Jurang dalam Penjagaan Kanser Gastrik di China Merangkumi Diagnosis Lewat hingga Pemakanan dan Ujian Sasaran

Tinjauan pesakit mendedahkan jurang pada setiap peringkat penjagaan

Hampir tujuh daripada 10 pesakit dalam tinjauan kanser gastrik di China hanya mengetahui mereka menghidap penyakit itu selepas mendapatkan rawatan bagi gejala, manakala 55.2% menghidap kanser tahap III atau IV ketika didiagnosis. Kertas Putih Kualiti Hidup Pesakit Kanser Gastrik China, yang dilaporkan diterbitkan pada 18 September 2026 semasa mesyuarat tahunan Persatuan Onkologi Klinikal China di Jinan, menghuraikan masalah yang jauh melangkaui pengesanan awal.

Berdasarkan data daripada kira-kira 1,000 pesakit, kertas putih itu mendapati 82.4% mengalami sekurang-kurangnya malnutrisi ringan dan 87.4% menghadapi sekatan dalam aktiviti sosial selepas jatuh sakit. Kesediaan untuk mempertimbangkan rawatan baharu agak tinggi, namun ujian yang diperlukan untuk memandu sesetengah keputusan rawatan jauh kurang lazim berbanding tahap kesedaran tentang ujian tersebut.

Shen Lin, pengarah onkologi perubatan gastrointestinal di Hospital Kanser Universiti Peking dan pakar penasihat utama kertas putih itu, berpendapat bahawa usaha meningkatkan hasil rawatan memerlukan tiga perubahan yang saling berkait: mengesan kanser sebelum gejala mendorong pesakit ke hospital, menjadikan ujian molekul yang disyorkan sebagai amalan rutin, serta menyediakan sokongan pemakanan dan psikologi sepanjang rawatan.

Kertas putih itu dicetuskan oleh Yayasan Kebajikan Awam Beijing Bethune, dibimbing oleh jawatankuasa pakar kanser gastrik CSCO dan Kumpulan Onkologi Gastrointestinal China, serta dijalankan oleh platform pesakit Mijian. Astellas China memberikan sokongan amal. Dapatan itu menggambarkan pesakit yang ditinjau, bukannya menetapkan prevalens nasional: butiran yang diperlukan untuk menilai keterwakilan, termasuk kaedah pengambilan peserta dan taburan antara hospital serta tahap penyakit, tidak dinyatakan dalam laporan penerbitannya.

Perbezaan itu penting apabila membandingkan angka berkenaan dengan anggaran nasional. Namun begitu, tinjauan itu mengenal pasti beberapa titik konkrit yang boleh menyebabkan pesakit tidak mendapat diagnosis tepat pada masanya, rawatan sewajarnya atau sokongan.

Mengapa menunggu gejala menyebabkan penyakit awal terlepas pandang

Tinjauan itu mendapati 69.0% pesakit didiagnosis selepas mendapatkan rawatan bagi gejala. Dalam kumpulan itu, 39.8% lewat mendapatkan rawatan perubatan. Peratusan kedua itu khusus merujuk kepada pesakit yang datang mendapatkan rawatan kerana gejala, bukannya semua peserta tinjauan.

Shen menjelaskan bahawa kanser sistem pencernaan pada peringkat awal, khususnya kanser gastrik awal, sering tidak menunjukkan gejala. Apabila rasa tidak selesa akhirnya mendorong pemeriksaan, peluang terbaik untuk mengesannya pada peringkat awal mungkin sudah terlepas. Gejala awal juga boleh menyerupai masalah pencernaan biasa, lalu mudah dipandang ringan.

Garis panduan amalan klinikal nasional mengenai kanser gastrik awal turut menyatakan bahawa kebanyakan kanser awal dan lesi prakanser tidak mempunyai gejala khusus. Garis panduan itu melaporkan kadar diagnosis dan rawatan awal di bawah 10% di China serta memetik kadar kelangsungan hidup lima tahun sebanyak 31.3%.

Angka lain berbeza. Satu ulasan yang diterbitkan pada 30 April 2021 memetik bahawa lebih 80% pesakit kanser gastrik di China didiagnosis pada tahap lanjut dan kadar kelangsungan hidup lima tahun ialah 35.1%. Angka tersebut tidak wajar dianggap boleh dibandingkan secara langsung dengan bahagian 55.2% pesakit pada tahap III dan IV dalam kertas putih itu. Angka itu datang daripada populasi dan tempoh berbeza, serta mungkin menggunakan takrif penyakit tahap lanjut yang berlainan. Tinjauan itu sahaja tidak dapat membuktikan bahawa diagnosis lewat telah berkurangan di peringkat nasional.

