Korea Selatan Menguji Minggu Kerja Lebih Pendek, dari Wad Hospital hingga Hab Teknologi

Perubahan jadual semakin mendapat momentum

Di sebuah negara yang kehidupan kerjanya sekian lama ditentukan oleh waktu kerja yang panjang, Korea Selatan sedang menguji minggu kerja yang lebih pendek agar pekerja mempunyai lebih banyak masa di luar pekerjaan. Hasil awalnya menarik perhatian. Kakitangan sebuah hospital utama di Seoul melaporkan kesihatan yang lebih baik dan kadar keluar masuk pekerja yang lebih rendah selepas beralih kepada minggu kerja empat hari, manakala sebuah wilayah besar di sekitar ibu negara memulakan projek rintis yang memendekkan waktu kerja pada hari Jumaat atau mengurangkan jumlah jam kerja mingguan tanpa memotong gaji. Firma IT dan konglomerat besar sedang memperluas jadual fleksibel, sementara kerajaan pusat berikrar untuk mengurangkan waktu kerja sehingga lebih rendah daripada purata OECD menjelang 2030 dan meneliti minggu kerja empat setengah hari. Perubahan ini berlaku secara berhati-hati dan tidak sekata, namun semakin ketara merentas pelbagai sektor.

Perubahan itu merupakan tindak balas terhadap realiti yang sukar. Pekerja Korea Selatan bekerja purata 1,865 jam pada 2024, menurut data yang dipetik oleh beberapa laporan, jauh melebihi paras lazim dalam ekonomi maju dan lebih tinggi berbanding negara jiran, Jepun. Hari kerja yang panjang membawa kesan terhadap kesihatan, kelesuan melampau dan kesukaran mengimbangi tanggungjawab keluarga. Percubaan baharu ini menguji sama ada minggu kerja yang lebih pendek dapat meningkatkan kehidupan tanpa menjejaskan hasil kerja, dan sama ada kosnya boleh diuruskan dalam sektor yang memerlukan kakitangan bertugas sepanjang masa.

Salah satu percubaan yang paling diperhatikan ialah di Hospital Severance di Seoul, hospital pertama di negara itu yang menguji minggu kerja empat hari untuk jururawat. Projek rintis itu bermula pada 2023 selepas persetujuan antara pihak pengurusan dengan kesatuan sekerja. Peserta mendapat tiga hari cuti seminggu dan menjalani giliran jadual itu selama enam bulan. Komprominya ialah pemotongan gaji sebanyak 10 peratus, satu pengorbanan yang menurut ramai jururawat berbaloi demi mendapat lebih banyak masa untuk berehat, memulihkan tenaga dan bersama keluarga.

Kisah di sebalik angka itu menyentuh hati. Jururawat berkata mereka kurang bergantung pada saudara-mara untuk menjaga anak, mendapat semula masa untuk latihan perubatan dan pemulihan, serta kembali bertugas dengan lebih teliti. Laporan Institut Pekerja Korea dan Pusat Kesatuan, yang menilai program itu, menunjukkan peningkatan kesihatan dan kesejahteraan jururawat, mutu perkhidmatan perubatan yang lebih baik, kerja berpasukan di wad yang lebih cekap, kadar keluar masuk pekerja yang lebih rendah dan cuti sakit yang berkurangan. Di Severance, kadar peletakan jawatan dalam kalangan jururawat yang berpengalaman kurang daripada tiga tahun merosot dengan ketara sepanjang tempoh projek rintis pada tahun pertama yang dijejaki. Penilaian berasingan yang dibentangkan di Dewan Negara memperincikan peningkatan berterusan pada tahun kedua serta peluasan percubaan itu ke lebih banyak wad, sekali gus menunjukkan bahawa model tersebut boleh diperluas dengan sokongan kakitangan yang sewajarnya.

Usaha dasar awam menyediakan dana

Perbincangan di peringkat nasional berubah sejak Presiden Lee Jae myung dipilih. Pentadbirannya berikrar untuk mengurangkan waktu kerja sehingga lebih rendah daripada purata OECD menjelang 2030 dan membangunkan minggu kerja empat setengah hari. Satu ujian konkrit sedang dijalankan di Wilayah Gyeonggi, yang mengelilingi Seoul dan menempatkan lebih daripada suku penduduk negara itu. Wilayah tersebut mengumumkan projek rintis untuk memendekkan waktu kerja di 50 syarikat swasta dan organisasi awam, dengan tiga pilihan: minggu kerja empat hari selang seminggu, minggu kerja 35 jam atau bekerja separuh hari setiap Jumaat. Wilayah itu akan menampung jurang gaji yang timbul apabila waktu kerja dikurangkan, satu insentif utama bagi majikan kecil yang bimbang akan kos tambahan.

