Lapangan Terbang Bhairahawa Menghadapi Kemarau Penerbangan Antarabangsa Selepas Pelaburan NPR 36 Bilion

Lapangan terbang siap tanpa syarikat penerbangan antarabangsa tetap

Lapangan Terbang Antarabangsa Gautam Buddha di Bhairahawa merekodkan 69,377 pergerakan penumpang antarabangsa sejak dirasmikan pada 16 Mei 2022. Namun, laporan terkini menyatakan bahawa tiada penerbangan antarabangsa selama enam setengah bulan, meskipun kira-kira NPR 36 bilion telah dilaburkan dengan wang awam dan perbelanjaan untuk kakitangan, peralatan serta penyelenggaraan masih berterusan.

Perkhidmatan antarabangsa terakhir yang direkodkan ialah penerbangan Thai AirAsia ke Bangkok pada 25 Mac 2026. Penerbangan itu membawa 14 penumpang ke Bhairahawa dan membawa 106 penumpang pulang ke Bangkok. Pegawai maklumat lapangan terbang Pawan Agrahari Baniya berkata tiada syarikat penerbangan mengemukakan jadual baharu untuk penerbangan antarabangsa. Cadangan penerbangan sewa khas dari Delhi pada 12 Oktober masih belum mendapat kelulusan.

Perbezaan antara tiada aktiviti antarabangsa dengan penutupan penuh lapangan terbang adalah penting. Operasi domestik disebut dalam laporan lain, termasuk sebagai sumber pendapatan. Masalah segera ialah ketiadaan perkhidmatan antarabangsa tetap di lapangan terbang yang dibina untuk menghubungkan Lumbini dengan pelawat dari luar negara dan menyediakan alternatif kepada Lapangan Terbang Antarabangsa Tribhuvan di Kathmandu.

Perniagaan membangunkan hotel, restoran, perkhidmatan pengangkutan dan usaha niaga lain berdasarkan jangkaan tersebut. Kini kebimbangan mereka bukan sekadar ruang terminal yang kosong: pelaburan yang dibiayai melalui pinjaman bank tetap perlu dibayar balik, walaupun penumpang yang dijangkakan tidak tiba.

Bagaimana jangkaan awal bertukar menjadi gangguan berulang

Pembinaan bermula pada Januari 2015 sebagai projek kebanggaan negara. Lapangan terbang itu dibuka lebih tujuh tahun kemudian, tetapi beberapa tempoh aktiviti antarabangsa tidak berkembang menjadi jadual penerbangan yang boleh diharap. Peristiwa penting berikut menunjukkan skala cita-cita itu serta gangguan yang menyusul:

• Januari 2015: Pembinaan projek lapangan terbang antarabangsa bermula.
• 16 Mei 2022: Lapangan terbang itu dirasmikan untuk operasi komersial.
• November 2024: Kerja-kerja memperluas kapasiti di Lapangan Terbang Antarabangsa Tribhuvan membawa beberapa perkhidmatan antarabangsa ke Bhairahawa, dengan empat atau lima penerbangan tiba atau berlepas pada sesetengah hari.
• 25 Mac 2026: Thai AirAsia mengendalikan penerbangan antarabangsa terakhir yang direkodkan, membawa 14 penumpang tiba dan 106 penumpang berlepas.
• 12 Oktober: Penerbangan sewa khas dari Delhi dicadangkan, tetapi kelulusan masih belum diperoleh menurut laporan terkini.

Laporan terdahulu menyebut lima syarikat penerbangan beroperasi antara September dengan November: Jazeera Airways, Flydubai, Thai AirAsia, Qatar Airways dan Nepal Airlines. Laporan itu kemudian menyatakan bahawa kesemuanya menghentikan operasi bagi musim panas. Tarikh relatif yang digunakan tidak cukup tepat untuk menentukan kedudukan setiap perkembangan dalam kronologi 2026 yang lebih terkini.

Perbezaan ini mengelakkan beberapa gangguan berasingan daripada dianggap sebagai satu tempoh penutupan yang berterusan. Bhairahawa pernah menarik minat syarikat penerbangan pada masa berlainan, khususnya ketika Kathmandu menghadapi kekangan operasi. Namun, lapangan terbang itu belum memperoleh jadual penerbangan antarabangsa yang berkekalan dan tidak bergantung pada keadaan sementara tersebut.