Endoskopi bersasar menawarkan pendekatan praktikal

Program saringan di China tertumpu pada kawasan terpilih dan individu berisiko lebih tinggi, bukannya menawarkan endoskopi kepada seluruh penduduk. Endoskopi menggunakan alat fleksibel untuk memeriksa perut; tisu yang mencurigakan boleh diambil sampelnya dan diperiksa oleh pakar patologi. Gabungan ini kekal sebagai kaedah standard untuk mendiagnosis kanser gastrik.

Ulasan saringan 2021 yang diterbitkan dalam Chinese Journal of Cancer Research menjelaskan sebab endoskopi di seluruh negara sukar dilaksanakan: pemeriksaan memerlukan peralatan, pakar endoskopi terlatih dan pakar patologi, manakala kos, ketidakselesaan serta kebimbangan terhadap prosedur invasif boleh menghalang orang ramai daripada menyertainya.

Ulasan itu merekodkan lebih 2.16 juta endoskopi saluran gastrousus atas di 194 lokasi program sehingga akhir 2018. Kadar pengesanan kanser ialah 2.05%, dan 70% kanser yang dikesan berada pada peringkat awal. Satu ulasan akademik kemudian merekodkan lebih 2.6 juta penduduk luar bandar yang layak menjalani pemeriksaan menjelang 2021, dengan lebih 70% kanser saluran gastrousus atas dikesan pada peringkat awal. Hasil ini merangkumi kanser perut dan esofagus, bukan kanser gastrik sahaja.

Program nasional berkembang melalui beberapa peringkat:

• 2008: Saringan kanser gastrik yang dibiayai kerajaan bermula di Linqu, Shandong, dan Zhuanghe, Liaoning.
• 2010: Wuwei, Gansu, menyertai program sebagai lokasi saringan.
• 2012: Saringan kanser gastrik dan esofagus digabungkan dalam program Pengesanan Awal Kanser Saluran Gastrousus Atas; Program Saringan Kanser di Bandar China turut bermula.
• 2021: Saringan oportunistik saluran gastrousus atas, yang diatur melalui pertemuan dengan petugas perubatan atau permintaan individu, melibatkan 2.61 juta orang dan mengesan 56,677 kes.

Kadar pengesanan melalui saringan oportunistik ialah 2.17%. Pendekatan ini membolehkan orang ramai di luar program tersusun turut disaring, namun masih bergantung pada petugas klinikal untuk mengenal pasti risiko dan pesakit untuk menjalani pemeriksaan.

Apa yang ditunjukkan oleh kajian saringan dan apa yang tidak dapat dibuktikannya

Ulasan pengesanan awal, Early detection of gastric cancer in China: progress and opportunities, menghuraikan satu kajian prospektif yang melibatkan 375,800 orang di Linqu sepanjang 2012–2018. Saringan endoskopi dikaitkan dengan insiden kanser gastrik invasif dan kadar kematian yang lebih rendah.

Risiko relatif ialah 0.69 bagi insiden dan 0.33 bagi kematian. Berbanding kumpulan yang tidak disaring, angka ini bersamaan dengan insiden kira-kira 31% lebih rendah dan kematian 67% lebih rendah. Ini ialah perbandingan relatif, bukannya pengurangan sebanyak 31 atau 67 mata peratusan dalam kebarangkalian seseorang mendapat atau meninggal dunia akibat kanser.

Dalam kalangan pesakit kanser gastrik, kadar kelangsungan hidup lima tahun ialah 31.9% dalam kumpulan yang tidak disaring, 73.4% dalam kalangan mereka yang disaring sekali dan 90.2% dalam kalangan mereka yang disaring berulang kali. Ini ialah hasil daripada populasi tertentu, bukannya ramalan kelangsungan hidup nasional. Tempoh kelangsungan hidup yang diukur sejak diagnosis juga boleh kelihatan lebih panjang apabila saringan memulakan pengiraan lebih awal, maka dapatan berasingan tentang kematian adalah penting.

Ulasan itu turut menghuraikan model ekonomi yang meramalkan bahawa saringan bersasar terhadap individu berisiko lebih tinggi boleh mengurangkan kos bagi setiap tahun hayat terlaras kualiti yang diperoleh sebanyak 44%–49% berbanding saringan umum di seluruh negara. Tahun hayat terlaras kualiti menggabungkan jangka hayat dengan kualiti kesihatan. Dapatan itu ialah anggaran pemodelan, bukannya pengurangan perbelanjaan hospital yang diukur, tetapi menyokong usaha menumpukan kapasiti endoskopi yang terhad kepada mereka yang paling berkemungkinan mendapat manfaat.

