Korea Selatan Bentangkan Pelan Peralihan Hijau Bernilai AS$747 Bilion Hingga 2035

Sedekad pembiayaan untuk merombak sektor perkilangan Korea

Korea Selatan mengumumkan strategi peralihan hijau bernilai kira-kira 1,000 trilion won (AS$747 bilion) bagi tempoh 2026 hingga 2035, menggabungkan perbelanjaan fiskal sebanyak 200 trilion won dengan pembiayaan iklim lebih 790 trilion won. Dilancarkan pada 7 Oktober 2026 di Dewan Perniagaan dan Industri Korea di Seoul, strategi Transformasi Hijau Korea yang dikenali sebagai K-GX menghubungkan pelaburan industri dengan tenaga boleh baharu, elektrifikasi pengangkutan dan perubahan kepada sistem pemanasan kediaman.

Sasaran utamanya besar: kapasiti penjanaan tenaga boleh baharu sebanyak 100 gigawatt menjelang 2030, kenderaan elektrik dan hidrogen merangkumi lebih 70% jualan kenderaan baharu menjelang 2035, serta demonstrasi pembuatan keluli menggunakan hidrogen yang mampu menghasilkan 300,000 tan setahun menjelang 2030. Syarikat turut merancang projek utama bernilai kira-kira 220 trilion won yang dilaksanakan di pelbagai wilayah.

Hidrogen ialah satu daripada 10 industri yang dipilih untuk menerima sokongan, bersama kenderaan elektrik, bateri, tenaga solar, angin, reaktor modular kecil, peralatan kuasa, semikonduktor kuasa, pam haba serta penangkapan, penggunaan dan penyimpanan karbon. Strategi ini bertujuan menjadikan Korea salah satu daripada tiga kuasa utama dunia dalam pembuatan hijau, dan bukannya menganggap pengurangan pelepasan sebagai program alam sekitar yang berasingan.

Presiden Lee Jae Myung menyifatkan peralihan itu sebagai strategi ekonomi dan perlindungan awam semasa taklimat berkenaan.

"Peralihan hijau ialah strategi masa depan yang pasti, yang akan menjamin daya saing antarabangsa sambil melindungi nyawa dan mata pencarian rakyat daripada krisis iklim," kata Presiden Lee Jae Myung.

Skala pembiayaan dinyatakan dengan lebih jelas berbanding beberapa jadual pelaksanaan. Pelan hala tuju industri yang dijangka diumumkan pada Disember perlu menjelaskan bagaimana teknologi baharu menggantikan peralatan sedia ada, bila infrastruktur sokongan akan disediakan dan perkara yang perlu dilaksanakan syarikat sebagai balasan kepada sokongan awam.

Perincian sebenar pakej 1,000 trilion won

Pakej itu bukan sekadar janji untuk membelanjakan 1,000 trilion won daripada belanjawan negara. Perbelanjaan fiskal berjumlah 200 trilion won, atau kira-kira 20% daripada jumlah keseluruhan yang diumumkan. Pembiayaan iklim merangkumi kira-kira 79%, manakala sumber tambahan dijangka membawa nilai pakej kepada kira-kira 1,000 trilion won. Dua komponen yang dinyatakan berjumlah 990 trilion won sebelum sumber tambahan itu diambil kira.

Pembiayaan iklim merangkumi pinjaman dan jaminan yang disediakan melalui lima institusi kewangan dasar: Bank Pembangunan Korea, Bank Perindustrian Korea, Bank Import Eksport Korea, Tabung Jaminan Kredit Korea dan Perbadanan Kewangan Teknologi Korea. Pembiayaan sedemikian menyokong pelaburan, tetapi berbeza daripada geran atau pembayaran terus daripada belanjawan.

Lebih separuh daripada pembiayaan iklim disasarkan ke wilayah di luar kawasan metropolitan Seoul, manakala sekurang-kurangnya 70% disalurkan kepada perusahaan kecil dan sederhana serta syarikat bersaiz sederhana. Kategori ini bertindih. Pengilang di wilayah boleh layak di bawah kedua-duanya, maka peratusan itu tidak wajar dijumlahkan.