Pihak berkuasa memperuntukkan bajet awal sebanyak 250 juta won sebagai sebahagian daripada rancangan untuk membelanjakan sehingga 10 bilion won setahun bagi memperluas usaha itu. Projek rintis selama lima bulan tersebut dijadualkan bermula pada Oktober, tertakluk pada kelulusan akhir dewan perhimpunan. Pemimpin wilayah berkata matlamatnya jelas: membantu syarikat menguji jadual yang meningkatkan keseimbangan kerja dan kehidupan, mempertingkat kualiti hidup dan, dalam jangka panjang, menyokong keluarga yang lebih bahagia serta, diharapkan, membalikkan kadar kelahiran yang semakin menurun. Reka bentuk program itu bertujuan mengumpulkan bukti tentang sektor dan jenis pekerjaan yang paling mudah menyesuaikan diri, serta bentuk sokongan gaji yang diperlukan untuk mengekalkan minggu kerja lebih pendek tanpa mengurangkan tahap perkhidmatan.

Politik juga menjadi sebahagian daripada isu ini. Anggota majlis wilayah daripada Parti Kuasa Rakyat yang konservatif mengkritik proses pelaksanaannya dengan berkata bahawa rundingan yang mencukupi tidak diadakan. Pada masa yang sama, Kesatuan Penjawat Awam Kerajaan Wilayah Gyeonggi menyokong projek rintis itu dan menggesa supaya ia diperluas jika hasilnya menunjukkan manfaat. Perdebatan ini mencerminkan perbezaan pandangan di peringkat nasional: orang ramai mahukan keseimbangan yang lebih baik, manakala ramai pengurus masih bimbang tentang kos dan penyelarasan.

Petunjuk daripada angka setakat ini

Projek rintis Hospital Severance menjadi sumber data awal. Kesatuan pekerja hospital itu melaporkan penurunan kadar keluar masuk dalam kalangan jururawat muda, pengurangan cuti sakit bagi setiap pekerja dan peningkatan skor dalam tinjauan mutu penjagaan. Dalam satu set data yang dijejaki penyelidik luar, kadar peletakan jawatan jururawat dengan pengalaman kurang daripada tiga tahun merosot daripada dua digit kepada satu digit pada tahun pertama. Penilaian susulan yang dibentangkan di Dewan Negara menyatakan kadar itu turun lagi pada tahun kedua apabila projek rintis diperluas ke lebih banyak wad di hospital utama di Sinchon dan di Severance Gangnam. Hospital itu menambah kakitangan kejururawatan bagi menyokong jadual kerja yang lebih ringan, satu langkah praktikal yang membolehkan perubahan itu dilaksanakan di wad.

Pengarah Institut Pekerja Korea dan Pusat Kesatuan, Kim Jong jin, memberikan taklimat kepada penggubal undang-undang tentang kesan lebih luas yang diperhatikan dalam percubaan di Severance, termasuk kerja berpasukan dan keselamatan di wad. Beliau berkata pengurangan waktu kerja bukan sekadar memberikan jururawat sehari cuti. Pada pandangan beliau, perubahan itu mengubah cara pasukan menyelaraskan tugas, mencegah kesilapan dan menggunakan masa cuti untuk latihan serta tanggungjawab keluarga. Kim merumuskan hasil kajian itu dengan jelas.

"Program rintis minggu kerja empat hari menunjukkan kesan positif dalam aspek peribadi, organisasi dan sosial, termasuk keseimbangan kerja dan kehidupan, kerjasama di tempat kerja, peningkatan mutu perubatan, pengurangan risiko keselamatan pesakit serta lebih banyak peluang untuk melancong, menuntut ilmu dan menjalin hubungan sosial," kata Kim.