Siapakah yang patut dipertimbangkan untuk saringan?

Garis panduan nasional mengenai kanser gastrik awal mengesyorkan saringan bagi individu berusia lebih 40 tahun yang dijangkiti Helicobacter pylori serta mempunyai faktor risiko kanser gastrik lain. Faktor yang disenaraikan termasuk lelaki, merokok, anemia pernisiosa, saudara terdekat yang menghidap kanser gastrik, gastritis atropik teruk, metaplasia usus dan adenoma gastrik. Gastritis atropik melibatkan kehilangan kelenjar perut yang normal; metaplasia usus ialah perubahan apabila sel lapisan perut menyerupai sel usus.

Garis panduan itu mengesyorkan ujian H. pylori digabungkan dengan pepsinogen I dan nisbah pepsinogen I/II sebagai petunjuk saringan. Pepsinogen ialah prekursor enzim pencernaan, dan parasnya dalam darah boleh memberikan maklumat tentang perubahan pada lapisan perut. Garis panduan itu juga mencadangkan penggunaan model ramalan yang dibangunkan oleh Li dan rakan-rakan untuk mengarahkan saringan endoskopi mengikut tahap risiko, namun tahap kepastian bukti bagi saranan tersebut dinilai sangat rendah.

Ambang umur berbeza antara program dan dokumen. Program China yang lebih awal secara umumnya menyasarkan mereka berusia 40–69 tahun; ulasan kemudian menghuraikan panduan Pusat Kanser Nasional yang menggunakan lingkungan umur 45–75 tahun. Panduan Jepun 2018 mengesyorkan saringan bermula pada usia 50 tahun, lazimnya setiap dua hingga tiga tahun. Panduan Korea mengesyorkan saringan setiap dua tahun bagi orang dewasa tanpa gejala yang berusia 40–74 tahun. Oleh itu, umur permulaan saringan di Korea lebih muda daripada perbandingan ringkas yang mengelompokkan Jepun dan Korea sebagai negara yang menyaring mereka berusia lebih 50 tahun.

Bagi mereka yang menolak atau tidak dapat menahan gastroskopi konvensional, atau berdepan risiko komplikasi lebih tinggi, garis panduan China mengesyorkan pertimbangan gastroskopi kapsul terkawal magnet selepas kontraindikasi diketepikan. Kapsul itu tidak boleh mengambil sampel tisu atau melakukan rawatan, dan ulasan 2021 menyatakan kosnya lebih tinggi. Ia merupakan pilihan alternatif untuk pesakit terpilih, bukannya pengganti penuh bagi pemeriksaan konvensional.

Ujian darah menjanjikan, namun pengesahan tetap penting

Satu pasukan Universiti Perubatan Guangzhou melaporkan bahawa mereka telah membangunkan sistem saringan kanser gastrik bernama Zhiqi Weilai yang menggunakan sampel darah untuk menilai risiko. Pasukan 15 anggota itu diketuai Wan Daqing, yang disifatkan sebagai pelajar perubatan klinikal tahun kedua, dengan bimbingan pakar klinikal termasuk Liang Min, doktor bersekutu utama onkologi di Hospital Gabungan Kelima universiti itu.

Sistem itu menggabungkan ujian nanoprob PNA-SERS untuk mengesan isyarat metilasi dalam beberapa gen, semakan silang RCA-HRM yang bebas, petunjuk berkaitan kematian sel yang disebabkan tembaga, serta model kecerdasan buatan. Metilasi ialah penandaan kimia pada DNA yang boleh berubah apabila berlaku kanser; sistem yang dicadangkan itu bertujuan menggabungkan beberapa isyarat untuk mengenal pasti individu yang memerlukan endoskopi.

Pasukan itu berkata sistem berkenaan telah disahkan di beberapa pusat dan mengenal pasti beberapa kes kanser gastrik awal tanpa gejala semasa penggunaan percubaan di sebuah hospital di Loudi, Hunan. Kes tersebut kemudiannya disahkan melalui gastroskopi. Namun, laporan itu tidak memberikan saiz sampel, sensitiviti, kekhususan, harga atau hasil prestasi yang boleh dinilai secara bebas. Dakwaan bahawa sistem itu lebih baik daripada ujian komersial tidak dapat dinilai berdasarkan keterangan tersebut sahaja.

