Isi Rumah Dwi-Pendapatan di Korea Selatan Catat Rekod Tertinggi ketika Peranan Gender Berubah

Norma keluarga baharu semakin diterima

Korea Selatan beralih daripada model isi rumah dengan seorang pencari nafkah kepada keluarga yang kedua-dua ibu bapa bekerja. Data kerajaan menunjukkan 58.5 peratus isi rumah berkahwin yang mempunyai anak berusia bawah 18 tahun mempunyai ibu bapa yang bekerja pada 2024, iaitu bahagian tertinggi pernah dicatatkan. Dalam kalangan keluarga yang mempunyai anak berusia enam tahun atau lebih muda, bahagian keluarga berpendapatan dwi mencapai 53.2 peratus. Perubahan ini mencerminkan peningkatan pekerjaan wanita, lebih ramai bapa mengambil cuti, serta realiti kewangan membesarkan anak dalam masyarakat yang kos sara hidupnya tinggi.

Kadar pekerjaan wanita berusia 15 hingga 64 tahun meningkat kepada 62.1 peratus pada 2024, manakala kadar bagi lelaki ialah 73.5 peratus. Kadar bagi wanita berusia awal 30-an mencapai 73.5 peratus, meningkat ketara berbanding sedekad lalu. Semakin sedikit wanita berkahwin dikategorikan kerajaan sebagai wanita yang kerjayanya terhenti, label yang lazimnya digunakan bagi wanita yang meninggalkan pekerjaan selepas berkahwin atau melahirkan anak, kemudian berdepan halangan untuk kembali bekerja. Bahagian itu susut kepada 15.9 peratus pada 2024 berbanding 21.7 peratus pada 2015.

Pola penjagaan dalam rumah juga berubah. Pada 2024, 42,000 lelaki menerima manfaat cuti ibu bapa, kali pertama jumlah itu melepasi 40,000. Lelaki kini merangkumi hampir satu pertiga daripada semua penerima cuti ibu bapa, berbanding 5.6 peratus sedekad lalu. Lebih ramai bapa juga menggunakan waktu kerja yang dipendekkan untuk menjaga anak, dengan penggunaannya meningkat hampir 20 kali ganda dalam tempoh 10 tahun. Bilangan isi rumah berkahwin yang mempunyai anak berusia bawah 18 tahun susut sebanyak 158,000 daripada 2023 kepada 3.94 juta, tetapi isi rumah berpendapatan dwi dalam kalangan mereka hanya berkurang sebanyak 22,000. Ketika bilangan keluarga yang mempunyai anak semakin mengecil, bahagian keluarga dengan dua pencari nafkah terus meningkat. Kadarnya paling tinggi dalam kalangan pasangan berusia 30-an, iaitu 61.5 peratus, diikuti pasangan berusia 40-an pada kadar 59.2 peratus.

Mengapa lebih ramai pasangan bergantung pada dua gaji

Membesarkan anak di Korea menelan belanja yang tinggi. Keluarga perlu mengurus kos perumahan, waktu persekolahan yang panjang dan tuisyen swasta, selain prospek pekerjaan yang tidak menentu bagi ramai pekerja muda. Dua pendapatan membantu keluarga menghadapi tekanan ini. Pada masa yang sama, bilangan kelahiran semakin berkurangan, maka bahagian keluarga yang masih mempunyai anak dan bergantung pada kedua-dua ibu bapa bekerja menjadi lebih besar. Tekanan kos serta perubahan norma tentang keibuan dan pekerjaan mendorong keluarga berpendapatan dwi menjadi kebiasaan bagi ibu bapa berusia 30-an dan 40-an.

Nilai masyarakat juga berubah. Tinjauan menunjukkan ramai rakyat Korea berusia 30-an berpendapat kedua-dua pasangan perlu menyumbang kepada pendapatan keluarga. Jangkaan bahawa ibu perlu meninggalkan pekerjaan semakin berkurangan apabila tahap pendidikan meningkat dan majikan memperluas cuti serta aturan kerja fleksibel. Istilah double income no kids (DINK) semakin lazim digunakan bagi menggambarkan pasangan yang mengutamakan kestabilan kewangan dan matlamat kerjaya sebelum memulakan keluarga.