Pemimpin hospital mengakui manfaatnya, namun turut menyatakan satu kekangan utama: kos. Ketua hospital itu, Dr. Lee Kang young, memberi amaran bahawa program tersebut memerlukan sokongan di luar bajet hospital jika mahu diteruskan secara besar-besaran. Beliau berhujah bahawa sektor itu memerlukan rancangan berstruktur untuk melatih dan menempatkan lebih ramai jururawat supaya minggu kerja lebih pendek tidak membebankan kakitangan sedia ada secara berlebihan.

"Sokongan institusi dan kewangan amat diperlukan agar minggu kerja empat hari dapat dikekalkan," kata Dr. Lee.

Pengurusan sumber manusia di bawah sistem induk, Sistem Kesihatan Universiti Yonsei, telah menganggarkan kos cabaran itu. Kwon Young sik, pengarah sumber manusia sistem tersebut, menganggarkan bahawa peralihan jururawat kepada jadual empat hari menelan belanja kira-kira 100 juta won bagi setiap wad untuk kos tenaga kerja sahaja, manakala program yang melibatkan beberapa wad boleh menelan kos ratusan juta won dalam tempoh setahun. Hospital itu berkata ia telah membelanjakan kira-kira 1.2 bilion won untuk menambah kakitangan sepanjang tiga tahun percubaan. Pemimpin hospital menegaskan bahawa mereka mahu mengekalkan dan memperluas model itu, tetapi hanya dalam rangka yang mampu dibiayai oleh hospital besar.

Minggu kerja lebih pendek merebak di pejabat dan makmal

Ketika sektor penjagaan kesihatan menguji kesesuaian jadual kerja yang lebih ringan dengan penjagaan pesakit berterusan, sektor swasta bergerak lebih pantas. Firma IT dan syarikat pemula yang bersaing untuk mendapatkan bakat menawarkan cuti Jumaat secara berkala, waktu kerja harian yang lebih pendek dan waktu mula kerja yang fleksibel. Konglomerat utama, termasuk Samsung, SK Group dan Kakao, melaksanakan pelbagai pilihan yang mengurangkan hari berulang-alik ke pejabat atau membolehkan pasukan memilih masa dan tempat untuk bekerja. Perubahan ini tidak seragam dan kebanyakannya bukan minggu kerja empat hari yang ketat. Namun, semuanya mempunyai matlamat yang sama: menarik dan mengekalkan pekerja mahir dalam pasaran buruh yang ketat tanpa mengorbankan hasil kerja.

Di Kakao VX, anak syarikat perkhidmatan digital, pekerja Lee Jae ho mendapat manfaat daripada cuti Jumaat berkala dan waktu kerja yang sedikit lebih pendek pada waktu tertentu dalam setahun. Beliau berkata aturan itu memberinya masa untuk keluarga dan pembangunan diri, sambil memastikan pasukannya mencapai sasaran. Beliau tidak melihat penurunan kecekapan dalam tempoh kerja intensif apabila kumpulannya merancang tugas dengan teliti dan menghapuskan mesyuarat yang tidak perlu. Pengalamannya mencerminkan banyak projek rintis pejabat di seluruh dunia. Pasukan yang mengaitkan minggu kerja lebih pendek dengan matlamat jelas dan pengurangan tugas bernilai rendah sering mendapati hasil kerja kekal stabil, walaupun pekerja berasa kurang tertekan.

Pengajaran daripada percubaan global

Pengalaman global menyediakan penanda aras yang berguna. Di United Kingdom, projek rintis terkini yang dikendalikan Yayasan Minggu Kerja Empat Hari dan rakan akademik berakhir dengan kesemua 17 majikan yang mengambil bahagian meneruskan model itu. Penganjurnya, Joe Ryle, menyebut peningkatan pengekalan pekerja, pengurangan cuti sakit dan pertumbuhan hasil di beberapa syarikat. Percubaan UK terdahulu pada 2022, yang terbesar setakat ini, mendapati kebanyakan daripada 61 syarikat mengekalkan jadual baharu itu, manakala pekerja melaporkan kelesuan melampau yang berkurangan dan keseimbangan kerja dan kehidupan yang lebih baik.

