Filipina, AS Perluas Perbincangan Tenaga Mengenai Rizab Minyak, Kuasa Nuklear dan Sumber Tempatan

Rizab minyak dan matlamat nuklear 2032 membentuk perbincangan tenaga

Filipina dan Amerika Syarikat sedang meneroka kerjasama bagi stok simpanan minyak kecemasan yang disasarkan siap menjelang 2028 serta persiapan untuk memperkenalkan tenaga nuklear menjelang 2032, sekali gus menyatukan isu keselamatan bahan api segera dan bekalan elektrik masa depan dalam perbincangan yang sama.

Setiausaha Tenaga Filipina Sharon Garin bertemu Setiausaha Tenaga AS Chris Wright di Washington, D.C., pada 15 Oktober 2026. Agenda mereka merangkumi gas asli cecair (LNG), arang batu, tenaga geoterma, kuasa nuklear, rizab petroleum strategik dan hidrogen yang wujud secara semula jadi, menurut Jabatan Tenaga Filipina (DOE).

Perbincangan itu, yang dihuraikan dalam kenyataan media DOE bertarikh 18 Oktober, menghubungkan beberapa projek yang sudah mula dibentuk: kajian Amerika mengenai reaktor modular kecil untuk Meralco, latihan bagi bakal tenaga kerja nuklear dan kontrak penerokaan hidrogen yang meliputi lebih 4,100 kilometer persegi di Filipina.

Garin, yang mengetuai jabatan tenaga Filipina, menghuraikan tujuan perkongsian itu secara praktikal:

Keutamaan kami adalah memastikan bekalan tenaga yang terjamin, boleh dipercayai dan mampu dibayar oleh keluarga serta perniagaan Filipina.

Jose Manuel Romualdez, Duta Filipina ke Amerika Syarikat, menyertai Garin, bersama presiden dan ketua pegawai eksekutif National Power Corp. Jericho Jonas Nograles, wakil Sekretariat Tenaga Nuklear DOE Patrick Aquino dan Menteri-Kaunselor Kedutaan Filipina Hans Siriban.

Bagi isi rumah dan perniagaan, agenda itu menangani dua masalah berbeza: memastikan bahan api tersedia ketika berlaku gangguan antarabangsa dan membangunkan kapasiti penjanaan elektrik yang mencukupi serta boleh diharap untuk memenuhi permintaan masa depan. Simpanan minyak menangani masalah pertama. Persiapan tenaga nuklear, penerokaan sumber tempatan dan pelaburan dalam sumber tenaga lain pula menangani masalah kedua.

Fungsi rizab minyak kecemasan

Amerika Syarikat sedang meneroka kemungkinan untuk terlibat dalam pembangunan rizab petroleum strategik Filipina. Garin dan Wright membincangkan cara Manila boleh memanfaatkan pengalaman Amerika dalam penyimpanan stok minyak kecemasan dan persiapan menghadapi gangguan bekalan antarabangsa.

Rizab petroleum strategik ialah minyak yang disimpan untuk kegunaan ketika kecemasan. Bagi negara yang mengimport lebih banyak minyak daripada yang dieksportnya, bekalan tersimpan boleh menjadi penampan apabila penghantaran terganggu. Stok simpanan Filipina disasarkan siap menjelang 2028.

DOE juga mencadangkan agar negara asing dibenarkan membina kemudahan penyimpanan di Filipina, sebagai sebahagian daripada usaha menjadikan negara itu hab penyimpanan minyak berpotensi di Asia. Rizab kecemasan negara akan membantu persiapan bekalan Filipina, manakala kemudahan yang menyimpan minyak bagi negara lain akan memainkan peranan penyimpanan serantau yang lebih luas.

Pengumuman Oktober itu tidak menyatakan komitmen kewangan akhir AS, kapasiti atau lokasi rizab Filipina, mahupun syarat pelepasan minyaknya ketika kecemasan. Keputusan tersebut akan menentukan sejauh mana perlindungan yang dapat diberikan oleh stok simpanan itu dan cara ia akan beroperasi.

Mengapa bahan api import kekal dalam agenda

Filipina memasuki perbincangan ini dengan pendedahan yang besar kepada tenaga import. Satu analisis keselamatan tenaga CSIS, yang diterbitkan pada 21 Oktober 2024, menyatakan bahawa import bersih membekalkan lebih separuh daripada keperluan tenaga negara itu.