Gambaran daripada angka penumpang

Angka terkumpul terkini merekodkan 1,222 penerbangan antarabangsa berjadual dan sewa khas, dengan 31,932 ketibaan dan 37,445 pelepasan. Jumlah pelepasan mengatasi ketibaan sebanyak 5,513 dan membentuk kira-kira 54 peratus daripada 69,377 pergerakan penumpang. Angka ini merujuk kepada perjalanan melalui lapangan terbang, bukan semestinya 69,377 individu berbeza.

Penerbangan terakhir Thai AirAsia menunjukkan ketidakseimbangan arah perjalanan yang jauh lebih besar: 106 penumpang berlepas berbanding 14 yang tiba. Satu penerbangan tidak cukup untuk menentukan keuntungan sesuatu laluan, dan kapasiti tempat duduk pesawat itu tidak dinyatakan. Namun, angka tersebut menunjukkan sebab sesuatu perkhidmatan antarabangsa tidak boleh dinilai hanya berdasarkan jumlah pelancong yang dibawanya masuk ke Nepal.

Satu lagi laporan merekodkan 4,279 pergerakan penumpang pada November, 3,878 pada Disember dan 1,365 pada Januari, diikuti 6,779 pada Februari dan 7,034 pada Mac. Angka Januari kira-kira 68 peratus lebih rendah berbanding November, manakala angka Mac lebih lima kali ganda daripada angka Januari. Kabus musim sejuk disebut sebagai punca kemerosotan pada Januari.

Peningkatan itu tidak menjamin jadual penerbangan selepasnya. Pengurus besar lapangan terbang Pratap Babu Tiwari berkata syarikat penerbangan tidak memohon slot di Bhairahawa apabila jadual musim panas bermula. Slot ialah waktu yang diperuntukkan untuk pesawat tiba atau berlepas. Tanpa permohonan dan perkhidmatan yang disahkan, peningkatan jumlah penumpang pada bulan-bulan sebelumnya tidak menghasilkan penerbangan yang berterusan.

Bil awam melebihi kos pembinaan

Laporan utama menganggarkan perbelanjaan awam sekitar NPR 36 bilion, termasuk NPR 22 bilion sebagai pampasan bagi tanah seluas 500 bigha yang diambil alih. Berdasarkan angka itu, pampasan tanah merangkumi kira-kira 61 peratus daripada jumlah keseluruhan. Baki NPR 14 bilion digunakan untuk landasan, menara kawalan, infrastruktur lain dan peralatan.

Laporan berbeza mengenai jumlah pelaburan. Satu lagi anggaran meletakkan perbelanjaan negara hampir NPR 35 bilion. Rajesh Kumar Agrawal, anggota pusat Persekutuan Dewan Perniagaan dan Industri Nepal, menyebut kira-kira NPR 40 bilion dan berkata peluasan infrastruktur yang berterusan menaikkan jumlah itu. Anggaran-anggara ini tidak boleh dianggap sebagai ukuran perbelanjaan yang sama.

Kerajaan juga masih membayar faedah bagi pinjaman konsesi daripada Bank Pembangunan Asia. Pinjaman konsesi menawarkan syarat yang lebih baik berbanding pinjaman komersial biasa, tetapi bayaran hutang tidak terhenti hanya kerana lapangan terbang itu tiada penerbangan antarabangsa. Kadar faedah, baki pinjaman atau bayaran hutang tahunan tidak dinyatakan.

Angka kos operasi juga berbeza antara laporan. Laporan terkini menyebut lebih 100 kakitangan tetap, sementara dan kontrak, dengan perbelanjaan operasi serta pentadbiran tahunan melebihi NPR 80 juta. Satu lagi laporan menyenaraikan 141 kakitangan Pihak Berkuasa Penerbangan Awam, 422 anggota keselamatan serta bantuan tambahan daripada Polis Nepal, di samping kos operasi tahunan NPR 350 juta dan pendapatan NPR 250 juta. Ini menghasilkan kerugian tahunan sebanyak NPR 100 juta menurut laporan itu. Perbezaan tarikh dan skop perakaunan mungkin menjelaskan sebahagian jurang tersebut, tetapi angka-angka itu belum diselaraskan.