Pasukan itu telah menubuhkan sebuah syarikat untuk membangunkan teknologi tersebut dan merancang untuk memohon pendaftaran peranti perubatan Kelas III. Ini ialah permohonan kawal selia yang dirancang, bukannya bukti kelulusan. Tiada tarikh akhir permohonan dinyatakan.

Ulasan akademik menjelaskan sebab langkah berhati-hati diperlukan. Analisis gabungan 42 kajian mendapati sensitiviti pepsinogen sebanyak 77% dan kekhususan 73% untuk mengenal pasti atrofi gastrik pada ambang tertentu, bukannya untuk mendiagnosis kanser gastrik itu sendiri. Penanda darah yang lebih baharu juga memerlukan pengesahan prospektif, penilaian kemampuan dari segi kos dan ujian terhadap populasi yang akan menggunakannya. Ujian risiko mesti mengarahkan pesakit dengan tepat kepada pemeriksaan pengesahan, bukannya memberi jaminan yang salah.

Mencegah kerosakan berkaitan jangkitan melengkapi saringan

H. pylori ialah bakteria yang boleh kekal dalam perut, menyebabkan keradangan kronik dan meningkatkan risiko kanser gastrik. Pakar gastroenterologi Barry Marshall, yang berkongsi Hadiah Nobel dalam Fisiologi atau Perubatan 2005 bersama Robin Warren atas penemuan organisma itu dan peranannya dalam gastritis serta penyakit ulser peptik, menggesa ujian yang lebih meluas, rawatan sewajarnya dan pengesahan bahawa jangkitan telah dihapuskan.

Marshall menjelaskan mengapa kepentingannya melangkaui ulser:

"H. pylori jauh lebih daripada sekadar bakteria penyebab ulser. Jika jangkitan itu berterusan selama bertahun-tahun, ia boleh menyebabkan keradangan kronik dalam perut dan meningkatkan risiko kanser gastrik," kata Dr. Marshall.

Ulasan saringan 2021 memetik bukti intervensi, termasuk Kajian Intervensi Shandong, yang menyokong pengurangan insiden dan kematian akibat kanser gastrik selepas pembasmian jangkitan. Rawatan jangkitan dan saringan mempunyai tujuan berbeza: pembasmian menangani punca kerosakan perut, manakala saringan bertujuan mengesan perubahan prakanser atau kanser yang sedia ada. Pembasmian jangkitan yang berjaya tidak membuktikan seseorang itu bebas daripada risiko kanser yang masih ada.

Rawatan baharu bergantung pada ujian yang tepat dan lengkap

Kertas putih itu mendapati 64.7% pesakit sangat atau agak bersedia menerima rawatan kanser gastrik bersasar yang lebih baharu. Namun, tahap kesedaran tentang ujian CLDN18.2 ialah 63.5%, manakala kadar ujian sebenar ialah 36.9%, iaitu jurang sebanyak 26.6 mata peratusan. Peratusan agregat itu tidak menunjukkan dengan tepat bilangan pesakit yang mengetahui tentang penanda tersebut tetapi tidak menjalani ujian.

CLDN18.2 ialah protein yang ekspresinya dalam tisu tumor boleh membantu menentukan kesesuaian seseorang untuk rawatan bersasar tertentu. Penanda lain yang digunakan dalam penjagaan kanser gastrik termasuk HER2, PD-L1 dan MSI/MMR, yang menggambarkan ciri tumor berbeza yang relevan untuk pemilihan rawatan. Penanda saringan yang digunakan untuk menilai risiko kanser dan penanda tumor yang digunakan selepas diagnosis menjawab soalan klinikal yang berbeza.

Laporan penerbitan kertas putih itu menyatakan bahawa garis panduan kanser gastrik CSCO 2025 menaikkan ujian ekspresi CLDN18.2 kepada saranan Gred I. Satu konsensus pakar China mengenai ujian klinikalnya turut diterbitkan pada 2025, dengan tumpuan pada prosedur makmal, tafsiran dan pelaporan.

Shen mengenal pasti pengetahuan petugas klinikal yang tidak sekata sebagai halangan utama. Analisis pasukannya terhadap lebih 220,000 pesakit kanser gastrik di 53 hospital merentas 27 wilayah peringkat provinsi mendapati liputan ujian molekul piawai tidak mencukupi dan kurang daripada 2% menerima rawatan neoadjuvan, iaitu rawatan sebelum pembedahan. Tanpa maklumat tentang bilangan pesakit yang layak, peratusan rawatan itu tidak dapat menentukan besarnya sebarang kekurangan.

