Senarai Semak 41 Medan di Pusat Dakwaan
Sebuah unit perisikan tentera Jepun yang berpangkalan di Kem Asaka di kawasan metropolitan Tokyo secara rahsia mengumpulkan maklumat peribadi orang awam menggunakan senarai semak yang merangkumi kepercayaan politik, pilihan seksual dan keadaan kewangan, menurut bekas anggota serta pihak lain yang mengetahui kegiatan unit itu.
Kandungan
Unit Perisikan Medan Pasukan Bela Diri Darat Jepun dilaporkan menyusun maklumat itu ketika menghubungi penduduk asing dan penyelidik Jepun untuk mendapatkan pengetahuan tentang negara-negara di Afrika dan Asia Tenggara. Bekas anggota berkata, anggota unit menyembunyikan identiti atau pertalian ketenteraan mereka semasa hubungan itu.
Satu laporan yang dihuraikan oleh bekas anggota mengandungi 41 medan, termasuk ciri fizikal, alamat rumah, nombor telefon dan tempat kerja. Dakwaan itu menimbulkan dua kebimbangan undang-undang yang berkait: bagaimana badan kerajaan memperoleh maklumat sensitif dan bagaimana rekod yang terhasil disimpan.
Menteri Pertahanan Shinjiro Koizumi berkata tiada kegiatan tidak wajar yang disahkan. Beliau tidak mengakui kewujudan laporan itu. Keterangan yang diberikan tidak menjelaskan bila pengumpulan bermula, berapa ramai orang yang diprofilkan, sama ada kegiatan itu masih berterusan dan sejauh mana rekod tersebut diedarkan dalam Pasukan Bela Diri.
Bagaimana Hubungan Biasa Berpotensi Menjadikan Orang Sumber Maklumat
Anggota unit ditugaskan kepada negara atau wilayah tertentu, termasuk sebahagian kawasan Afrika dan Asia Tenggara, menurut bekas anggota. Mereka mendekati orang yang tinggal di Jepun dan berasal dari negara-negara berkenaan, termasuk pemilik restoran, serta penyelidik Jepun.
Hubungan itu boleh memberikan maklumat tentang keadaan di luar negara. Pemilik restoran mungkin mengetahui perkembangan di negara asal mereka, manakala penyelidik mungkin mempunyai pengetahuan terperinci tentang politik atau keadaan keselamatannya. Tugas rasmi unit itu melibatkan pengumpulan maklumat dan pembinaan rangkaian yang dapat menyokong penugasan di luar negara.
Bekas anggota berkata unit itu turut mengumpulkan butiran peribadi orang yang didekatinya. Dalam unit itu, memahami kepercayaan dan prinsip seseorang dikatakan perlu untuk menilai sama ada orang itu boleh menjadi pemberi maklumat, iaitu seseorang yang membekalkan maklumat kepada organisasi perisikan.
Oleh itu, amalan yang dilaporkan itu menggabungkan dua kegiatan dalam pertemuan yang sama: mendapatkan maklumat tentang negara lain dan menilai orang yang memberikan pengetahuan tersebut. Orang awam yang disebut dalam keterangan itu termasuk penduduk asing dan warga Jepun, menjadikan dakwaan pengumpulan maklumat ini isu yang menjejaskan mereka yang tinggal di Jepun.
Kandungan Laporan Peribadi
Borang itu dihuraikan sebagai laporan Data Asas Sumber, dengan keterangan menggunakan label "Individual BSD" dan "Personal Basic Source Data." 41 medan dalam senarai semaknya merangkumi butiran hubungan biasa hingga perkara yang jauh lebih peribadi.
Alamat, nombor telefon dan tempat kerja boleh membantu organisasi mengenal pasti dan menghubungi seseorang. Kepercayaan politik, ideologi, pilihan seksual dan keadaan kewangan pula menyentuh aspek kehidupan seseorang yang intim. Jika digabungkan, kategori ini boleh memberikan gambaran terperinci tentang seseorang yang ingin direkrut oleh anggota perisikan.
