Peralihan Kerjaya Unik untuk Kuda Baka Tulen
Jauh di tengah-tengah kesibukan Tokyo, di perkarangan Istana Diraja, sekumpulan atlet bersara menikmati kehidupan yang tenang. Mereka bukan bekas ahli gusti sumo atau bintang besbol, tetapi kuda baka tulen yang pernah beraksi di litar lumba Jepun. Hari ini, haiwan-haiwan ini menjalankan tugas baharu yang penuh bermaruah. Mereka membawa anggota Pengawal Diraja dan mengiringi kereta kuda yang dinaiki diplomat asing. Amalan ini menyerlahkan ikatan yang luar biasa dan berkekalan antara keluarga diraja Jepun dengan dunia kuda, hubungan yang merentasi upacara kuno, usaha pemodenan dan diplomasi antarabangsa.
Kandungan
Peralihan daripada debaran perlumbaan berkelajuan tinggi kepada tugas istiadat Pengawal Diraja yang penuh disiplin merupakan perubahan kerjaya besar bagi haiwan-haiwan ini. Ia memerlukan perangai tertentu dan latihan semula yang ekstensif. Namun, kehidupan kedua ini menawarkan laluan terhormat bagi kuda yang mungkin berdepan masa depan tidak menentu. Kandang diraja menyediakan tempat perlindungan agar haiwan-haiwan ini terus berkhidmat kepada negara dengan bermaruah.
Memilih Pengiring Diplomatik yang Tepat
Proses pemilihan kuda Pengawal Diraja amat teliti dan lebih menumpukan kestabilan mental berbanding keupayaan fizikal. Mitsuru Sato, pegawai yang bertanggungjawab mengurus kuda pengiring, telah melatih haiwan-haiwan ini selama berpuluh-puluh tahun. Katanya, calon yang ideal mesti berperangai tenang dan mudah dijangka. Kuda itu tidak boleh mudah terkejut, satu ciri penting ketika melalui jalan-jalan sibuk Tokyo semasa upacara rasmi.
Sato, yang telah bekerja dengan kuda diraja selama 35 tahun, berkata penampilan fizikal bukan keutamaan, namun pihak kandang tetap mengambil kira kepercayaan tradisional. Misalnya, kepercayaan lama menyatakan bahawa satu tanda putih pada kaki belakang kiri menandakan kuda yang baik, manakala pusaran bulu berganda di dahi mungkin menunjukkan perangai yang mudah gelisah. Bagaimanapun, Sato menjelaskan bahawa kepercayaan ini tidak diterima bulat-bulat, sebaliknya diambil kira ketika proses pemilihan. Akhirnya, kuda dipilih berdasarkan kebolehan mereka untuk kekal tenang di bawah tekanan dan keselesaan berinteraksi dengan manusia, ciri-ciri yang sering terbentuk semasa kerjaya perlumbaan mereka.
Latihan untuk Jalan-jalan Tokyo
Sebaik sahaja tiba di kandang diraja, lazimnya pada usia empat atau lima tahun selepas bersara daripada perlumbaan, kuda akan terus memulakan latihan. Langkah pertama ialah membiasakan haiwan itu dengan persekitaran baharunya. Suasana di Istana Diraja jauh berbeza daripada litar lumba yang bising. Persekitarannya tenang, damai dan sarat dengan sejarah. Kuda menjalani pelbagai fasa latihan untuk menyesuaikan diri dengan kehidupan baharu ini.
Kuda hanya ditunggangi apabila jurulatih menganggapnya selamat. Sato menekankan pentingnya proses pengenalan secara beransur-ansur ini. Kuda yang mudah ditunggangi memberikan keyakinan kepada pengawal baharu dan membantu mereka meningkatkan kemahiran dengan cepat. Dengan cara ini, kuda turut menjadi guru kepada anggota pengawal. Peranan sebagai pengajar bagi anggota baharu dianggap sama pentingnya dengan menyertai upacara kenegaraan.
Rutin harian mereka mencabar. Setiap pagi, kuda dibawa ke gelanggang menunggang berdekatan untuk berjalan, berlari anak dan melompat. Halangan lompatan dimasukkan dalam latihan bukan kerana mereka perlu melompat semasa upacara, tetapi bagi memastikan mereka mengikut arahan dengan tepat. Apabila kembali ke kandang, mereka dimandikan dan kuku mereka dijaga. Rutin ini diteruskan sehingga kuda mencecah usia 20-an, sekali gus memberikan mereka kerjaya yang panjang dan terjamin.
