Universiti Swasta Jepun Menghampiri Titik Genting ketika Krisis Kewangan Semakin Meruncing

Amaran Zon Merah

TOKYO — Kira-kira 30% institusi pendidikan swasta di Jepun kini beroperasi dalam keadaan kewangan yang tidak menentu, menurut anggaran baharu yang membimbangkan, dikeluarkan pada 13 April oleh Perbadanan Promosi dan Bantuan Bersama bagi Sekolah Swasta Jepun (PMAC). Analisis berdasarkan angka tahun fiskal 2024 mendapati 207 badan pendidikan yang mengendalikan universiti swasta, kolej junior dan sekolah lain di seluruh negara sedang bergelut dari segi kewangan. Angka ini meningkat sebanyak 33 badan berbanding tahun sebelumnya.

PMAC menilai badan pendidikan yang menerima subsidi awam biasa menggunakan lapan petunjuk kewangan, termasuk pendapatan dan perbelanjaan daripada aktiviti pendidikan, hutang luar serta pengurusan aset. Organisasi itu mengelaskan tahap kesihatan institusi kepada empat peringkat. Bilangan institusi dalam kategori sukar dari segi kewangan (zon kuning) meningkat sebanyak 26 kepada 181, manakala institusi yang dinilai mengalami kesusahan teruk (zon merah) bertambah tujuh kepada 26. Kedua-dua angka itu merupakan paras tertinggi dalam tempoh sedekad. Sebanyak 176 lagi berada pada tahap amaran awal, berkurangan enam berbanding setahun sebelumnya, manakala 279 dinilai normal, turun sebanyak 26.

Seorang pegawai PMAC menegaskan bahawa tekanan kewangan ketika ini berpunca daripada peningkatan kos, bukannya kemerosotan serta-merta dalam jumlah kemasukan pelajar.

Penurunan bilangan penduduk Jepun berusia 18 tahun 'telah mendatar buat sementara waktu', menunjukkan bahawa peningkatan perbelanjaan, bukannya perubahan demografi, mendorong kemerosotan itu. Kos utiliti dan buruh yang lebih tinggi terus memburukkan kedudukan kewangan keseluruhan.

Kiraan Detik Demografi

Walaupun kenaikan kos kini menjadi punca utama tekanan kewangan, bom jangka demografi sedang berdetik di sebaliknya. Bilangan penduduk berusia 18 tahun dijangka mula merosot dengan mendadak pada 2035, mewujudkan keadaan yang disifatkan pakar sebagai senario jurang besar bagi institusi pendidikan tinggi. Panel pakar kementerian pendidikan pada Februari 2026 meramalkan jumlah pelajar yang memasuki kolej akan turun kepada kira-kira 460,000 menjelang 2040, iaitu hampir 30% lebih rendah berbanding 2021.

Panel itu memberikan penilaian tegas tentang landskap masa depan.

Sejumlah besar institusi pasti akan terpaksa mengecilkan operasi atau meninggalkan sektor ini.

Unjuran ini menambah tekanan terhadap universiti swasta yang sudah bergelut dengan kos operasi semasa. Kestabilan sementara jumlah penduduk berusia 18 tahun memberikan sedikit kelegaan, namun ruang untuk melaksanakan pembaharuan institusi semakin sempit dengan pantas. Tekanan kewangan tidak lama lagi boleh menjejaskan keadaan kerja tenaga pengajar dan persekitaran pembelajaran pelajar. Data PMAC menunjukkan institusi dalam zon merah mungkin tidak mampu pulih tanpa campur tangan besar.

Sebahagian daripada Gelombang Global

Krisis Jepun mencerminkan corak lebih luas masalah kewangan institusi dalam pendidikan tinggi di peringkat antarabangsa. Negara yang berdepan kemerosotan demografi ketara, termasuk Jepun, Korea Selatan dan Taiwan, menghadapi cabaran yang amat serius. Di negara-negara ini, majoriti besar pelajar mengikuti pengajian di universiti swasta, menjadikan sektor itu amat terdedah kepada turun naik jumlah kemasukan. Sejak beberapa tahun kebelakangan ini, 33 universiti telah ditutup di Jepun dan 29 lagi bergabung dengan institusi lain. Angka ini dijangka meningkat apabila tekanan demografi semakin kuat.