Bekas anggota berkata banyak medan dibiarkan kosong dalam amalan. Maka, skop senarai semak itu lebih luas daripada maklumat yang diisi dalam setiap rekod individu. Keterangan tersebut menyebut borang standard yang menyediakan ruang untuk maklumat sensitif, dengan tahap pengisian yang berbeza-beza.
Seseorang yang mengetahui amalan itu berkata senarai semak tersebut berdasarkan perkara siasatan yang digunakan oleh sebuah unit tentera Amerika Syarikat. Tiada unit Amerika tertentu dikenal pasti. Keterangan itu menggambarkan pengaruh terhadap reka bentuk borang, manakala tanggungjawab mengumpulkan dan menyimpan maklumat terletak pada unit Jepun yang disebut oleh bekas anggota.
Mengapa Jepun Menubuhkan Unit Itu
Pasukan Bela Diri Darat menubuhkan unit perisikan itu pada 2007 selepas tentera Jepun menghadapi kesukaran mengumpulkan maklumat tentang keadaan keselamatan setempat semasa penugasan mereka di Iraq. Penugasan itu berlangsung dari 2003 hingga 2009.
Unit itu bertujuan mengumpulkan risikan dan membina rangkaian setempat untuk operasi di luar negara. Unit itu dilaporkan mempunyai kira-kira 50 anggota dan diketuai seorang kolonel leftenan. Saiznya yang agak kecil membantu menjelaskan penggunaan tugasan mengikut negara, dengan anggota membina hubungan yang berkaitan dengan tempat tertentu.
Urutan peristiwa itu meletakkan penubuhan unit dalam konteks misi luar negara yang sedang berlangsung:
- 2003: Penugasan Pasukan Bela Diri di Iraq bermula.
- 2007: Pasukan Bela Diri Darat menubuhkan unit perisikan itu susulan kesukaran mendapatkan maklumat keselamatan setempat.
- 2009: Penugasan di Iraq berakhir.
Dakwaan itu berkaitan cara misi memahami keadaan di luar negara dilaksanakan melalui hubungan di dalam Jepun. Bekas anggota menggambarkan amalan yang disusun mengikut negara tugasan, menggunakan borang laporan bersama dan dikendalikan oleh sebuah kumpulan yang bertanggungjawab menyimpan rekod.
Mengapa Kaedah Pengumpulan Maklumat Penting
Akta Perlindungan Maklumat Peribadi Jepun melarang badan pentadbiran memperoleh maklumat peribadi melalui penipuan atau cara salah yang lain. Kebimbangan utama ialah dakwaan bahawa anggota tentera mengumpulkan maklumat peribadi tanpa mendedahkan identiti atau pertalian mereka.
Bagi orang awam, mengetahui siapa yang bertanya boleh mempengaruhi keputusan untuk menjawab. Perbualan tentang keadaan di negara lain mungkin membawa maksud berbeza apabila orang yang bertanya itu mengumpulkan maklumat untuk unit perisikan tentera dan menilai seseorang sebagai bakal pemberi maklumat.
Dakwaan bahawa kepercayaan dan pilihan seksual turut dimasukkan menambah kebimbangan tentang privasi kerana perkara ini melangkaui butiran praktikal yang diperlukan untuk menghubungi seseorang. Rekod yang menggabungkan identiti, pekerjaan, kewangan dan pandangan peribadi boleh mendedahkan jauh lebih banyak tentang seseorang berbanding satu maklumat sahaja.
Undang-undang perlindungan maklumat peribadi juga mengawal permintaan akses oleh individu terhadap maklumat tentang diri mereka yang disimpan. Badan pentadbiran tidak dibenarkan menahan maklumat itu atas alasan melindungi privasi pemohon sendiri. Namun, pendedahan boleh ditolak jika terdapat alasan munasabah untuk mempercayai bahawa tindakan itu boleh menjejaskan keselamatan negara. Agensi juga boleh enggan mengesahkan atau menafikan kewujudan rekod jika jawapan kepada soalan itu sahaja akan mendedahkan maklumat yang dilindungi.
