Thailand pertimbang naikkan umur persaraan kepada 65 tahun susulan penuaan penduduk dan tekanan terhadap sistem pencen

Penilaian semula persaraan semakin mendapat momentum ketika Thailand menua

Thailand membuka perdebatan besar tentang sama ada orang ramai patut bekerja lebih lama. Perdana Menteri Anutin Charnvirakul mencadangkan kenaikan umur persaraan berkanun daripada 60 kepada 65 tahun, dengan alasan jangka hayat yang semakin panjang dan tenaga kerja yang semakin mengecil memerlukan keseimbangan baharu. Cadangan itu muncul pada saat yang sensitif. Isi rumah berdepan peningkatan kos, perniagaan berusaha mengharungi ekonomi yang lembap, dan negara ini bergerak pantas ke arah masyarakat supermenua, apabila lebih 28 peratus rakyatnya berusia lebih 60 tahun menjelang 2034. Sebarang perubahan pada umur persaraan menyentuh pendapatan golongan lebih berusia, prospek pasaran kerja golongan muda dan kemampanan pencen.

Penyokong berkata umur persaraan yang lebih tinggi boleh membantu warga emas Thailand mengekalkan pendapatan, menangguhkan pembayaran pencen dan mengekalkan pekerja berpengalaman dalam peranan penting. Thailand kini mencatatkan jumlah kelahiran yang lebih rendah berbanding kematian, manakala kadar kesuburan keseluruhan jatuh di bawah paras yang diperlukan untuk menggantikan jumlah penduduk. Ini bermakna semakin sedikit pekerja akan menyara semakin ramai pesara. Persaraan yang lebih lewat boleh mengurangkan tekanan terhadap kewangan awam dan insurans sosial, terutama apabila orang ramai hidup bertahun-tahun selepas usia 60 tahun. Di negara yang ramai bimbang simpanan mereka tidak cukup sepanjang hayat, lima tahun tambahan dengan pendapatan tetap boleh menentukan sama ada usia tua dilalui dalam keadaan rapuh atau lebih terjamin.

Kumpulan perniagaan mengambil pendekatan berhati-hati. Syarikat bimbang kos gaji dan faedah akan meningkat serta peluang kenaikan pangkat mungkin tersekat jika kakitangan kanan terus bekerja lebih lama. Sesetengah syarikat menggunakan pakej persaraan awal, automasi dan kecerdasan buatan untuk mengurus perbelanjaan. Sektor hotel, yang bergantung pada tugas fizikal dan operasi sepanjang masa, lebih mengutamakan aturan kerja fleksibel untuk pekerja lebih berusia berbanding mandat menyeluruh. Ramai pengusaha mahu mengekalkan kakitangan berpengalaman dalam peranan penyeliaan, latihan atau perhubungan tetamu, sambil mengelakkan tekanan dalam tugas barisan hadapan yang mencabar.

Cadangan yang dikemukakan dan golongan yang terlibat

Perbincangan semasa tertumpu pada penjawat awam. Langkah awal yang sedang dibincangkan ialah menaikkan umur persaraan kakitangan kerajaan daripada 60 kepada 65 tahun. Perubahan itu akan memberi kesan langsung kepada kira-kira 1.75 juta penjawat awam. Ia tidak akan secara automatik meliputi sektor swasta, yang mempunyai kira-kira 18 juta pekerja dilindungi di bawah Skim Keselamatan Sosial dan dasar majikan. Sebarang perubahan lebih luas bagi majikan swasta memerlukan dasar berasingan, rundingan dengan kesatuan sekerja dan kumpulan majikan, serta penyelarasan dengan peraturan Keselamatan Sosial.

Beberapa agensi kerajaan sudah menjalankan projek rintis lanjutan tempoh bekerja bagi peranan tertentu yang memerlukan kepakaran mendalam. Projek ini menyediakan medan ujian yang berguna. Ia menunjukkan bidang yang paling memerlukan pengalaman dan bahagian kerja yang perlu dikemas kini agar sesuai untuk pekerja lebih berusia. Namun, peraturan seluruh negara memerlukan lebih daripada projek rintis. Ia perlu sesuai dengan pasaran kerja Thailand yang pelbagai, daripada perniagaan kecil milik keluarga hingga pengilang multinasional, serta daripada pekerjaan yang memerlukan tenaga fizikal kepada kerja berasaskan pengetahuan.