Kerajaan merancang untuk memperluas Tabung Tindak Balas Iklim, menetapkan perincian pengaturan bon kerajaan hijau menjelang separuh pertama 2027 dan menerbitkan bon sedemikian buat kali pertama pada 2028. Bon hijau mengumpulkan dana untuk projek alam sekitar yang ditetapkan; kredibilitinya bergantung pada pengenalpastian perbelanjaan yang layak dan pendokumentasian hasil.

Laporan berbeza tentang nilai setara dalam dolar. Kebanyakannya menganggarkan 1,000 trilion won bersamaan kira-kira AS$747 bilion, manakala satu laporan menyebut AS$700 bilion. Nilai dalam won adalah konsisten. Laporan turut menyatakan portfolio projek korporat bernilai 220 trilion won tanpa menjelaskan sama ada semua komitmen itu termasuk dalam, disokong oleh atau tambahan kepada pakej pembiayaan utama. Oleh itu, menjumlahkan kedua-dua angka utama boleh menyebabkan pengiraan berganda.

Tenaga boleh baharu perlu berkembang jauh lebih pantas

Strategi itu akan meningkatkan kapasiti tenaga boleh baharu daripada 37 GW pada 2025 kepada 100 GW pada 2030. Campuran yang dirancang ialah 87 GW tenaga solar, 9 GW tenaga angin dan 4 GW daripada teknologi tenaga boleh baharu yang lain. Oleh itu, tenaga solar akan merangkumi 87% daripada kapasiti sasaran.

Ini memerlukan tambahan 63 GW dalam tempoh lima tahun, dengan purata 12.6 GW setahun. Penambahan tahunan terkini adalah sekitar 3 hingga 4 GW. Berdasarkan angka itu, kadar pembinaan purata yang diperlukan kira-kira tiga hingga empat kali ganda kadar terkini. Ini ialah perbandingan kapasiti penjanaan terpasang, bukan jumlah elektrik yang benar-benar dihasilkan.

Kerajaan berhasrat mengenal pasti tapak di bumbung kilang dan tanah pertanian, mengurangkan kos penjanaan serta menggantikan kabel penghantaran sedia ada dengan peralatan yang mampu membawa lebih banyak elektrik menjelang 2030. Sistem penghantaran dan pengagihan arus terus akan membantu menghubungkan kelompok penjanaan tenaga boleh baharu dengan pengguna. Penetapan harga elektrik industri mengikut wilayah turut dipertimbangkan dengan mengambil kira kos penghantaran dan pembangunan wilayah.

Unjuran berasingan yang diumumkan pada Ogos menjangkakan kapasiti tenaga boleh baharu komersial sebanyak 220 GW menjelang 2040, termasuk 155 GW tenaga solar dan 61 GW tenaga angin. Jangka masa lebih panjang itu menjadikan sasaran 2030 sebagai langkah perantaraan, bukannya titik akhir.

Kapasiti lebih besar tidak secara automatik bermakna elektrik lebih bersih

Kerajaan juga menyasarkan tenaga boleh baharu membekalkan lebih 30% daripada penjanaan elektrik menjelang 2035. Kapasiti yang diukur dalam gigawatt menggambarkan jumlah yang mampu dihasilkan oleh peralatan pada satu-satu masa. Penjanaan yang diukur dalam terawatt jam pula menggambarkan jumlah elektrik yang dihasilkan sepanjang tempoh tertentu. Pengeluaran tenaga solar dan angin berubah-ubah, maka bahagiannya dalam kapasiti terpasang tidak sama dengan bahagiannya dalam bekalan elektrik tahunan.

Permintaan elektrik meningkat apabila proses industri, kenderaan dan pemanasan beralih daripada penggunaan terus bahan api fosil. Unjuran yang dilaporkan meletakkan penggunaan pada 566.1 TWh pada 2025, 735.1 TWh pada 2038 dan 847.3 TWh sebagai angka sementara bagi 2040. Angka terakhir hampir 50% lebih tinggi berbanding paras 2025.