Gambaran antarabangsa yang lebih luas turut menyokong pola ini. Di seluruh OECD, kadar kesuburan jumlah purata turun kepada 1.5 pada 2022, manakala Korea berada di kedudukan paling bawah. Negara yang membantu ibu bapa mengimbangi pekerjaan dan penjagaan anak lazimnya mengekalkan kadar kelahiran lebih tinggi berbanding negara yang tidak berbuat demikian. Penjagaan kanak-kanak yang mampu dibiayai, cuti bergaji dan hak bekerja secara fleksibel penting, seperti yang dinyatakan OECD dalam tinjauannya tentang faktor yang mempengaruhi kadar kesuburan di sini.

Lebih ramai wanita bekerja, semakin sedikit yang menghentikan kerjaya

Wanita berusia 15 hingga 64 tahun mencatat rekod baharu pada 2024 dengan kadar pekerjaan 62.1 peratus. Dalam kalangan wanita berusia awal 30-an, kadarnya mencapai 73.5 peratus. Bahagian wanita berkahwin yang diklasifikasikan sebagai kerjayanya terhenti semakin mengecil. Label kerajaan itu merujuk kepada mereka yang meninggalkan pekerjaan selepas berkahwin atau melahirkan anak, lalu berdepan kesukaran untuk kembali bekerja. Bahagian itu susut kepada 15.9 peratus pada 2024 berbanding 21.7 peratus pada 2015.

Perwakilan wanita di peringkat tertinggi meningkat secara beransur-ansur. Wanita merangkumi 26.3 peratus penjawat awam kanan pada gred empat atau lebih tinggi pada 2024. Dalam kalangan pegawai kerajaan tempatan pada gred lima atau lebih tinggi, jumlah wanita mencapai 34.6 peratus. Merentas semua sektor, wanita membentuk 22.5 peratus pengurus, manakala angka bagi institusi awam meningkat kepada 25.4 peratus berbanding sedekad lalu.

Kemajuan dalam kepimpinan dan pekerjaan membantu menjadikan keluarga berpendapatan dwi sesuatu yang lazim. Ia juga mengurangkan kesan buruk terhadap kerjaya yang selama ini ditanggung ibu. Program kembali bekerja, penjagaan anak yang boleh diharap dan waktu kerja yang lebih teratur memudahkan wanita kekal dalam pasaran buruh ketika melalui peristiwa kehidupan seperti melahirkan anak.

Bapa turut memikul tanggungjawab menjaga anak

Penyertaan lelaki dalam penjagaan anak meningkat daripada paras yang rendah. Pada 2024, 42,000 lelaki menerima manfaat cuti ibu bapa, kali pertama jumlah itu melepasi 40,000. Lelaki kini merangkumi hampir satu pertiga daripada semua penerima cuti ibu bapa, meningkat daripada 5.6 peratus sedekad lalu. Bilangan lelaki yang menggunakan waktu kerja lebih singkat untuk menjaga anak melonjak hampir 20 kali ganda dalam tempoh 10 tahun.

Budaya tentang peranan bapa sedang berubah di seluruh Asia Timur, dan Korea turut mengalami perubahan itu. Kisah berprofil tinggi tentang lelaki yang mengambil cuti panjang membantu menjadikan idea bahawa bapa berkongsi tanggungjawab menjaga anak dan mengurus rumah sebagai perkara biasa. Apabila lelaki terlibat sejak awal, bukti dari banyak negara menunjukkan tanggungjawab penjagaan kekal lebih seimbang dari semasa ke semasa dan tekanan terhadap ibu untuk meninggalkan pekerjaan berkurangan.

Bekerja dari rumah dan beban berganda

Kerja jarak jauh mengubah keadaan dalam isi rumah yang mempunyai dua pencari nafkah. Kajian diari harian yang menjejaki pasangan Korea semasa pandemik mendapati bekerja dari rumah meningkatkan tugas keluarga bagi kedua-dua pasangan, namun beban dan tekanan emosi lebih banyak ditanggung isteri. Apabila isteri bekerja dari rumah, suami mengurangkan penglibatan dalam tugasan keluarga, tetapi keadaan sebaliknya tidak berlaku. Isteri melaporkan konflik kerja-keluarga yang lebih tinggi dan lebih berasa bersalah terhadap keluarga pada hari mereka menumpukan perhatian pada tugasan kerja.

Penyelidikan yang sama menunjukkan langkah praktikal untuk mengurangkan tekanan. Apabila suami mempunyai jadual fleksibel, isteri yang bekerja dari rumah dapat menyelesaikan lebih banyak tugasan kerja. Majikan boleh membantu dengan menetapkan jangkaan hasil kerja yang munasabah, menawarkan fleksibiliti sebenar kepada bapa dan ibu, serta mengiktiraf bahawa pekerja jarak jauh sering memikul tugas penjagaan tambahan pada waktu siang.