Pendidikan tinggi global kini mengalami perubahan yang paradoks. Walaupun jumlah pelajar di seluruh dunia meningkat pesat dengan lebih 254 juta pelajar mendaftar di institusi pendidikan, penutupan dan penggabungan universiti semakin ketara di banyak negara maju. Puncanya bukan sekadar demografi, malah termasuk keraguan tentang pulangan pelaburan bagi ijazah universiti, peralihan dana kerajaan daripada pendidikan tinggi, gangguan teknologi dan peningkatan pembelajaran dalam talian.

Institusi swasta paling terdedah, dan lazimnya menunjukkan tanda amaran seperti kemasukan yang merosot, pemotongan program serta pelbagai masalah tadbir urus. Di Korea Selatan, tekanan serupa telah mewujudkan universiti zombi yang terus bertahan dengan dana kerajaan walaupun gagal menarik pelajar secukupnya. Di Amerika Syarikat, kira-kira 79 universiti telah ditutup dalam tempoh lima tahun lalu, manakala sekurang-kurangnya 80 lagi berdepan bahaya dalam masa terdekat. Kebanyakan penutupan di Amerika itu melibatkan sekolah swasta di kawasan luar bandar yang penduduknya semakin berkurangan.

Dilema Yuran Pengajian

Kekangan kewangan telah menghangatkan perdebatan tentang dasar yuran pengajian di seluruh Asia Timur. Di Jepun, Universiti Tokyo mencetuskan bantahan pelajar selepas mempertimbangkan kenaikan yuran pengajian. Sejak pembaharuan pada 2004 menyusun semula universiti kebangsaan sebagai badan korporat, setiap institusi menetapkan yuran pengajiannya mengikut ordinan kementerian. Sebarang kenaikan di universiti paling berprestij di Jepun itu berkemungkinan mempengaruhi institusi kebangsaan dan swasta lain yang menghadapi tekanan kos serupa.

Korea Selatan menjadi peringatan tentang kesan pembekuan yuran yang berpanjangan. Selepas pembekuan dilaksanakan pada 2009, institusi kebangsaan dan swasta sama-sama bergelut dengan kesukaran kewangan yang semakin meningkat. Kerajaan pada hakikatnya mewajibkan pembekuan itu melalui penalti kewangan bagi ketidakpatuhan, menyebabkan universiti sangat bergantung pada dana kerajaan. Menjelang 2023, yuran sebenar bagi ijazah empat tahun merosot 23% berbanding paras 2008, lalu menyebabkan kekurangan hasil sehingga 2.1 trilion won bagi universiti swasta.

Pihak yang mengkritik kenaikan yuran berhujah bahawa langkah itu boleh memburukkan ketidaksamarataan dan mengehadkan akses keluarga berpendapatan rendah. Penyokong pula menegaskan bahawa kenaikan diperlukan untuk mengekalkan mutu dan daya saing. Perdebatan ini menyerlahkan keseimbangan sukar antara akses kepada pendidikan dengan kelangsungan institusi. Di Jepun, kenaikan kos kakitangan susulan saranan kenaikan gaji bagi kakitangan pendidikan menambah tekanan terhadap belanjawan, sementara kos utiliti dan bahan turut meningkat dalam keadaan tekanan inflasi yang lebih luas.

Kekakuan Struktur dan Inersia Institusi

Tindakan Jepun menangani krisis semasa mengulangi corak yang diperhatikan ketika krisis kewangan negara itu pada 1990-an. Penyelidikan tentang tempoh tersebut menunjukkan kecenderungan ke arah kekakuan institusi dan pembaharuan tertangguh apabila berdepan masalah dasar yang baharu. Kementerian Kewangan secara historis mengekalkan rangkaian hubungan yang rumit dengan institusi swasta dan separa kerajaan, lalu mewujudkan amalan bertolak ansur yang menangguhkan pelarasan yang diperlukan.