Anggaran pelaburan swasta antara NPR 80 bilion dengan lebih NPR 100 bilion

Netra Prasad Acharya, presiden Dewan Perniagaan dan Industri Siddhartha, menganggarkan perniagaan tempatan melaburkan kira-kira NPR 80 bilion dalam usaha niaga yang berkaitan dengan lapangan terbang itu. Pelaburan tersebut merangkumi hotel dan restoran di Bhairahawa, Tilottama, Lumbini dan Butwal, serta hartanah yang dibeli berdasarkan jangkaan permintaan yang lebih tinggi.

Sagar Adhikari, usahawan pelancongan dan bekas presiden Persatuan Ejen Pelancongan dan Pengembaraan Nepal Cawangan Lumbini, menganggarkan pelaburan swasta lebih dua kali ganda daripada perbelanjaan negara. Beliau menjelaskan sebab perniagaan melaburkan wang mereka:

"Sektor swasta melabur dengan keyakinan bahawa lapangan terbang akan beroperasi dengan lancar, penerbangan antarabangsa tetap akan bermula dan jumlah ketibaan pelancong ke Lumbini akan melonjak. Namun, kegiatan penerbangan tetap yang berlarutan tanpa kepastian telah menafikan pulangan yang kami jangkakan," katanya.

Anggaran terdahulu oleh Bishnu Sharma, bekas presiden persatuan itu bagi Cawangan Wilayah Lumbini, meletakkan pelaburan swasta melebihi NPR 100 bilion. Ini ialah anggaran wakil perniagaan, bukannya satu jumlah yang diaudit. Skop dan tarikhnya berbeza, maka angka-angka itu tidak boleh digabungkan menjadi ukuran kerugian yang tepat.

Pelaburan yang berisiko juga tidak sama dengan wang yang sudah hilang. Tiada angka terkumpul yang menunjukkan kadar penginapan hotel, pinjaman tertunggak, penutupan perniagaan atau nilai aset yang diturunkan nilainya. Namun, perniagaan yang dibiayai melalui pinjaman bank perlu terus membayar hutang ketika pasaran yang dijangkakan masih tidak menentu. Thakur Kumar Shrestha, presiden persekutuan itu di Wilayah Lumbini, berkata para pelabur bergantung pada jaminan kerajaan dan menggesa lapangan terbang itu mula beroperasi.

Mengapa tambang lebih murah tidak mencukupi

Kerajaan menawarkan konsesi bagi caj parkir dan bahan api penerbangan untuk menarik syarikat penerbangan. Tiwari berkata pengurangan harga bahan api dan caj perkhidmatan penumpang berkuat kuasa pada April dalam tempoh yang dirujuk laporannya. Insentif terdahulu termasuk pengecualian penuh beberapa fi lapangan terbang pada tahun pertama dan pengurangan 50 peratus caj pengendalian darat.

Pengendalian darat merangkumi perkhidmatan yang diperlukan semasa pesawat berada di darat, seperti pengendalian bagasi dan persiapan untuk berlepas. Mengurangkan caj ini boleh menurunkan kos syarikat penerbangan. Namun, ia tidak menghapuskan kesukaran berasingan yang dihadapi penumpang, iaitu perlu ke Kathmandu untuk melengkapkan dokumen sebelum meninggalkan Nepal.

Kishor Joshi, naib presiden kanan Persatuan Hotel Siddhartha Nepal, menyenaraikan ketiadaan perkhidmatan visa, surat tiada halangan, pemeriksaan perubatan, insurans dan agensi pengambilan pekerja. Pegawai lapangan terbang dan wakil perniagaan lain menyebut masalah yang sama. Bagi pekerja migran, kelulusan buruh dan pemeriksaan perubatan wajib ialah sebahagian daripada proses berlepas, bukannya perkhidmatan pilihan.

Laporan terkini menyatakan keputusan yang dibuat dua tahun sebelumnya untuk menubuhkan pejabat buruh, menyediakan pemeriksaan kesihatan, membuka pejabat visa dan menawarkan perkhidmatan pasport kecemasan belum dilaksanakan sepanjang tempoh tiga kerajaan berturut-turut. Laporan Tiwari menyatakan keputusan Kabinet untuk memindahkan perkhidmatan ke luar pusat dibuat pada Julai tahun sebelumnya. Tarikhnya dinyatakan secara berbeza, tetapi kedua-duanya menggambarkan perkhidmatan yang dijanjikan namun belum dibuka.