Oleh itu, pengembangan grid, penyimpanan dan operasi fleksibel sama pentingnya dengan peralatan penjanaan baharu. Operasi pada musim panas baru-baru ini menunjukkan cabarannya: penjanaan arang batu meningkat sementara penjanaan gas menurun, dengan pelarasan lebih kerap dilakukan di loji kuasa pada hari-hari yang mencatatkan pengeluaran solar lebih rendah. Pembinaan kemudahan tenaga boleh baharu sahaja tidak menjamin penjanaan bahan api fosil akan segera berkurangan.

Institut Kewangan Korea mengesyorkan pembaharuan penetapan harga elektrik, kontrak seragam dan isyarat dasar yang konsisten untuk menarik modal swasta. Perjanjian pembelian tenaga jangka panjang boleh memberikan hasil yang lebih terjangka kepada pengeluar. Kontrak perbezaan boleh menjelaskan jurang antara harga yang dipersetujui dengan harga pasaran. Kedua-duanya boleh memudahkan pembiayaan pelaburan infrastruktur berskala besar jika syaratnya boleh dipercayai dan stabil.

Pembuatan keluli menggunakan hidrogen mempunyai beberapa pencapaian berbeza

Keluli menjadi sasaran utama kerana pelepasannya tinggi. Angka sementara meletakkan pelepasan gas rumah hijau tahunan sektor itu pada 94.9 juta tan, berbanding pelepasan negara sebanyak 685.7 juta tan, iaitu kira-kira 13.8%.

Kaedah penurunan menggunakan hidrogen menggantikan arang batu untuk menyingkirkan oksigen daripada bijih besi. Manfaatnya terhadap iklim bergantung pada pelepasan yang dikaitkan dengan penghasilan hidrogen dan pembekalan elektrik yang digunakan sepanjang proses. Oleh itu, penggantian agen penurunan hanyalah sebahagian daripada perubahan industri.

POSCO Holdings merancang kelompok pembuatan keluli menggunakan hidrogen yang berpusat di Pohang. Rangkaian utama merangkumi demonstrasi pada kadar 300,000 tan setahun menjelang 2030, peningkatan ke arah 2.5 juta tan sepanjang 2031 hingga 2036, peralihan berperingkat mulai 2037 dan penukaran sepenuhnya menjelang 2050. Satu laporan projek korporat menetapkan pencapaian kapasiti 2.5 juta tan itu khusus pada 2035.

Laporan berbeza tentang maksud sasaran 2030. Ada yang menyifatkannya sebagai hasrat untuk pengeluaran keluli komersial menggunakan hidrogen yang pertama di dunia atau pengeluaran besar-besaran pada tarikh tersebut. Laporan lain menyatakan 2030 sebagai pencapaian demonstrasi dan meletakkan pengkomersialan mulai 2037. Tahap-tahap ini berbeza dengan ketara, dan perbezaannya belum diselesaikan melalui satu jadual yang konsisten.

Kerajaan juga merancang sokongan untuk pemasangan elektrolisis yang dikaitkan dengan elektrik boleh baharu, berkapasiti sekurang-kurangnya 50 megawatt, serta demonstrasi hidrogen berkapasiti 10 MW yang menggunakan elektrik nuklear. Elektrolisis memisahkan air kepada hidrogen dan oksigen dengan menggunakan elektrik. Hidrogen yang dihasilkan menggunakan tenaga nuklear kadangkala dipanggil hidrogen merah jambu.

Bekalan hidrogen dan penutupan kilang memerlukan jadual lebih jelas

Badan bukan untung iklim Climate Solutions berpendapat sasaran teknologi belum menetapkan laluan konkrit untuk menggantikan peralatan industri sedia ada. Bagi sektor keluli, badan itu menyeru jadual khusus bagi setiap kemudahan yang menghubungkan loji hidrogen dengan penutupan relau bagas.

Kumpulan itu merujuk pelan industri November 2025 yang mencadangkan penggantian 11 relau bagas sedia ada dengan 15 kemudahan penurunan menggunakan hidrogen menjelang 2050. Menurutnya, K-GX tidak memperincikan jumlah hidrogen, tarikh penghantaran dan sasaran perantaraan yang diperlukan pengeluar keluli, atau menjelaskan hasil peralihan dan pelepasan yang menjadi syarat untuk menerima sokongan kerajaan.