Terdapat pelbagai model. Pendekatan 100 80 100 yang kini dikenali ramai menjanjikan 100 peratus gaji untuk 80 peratus masa bekerja dengan syarat hasil kerja dikekalkan pada 100 peratus. Sesetengah kerajaan memilih minggu kerja mampat yang mengekalkan jumlah jam kerja. Belgium membenarkan pekerja melaksanakan waktu kerja mingguan biasa dalam empat hari jika mereka memilihnya, tanpa mengurangkan kerja lebih masa. Emiriah Arab Bersatu memindahkan kebanyakan kakitangan kerajaan kepada minggu kerja empat hari, sekali gus menetapkan norma yang lebih meluas bagi firma swasta. Percubaan sektor awam Iceland yang berskala besar membantu mendorong penerimaan luas waktu kerja lebih pendek di seluruh ekonomi. Microsoft Jepun melaporkan peningkatan 40 peratus dalam hasil bagi setiap pekerja sepanjang percubaannya, meskipun perubahan itu tidak dikekalkan secara tetap.

Hasil ini tidak bermakna setiap perniagaan akan mendapat manfaat daripada minggu kerja lebih pendek. Namun, ia menunjukkan bahawa matlamat yang jelas, proses yang lebih baik dan dasar mesyuarat yang lebih bijak boleh menjadikan pengurangan waktu kerja mampan dalam pelbagai keadaan. Bagi Korea Selatan, yang jadual kerjanya yang panjang telah berakar umbi, data global membantu menjawab persoalan asas tentang kebolehlaksanaan model ini bagi pekerjaan pejabat.

Perdebatan mengenai produktiviti dan kos

Majikan di Korea Selatan menyuarakan dua kebimbangan utama. Pertama ialah produktiviti. Pengurus bimbang jadual empat hari boleh melambatkan projek atau menyukarkan penyelarasan apabila pasukan bercuti pada hari yang berbeza. Kedua ialah kos. Dalam sektor yang memerlukan liputan berterusan, pengurangan bilangan hari bekerja bagi setiap pekerja biasanya bermakna pengambilan lebih ramai pekerja atau bayaran kerja lebih masa yang lebih tinggi. Sektor penjagaan kesihatan, hospitaliti dan perkhidmatan kecemasan perlu memastikan kakitangan bertugas setiap hari, jadi perubahan jadual boleh menelan belanja besar jika jumlah kakitangan terlalu sedikit.

Penganalisis yang memantau kerja fleksibel mengingatkan bahawa tiada satu penyelesaian yang sesuai untuk semua. Penilaian yang diterbitkan oleh saluran sumber manusia serantau menyatakan bahawa projek rintis memerlukan reka bentuk yang teliti, dan sesetengah pekerja melaporkan tekanan apabila mereka merasakan perlu memadatkan tugas lima hari ke dalam empat hari. Majikan yang berjaya biasanya mengurangkan kerja bernilai rendah, mereka bentuk semula pekerjaan dan melabur dalam alat kerjasama supaya penyerahan tugas berjalan lancar. Mereka juga memilih model yang sesuai dengan keperluan pelanggan. Jika pelanggan memerlukan sokongan lima hingga tujuh hari seminggu, pemimpin mungkin memilih minggu kerja 35 jam yang dibahagikan kepada lima hari atau cuti Jumaat secara bergilir-gilir, bukannya menutup operasi pada hari tetap.

Bukti dari rantau ini menunjukkan keterbukaan yang disertai sikap berhati-hati. Satu tinjauan besar di Singapura mendapati 69 peratus majikan menganggap minggu kerja empat hari boleh dilaksanakan dan berpotensi membantu produktiviti, namun hanya 18 peratus merancang untuk mengujinya dalam masa terdekat. Pakar sumber manusia di negara itu menekankan bahawa kejayaan bergantung pada perancangan, perubahan budaya dalam syarikat dan kesediaan untuk membuat penyesuaian berdasarkan maklum balas. Perkara yang sama berlaku di Korea. Banyak syarikat kini menggunakan kaedah kerja fleksibel, termasuk kerja jarak jauh, waktu kerja berubah-ubah dan pelarasan jadual mengikut musim, bagi memenuhi keperluan pekerja sambil memastikan perkhidmatan pelanggan kekal lancar sepanjang minggu.

Mengapa waktu kerja penting di Korea Selatan

Minggu kerja standard di Korea Selatan dihadkan kepada 52 jam, merangkumi 40 jam waktu kerja biasa serta sehingga 12 jam kerja lebih masa. Had itu diperkenalkan di seluruh negara pada 2018 untuk membendung kerja berlebihan yang melampau, namun purata nasional kekal tinggi dan hujung minggu sering turut melibatkan tugas tambahan. Golongan yang memperjuangkan reformasi berhujah bahawa jadual panjang mendorong kelesuan melampau, menyukarkan pembesaran anak dan membantutkan pemikiran kreatif yang diperlukan dalam ekonomi berasaskan perkhidmatan dan teknologi.