Akibatnya jelas: pengembara yang perlu ke Kathmandu terlebih dahulu mungkin memilih untuk berlepas dari Kathmandu dan bukannya membuat perjalanan tambahan ke Bhairahawa. Diskaun lapangan terbang sahaja tidak dapat mengatasi kesulitan itu.

Cuaca dan laluan akses menambah halangan berasingan

Satu gangguan terdahulu dikaitkan dengan kabus musim sejuk yang tebal dan jarak penglihatan yang rendah. Jazeera Airways berpatah balik ke Kathmandu selepas penerbangannya dilencongkan, manakala tarikh penerbangan pulang yang diumumkan berubah daripada 15 Januari kepada minggu pertama Februari. Laporan itu menyatakan penerbangan antarabangsa terhenti selama sebulan, iaitu kejadian berbeza daripada ketiadaan penerbangan selama enam setengah bulan yang berlaku kemudian.

Govinda Dahal, yang ketika itu merupakan pengurus besar lapangan terbang, berkata cuaca hanya satu daripada beberapa faktor. Lapangan terbang itu mempunyai Sistem Pendaratan Instrumen, atau ILS, tetapi penggunaannya dikatakan memerlukan kebenaran India kerana lokasinya yang berdekatan dengan sempadan. ILS menyediakan panduan radio untuk pesawat yang menghampiri landasan, sekali gus membantu juruterbang mendarat ketika jarak penglihatan berkurangan.

Bekas ketua pengarah Pihak Berkuasa Penerbangan Awam Rajkumar Chhetri turut menyebut ketiadaan laluan masuk yang sesuai dari India. Katanya, pesawat yang menghampiri melalui Simara memerlukan tambahan sembilan hingga 10 minit, sekali gus meningkatkan kos operasi. Kenyataan terdahulu ini mengenal pasti kekangan operasi; namun, kenyataan tersebut tidak membuktikan sama ada aturan diplomatik atau teknikal selepas itu telah menyelesaikannya.

Permintaan komersial kekal sebagai kebimbangan berasingan. Biz Airways menarik balik cadangan perkhidmatan tiga penerbangan seminggu antara Bhairahawa dengan Abu Dhabi, dengan alasan perniagaan yang tidak mencukupi. Jazeera Airways dan Himalaya Airlines juga memindahkan semula operasi ke Kathmandu pada tempoh terdahulu. Chhetri menegaskan bahawa jumlah trafik penting untuk mengekalkan syarikat penerbangan:

"Sebuah lapangan terbang antarabangsa tidak boleh mencapai kejayaan komersial hanya dengan tiga atau empat penerbangan seminggu. Jika tiada perniagaan, syarikat penerbangan tidak akan kembali," kata Chhetri.

Penerbangan lencongan sementara membantu perniagaan, tetapi tidak menjamin pasaran berkekalan

Aktiviti yang dikaitkan dengan peluasan kapasiti Tribhuvan pada November 2024 memberi gambaran kepada perniagaan tempatan tentang permintaan yang mereka jangkakan. Hotel kecil, teksi dan beca bermotor mendapat manfaat apabila beberapa pesawat antarabangsa tiba atau berlepas dalam sehari. Apabila perkhidmatan itu dihentikan, kegiatan perniagaan yang menyertainya kembali merosot.

Tiwari mencadangkan supaya Bhairahawa digunakan sebagai alternatif apabila Kathmandu sesak. Langkah itu boleh membawa trafik dan mengurangkan tekanan di Tribhuvan, tetapi penerbangan lencongan sekali-sekala berbeza daripada perkhidmatan tetap yang boleh dijadikan asas perancangan pengembara dan perniagaan. Hotel tidak boleh merancang tempahan dengan yakin berdasarkan pesawat yang mungkin dilencongkan atau mungkin tidak.

Peranan Lumbini sebagai tempat kelahiran Buddha kekal penting dalam hujah bagi membangunkan sektor pelancongan. Chandra Prakash Shrestha, presiden Persatuan Hotel Siddhartha dalam laporan terdahulu, menggesa pembangunan pelancongan yang diselaraskan dan hubungan dengan destinasi Buddha, termasuk Sri Lanka, Thailand, Myanmar, Mongolia, Vietnam dan China. Semua itu ialah pasaran yang dicadangkan, bukannya laluan yang telah disahkan.