Analisis yang ditulis oleh Harrison Prétat, Yasir Atalan, Gregory B. Poling dan Benjamin Jensen itu turut merekodkan bahagian arang batu dalam penjanaan elektrik Filipina sebanyak 60 peratus pada 2022, berbanding 34 peratus pada 2010. Ini merupakan peningkatan sebanyak 26 mata peratusan dalam tempoh 12 tahun.

Angka tersebut membantu menjelaskan mengapa agenda Washington merangkumi LNG dan arang batu di samping kuasa nuklear serta sumber tempatan. Loji janakuasa sedia ada dan permintaan elektrik yang meningkat mewujudkan keperluan bahan api yang perlu dipenuhi sementara projek lain sedang disediakan.

LNG ialah gas asli yang disejukkan sehingga menjadi cecair supaya dapat diangkut dengan kapal. Ia membolehkan negara mendapatkan gas daripada pembekal luar negara, namun negara masih terdedah kepada harga antarabangsa dan keadaan perkapalan.

Analisis CSIS itu sebahagiannya berasaskan latihan pada April 2024 yang melibatkan peserta dari AS dan Filipina. Pasukan yang terlibat menilai bahawa minyak dan gas import diperlukan untuk memenuhi permintaan ketika peralihan kepada sumber lain sedang berlangsung. Perbincangan mereka turut memberikan keutamaan tinggi kepada rangkaian elektrik, penyimpanan dan tenaga boleh baharu, menunjukkan bahawa menjamin bekalan bahan api hanyalah satu bahagian daripada usaha memastikan bekalan elektrik terus tersedia.

Perjanjian yang mendasari kerjasama nuklear

Kerjasama nuklear Filipina dan Amerika berlandaskan Perjanjian Kerjasama Berhubung Penggunaan Tenaga Nuklear Secara Aman, yang lazimnya dikenali sebagai Perjanjian 123. Perjanjian itu ditandatangani pada 2023 dan berkuat kuasa pada 2 Julai 2024.

Perjanjian tersebut menyediakan kerangka bagi kerjasama nuklear awam. Usaha semasa merangkumi kawal selia, perkongsian komersial dan persiapan tenaga kerja, dengan agensi AS bekerjasama dengan rakan sejawatan di Filipina.

Lembaran fakta kerjasama nuklear awam Kedutaan AS menghuraikan inisiatif yang diumumkan pada 16 Februari 2026. Dokumen itu menyenaraikan jabatan Negara, Tenaga dan Perdagangan AS, Suruhanjaya Kawal Selia Nuklear serta Agensi Perdagangan dan Pembangunan AS (USTDA) sebagai pihak yang terlibat.

Kedutaan itu meletakkan inisiatif berkenaan dalam konteks matlamat Filipina untuk menyepadukan kuasa nuklear ke dalam campuran tenaganya menjelang 2032. Ia turut menyatakan matlamat komersial Amerika: mengeksport teknologi nuklear AS dan membangunkan perkongsian berkekalan dengan negara sekutu.

Bagi Manila, usaha praktikal melibatkan persiapan institusi selain pemilihan peralatan. Program nuklear memerlukan tenaga kerja yang mampu menilai reka bentuk, mengawasi keselamatan, mengendalikan kemudahan dan bertindak balas terhadap kecemasan. Beberapa projek yang diumumkan memberi tumpuan langsung kepada tanggungjawab tersebut.

Perkara yang akan diteliti dalam kajian reaktor Meralco

USTDA akan membiayai kajian kebolehlaksanaan bernilai $2.7 juta untuk membantu Meralco menilai reaktor modular kecil yang direka bentuk di Amerika Syarikat, menurut lembaran fakta kedutaan. Kajian itu akan menilai teknologi, mengenal pasti tapak yang berdaya maju dan menyediakan pelan hala tuju pelaksanaan awal.

Reaktor modular kecil, atau SMR, ialah reaktor nuklear yang direka dengan unit penjanaan lebih kecil berbanding loji nuklear besar konvensional. Pendekatan modularnya membolehkan sesetengah komponen dibuat sebelum dipasang di tapak projek. Namun, ia tetap memerlukan kelulusan kawal selia, lokasi yang sesuai, tenaga kerja terlatih dan pembiayaan.

Oleh itu, kajian tersebut merangkumi pilihan yang perlu dibuat sebelum pembinaan: reka bentuk yang sesuai dengan keperluan Filipina, lokasi yang berpotensi dan langkah yang diperlukan bagi sesuatu projek. Perbincangan Oktober itu turut menyentuh misi yang disokong USTDA bagi menghubungkan pegawai dan wakil industri Filipina dengan pembekal serta pakar nuklear Amerika.