Bagaimana lanjutan tempoh bekerja boleh dilaksanakan

Penggubal dasar mempunyai beberapa kaedah untuk melancarkan perubahan. Contohnya, jadual berperingkat boleh menaikkan umur persaraan beberapa bulan setiap tahun sepanjang sedekad, bukannya sekaligus. Lanjutan secara pilihan bagi majikan swasta boleh disertakan garis panduan untuk mencegah penyalahgunaan atau pekerja dipaksa terus bekerja. Pengecualian boleh melindungi pekerja dalam pekerjaan berbahaya atau berat. Peraturan peralihan bagi mereka yang hampir bersara dapat mengehadkan gangguan, manakala sokongan bersasar boleh membantu syarikat mereka bentuk semula pekerjaan agar sesuai untuk kakitangan lebih berusia.

Faktor demografi di sebalik perdebatan

Thailand berdepan tekanan demografi yang lazim. Kelahiran menurun, jangka hayat meningkat dan bahagian penduduk berusia bertambah setiap tahun. Kadar kesuburan keseluruhan jatuh di bawah kadar penggantian, iaitu kira-kira 2.1 anak bagi setiap wanita. Sejak beberapa tahun kebelakangan ini, jumlah kematian melebihi kelahiran. Akibatnya, nisbah tanggungan warga tua, iaitu bilangan penduduk berusia 65 tahun ke atas berbanding mereka yang dalam usia bekerja, semakin meningkat. Semakin ramai pesara yang menerima pencen dan perkhidmatan kesihatan akan bergantung pada kumpulan pencarum yang semakin kecil.

Pengalaman global membantu menjelaskan kepentingan isu ini. Kajian tentang kemerosotan kesuburan menunjukkan kadar kelahiran yang rendah boleh membebankan pertumbuhan apabila tenaga kerja mengecil, sementara peningkatan bahagian penduduk berusia memberi tekanan kepada jaringan keselamatan sosial dan sistem pencen. Pada masa yang sama, dengan bilangan anak yang perlu ditanggung lebih sedikit, masyarakat boleh melabur lebih banyak dalam produktiviti, kemahiran dan teknologi. Thailand berada tepat di tengah-tengah peralihan ini. Negara itu dijangka menjadi masyarakat supermenua menjelang pertengahan 2030-an. Realiti ini mengaitkan kecukupan pencen, belanjawan penjagaan kesihatan dan masa depan pekerjaan dalam satu perbincangan dasar.

Bagi isi rumah, umur panjang ialah satu rahmat yang juga memerlukan perancangan. Persaraan yang bermula pada usia 60 tahun boleh berlanjutan selama 25 tahun atau lebih. Jika simpanan tidak mencukupi, tahun-tahun itu boleh membawa kesulitan kewangan. Bagi kerajaan, kos meningkat apabila penggunaan perkhidmatan kesihatan bertambah dan tanggungan pencen membesar. Majikan pula perlu menyesuaikan pengambilan pekerja dan latihan dengan tenaga kerja yang semakin berusia, sambil memastikan laluan kemajuan kerjaya untuk golongan muda kekal terbuka. Umur persaraan yang lebih tinggi tidak akan menyelesaikan setiap cabaran, tetapi ia menangani secara langsung kesan aritmetik masyarakat yang semakin menua.

Manfaat persaraan yang lebih lewat

Bukti dari negara lain menunjukkan bahawa kenaikan umur persaraan biasa lazimnya meningkatkan kadar pekerjaan dalam kalangan pekerja lebih berusia. Pemodelan terkini oleh Pertubuhan Kerjasama dan Pembangunan Ekonomi (OECD) menunjukkan bahawa kenaikan satu tahun pada umur persaraan biasa boleh meningkatkan kadar pekerjaan bagi mereka yang berusia 55 hingga 74 tahun kira-kira 1.5 hingga 2.3 mata peratusan, bergantung pada keadaan khusus setiap negara. Kesan itu lebih kuat apabila laluan untuk keluar daripada pekerjaan lebih awal dihadkan dan jurang antara umur minimum untuk menerima sebarang pencen dengan umur biasa untuk menerima pencen penuh adalah kecil.