Satu lagi laporan menyatakan Flydubai memulakan penerbangan harian dari Dubai ke Pokhara dengan pesawat Boeing 737 MAX 8 pada 23 September, tetapi tahunnya tidak dinyatakan. Perkembangan itu menghidupkan semula harapan usahawan Bhairahawa. Namun, ia tidak membuktikan bahawa permintaan atau keadaan operasi di kedua-dua lapangan terbang adalah setara, dan tiada perkhidmatan sepadan diumumkan untuk Bhairahawa.

Tekanan perniagaan berterusan tanpa pengesahan penerbangan disambung semula

Kumpulan perniagaan tempatan menggunakan memorandum, mesyuarat, bantahan dan rayuan kepada Parlimen untuk menuntut penerbangan tetap. Usahawan Siddharthanagar mengadakan duduk bantah selama 15 hari sebelum membawa tuntutan mereka kepada pegawai persekutuan di Kathmandu. Beberapa penunjuk perasaan mengancam untuk menutup pejabat kastam dan menghentikan perkhidmatan tiket, tetapi laporan-laporan itu tidak mengesahkan bahawa ancaman tersebut dilaksanakan.

Rombongan mengemukakan masalah lapangan terbang itu kepada bekas perdana menteri KP Sharma Oli, Pushpa Kamal Dahal dan Sher Bahadur Deuba. Laporan terkini menyatakan bahawa kerajaan pimpinan Perdana Menteri Balendra Shah telah menghidupkan semula harapan penduduk tempatan, dengan wakil mereka sekali lagi bertemu perdana menteri dan menteri pelancongan. Tiada perjanjian dengan syarikat penerbangan atau tarikh akhir pelaksanaan yang disahkan.

Acharya, presiden dewan itu, menggesa kerajaan mendapatkan sekurang-kurangnya satu syarikat penerbangan tetap. Tuntutan ini lebih khusus dan mudah diukur berbanding sekadar mengisytiharkan lapangan terbang itu beroperasi: pembinaan sudah selesai, tetapi hubungan antarabangsa yang boleh diharap masih tiada.

Peristiwa seterusnya yang belum diputuskan ialah penerbangan sewa khas dari Delhi yang dicadangkan pada 12 Oktober. Kelulusan masih belum diperoleh, dan walaupun penerbangan sewa khas itu diluluskan, ia tidak akan mewujudkan laluan tetap. Tiada tarikh diberikan untuk pembukaan perkhidmatan penumpang yang masih tiada, penyambungan semula jadual antarabangsa atau keputusan mengenai isu operasi yang dihuraikan dalam laporan terdahulu.

Oleh itu, masalah utamanya ialah jurang antara kesediaan dengan penggunaan. Nepal telah membiayai sebuah lapangan terbang antarabangsa, perniagaan telah melabur di sekitarnya dan kakitangan terus menyelenggara kemudahannya. Untuk mendapatkan penerbangan tetap, lapangan terbang itu memerlukan penumpang yang boleh berlepas dari Bhairahawa dengan mudah, keadaan operasi yang praktikal dan syarikat penerbangan yang sanggup mengekalkan perkhidmatan di luar tempoh penerbangan lencongan sementara.

Perkara Utama

• Laporan terkini menyatakan tiada penerbangan antarabangsa selama enam setengah bulan selepas perkhidmatan Thai AirAsia pada 25 Mac 2026.
• Trafik antarabangsa terkumpul berjumlah 69,377 pergerakan penumpang menerusi 1,222 penerbangan berjadual dan sewa khas.
• Anggaran utama kos pembinaan ialah NPR 36 bilion, termasuk NPR 22 bilion pampasan tanah; anggaran lain berbeza.
• Wakil perniagaan menganggarkan pelaburan swasta sekitar NPR 80 bilion atau lebih, tetapi tiada angka kerugian terkumpul yang disahkan.
• Ketiadaan perkhidmatan perjalanan dan migrasi, gangguan cuaca terdahulu serta kebimbangan tentang laluan akses menyukarkan operasi tetap.
• Tiada tarikh penyambungan semula penerbangan antarabangsa yang disahkan. Cadangan penerbangan sewa khas dari Delhi pada 12 Oktober masih menunggu kelulusan.