Ulang-alik, masa dan kos penjagaan yang tersembunyi

Masa di luar rumah mempengaruhi pembahagian tugas di rumah. Kajian rentas negara yang membandingkan pasangan dengan dua pencari nafkah di Sepanyol, Itali, Korea dan United Kingdom mendapati lelaki secara purata mengambil masa lebih lama untuk berulang-alik di semua negara. Di Korea, kehadiran anak tidak melebarkan jurang jantina dalam masa perjalanan seperti yang berlaku di beberapa negara Eropah, tetapi mempengaruhi cara isi rumah menggunakan pengangkutan. Wanita lebih cenderung bergantung pada pengangkutan awam dan pengangkutan aktif, manakala lelaki lebih kerap menggunakan kereta persendirian.

Perjalanan ulang-alik yang panjang mengurangkan masa untuk menjemput anak, menyediakan hidangan dan mengurus rutin waktu tidur. Perjalanan yang lebih singkat, waktu ketibaan yang fleksibel dan pengangkutan awam yang boleh diharap berhampiran pusat penjagaan kanak-kanak boleh memberi kesan nyata terhadap keupayaan pasangan berkongsi urusan menghantar dan menjemput anak ke sekolah serta janji temu perubatan. Perubahan kecil pada masa perjalanan terkumpul menjadi perbezaan besar sepanjang minggu bagi keluarga yang mempunyai anak kecil.

Isi rumah yang mempunyai anak semakin berkurangan, lebih ramai tinggal bersendirian

Walaupun bahagian keluarga berpendapatan dwi meningkat, bilangan isi rumah yang membesarkan anak semakin mengecil. Pada 2024, terdapat 3.94 juta isi rumah berkahwin yang mempunyai anak berusia bawah 18 tahun, berkurangan sebanyak 158,000 berbanding tahun sebelumnya. Dalam kalangan mereka, bilangan isi rumah berpendapatan dwi hanya berkurang sebanyak 22,000, bermakna bahagian keluarga yang masih mempunyai anak dan dua pencari nafkah semakin besar.

Pada masa yang sama, bilangan isi rumah seorang terus meningkat. Jumlahnya mencecah 8.05 juta pada 2024, bersamaan 36.1 peratus daripada semua isi rumah. Lelaki berusia 30-an membentuk bahagian terbesar dalam kalangan lelaki, manakala wanita berusia 60-an membentuk bahagian terbesar dalam kalangan wanita. Sektor peruncitan, reka bentuk perumahan dan perkhidmatan tempatan sudah mula menyesuaikan diri dengan struktur ini. Keadaan itu juga menggariskan keperluan terhadap penjagaan berasaskan komuniti dan hubungan sosial untuk warga tua yang tinggal bersendirian.

Politik dan perdebatan gender

Perubahan dalam isi rumah ini berlaku ketika perbincangan politik tentang gender semakin hangat. Penyelidikan tentang pendapat awam Korea menunjukkan jurang sikap yang semakin lebar antara lelaki muda dengan wanita muda. Sesetengah lelaki melihat dasar gender sebagai perjuangan menang-kalah, manakala ramai wanita menyebut ketidaksamaan berterusan di rumah dan tempat kerja sebagai sebab untuk menangguhkan atau mengelakkan perkahwinan dan menjadi ibu bapa. Komuniti dalam talian memperbesar jurang ini dan menyemarakkan naratif tindak balas yang bertembung dengan matlamat kesaksamaan rasmi.

Ketegangan itu penting kerana kepercayaan merupakan asas kejayaan dasar. Ibu bapa mempertimbangkan kos yang jelas seperti perumahan dan yuran penjagaan anak, bersama kos yang kurang ketara seperti kesan terhadap kerjaya dan jangkaan sosial. Jika lelaki dan wanita mentafsir dasar yang sama secara bermusuhan, penggunaannya akan ketinggalan dan kemajuan menjadi perlahan. Usaha yang mengakui ketidakjaminan pekerjaan yang dihadapi lelaki muda dan penalti keibuan yang ditanggung wanita muda boleh mengurangkan tanggapan bahawa kedua-dua pihak bersaing serta meraih sokongan daripada kedua-duanya.