Kedutaan menyatakan misi itu akan membawa 10 hingga 15 peserta daripada kerajaan dan sektor swasta Filipina ke Amerika Syarikat untuk melawat reaktor, rantaian bekalan dan kemudahan latihan. Pembiayaan, kawal selia dan pembangunan tenaga kerja ialah antara perkara yang dijangka dibincangkan peserta Filipina dengan rakan sejawatan mereka dari Amerika.

Melatih pengendali, tenaga pengajar dan penggubal undang-undang

Program Infrastruktur Asas untuk Penggunaan Teknologi Reaktor Modular Kecil Secara Bertanggungjawab Jabatan Negara AS, yang dikenali sebagai FIRST, menyokong persiapan teknikal dan institusi bagi pembangunan nuklear Filipina.

Satu projek yang dirancang ialah simulator bilik kawalan reaktor di sebuah institusi teknikal di Koridor Ekonomi Luzon. Berdasarkan reka bentuk SMR Amerika yang canggih, simulator itu bertujuan membolehkan bakal pengendali dan juruteknik berlatih mengendalikan loji, melaksanakan prosedur keselamatan dan menghadapi senario kecemasan.

Simulator membolehkan pelatih berlatih membuat keputusan dalam persekitaran bilik kawalan yang realistik sebelum bekerja di loji yang beroperasi. Ini menjadikan latihan sebahagian daripada agenda kerjasama yang nyata, bukannya aktiviti yang hanya dimulakan apabila reaktor sudah siap.

Satu dana pembangunan tenaga kerja berasingan yang diterajui Fulbright Philippines akan membawa pakar nuklear Amerika ke negara itu untuk membangunkan kurikulum pendidikan vokasional dan tinggi. Pihak yang menyokongnya termasuk AboitizPower, EōS Organization, Pihak Berkuasa Pendidikan Teknikal dan Pembangunan Kemahiran (TESDA) serta Jabatan Negara AS.

Pembiayaan FIRST juga akan menyokong kerjasama kurikulum yang menghubungkan universiti Filipina dengan Texas A&M University dan King's College London. Senator Filipina dan ahli Dewan Perwakilan dijangka melawat Amerika Syarikat pada 2026 untuk mengkaji teknologi nuklear, dasar, kawal selia dan institusi.

Jadual nuklear dan sasaran pertengahan yang dipertikaikan

Matlamat nuklear Filipina bermula dengan kapasiti 1,200 megawatt (MW) menjelang 2032 dan meningkat kepada 4,800 MW menjelang 2050. Megawatt mengukur kapasiti penjanaan, iaitu kadar loji boleh menghasilkan elektrik.

Huraian CSIS mengenai Pelan Tenaga Filipina 2023–2050 meletakkan sasaran pertengahan sebanyak 2,400 MW pada 2035; huraian yang mengiringi perbincangan Oktober turut menyebut 2045 bagi sasaran itu. Kedua-dua jadual menetapkan matlamat permulaan sebanyak 1,200 MW pada 2032 dan matlamat akhir sebanyak 4,800 MW pada 2050.

Sasaran akhir itu ialah empat kali ganda kapasiti permulaan. Pengumuman kedutaan pada Februari turut menetapkan 2032 sebagai tahun sasaran bagi kuasa nuklear memasuki campuran tenaga Filipina.

Pencapaian utama merangkumi perjanjian, persediaan projek dan operasi yang dirancang:

• 2023: Filipina dan Amerika Syarikat menandatangani perjanjian kerjasama nuklear awam.
• 2 Julai 2024: Perjanjian 123 berkuat kuasa.
• 16 Februari 2026: Amerika Syarikat mengumumkan inisiatif kajian reaktor, latihan dan pendidikan.
• 15 Oktober 2026: Garin dan Wright membincangkan peluasan kerjasama tenaga di Washington.
• 2028: Sasaran penyelesaian stok simpanan minyak Filipina.
• 2032: Sasaran kuasa nuklear mula digunakan, bermula dengan 1,200 MW.
• 2050: Sasaran kapasiti nuklear sebanyak 4,800 MW.

Peluang hidrogen dan geoterma tempatan

Garin dan Wright turut meneliti sumber tenaga yang terdapat di Filipina, khususnya tenaga geoterma dan hidrogen semula jadi. Pembangunan sumber tempatan boleh memberikan negara itu lebih banyak pilihan selain bahan api import.