Isu undang-undang itu kekal sebagai dakwaan kemungkinan pemerolehan maklumat secara tidak wajar. Untuk menyelesaikannya, perlu dipastikan apa yang dikatakan anggota kepada orang awam, maklumat apa yang diperoleh, bagaimana maklumat itu diperoleh dan peraturan apa yang mengawal tindakan mereka. Setakat ini, respons terbuka menteri pertahanan ialah kegiatan tidak wajar belum disahkan.
Siapa yang Menyimpan Rekod Itu?
Sebuah kumpulan dalam unit perisikan yang dikenali sebagai "source control" dilaporkan menyimpan laporan peribadi tersebut. Bekas anggota dan pihak lain yang mengetahui amalan itu berkata laporan berkenaan tidak dikendalikan sebagai dokumen rasmi.
Keterangan itu menimbulkan kebimbangan undang-undang kedua yang melibatkan undang-undang pengurusan rekod awam Jepun, yang mewajibkan pengurusan rekod pentadbiran secara wajar. Persoalannya bukan sekadar sama ada maklumat itu patut dikumpulkan, tetapi juga bagaimana organisasi kerajaan merekod dan menyimpan bahan yang dihasilkan melalui tugasnya.
Akta Pengurusan Rekod Awam, Akta No. 66 Tahun 2009, mentakrifkan dokumen pentadbiran sebagai rekod yang diwujudkan atau diperoleh oleh kakitangan agensi pentadbiran semasa menjalankan tugas dan disimpan oleh agensi itu untuk kegunaan organisasi. Perkara 4 mewajibkan kakitangan, kecuali bagi perkara kecil, menyediakan dokumen yang membolehkan proses membuat keputusan dan hasil kerja agensi dijejaki atau disahkan secara munasabah.
Perkara 5 hingga 8 meliputi pengelasan, penetapan tempoh penyimpanan, pemeliharaan, daftar dokumen serta pemindahan atau pelupusan selepas tempoh penyimpanan tamat. Rekod yang penting dari segi sejarah mesti dipindahkan ke Arkib Negara atau arkib lain yang ditetapkan. Perkara 8 mewajibkan agensi pentadbiran seperti Kementerian Pertahanan berunding terlebih dahulu dengan perdana menteri dan mendapatkan persetujuannya sebelum melupuskan rekod selepas tempoh penyimpanan tamat. Jika persetujuan tidak diberikan, tempoh penyimpanan baharu mesti ditetapkan.
Perkara 9 mewajibkan laporan tahunan kepada perdana menteri mengenai pengurusan dokumen pentadbiran, manakala Perkara 10 menghendaki agensi menetapkan dan menerbitkan peraturan pengurusan dokumen. Perkara 15 secara berasingan mewajibkan arkib yang menyimpan rekod awam bersejarah tertentu yang mengandungi maklumat peribadi mengambil langkah untuk mencegah kebocoran maklumat itu.
Pengendalian dokumen penting kerana ia mempengaruhi keupayaan untuk menjejaki keputusan. Rekod yang menunjukkan siapa membuat profil, bila profil itu dikemas kini dan siapa yang menerimanya boleh membantu menentukan pihak yang bertanggungjawab terhadap pengumpulan dan penggunaan maklumat peribadi.
Aturan penyimpanan yang dilaporkan itu turut menumpukan perhatian kepada organisasi dalaman unit berkenaan. Anggota mengumpulkan maklumat, memasukkannya ke dalam borang standard dan menyerahkan laporan kepada kumpulan yang ditetapkan untuk menyimpannya. Menentukan bagaimana proses itu dibenarkan akan menjadi perkara utama dalam meneliti kebimbangan tentang privasi dan pengendalian rekod kerajaan.