Tindak balas dasar dan perkara yang membantu keluarga

Kementerian Kesaksamaan Gender dan Keluarga berkata statistik baharu itu menonjolkan perubahan sosial yang memerlukan dasar yang responsif. Kementerian merancang untuk terus memantau struktur keluarga, kerjaya yang terhenti, keseimbangan kehidupan kerja dan perwakilan, serta mempromosikan program yang meningkatkan kesejahteraan kehidupan seharian. Data itu menunjukkan hala tuju yang praktikal.

Pendidikan dan penjagaan awal kanak-kanak yang mampu dibiayai, cuti ibu bapa bergaji yang boleh digunakan oleh kedua-dua ibu bapa, serta hak bekerja secara fleksibel ialah langkah utama untuk meningkatkan pekerjaan wanita dan mengurangkan kesan keibuan terhadap kerjaya. Bukti daripada OECD menunjukkan kadar kesuburan lebih tinggi di tempat ibu bapa boleh menggabungkan pekerjaan dengan penjagaan anak berbanding negara yang sokongannya lemah, walaupun kadarnya masih di bawah paras penggantian penduduk. Pakej menyeluruh yang menangani bekalan dan mutu penjagaan anak, kos serta waktu kerja lazimnya memberikan hasil terbaik menurut analisis OECD.

Bagi Korea, kemajuan seterusnya berkemungkinan datang daripada langkah konkrit yang mengambil kira keperluan ibu bapa. Tingkatkan kadar penggantian gaji bagi cuti ibu bapa untuk golongan berpendapatan sederhana supaya bapa mampu mengambil cuti, dan peruntukkan sebahagian cuti yang tidak boleh dipindahkan kepada setiap ibu bapa bagi menggalakkan lebih ramai lelaki menggunakannya. Tambah tempat penjagaan bayi dan lanjutkan waktu operasi agar sepadan dengan jadual kerja lazim. Sokong pilihan kerja sambilan yang terjamin dengan manfaat berkadar untuk kedua-dua ibu bapa ketika anak masih kecil. Perkukuh hak untuk memohon waktu mula dan tamat kerja yang fleksibel, serta bantu pengurus menilai beban kerja dan bukannya menganggap pekerja sentiasa boleh dihubungi hingga lewat malam. Tegakkan layanan sama rata bagi ibu bapa yang kembali bekerja selepas cuti, dan terbitkan statistik gaji serta kenaikan pangkat mengikut gender untuk menjejaki kemajuan.

Dasar perumahan juga perlu menjadi sebahagian daripada agenda keluarga. Deposit dan sewa yang tinggi mengehadkan tempoh untuk membina keluarga. Menambah bekalan rumah sewa mampu milik berhampiran pusat pekerjaan dan pusat penjagaan kanak-kanak boleh mengurangkan keperluan untuk berulang-alik jauh serta menjadikan dua pendapatan lebih praktikal apabila anak masih kecil.

Perkara yang Perlu Diketahui

• Isi rumah berpendapatan dwi merangkumi 58.5 peratus keluarga berkahwin yang mempunyai anak berusia bawah 18 tahun pada 2024, iaitu rekod tertinggi.
• Dalam kalangan keluarga yang mempunyai anak berusia enam tahun atau lebih muda, 53.2 peratus mempunyai ibu bapa yang kedua-duanya bekerja.
• Kadar pekerjaan wanita berusia 15 hingga 64 tahun ialah 62.1 peratus pada 2024, manakala kadarnya dalam kalangan wanita berusia awal 30-an ialah 73.5 peratus.
• Bahagian wanita berkahwin yang diklasifikasikan sebagai kerjayanya terhenti susut kepada 15.9 peratus berbanding 21.7 peratus pada 2015.
• Bilangan lelaki yang menerima manfaat cuti ibu bapa mencecah 42,000 pada 2024, kira-kira satu pertiga daripada penerima.
• Bilangan isi rumah berkahwin yang mempunyai anak berusia bawah 18 tahun turun kepada 3.94 juta pada 2024, berkurangan 158,000 berbanding tahun sebelumnya.
• Isi rumah seorang meningkat kepada 8.05 juta, atau 36.1 peratus daripada semua isi rumah.
• Wanita memegang 26.3 peratus jawatan kanan dalam perkhidmatan awam dan 22.5 peratus jawatan pengurusan merentas sektor.
• Kadar kesuburan Korea kekal paling rendah dalam OECD, menjadikan sokongan terhadap pekerjaan dan penjagaan anak teras kepada sebarang dasar keluarga.
• Dasar yang memperluas penjagaan anak, menggalakkan bapa mengambil cuti dan memperbaik aturan kerja fleksibel paling berkemungkinan menyokong keluarga berpendapatan dwi.