakai, menyeru kajian mengenai cukai lebih tinggi ke atas tanah tidak digunakan.
• 28 September 2026: Pemimpin kerajaan menugaskan kerja mengenai kriteria pengelasan, meskipun laporan berbeza tentang nombor notis.
• 6 Oktober 2026: Kementerian Kewangan membincangkan cadangan 0.2% dalam sidang akhbar suku tahunannya.
• Hujung 2026: Pertimbangan oleh Perhimpunan Kebangsaan dijangka, tetapi kelulusan masih diperlukan.
• 1 Januari 2027: Tarikh mula yang dilaporkan sebagai sasaran, tertakluk pada kelulusan perundangan dan peruntukan akhir.

Dinh Minh Tuan, pengarah serantau selatan di platform hartanah Batdongsan, mengesyorkan sekurang-kurangnya setahun untuk membangunkan data dan peraturan pengelasan. Beliau mencadangkan agar projek tanpa aktiviti pelaksanaan selama lebih lima tahun diteliti terlebih dahulu. Anggota Perhimpunan Kebangsaan Tran Hoang Ngan mengesyorkan agar pelan tempatan semasa diterbitkan, pelan lapuk dibatalkan dan penduduk serta perniagaan diberi tempoh satu hingga dua tahun untuk melengkapkan prosedur.

Peraturan akhir belum memuktamadkan ambang tempoh tidak digunakan, pengecualian, aturan peralihan atau layanan terhadap kategori cukai sedia ada yang bertindih. Proses rayuan dan peluang membetulkan maklumat lot yang tidak tepat juga penting. Kadar lebih tinggi semata-mata tidak dapat menyelesaikan sekatan perancangan, halangan pemindahan atau rekod pemilikan yang salah.

Perkara Utama

• Vietnam mencadangkan cukai tahunan 0.2% ke atas tanah pembangunan terbiar, tidak digunakan atau lewat dibangunkan yang memenuhi syarat.
• Nilai bercukai VND100 bilion akan menghasilkan bil tahunan sebanyak VND200 juta.
• Kadar itu akan dikenakan ke atas seluruh kawasan yang layak tanpa jalur kuota kediaman biasa.
• Takrifan dan kriteria pelaksanaan masih belum dimuktamadkan, dan cukai itu belum menjadi undang-undang.
• Ahli ekonomi mengesyorkan kadar yang meningkat mengikut tempoh, sambil melindungi kes yang tertangguh akibat keadaan di luar kawalan.
• Membayar cukai tidak menggantikan kewajipan projek atau menghalang pengambilan semula apabila syarat undang-undang dipenuhi.
• 1 Januari 2027 ialah tarikh mula yang dilaporkan sebagai sasaran, tertakluk pada kelulusan dan terma akhir perundangan.