Peranan Istiadat
Tugas utama kuda-kuda ini ialah mengiringi kereta kuda yang membawa duta yang baru dilantik dari Stesen Tokyo ke Istana Diraja. Tradisi ini, yang disambung semula pada 1952 selepas Perang Dunia Kedua, merupakan pemandangan yang jarang ditemui di dunia moden. Apabila duta menuju ke Istana Diraja untuk menyerahkan surat tauliah kepada Maharaja, kereta kuda bergerak merentasi jalan-jalan Tokyo dengan diiringi pengawal berkuda.
Kazuhiko Akinaga, kurator di Muzium Kuda Jepun, berkata selain Jepun, hanya beberapa negara seperti United Kingdom dan Sepanyol masih mengekalkan cara pengangkutan tradisional ini untuk diplomat. Duta lazimnya boleh memilih antara kereta dan kereta kuda, namun kebanyakannya memilih kereta kuda kerana menganggapnya sebagai pengenalan kepada budaya Jepun yang unik dan berprestij.
Perjalanan ini bukan tanpa cabaran. Kuda perlu menghadapi suasana yang amat berbeza daripada perkarangan istana yang damai. Mereka dikelilingi bangunan tinggi, orang ramai dan bunyi yang tidak dijangka. Beg plastik yang diterbangkan angin atau bunyi siren secara tiba-tiba boleh mengejutkan kuda yang kurang terlatih. Kebolehan mengikut arahan penunggang di tengah-tengah gangguan ini membuktikan sifat semula jadi kuda itu serta mutu latihan hariannya.
Mengenali Kuda-kuda Ini
Antara penghuni kandang diraja ketika ini ialah Yukikaze, seekor kuda jantan berusia 11 tahun dengan susur galur yang terkenal. Bapanya ialah Special Week, kuda lumba legenda yang memenangi empat perlumbaan Gred 1, termasuk Emperor's Cup pada 1999. Yukikaze, yang dahulunya dikenali sebagai Yukino Dream ketika berlumba, mempunyai rekod sederhana dengan lapan perlumbaan tanpa sebarang kemenangan. Dia menyertai kandang diraja pada usia lima tahun.
"Dia penakut dan jinak," kata Mitsuru Sato.
Dalam sesi latihan yang diperhatikan pada Disember, Yukikaze menunjukkan sifatnya yang berhati-hati. Apabila Sato menaikkan palang halangan, Yukikaze pada mulanya mengelak daripadanya. Pada percubaan kedua, dengan dorongan, dia berjaya melompatinya. Sikap berhati-hati ini, bukannya kelemahan, menjadikannya amat sesuai untuk tugasnya. Tugas utamanya ialah berlari anak dengan stabil di sisi kereta kuda duta, tugas yang memerlukan kesabaran dan ketenangan, bukannya kelajuan.
Satu lagi kuda yang menonjol ialah Shōyū, kuda veteran Pengawal Diraja berusia 16 tahun. Sato mengimbas kembali saat dia tahu Shōyū sesuai untuk tugas itu. Dia melihat kuda tersebut di sebuah kelab menunggang milik kenalannya lalu terus menungganginya.
"Saya terus tahu bahawa dialah kuda yang sesuai untuk tugas ini," kata Sato.
Shōyū menyertai pengawal selepas bersara daripada perlumbaan pada usia empat tahun dan sejak itu menjadi anggota pasukan yang boleh diharapkan. Kandang itu turut menempatkan Hakurei, kuda putih berusia sembilan tahun yang dahulunya dikenali sebagai Maillot Blanc, dan Aokaze, kuda berusia 23 tahun yang merupakan anak kepada pemenang Imperial Cup, Bubble Gum Fellow.
Kasih Sayang Peribadi Keluarga Diraja
Hubungan antara keluarga diraja dengan kuda-kuda ini jauh melangkaui tugas rasmi. Maharaja dan Maharani diketahui amat menyukai kuda dan sering menunjukkan pengetahuan terperinci tentang haiwan tertentu. Pada majlis taman diraja yang diadakan pada musim luruh 2025, pasangan diraja berbual dengan joki terkenal Yutaka Take. Dalam perbualan itu, mereka menyebut nama banyak kuda lumba, sekali gus memperlihatkan keakraban mereka dengan dunia perlumbaan.