Dua aspek reka bentuk dasar penting. Pertama ialah perbezaan antara umur persaraan minimum, iaitu usia seseorang boleh mula menuntut manfaat yang dikurangkan, dengan umur persaraan biasa, apabila manfaat penuh diberikan. Jurang yang besar boleh mendorong persaraan awal, menguras sistem dan mengehadkan peningkatan pekerjaan dalam kalangan pekerja lebih berusia. Kedua ialah pilihan laluan keluar lain, seperti skim hilang upaya atau pengangguran, yang boleh digunakan sebagai ganti persaraan awal. Jika laluan itu kekal terbuka luas, kenaikan umur persaraan akan menghasilkan manfaat yang lebih kecil. Pembaharuan yang dirancang dengan baik menyelaraskan semua mekanisme ini bagi menyokong pekerjaan sambil melindungi maruah dan kesihatan.

Masa pelaksanaan juga merupakan isu praktikal. Peraturan persaraan sering merangkumi perlindungan hak sedia ada bagi mereka yang hampir bersara agar tidak terjejas oleh perubahan mendadak. Ini bermakna hasil pembaharuan mengambil masa bertahun-tahun untuk terlihat sepenuhnya. Tindakan awal boleh mengelakkan pelarasan lebih ketara kemudian. Langkah berperingkat juga memberi masa kepada majikan dan pekerja untuk menyesuaikan peranan kerja, rancangan latihan dan manfaat.

Realiti perniagaan dan peluang untuk golongan muda

Majikan swasta membangkitkan kebimbangan yang munasabah. Mengekalkan kakitangan sehingga usia 65 tahun boleh menambah kos gaji dan faedah, khususnya di syarikat yang gaji pekerjanya meningkat seiring tempoh perkhidmatan. Dalam sektor yang berdepan tekanan, pengurus bimbang mereka mungkin perlu menyusun semula organisasi atau menangguhkan kenaikan pangkat pekerja lebih muda. Sesetengah pihak bimbang kenaikan umur persaraan boleh mencetuskan kesan berantai, menyebabkan syarikat mengurangkan bilangan pekerja atau mengehadkan pengambilan kakitangan baharu.

Kajian pasaran kerja sering mendapati pekerja lebih berusia dan lebih muda bukan pengganti mudah antara satu sama lain. Kakitangan berpengalaman mewariskan pengetahuan, menstabilkan pasukan dan meningkatkan mutu perkhidmatan. Mereka juga membelanjakan pendapatan dalam ekonomi tempatan, sekali gus menyokong permintaan. Pekerja lebih muda pula membawa kemahiran dan tenaga baharu. Ekonomi yang menyediakan ruang untuk kedua-dua kumpulan cenderung mendapat manfaat. Kuncinya ialah mereka bentuk semula pekerjaan supaya kakitangan lebih berusia dapat terus menyumbang tanpa tekanan fizikal, sementara pekerja lebih muda mempunyai laluan kemajuan yang jelas.

Pekerjaan yang membebankan tubuh yang semakin berusia

Kerja di hotel, logistik, pembinaan dan beberapa peranan dalam sektor pembuatan melibatkan tugas mengangkat beban berat, syif panjang atau kerja malam. Dalam bidang ini, lanjutan tempoh bekerja yang kaku berisiko memudaratkan pekerja. Industri hospitaliti menggesa aturan fleksibel yang mengekalkan kakitangan berpengalaman dalam peranan penyeliaan, latihan, khidmat concierge atau kawalan mutu. Syarikat boleh menggilirkan tugas berat, melabur dalam peralatan ergonomik serta memperluas kerja sambilan dan berasaskan projek untuk pekerja lebih berusia. Langkah ini mengurangkan risiko sambil mengekalkan pengetahuan yang bernilai untuk mutu perkhidmatan dan keselamatan.

Pencen dan keselamatan sosial sedang dikaji semula

Perdebatan mengenai umur persaraan berlangsung seiring usaha berasingan untuk menambah baik formula pencen dan tadbir urus. Pejabat Keselamatan Sosial sedang mempertimbangkan pembaharuan bagi pekerja berinsurans di bawah beberapa seksyen utama Akta Keselamatan Sosial. Peralihan kepada formula pendapatan purata sepanjang hayat, yang sering disebut CARE, akan menggantikan kaedah pengiraan pencen berdasarkan gaji pada tahun-tahun terakhir sahaja. Pengiraan purata sepanjang hayat lazimnya meningkatkan keadilan kerana lebih mencerminkan pola pendapatan sebenar. Kaedah itu juga boleh memperkukuh kemampanan dengan mengurangkan dorongan untuk menaikkan gaji pada penghujung kerjaya.