Projek rintis Wilayah Gyeonggi menjelaskan matlamat yang lebih luas. Pemimpin wilayah berkata mereka mahu meningkatkan kualiti hidup dan kebahagiaan, serta, jika diperluas ke seluruh masyarakat, membantu menangani kadar kelahiran yang semakin menurun dengan memudahkan keluarga meluangkan masa bersama. Logiknya mudah. Apabila orang ramai kurang keletihan, mereka cenderung untuk lebih melibatkan diri dalam kehidupan keluarga dan masyarakat. Majikan juga mungkin mendapat manfaat daripada pengambilan dan pengekalan pekerja, khususnya dalam bidang yang sukar mengekalkan pekerja muda.

Usaha Korea Selatan ini mengikuti trend global yang semakin pesat selepas pandemik. Di banyak negara, khususnya golongan pekerja muda, keseimbangan hidup kini lebih dihargai berbanding generasi terdahulu. Di negara yang berbeza seperti UK, Australia dan Afrika Selatan, syarikat yang menguji minggu kerja lebih pendek melaporkan pengurangan kelesuan melampau dan cuti sakit. Hasil ini tidak menamatkan semua perdebatan, namun menunjukkan bahawa minggu kerja lebih pendek boleh menjadi pilihan yang sesuai dalam banyak keadaan jika pemimpin membuat perubahan bijak terhadap cara kerja dilaksanakan.

Bolehkah perkhidmatan penting menyesuaikan diri

Sektor penjagaan kesihatan menunjukkan potensi serta kekangan. Pengalaman Hospital Severance menunjukkan bahawa jururawat yang mendapat lebih banyak masa rehat memberikan penjagaan lebih baik dan kurang berkemungkinan berhenti kerja. Pemerhati melaporkan bahawa risiko keselamatan pesakit menurun apabila jururawat yang keletihan mendapat lebih banyak masa untuk pulih antara syif. Pada masa yang sama, kekurangan kakitangan masih menjadi masalah sebenar di banyak hospital. Kementerian Kesihatan dan Kebajikan menyatakan bahawa pengurangan waktu kerja jururawat memerlukan lebih ramai kakitangan, dan sebarang peluasan perlu disertai rancangan untuk melatih serta mengekalkan lebih ramai kakitangan berlesen.

Sektor yang perlu menyediakan perkhidmatan setiap hari berdepan pilihan serupa. Pemimpin boleh meneliti jadual kerja pendek secara bergilir, membahagikan pengurangan jam kerja mingguan sepanjang lima hari atau memberi pasukan berbeza cuti Jumaat secara berselang-seli. Setiap pendekatan memerlukan penjadualan teliti bagi mengelakkan kekurangan liputan. Beberapa syarikat di luar sektor penjagaan kesihatan menunjukkan bahawa pengurusan kakitangan yang kreatif dan ukuran prestasi yang jelas boleh menjayakan minggu kerja lebih pendek, termasuk dalam pekerjaan yang berhadapan dengan pelanggan. Namun, pengurus memberi amaran bahawa peralihan boleh menjadi sukar jika pasukan tidak bersedia dan tugas tidak direka semula mengikut rentak baharu.

Suara pekerja dan kempen

Pekerja di Korea yang pernah mencuba minggu kerja lebih pendek lazimnya menekankan masa peribadi, tidur yang lebih baik dan tumpuan kerja yang kembali segar. Jururawat dalam percubaan di Severance berkata mereka tiba di wad dengan kurang keletihan dan lebih peka terhadap pesakit. Kakitangan IT pula berkata gangguan berkurangan dan mereka mempunyai lebih banyak masa untuk mempelajari kemahiran baharu. Bagi aktivis yang memperjuangkan model empat hari, pengalaman itu seiring dengan bukti antarabangsa yang semakin kukuh.

Joe Ryle, pengarah kempen di Yayasan Minggu Kerja Empat Hari, membantu menyelia percubaan terkini di Britain. Beliau berpendapat model itu boleh menyokong pekerja dan keuntungan apabila pemimpin mengurangkan pembaziran serta mengutamakan hasil berbanding jumlah jam bekerja.