Satu laporan mengenai projek utama menetapkan sasaran kapasiti hidrogen bersih meningkat daripada kira-kira 1 juta kepada 150 juta tan setahun menjelang 2035. Angka yang luar biasa besar itu tidak disokong oleh laporan lain dan tidak wajar dianggap sebagai sasaran negara yang muktamad tanpa pengesahan unit dan skopnya. Ketidakpastian ini penting khususnya kerana bekalan hidrogen merupakan prasyarat bagi jadual sektor keluli.

Sasaran berkaitan termasuk pengeluaran 3.6 juta tan keluli relau elektrik rendah karbon menjelang 2035 dan pengenalan pensijilan keluli rendah karbon pada 2027. Climate Solutions berkata kriteria dan prosedur pensijilan yang diperuntukkan di bawah undang-undang K Steel yang dilaksanakan pada 2026 masih belum diterbitkan.

Perincian ini menentukan sama ada sokongan akan mewujudkan pengeluaran tambahan atau benar-benar menggantikan pengeluaran yang lebih mencemarkan. Peralatan baharu, hidrogen bersih pada harga berpatutan, elektrik yang boleh dipercayai dan penamatan operasi kemudahan lama perlu bergerak seiring agar strategi itu mencapai pengurangan pelepasan yang disasarkan.

Kilang lain berdepan peralihan yang berlanjutan melepasi 2035

Strategi itu mengenal pasti lima kelompok industri utama untuk perubahan proses: keluli, petrokimia, simen, semikonduktor dan paparan, serta penapisan. Dalam huraian lebih terperinci tentang lima sektor itu, paparan dikelompokkan bersama semikonduktor.

Pengeluar petrokimia akan membangunkan peretakan nafta elektrik, menggantikan haba daripada bahan api fosil yang digunakan untuk memecahkan bahan suapan menjadi bahan asas kimia. Teknologi teras disasarkan siap pada 2028, demonstrasi berskala besar pada 2029 hingga 2037 dan pengkomersialan mulai 2040. Climate Solutions berkata saiz demonstrasi dan kemudahan yang terlibat tidak dinyatakan, serta menekankan jarak kira-kira tiga tahun antara tamatnya demonstrasi dengan pengkomersialan.

Bahagian bahan suapan petrokimia berasaskan biologi dan bahan kitar semula disasarkan meningkat daripada 0.5% kepada 10% menjelang 2035, iaitu peningkatan dua puluh kali ganda. Rancangan sektor penapisan termasuk sasaran campuran bahan api penerbangan mampan sebanyak 7% hingga 10% menjelang 2035.

Pengeluar simen akan meningkatkan bahagian simen campuran berpelepasan lebih rendah daripada 16% kepada 40% menjelang 2035. Kaedah ini menggunakan lebih banyak bahan tambahan dan kurang klinker, iaitu bahan utama simen yang pengeluarannya membebaskan sejumlah besar karbon dioksida. Syarikat semikonduktor dan paparan akan membangunkan alternatif kepada gas proses yang memberi kesan pemanasan tinggi, dengan pengkomersialan disasarkan pada 2040 dan sasaran pengurangan pelepasan tahunan sebanyak 50,000 tan.

Subsidi kenderaan menghubungkan kereta lebih bersih dengan keluli lebih bersih

Kenderaan elektrik dan hidrogen disasarkan melebihi 50% daripada kenderaan baharu menjelang 2030 dan 70% menjelang 2035. Kebanyakan laporan merujuk jualan kenderaan baharu, manakala satu lagi menggunakan kenderaan yang baru didaftarkan. Kedua-dua ukuran itu tidak bermakna 70% daripada semua kenderaan yang sudah berada di jalan raya Korea.

Kerajaan sedang mempertimbangkan sokongan tambahan untuk kenderaan elektrik yang menggunakan keluli rendah karbon, sekali gus menghubungkan permintaan terhadap bahan industri lebih bersih dengan dasar pengangkutan. Subsidi kenderaan elektrik juga boleh berbeza mengikut penjanaan tenaga boleh baharu di setiap wilayah. Cadangan lain termasuk subsidi bahan api elektrik, pajakan bateri dan bantuan lebih besar kepada pemandu yang menggantikan kenderaan berenjin pembakaran.