Kekangan struktur ini kini dapat dilihat pada kesukaran sektor pendidikan tinggi menyesuaikan diri dengan realiti demografi. Persekitaran pendidikan tinggi semasa berdepan cabaran termasuk keraguan populis tentang nilai akademik, gangguan kecerdasan buatan dan perubahan pasaran buruh. Budaya institusi Jepun yang mementingkan konsensus dan perubahan beransur-ansur mungkin tidak sesuai untuk proses penyatuan pantas yang diperlukan akibat kemerosotan demografi.

Kekakuan serupa turut muncul dalam institusi awam Jepun lain yang berdepan krisis seumpamanya. Hospital awam, yang menjadi benteng terakhir penjagaan kesihatan serantau, kini mengalami masalah kewangan yang mencerminkan cabaran sektor pendidikan. Pada tahun fiskal 2024, kira-kira 90% hospital awam beroperasi dengan defisit, berbanding kurang daripada 30% pada tahun fiskal 2022. Kedua-dua sektor bergelut dengan kenaikan kos kakitangan susulan saranan gaji kerajaan, selain kekangan hasil di bawah jadual bayaran kebangsaan.

Pelajar Antarabangsa Beri Kelegaan Separa

Sesetengah institusi melihat pengambilan pelajar antarabangsa sebagai penampan demografi bagi mengimbangi kemerosotan kemasukan pelajar tempatan. Wilayah Osaka baru-baru ini menyaksikan lonjakan permohonan pelajar asing yang membebankan prasarana sedia ada. Permohonan bagi peperiksaan kemasukan khas sekolah menengah untuk pelajar dari luar negara meningkat dua kali ganda pada musim bunga ini, menyebabkan lebih 100 pelajar tidak mendapat tempat.

Lapan sekolah yang ditetapkan dan menyertai peperiksaan khas Osaka menawarkan pengajaran bahasa Jepun secara meluas. Namun, sistem itu telah mencapai kapasiti maksimum. Di Sekolah Menengah Osaka Wakaba, 43 pelajar bersaing untuk 20 tempat. Pengetua Shoichi Takashina menjelaskan tekanan yang dihadapi.

Setiap tahun, jumlah pelajar baharu yang diterima melebihi bilangan tempat yang ada, dan sukar untuk membuat persediaan secukupnya, termasuk mendapatkan guru untuk pengajaran bahasa Jepun.

Sekolah menengah swasta mula menerima pelajar asing untuk mengisi kekosongan. Sekolah Menengah Atas Osaka Kunei Jogakuin membuka laluan kemasukan baharu untuk pelajar antarabangsa pada musim bunga ini, dan kesemua 16 pemohon dari China lulus peperiksaan. Sekolah Menengah YMCA Gakuin memperkenalkan kursus rentas bahasa enam tahun lalu. Guru Rika Shibahara menyentuh cabaran kewangan.

Pengambilan kakitangan baharu dan penyediaan bahan berbilang bahasa memerlukan kos tinggi, dan hakikatnya kami tiada pilihan selain mengambil kira kos itu dalam yuran pengajian.

Usaha ini menunjukkan potensi sumber hasil, namun pelaburan besar dalam prasarana sokongan bahasa diperlukan jika universiti mahu melaksanakan model seumpama itu pada skala besar.

Pengajaran daripada Krisis Kewangan 1990-an

Pengalaman lalu daripada krisis kewangan Jepun pada penghujung 1990-an menawarkan kemungkinan model bagi campur tangan kerajaan. Pada tempoh itu, kerajaan menyuntik wang ke dalam ekonomi dan mengambil alih tanggungjawab terhadap institusi yang bermasalah buat sementara waktu. Sebagai contoh, Long-Term Credit Bank dinasionalisasikan sebelum dijual kemudian, lalu menjadi Shinsei Bank hari ini. Pendekatan asasnya melibatkan pembekalan kecairan, pengambilalihan operasi serta kawalan terhadap pemulihan atau pembubaran.

Akihiro Wani, kaunselor kanan yang mengkhusus dalam pasaran modal, menjelaskan bahawa mekanisme ini mempengaruhi tindak balas Amerika terhadap krisis kewangan 2008.