Bi Feng, pengarah onkologi abdomen di Hospital Huaxi Universiti Sichuan, menunjukkan halangan tambahan: salah faham tentang keperluan klinikal ujian, kewangan keluarga, sokongan saudara-mara, aturan insurans dan bantuan amal. Keterangan ini menunjukkan bahawa usaha meningkatkan kadar ujian memerlukan pendidikan petugas klinikal dan bantuan praktikal untuk mendapatkan akses, bukan kempen maklumat semata-mata.

Sokongan pemakanan dan psikologi sebahagian daripada rawatan

Kadar malnutrisi sekurang-kurangnya ringan sebanyak 82.4% dalam tinjauan itu merangkumi 57.5% pesakit yang mengalami malnutrisi sederhana atau teruk. Kanser gastrik boleh mengganggu pemakanan dan pencernaan secara langsung, manakala rawatan serta perubahan dalam kehidupan seharian boleh menambah tekanan. Shen turut menyebut keresahan dalam kalangan saudara-mara, menjadikan sokongan keluarga sebahagian daripada keperluan penjagaan.

Satu kajian rawak fasa III oleh pasukannya, yang diterbitkan dalam Journal of Clinical Oncology pada 2021, memberikan bukti di luar tinjauan tersebut. Kajian itu melibatkan 328 pesakit yang belum pernah dirawat bagi kanser esofagogastrik metastatik dan membandingkan sokongan pemakanan serta psikologi pelbagai disiplin yang diberikan awal bersama rawatan kanser standard dengan rawatan standard sahaja.

Median kelangsungan hidup keseluruhan ialah 14.8 bulan dengan sokongan awal dan 11.9 bulan dengan rawatan standard sahaja, iaitu perbezaan 2.9 bulan. Hasil ini terpakai kepada populasi kajian, yang merangkumi kanser esofagogastrik dan bukan kanser gastrik sahaja. Ini tidak bermakna setiap pesakit yang menerima sokongan akan hidup 2.9 bulan lebih lama, tetapi menunjukkan bahawa penjagaan sokongan boleh mempengaruhi lebih daripada sekadar keselesaan.

Keperluan maklumat juga berubah sepanjang penyakit. Ketika didiagnosis, pesakit yang ditinjau mahukan penjelasan tentang punca, tahap penyakit, hasil patologi dan kelayakan rawatan. Semasa rawatan, keutamaan beralih kepada penjagaan yang disesuaikan, penyakit berulang atau merebak, kesan sampingan dan pemakanan. Dengan 77.9% memperoleh pengetahuan tentang penyakit melalui perbualan bersemuka dengan doktor, temu janji klinikal kekal penting untuk memenuhi keperluan tersebut.

Pasukan Shen sedang meneroka model kecerdasan buatan khusus dalam onkologi gastrointestinal untuk membantu petugas klinikal membuat keputusan. Tiada bukti yang dikemukakan untuk membuktikan bahawa model itu meningkatkan hasil pesakit. Begitu juga, garis panduan kanser gastrik awal menyatakan hasrat untuk mengemas kini 40 saranannya pada 2025, tetapi kenyataan itu sahaja tidak mengesahkan bahawa kemas kini telah diterbitkan. Keutamaan segera lebih jelas: penilaian risiko yang lebih awal, ujian yang lengkap dan penjagaan berterusan yang mengambil kira pesakit serta tumornya.

Perkara Utama

• Tinjauan pesakit mendapati 69.0% didiagnosis selepas mendapatkan rawatan bagi gejala dan 55.2% menghidap penyakit tahap III atau IV.
• Program saringan China menyasarkan populasi terpilih; hasil pengesanan awal yang baik dalam program tersebut bukan purata nasional.
• Tahap kesedaran tentang CLDN18.2 melebihi kadar ujian sebenar sebanyak 26.6 mata peratusan; pengetahuan klinikal, kos dan sokongan keluarga mempengaruhi akses.
• Sistem saringan darah dari Guangzhou yang dilaporkan itu masih belum mempunyai butiran prestasi berangka yang diterbitkan untuk menilai dakwaannya.
• Malnutrisi menjejaskan 82.4% pesakit yang ditinjau; satu kajian rawak mendapati median kelangsungan hidup lebih panjang dengan sokongan pemakanan dan psikologi awal.
• Pembasmian H. pylori, saringan berasaskan risiko, ujian tumor yang sesuai dan sokongan berterusan menangani aspek penjagaan kanser gastrik yang berbeza.