Perundingan awam terkini mengenai pembaharuan ini mencetuskan kontroversi apabila sesi pendengaran dalam talian dibanjiri respons automatik. Insiden itu menghakis kepercayaan dan menonjolkan keperluan untuk perlindungan lebih kukuh daripada manipulasi. Keyakinan penting bagi sebarang perubahan pencen. Pekerja memerlukan maklumat yang jelas dan tepat tentang manfaat, kadar caruman serta sebab pembaharuan dilaksanakan. Pengurusan pelaburan dan pemantauan yang telus juga sama penting demi kesihatan dana yang menyokong puluhan juta pencarum.

Saluran simpanan baharu, loteri persaraan

Penggubal undang-undang turut memajukan kaedah simpanan baharu untuk membantu orang ramai membina tabungan hari tua. Dewan Perwakilan meluluskan rang undang-undang yang membolehkan Dana Simpanan Negara menjual tiket loteri persaraan berharga 50 baht setiap satu, dengan pembelian dihadkan kepada 3,000 baht bagi setiap orang sebulan. Skim ini direka sebagai produk simpanan. Peserta boleh memenangi hadiah dalam cabutan mingguan, manakala setiap baht yang tidak menang akan dikreditkan ke akaun simpanan peribadi. Jumlah penuh, berserta pulangan pelaburan, boleh dikeluarkan apabila peserta mencapai usia 60 tahun. Terbitan pertama dijangka pada suku keempat 2025, tertakluk pada kelulusan akhir dan perancangan pelaksanaan.

Timbalan Menteri Kewangan Paopoom Rojanasakul menegaskan sifat program itu. Beliau menyifatkannya sebagai alternatif sah kepada perjudian haram, yang distrukturkan untuk membina simpanan dengan pulangan terjamin. Selepas membentangkan rancangan itu kepada penggubal undang-undang, beliau menjelaskan tujuan program tersebut secara ringkas.

Timbalan Menteri Kewangan Paopoom Rojanasakul berkata loteri persaraan itu ialah simpanan berstruktur, bukannya perjudian, dan peserta akan menerima kembali setiap baht yang dilaburkan berserta pulangan apabila bersara.

Butiran utama akan ditetapkan melalui arahan, termasuk jumlah hadiah dan peraturan pengeluaran awal dalam kes tertentu seperti ketidakupayaan. Had bulanan itu bertujuan mengelakkan pembelian pukal oleh golongan berada. Jika program ini berfungsi seperti yang dirancang, ia boleh menambah simpanan persaraan pekerja lebih muda, yang akan berdepan realiti penuaan penduduk selama beberapa dekad akan datang.

Jaminan untuk peralihan yang adil

Thailand boleh mengimbangi kemampanan kewangan, realiti perniagaan dan maruah di tempat kerja. Pendekatan menyeluruh boleh menggabungkan umur persaraan yang lebih tinggi dengan langkah untuk melindungi kesihatan, mengekalkan daya saing majikan serta menjadikan pekerjaan selepas usia 60 tahun menarik dan praktikal.

• Laksanakan perubahan secara berperingkat dengan langkah kecil dan tarikh yang jelas supaya isi rumah dan majikan dapat membuat perancangan.
• Sediakan fleksibiliti untuk syarikat swasta, termasuk lanjutan tempoh bekerja secara pilihan, kerja sambilan dan kontrak berasaskan projek bagi kakitangan lebih berusia yang mahu terus bekerja.
• Lindungi pekerja dalam pekerjaan berbahaya atau yang sangat memerlukan tenaga fizikal dengan membenarkan persaraan lebih awal tanpa penalti serta membiayai reka bentuk semula pekerjaan dan penambahbaikan ergonomik.
• Perluas latihan pertengahan kerjaya supaya pekerja lebih berusia dapat mempelajari kemahiran digital dan pengurusan yang sesuai dengan peranan masa kini.
• Kaji struktur gaji yang meningkat mengikut tempoh perkhidmatan dan beralih kepada imbuhan yang dikaitkan dengan tanggungjawab serta prestasi.
• Gubal peraturan antip diskriminasi umur yang kukuh dan pastikan penguatkuasaannya bagi mencegah berat sebelah dalam pengambilan pekerja dan kenaikan pangkat.
• Selaraskan kemas kini formula pencen dengan dasar umur persaraan supaya insentif menyokong tempoh bekerja yang lebih panjang dan lebih sihat.
• Sokong perusahaan kecil dan sederhana dengan kredit cukai atau geran untuk latihan, penambahbaikan keselamatan dan peralatan bagi penjadualan fleksibel.
• Perkukuh penjagaan kesihatan pencegahan dan kesejahteraan di tempat kerja supaya lebih ramai orang dapat bekerja dengan selamat hingga usia 60-an.
• Gunakan dasar migrasi bersasar, jika sesuai, untuk mengatasi kekurangan kemahiran tertentu sementara latihan dalam negara dipertingkat.