Elaun susut nilai kenderaan elektrik dan hidrogen korporat boleh dinaikkan daripada 8 juta won kepada 10 juta won setahun. Di bawah langkah yang dicadangkan, semua teksi korporat baharu akan menggunakan tenaga elektrik mulai 2035. Korea juga menyasarkan peningkatan kedudukannya dalam pasaran kenderaan elektrik global daripada tempat kelapan, dengan bahagian yang dilaporkan sebanyak 3.8%, kepada tempat ketiga menjelang 2035, walaupun tiada sasaran angka bahagian pasaran dinyatakan bagi kedudukan itu.

Elektrifikasi akan diperluas kepada bas, kereta api, motosikal, jentera pembinaan, pelabuhan dan kapal. Dengan kerjasama pengendali platform penghantaran Woowa Brothers dan syarikat lain, kerajaan menyasarkan model elektrik merangkumi 60% daripada semua kenderaan dua roda menjelang 2035. Jeju mempunyai sasaran berasingan supaya semua kenderaan baharu di pulau itu menggunakan tenaga elektrik menjelang tahun tersebut.

Rancangan sektor perkapalan merangkumi dana infrastruktur bahan api bersih bernilai 1 trilion won dan hab bekalan bahan api di Pelabuhan Ulsan. Climate Solutions berkata rancangan itu memerlukan pencapaian pembiayaan yang lebih jelas, sokongan kos operasi bagi bahan api alternatif dan jadual peralihan untuk kapal kontena dan pukal, bukannya tertumpu terutamanya pada pembiayaan kapal baharu.

Projek wilayah menyasarkan bateri, tenaga solar dan peralatan nuklear

Projek utama korporat mengaitkan nama syarikat dan lokasi tertentu dengan strategi perindustrian. Hanwha Qcells merancang barisan pengeluaran sel solar tandem dengan kapasiti tahunan 1 GW di Jincheon dan Eumseong. Sel tandem menyusun bahan berbeza, termasuk perovskit dan silikon, untuk menangkap lebih banyak cahaya matahari berbanding sel konvensional satu lapisan.

Kerajaan menyasarkan pengkomersialan dan pengeluaran besar-besaran sel tandem pada 2028 serta bahagian pasaran global terbesar dalam teknologi itu menjelang 2035. Kedudukan permulaannya masih kecil: syarikat Korea dilaporkan menguasai 4% pasaran sel solar domestik dan 0.6% pasaran global.

Sasaran bateri merangkumi pengkomersialan teknologi semua pepejal pada 2027 dan bateri ion natrium pada 2030. LG Energy Solution merancang barisan perintis bateri natrium untuk penyimpanan di Ochang serta demonstrasi 10 MW di Jeju menjelang 2029. Bateri natrium disasarkan untuk bersaing dalam penyimpanan elektrik pegun, termasuk dengan produk litium besi fosfat.

Sejumlah lapan syarikat tenaga angin, termasuk Doosan Enerbility, Unison dan SK Oceanplant, merancang pelaburan swasta kira-kira 3 trilion won dalam rantaian bekalan domestik. Projek merangkumi turbin berkapasiti sekurang-kurangnya 20 MW, peluasan dermaga sokongan daripada empat kepada 13 tempat berlabuh dan peningkatan bilangan kapal pemasangan khusus daripada dua kepada enam.

Doosan Enerbility merancang pangkalan pembuatan reaktor modular kecil di Changwon yang mampu membekalkan lebih 20 unit setahun, dengan pembinaan dijadualkan sepanjang 2026 hingga 2030. Secara berasingan, Korea menyasarkan penggunaan reaktor modular kecil inovatif pertamanya pada 2035. Kapasiti pembuatan dan penggunaan reaktor ialah pencapaian yang berbeza.