Kenyataan Menteri Pertahanan
Menteri Pertahanan Shinjiro Koizumi ditanya mengenai laporan itu dalam sidang media. Jawapannya menyentuh sama ada kementerian mengesahkan salah laku, tanpa mengakui kewujudan laporan peribadi tersebut.
Koizumi, yang mengetuai Kementerian Pertahanan Jepun, berkata:
Kami belum mengesahkan sebarang kegiatan tidak wajar.
Kementerian itu juga enggan mengesahkan atau menafikan sama ada ia menyimpan rekod mengenai Koichi Kodama, seorang peguam Persatuan Peguam Tokyo. Pada 31 Julai, Kodama memohon pendedahan maklumat peribadi tentang dirinya yang terkandung dalam laporan Individual BSD atau rekod setara. Pada 25 September, kementerian mengeluarkan notis penolakan pendedahan, bukannya menyatakan bahawa rekod itu tidak wujud.
Notis itu menyatakan bahawa mendedahkan sama ada dokumen pentadbiran yang diminta wujud boleh membolehkan keupayaan Pasukan Bela Diri mengumpulkan risikan diketahui, menjejaskan pelaksanaan tugas mereka dengan berkesan dan akhirnya berisiko memudaratkan keselamatan Jepun. Kementerian menggunakan peruntukan dalam undang-undang perlindungan maklumat peribadi yang membenarkan agensi enggan mengesahkan atau menafikan kewujudan rekod.
Kodama berkata beliau memohon maklumat itu kerana menyangka laporan mengenainya mungkin wujud. Beliau menjangkakan kementerian akan menjawab bahawa tiada rekod, dan terkejut apabila kementerian enggan mengesahkan atau menafikan kewujudannya.
Bekas pegawai Pasukan Bela Diri Darat dan bekas anggota unit berkata kegiatan yang dilaporkan itu benar berlaku dan mereka menganggapnya menyalahi undang-undang atau meragukan dari segi undang-undang.
Bekas anggota menggambarkan pengumpulan sistematik yang disokong oleh senarai semak standard. Kenyataan Koizumi pula mencerminkan pendirian kementerian bahawa salah laku belum disahkan. Isu utama bagi memastikan akauntabiliti ialah sama ada kementerian dapat menentukan fakta di sebalik keterangan itu melalui arahan unit, rekod dan prosedur pengendaliannya.
Bagi orang awam yang terlibat, perkara yang dipertaruhkan bersifat peribadi: sama ada maklumat tentang kehidupan peribadi mereka direkodkan, siapa yang boleh mengaksesnya dan bagaimana maklumat itu digunakan. Bagi Pasukan Bela Diri Darat, dakwaan itu meletakkan kaedah merekrut sumber maklumat sejajar dengan tanggungjawabnya di bawah undang-undang privasi dan rekod awam.
Perkara Utama
- Bekas anggota berkata Unit Perisikan Medan di Kem Asaka secara rahsia menyusun profil peribadi orang awam.
- Senarai semak 41 medan merangkumi butiran hubungan, kepercayaan, pilihan seksual dan keadaan kewangan, walaupun banyak butiran dilaporkan kosong.
- Individu yang dihubungi termasuk penduduk asing yang mengusahakan restoran di Jepun dan penyelidik Jepun yang mengetahui keadaan negara lain.
- Unit itu ditubuhkan pada 2007 selepas timbul kesukaran mengumpulkan maklumat semasa penugasan di Iraq.
- Dakwaan itu menimbulkan kemungkinan kebimbangan di bawah undang-undang perlindungan maklumat peribadi dan pengurusan rekod awam.
- Menteri Pertahanan Shinjiro Koizumi berkata tiada kegiatan tidak wajar yang disahkan dan tidak mengakui kewujudan laporan itu.
- Kementerian enggan mengesahkan atau menafikan sama ada ia menyimpan rekod mengenai peguam Koichi Kodama, dengan alasan risiko terhadap keupayaan mengumpulkan risikan dan keselamatan negara.