Perkara yang perlu diperhatikan seterusnya

Cadangan umur persaraan memerlukan rundingan yang menyeluruh. Umur persaraan penjawat awam boleh dinaikkan melalui pindaan peraturan dan undang-undang berkaitan. Peluasan dasar kepada sektor swasta pula melibatkan undang-undang buruh, peraturan Keselamatan Sosial serta penyelarasan rapat dengan wakil majikan dan pekerja. Peraturan perlindungan hak sedia ada akan menentukan kesan perubahan terhadap mereka yang hampir bersara. Kementerian Buruh, Pejabat Keselamatan Sosial dan Biro Belanjawan perlu membuat unjuran kos, kadar caruman dan kesan terhadap tenaga kerja. Parlimen mungkin mengadakan pendengaran, manakala agensi kerajaan boleh memperluas projek rintis untuk mengumpul bukti tentang kesihatan, produktiviti dan tahap kepuasan.

Loteri persaraan akan dibawa ke Senat dan melalui proses penggubalan peraturan terperinci di Dana Simpanan Negara. Komunikasi awal penting. Orang ramai mahu mengetahui cara menyertai, cara hadiah dan pulangan berfungsi serta cara baki simpanan dilindungi. Bagi perdebatan umur persaraan mahupun program simpanan ini, ketelusan dan garis masa yang jelas akan membina keyakinan. Keputusan yang dibuat dalam beberapa tahun akan datang akan membentuk cara Thailand menua, tempoh orang ramai bekerja dan tahap jaminan yang dirasai pada usia lanjut.

Perkara Utama

• Perdana Menteri Anutin Charnvirakul mencadangkan kenaikan umur persaraan daripada 60 kepada 65 tahun, bermula dengan penjawat awam.
• Kumpulan perniagaan lebih mengutamakan pilihan fleksibel berbanding mandat menyeluruh, terutama dalam sektor yang memerlukan tenaga fizikal seperti hotel dan logistik.
• Thailand sedang menuju status masyarakat supermenua menjelang pertengahan 2030-an, dengan kadar kesuburan yang rendah dan nisbah tanggungan warga tua yang meningkat.
• Kajian OECD mendapati setiap kenaikan satu tahun pada umur persaraan biasa boleh meningkatkan pekerjaan dalam kalangan pekerja lebih berusia kira-kira 1.5 hingga 2.3 mata peratusan.
• Butiran dasar penting, termasuk jurang antara umur persaraan minimum dengan umur persaraan biasa serta had terhadap laluan keluar awal daripada pekerjaan.
• Pejabat Keselamatan Sosial sedang mempertimbangkan peralihan kepada formula pendapatan purata sepanjang hayat bagi meningkatkan keadilan dan kemampanan.
• Perundingan dalam talian mengenai pembaharuan pencen dicemari respons automatik, sekali gus menekankan keperluan tadbir urus dan kepercayaan yang lebih kukuh.
• Produk simpanan loteri persaraan telah diluluskan Dewan Perwakilan, dengan tiket berharga 50 baht, had bulanan 3,000 baht dan baki dikembalikan bersama pulangan apabila peserta mencapai usia 60 tahun.
• Pilihan dasar termasuk pelaksanaan berperingkat, aturan kerja fleksibel selepas usia 60 tahun, reka bentuk semula pekerjaan yang memerlukan tenaga fizikal tinggi dan peraturan antip diskriminasi umur yang lebih kukuh.
• Langkah seterusnya merangkumi rundingan menyeluruh, pindaan undang-undang bagi perkhidmatan awam, penyelarasan dengan Keselamatan Sosial bagi pekerja swasta dan penggubalan peraturan loteri persaraan.