LS Cable & System, Hyosung Heavy Industries, Taihan Cable & Solution dan HD Hyundai Electric akan bekerjasama menghasilkan peralatan grid utama dalam negara, termasuk kabel arus terus dasar laut. Pengkomersialan semikonduktor kuasa disasarkan pada 2029. Kredit cukai yang dicadangkan untuk komponen solar, angin dan bateri domestik, bersama status teknologi strategik bagi reaktor modular kecil, bertujuan menyokong rantaian bekalan ini.

Pemanasan, pekerjaan dan keputusan seterusnya

Bangunan merupakan satu lagi bahagian penting K-GX. Kerajaan menyasarkan penggunaan 3.5 juta pam haba menjelang 2035, dengan sasaran pengurangan pelepasan sebanyak 5.18 juta tan. Pam haba menggunakan elektrik untuk memindahkan haba dan bukannya menjana haba melalui pembakaran, serta boleh menyediakan pemanasan dan penyejukan.

Samsung Electronics merancang membangunkan pangkalan bekalan domestik menjelang 2027 dan memperluas penggunaan pada 2028 dan 2029. LG Electronics merancang meningkatkan pengeluaran di sekitar Changwon serta menghubungkan pam haba dengan tenaga solar, penyimpanan dan pengurusan tenaga rumah. Model Smart Cottage syarikat itu menggabungkan sistem berkenaan dalam rumah yang direka untuk mengurus pengeluaran dan penggunaan tenaganya sendiri.

Kerajaan bercadang mengalihkan sokongan pemanasan bahan api fosil kepada pam haba dan mewajibkan pengubahsuaian hijau bagi bangunan awam yang menggunakan banyak tenaga. Naju akan menjadi hab industri tenaga yang berpusat di sekitar Perbadanan Tenaga Elektrik Korea dan Institut Teknologi Tenaga Korea.

Langkah untuk pekerja termasuk cadangan Zon Peralihan Adil yang menyediakan latihan vokasional dan insentif, Pelan Hala Tuju Peralihan Loji Kuasa Arang Batu 2040, serta latihan kepada kira-kira 70,000 pakar industri hijau menjelang 2030. Nama pelan hala tuju arang batu itu tidak wajar dianggap sebagai jadual muktamad penutupan setiap loji.

Keputusan seterusnya merangkumi pelan hala tuju industri yang dijangka diumumkan pada Disember 2026, cadangan perubahan undang-undang cukai pada suku pertama 2027 serta pengaturan bon hijau menjelang separuh pertama 2027. Syarikat teknologi iklim yang berpotensi boleh menerima pakej sokongan bernilai sehingga 10 bilion won, dengan sasaran 30 syarikat berpotensi menjadi unicorn menjelang 2030 dan 10 syarikat unicorn menjelang 2035.

Majlis kerajaan dan perniagaan yang dipengerusikan timbalan perdana menteri bagi hal ehwal ekonomi akan memantau pelaksanaan. Ujian utamanya ialah sama ada semakan itu menghubungkan pembiayaan dengan pengurangan pelepasan yang boleh diukur, penyediaan infrastruktur dan penggantian kemudahan sedia ada, bukannya sekadar merekodkan wang yang dijanjikan dan teknologi yang diumumkan.

Perkara Utama

• K-GX meliputi tempoh 2026 hingga 2035, dengan kira-kira 1,000 trilion won daripada sumber fiskal dan pembiayaan iklim.
• Komponen utamanya ialah perbelanjaan fiskal 200 trilion won dan pembiayaan lebih 790 trilion won, termasuk pinjaman dan jaminan.
• Kapasiti tenaga boleh baharu disasarkan meningkat daripada 37 GW pada 2025 kepada 100 GW pada 2030.
• Kenderaan elektrik dan hidrogen disasarkan melebihi 70% daripada jualan kenderaan baharu menjelang 2035.
• Sasaran pembuatan keluli menggunakan hidrogen termasuk demonstrasi 300,000 tan menjelang 2030, tetapi laporan berbeza tentang tarikh pengkomersialannya.
• Syarikat merancang projek utama di wilayah bernilai kira-kira 220 trilion won; hubungannya secara tepat dengan pakej utama belum ditetapkan.
• Pelan hala tuju industri pada Disember dan keputusan pembiayaan 2027 dijangka menjelaskan pelaksanaan, syarat sokongan dan jadual peralihan.