Perbualan itu beralih kepada Hakurei, kuda putih dalam Pengawal Diraja. Take berkata ramai kuda putih lazimnya agak kasar perangainya. Maharani menjawab bahawa Hakurei "agak mengikut caranya sendiri," lalu Maharaja menambah, "Setiap kuda berbeza." Take dilaporkan kagum melihat betapa lancarnya pasangan diraja itu mengingati nama kuda-kuda tersebut.
"Saya dapat merasakan mereka benar-benar menyayangi kuda," kata Take selepas majlis itu.
Maharaja Naruhito pernah menyuarakan penghargaan beliau terhadap haiwan-haiwan itu secara terbuka. Dalam sidang media pada Februari, baginda berkata beliau tidak sabar untuk melihat kuda-kuda itu ketika berjalan-jalan seperti biasa di perkarangan istana. Minat peribadi ini bukan perkara baharu dalam pemerintahan sekarang. Maharaja Emeritus pernah menjadi kapten persatuan berkuda sekolahnya ketika muda, manakala Maharaja sekarang dan Putera Mahkota Akishino sudah mengenali kuda sejak kecil.
Asal Usul Sejarah Ikatan Ini
Hubungan antara keluarga diraja dengan kuda berakar umbi dalam sejarah Jepun. Sejak zaman purba, kuda digunakan dalam upacara dan acara di istana diraja. Namun, era moden menyaksikan perubahan dalam penggunaan kuda, khususnya pada era Meiji (1868-1912), ketika Jepun melalui pemodenan pesat.
Maharaja Meiji menjadikan kuda sebagai pengangkutan utama dan mengembara dengan menunggang kuda untuk meninjau pelbagai wilayah negara itu. Pada Mac 1874, Maharaja Meiji menyaksikan perlumbaan kuda buat kali pertama di kediaman sementara diraja di Akasaka. Pengalaman ini menandakan permulaan penglibatan diraja dalam perlumbaan gaya Barat. Baginda kemudian menghadiri lebih daripada 50 acara berkaitan perlumbaan.
Minat ini memuncak dengan penubuhan perlumbaan Emperor Cup pada 1905. Maharaja Meiji menghadiahkan sebuah pasu yang memaparkan lambang bunga kekwa diraja kepada sebuah litar lumba di daerah Negishi, Yokohama, untuk dijadikan trofi. Perlumbaan itu masih berlangsung hingga kini dan kekal sebagai antara acara paling berprestij dalam kalendar perlumbaan Jepun.
Menurut Kazuhiko Akinaga, naungan Maharaja Meiji terhadap perlumbaan kuda merupakan tindakan politik yang disengajakan. Dengan menerima sebahagian daripada budaya Barat, Maharaja menunjukkan kepada khalayak dalam dan luar negara bahawa Jepun telah dimodenkan. Selain itu, keluarga diraja menggunakan acara berkuda untuk meraikan delegasi diplomatik dan menjadikan kuda sebagai wadah untuk menjalin persahabatan antarabangsa.
Konteks Lebih Luas Kuda Lumba Bersara
Walaupun kuda dalam Pengawal Diraja menikmati kerjaya kedua yang istimewa, nasib kebanyakan kuda lumba yang bersara di Jepun jauh lebih tidak menentu. Industri perlumbaan amat besar, dengan hampir 8,000 anak kuda dilahirkan setiap tahun. Kuda lumba lazimnya bersara pada usia tiga hingga enam tahun, sedangkan jangka hayat semula jadi mereka ialah 25 hingga 30 tahun. Mencari tempat untuk haiwan-haiwan ini selepas tamat kerjaya di litar lumba merupakan cabaran besar.
Statistik menunjukkan kira-kira 6,000 kuda lumba bersara setiap tahun. Disebabkan kos penjagaan yang tinggi, yang boleh melebihi 100,000 yen sebulan, serta kekurangan kelab menunggang berbanding di Eropah, hanya sebilangan kecil dapat beralih kepada tugas menunggang atau pembiakan. Akibatnya, ramai kuda lumba yang bersara dihantar ke rumah sembelihan, dengan dagingnya menjadi makanan istimewa dalam sesetengah kalangan.