"Kesejahteraan kakitangan, prestasi perniagaan, produktiviti, pengekalan pekerja dan pengambilan pekerja semuanya meningkat, manakala perniagaan dan pekerja berkembang maju," kata Ryle mengenai kumpulan terbaharu di UK yang mengekalkan minggu kerja lebih pendek selepas percubaan.

Kembali ke Seoul, pemimpin hospital berada di tengah-tengah antara mengakui manfaatnya dengan meminta bantuan untuk membiayainya. Ketegangan itu mencerminkan cabaran lebih luas yang dihadapi pembuat dasar. Potensi manfaatnya memang nyata. Kos dan keperluan kakitangan juga nyata. Fasa seterusnya percubaan Korea akan menguji sama ada sokongan kerajaan, penjadualan yang lebih bijak dan latihan bersasar dapat menyatukan semua keperluan itu.

Perkara yang perlu diperhatikan seterusnya

Beberapa pencapaian penting akan menentukan sejauh mana dan sepantas mana minggu kerja lebih pendek akan berkembang. Projek rintis Wilayah Gyeonggi, yang dijadualkan bermula pada Oktober jika diluluskan, akan menghasilkan data mengenai kos, produktiviti dan kesihatan pekerja di 50 tempat kerja. Hasilnya akan membantu menentukan bentuk sokongan, sektor yang paling sesuai untuk peluasan dan sama ada model berbeza memberikan hasil lebih baik. Di peringkat nasional, pentadbiran telah menetapkan sasaran untuk mengurangkan waktu kerja sehingga lebih rendah daripada purata OECD menjelang 2030. Sasaran itu mungkin dicapai melalui gabungan minggu kerja lebih pendek, waktu fleksibel dan penguatkuasaan had kerja lebih masa. Syarikat besar akan terus menguji pelbagai pendekatan, sering kali dengan model hibrid yang sesuai dengan kitaran projek dan keperluan pelanggan. Hospital pula memerlukan pembiayaan khusus dan program latihan untuk memperluas jadual lebih pendek tanpa menjejaskan liputan perkhidmatan.

Perkembangan ini kini beralih daripada menguji konsep kepada merangka dasar. Jika projek rintis terus menunjukkan kesihatan yang lebih baik, pengekalan pekerja yang lebih kukuh dan produktiviti yang stabil, pemimpin akan mempunyai asas yang lebih jelas untuk memperluasnya. Jika kos sukar diuruskan, sokongan perlu disasarkan dengan lebih teliti. Apa pun hasilnya, Korea Selatan telah memasuki fasa baharu reformasi budaya kerja yang sudah mengubah kehidupan seharian ramai orang.

Kesimpulannya

• Hospital Severance di Seoul menjalankan percubaan minggu kerja empat hari untuk jururawat dan melaporkan kadar keluar masuk pekerja serta cuti sakit yang lebih rendah, di samping mutu penjagaan yang meningkat.
• Pemimpin hospital berkata penerusan program memerlukan lebih ramai kakitangan dan pembiayaan luar untuk menampung kos tenaga kerja yang lebih tinggi.
• Wilayah Gyeonggi melancarkan projek rintis minggu kerja lebih pendek di 50 tempat kerja, dengan kerajaan menampung jurang gaji dan menawarkan beberapa pilihan jadual.
• Pekerja Korea Selatan bekerja kira-kira 1,865 jam pada 2024, jauh melebihi paras lazim di ekonomi maju, sekali gus meningkatkan minat terhadap minggu kerja lebih pendek.
• Syarikat besar seperti Samsung, SK Group dan Kakao menawarkan program kerja fleksibel, dan banyak pasukan IT melaporkan tiada kemerosotan produktiviti.
• Percubaan global di UK dan negara lain menunjukkan peningkatan ketara dalam pengekalan pekerja dan kesihatan apabila tugas direka semula agar lebih fokus dan cekap.
• Pentadbiran Presiden Lee Jae myung berikrar untuk mengurangkan waktu kerja sehingga lebih rendah daripada purata OECD menjelang 2030 dan meneliti minggu kerja empat setengah hari.
• Cabaran utama termasuk keperluan kakitangan dalam perkhidmatan penting, penyelarasan antara pasukan dan bajet yang diperlukan untuk menyokong pengurangan waktu kerja.