Koloma, sebuah syarikat yang berpangkalan di Amerika Syarikat, memegang tiga kontrak penerokaan hidrogen semula jadi di Filipina yang meliputi lebih 4,100 kilometer persegi di Luzon Tengah dan Zambales barat. Syarikat itu merupakan yang pertama dianugerahkan kontrak perkhidmatan penerokaan hidrogen semula jadi di negara itu.

Hidrogen semula jadi wujud di bawah tanah, berbeza daripada hidrogen yang dihasilkan melalui proses perindustrian. Kerja Koloma masih pada peringkat penerokaan, iaitu menilai sumber tersebut dan potensi pembangunannya. Perbincangan Oktober meneliti bagaimana aktiviti itu boleh menyumbang kepada campuran tenaga Filipina pada masa depan.

Penjanaan geoterma menggunakan haba dari bawah permukaan bumi untuk menghasilkan elektrik. Filipina sudah menjana kuasa geoterma, menjadikannya sumber tempatan yang mantap dalam agenda yang turut merangkumi kemungkinan baharu seperti hidrogen semula jadi.

Latihan CSIS pada 2024 mengenal pasti kekangan terhadap peluasan geoterma kerana sumber yang boleh digunakan bergantung pada kesesuaian lokasi. Namun, perbincangan Oktober tetap merangkumi kerjasama geoterma, sekali gus memasukkan industri tempatan sedia ada dan sumber baharu dalam perkongsian itu.

Keperluan keluarga selain loji janakuasa baharu

Pengguna elektrik di Filipina memerlukan bekalan kuasa yang boleh diharap, tanpa mengira sumbernya. Analisis CSIS mengenal pasti penghantaran elektrik, penyimpanan dan sambungan antara pulau sebagai kelemahan utama sistem tenaga. Analisis itu turut menyifatkan harga elektrik sebagai antara yang tertinggi di Asia Tenggara.

Penghantaran membawa elektrik pada jarak jauh dari loji janakuasa, manakala pengagihan menyalurkannya kepada pengguna melalui rangkaian tempatan. Bekalan elektrik yang lebih besar perlu disokong oleh rangkaian yang mampu menyalurkannya ke rumah dan perniagaan.

Analisis itu memasukkan tinjauan pada Mac 2024 terhadap 1,765 rakyat Filipina yang dijalankan bersama WR Numero Research. Responden memilih pembangunan penghantaran dan grid sebagai bidang utama untuk pelaburan tenaga Amerika. Lebih 40 peratus menyokong penerokaan minyak dan gas, manakala kurang daripada 25 peratus menyatakan sokongan terhadap kuasa nuklear.

Dapatan itu meletakkan keyakinan awam seiring dengan kejuruteraan dan pembiayaan dalam agenda persiapan nuklear. Latihan pengendali, pembangunan kepakaran kawal selia dan persiapan penggubal undang-undang semuanya menangani keperluan institusi untuk mengurus teknologi yang menerima sokongan terhad dalam tinjauan itu.

Pelan Tenaga Filipina turut menyasarkan tenaga boleh baharu membekalkan lebih separuh daripada campuran tenaga menjelang 2050, menurut analisis CSIS. Tugas yang lebih luas ialah menghubungkan penjanaan baharu, pembangunan sumber tempatan dan persiapan bekalan bahan api dengan rangkaian elektrik yang lebih kukuh. Bagi pengguna, hasil yang diharapkan mudah: gangguan yang lebih sedikit dan bekalan elektrik yang mampu dibayar.

Perkara Utama

• Garin dan Wright bertemu di Washington pada 15 Oktober 2026 untuk membincangkan rizab minyak, kuasa nuklear, LNG, arang batu dan sumber tempatan.
• Stok simpanan minyak kecemasan Filipina disasarkan siap menjelang 2028, dengan kemungkinan penglibatan AS sedang dibincangkan.
• Kedutaan AS menyenaraikan kajian Meralco bernilai $2.7 juta yang merangkumi reka bentuk SMR Amerika, tapak berpotensi dan pelan hala tuju pelaksanaan.
• Kerjasama nuklear merangkumi simulasi untuk pengendali, kerjasama universiti, pendidikan vokasional dan lawatan pegawai.
• Filipina menyasarkan pengenalan kapasiti nuklear sebanyak 1,200 MW menjelang 2032 dan peningkatan kepada 4,800 MW menjelang 2050.
• Koloma memegang tiga kontrak penerokaan hidrogen semula jadi yang meliputi lebih 4,100 kilometer persegi.
• Pelaburan grid dan penghantaran bekalan yang boleh diharap kekal penting untuk menukar bekalan tenaga tambahan menjadi bekalan elektrik isi rumah yang boleh dipercayai.