Usaha sedang dijalankan untuk menangani isu ini. Organisasi seperti Thoroughbred Aftercare and Welfare ditubuhkan bagi menyediakan penjagaan sementara dan latihan semula untuk kuda yang bersara. Namun, kemudahan ini hanya mampu menampung sebilangan kecil haiwan. Terdapat juga tempat perlindungan seperti Horse Trust di Wilayah Kagoshima yang menyediakan kediaman kekal bagi kira-kira 150 ekor kuda bersara. Tempat-tempat perlindungan ini bertujuan membolehkan kuda hidup dalam kumpulan dan bebas memilih kegiatan harian mereka.
Pengambilan bekas kuda lumba oleh Pengawal Diraja merupakan contoh berprofil tinggi tentang kejayaan latihan semula. Ia memperlihatkan potensi haiwan-haiwan ini untuk menjalani kehidupan berguna dan bermaruah di luar litar lumba. Keakraban mereka dengan manusia serta latihan berdisiplin menjadikan mereka calon yang sangat sesuai untuk tugas yang memerlukan ketenangan dan kebolehpercayaan.
Kesan Budaya dan Media Moden
Minat terhadap kuda lumba dan kisah mereka meresap dalam budaya Jepun, jauh melangkaui Istana Diraja. Orang ramai menyayangi kuda yang menyentuh imaginasi mereka, tanpa mengira rekod kemenangan dan kekalahan. Contoh terkenal ialah Haru Urara, kuda lumba yang dikenali sebagai "bintang bersinar dalam kalangan yang kalah" selepas gagal memenangi satu pun daripada 113 perlumbaan yang disertainya. Ketabahannya membuatkan seluruh negara menyayanginya, dan dia akhirnya menjadi inspirasi kepada watak dalam francais permainan dan anime popular "Uma Musume: Pretty Derby."
Francais media ini, yang menggambarkan kuda lumba terkenal sebagai gadis berkuda, menunjukkan betapa mendalamnya sukan lumba kuda berakar dalam hiburan Jepun. Francais tersebut bekerjasama dengan pelbagai media, termasuk kerjasama terkini dengan sebuah drama televisyen tentang dunia perlumbaan. Percampuran kisah nyata dengan fiksyen ini memastikan cerita kuda-kuda tersebut terus hidup dalam ingatan masyarakat.
Lawatan antarabangsa keluarga diraja juga mencerminkan minat yang berkekalan ini. Semasa lawatan ke Mongolia, Maharaja Naruhito dan Maharani Masako menghadiri festival Naadam, tempat mereka menyaksikan perlumbaan kuda tradisional di padang rumput. Dengan menggunakan teropong untuk mengikuti perlumbaan, pasangan diraja itu menunjukkan penghargaan terhadap tradisi berkuda dalam budaya lain, sekali gus mengukuhkan lagi imej mereka sebagai penaung kuda yang setia.
Kesimpulan
Kisah kuda Pengawal Diraja ialah naratif berlapis yang merangkumi tradisi, diplomasi, kebajikan haiwan dan kecintaan keluarga diraja terhadap kuda. Kisah ini membuktikan kebolehsuaian kuda baka tulen serta lambang kuda yang terus bertahan dalam masyarakat Jepun.
- Seramai 14 ekor kuda kini berkhidmat dalam Pengawal Diraja, dan 12 daripadanya ialah bekas kuda lumba.
- Kuda-kuda itu mengiringi kereta kuda yang membawa duta baharu dari Stesen Tokyo ke Istana Diraja.
- Pemilihan untuk menyertai pengawal berdasarkan perangai yang tenang dan sifat jinak, bukannya kejayaan dalam perlumbaan atau penampilan fizikal.
- Maharaja Naruhito dan Maharani Masako dikenali kerana pengetahuan peribadi dan kasih sayang mereka terhadap kuda-kuda itu.
Tradisi menggunakan kereta kuda untuk membawa diplomat menyerahkan surat tauliah disambung semula pada 1952 selepas Perang Dunia Kedua.
Amalan ini bermula sejak era Meiji, ketika perlumbaan kuda digunakan untuk memperlihatkan pemodenan Jepun kepada dunia.