Gagasan asasnya ialah, dalam krisis kewangan, kerajaan patut membekalkan kecairan, mengambil alih syarikat, mengawalnya dan, jika perlu, membubarkannya.

Falsafah ini mungkin terpakai kepada institusi pendidikan yang dianggap penting bagi kestabilan serantau atau kepentingan negara. Namun, skala krisis pendidikan semasa berbeza daripada kegagalan sektor perbankan pada 1990-an. Dengan ratusan institusi berpotensi terjejas, campur tangan terpilih berdasarkan kepentingan serantau atau keupayaan latihan khusus kelihatan lebih mungkin berbanding sokongan menyeluruh.

Persamaan dengan Penjagaan Kesihatan Serantau

Krisis kewangan yang melanda universiti swasta mencerminkan kemerosotan seiring dalam sistem hospital awam Jepun, sekali gus memberikan perbandingan yang berguna. Kedua-dua sektor berdepan kenaikan kos kakitangan susulan saranan gaji Pihak Berkuasa Kakitangan Negara, di samping inflasi harga bekalan, utiliti dan perkhidmatan kontrak. Kedua-duanya beroperasi di bawah jadual bayaran yang ditetapkan kerajaan pusat, sekali gus mengehadkan keupayaan mereka melaraskan hasil secara bebas.

Hospital awam menghadapi kekangan struktur tambahan yang serupa dengan universiti. Keputusan pengurusan sering memerlukan kelulusan majlis tempatan, sekali gus mengehadkan tindak balas pantas berbanding entiti swasta. Sistem ganjaran berdasarkan tempoh perkhidmatan memberi tekanan menaik terhadap kos kakitangan. Tanggungjawab menyediakan perkhidmatan bukan berasaskan keuntungan yang ditentukan dasar sering mengurangkan tumpuan terhadap prestasi kewangan.

Penyatuan menjadi strategi utama bagi kedua-dua sektor. Hospital awam kecil dan sederhana telah menutup sebahagian katil, mengurangkan bilangan katil dan menukarkan operasi kepada klinik pesakit luar sahaja. Laporan seluruh negara menunjukkan hospital perbandaran di Yamanashi, Akita, Fukui dan wilayah lain telah melaksanakan langkah sedemikian. Begitu juga, kementerian pendidikan menjangkakan banyak penggabungan universiti, khususnya di kawasan luar wilayah yang paling jelas mengalami kemerosotan penduduk. Kejayaan penyatuan ini banyak bergantung pada komitmen pemimpin tempatan untuk mengurus rundingan rumit dengan pihak berkepentingan tentang akses perkhidmatan dan pekerjaan.

Kementerian Gesa Tindakan Awal

Panel pakar kementerian pendidikan mengemukakan saranan tegas pada Februari 2026, dengan memberi amaran bahawa kelewatan hanya akan memburukkan keadaan bagi pelajar dan kakitangan. Institusi yang tidak mampu menjamin mutu pendidikan patut mempertimbangkan penamatan operasi lebih awal, bukannya cuba bertahan sehingga kemerosotan demografi mendadak bermula pada 2035. Pendekatan ini membolehkan peralihan yang teratur, melindungi pelajar semasa dan mencegah hutang yang tidak mampan daripada terus bertambah.

Universiti swasta menampung kira-kira 80% pelajar kolej di Jepun dan menyediakan latihan penting dalam penjagaan kanak-kanak, kebajikan serta bidang lain yang kritikal bagi masyarakat yang semakin menua. Kehilangan institusi ini boleh menyebabkan kekurangan tenaga mahir di peringkat serantau walaupun jumlah pelajar keseluruhan merosot. Saranan panel mencerminkan pengiktirafan pragmatik bahawa mengekalkan jumlah institusi dengan mengorbankan mutu tidak menguntungkan pelajar mahupun ekonomi secara keseluruhan.

Tahun-tahun mendatang akan menguji keupayaan institusi Jepun menyesuaikan diri dengan realiti demografi baharu. Dengan 26 badan sudah berada dalam zon merah dan tidak mampu pulih secara sendiri, serta 181 lagi dalam zon kuning, ruang untuk penyatuan secara sukarela semakin sempit. Subsidi kerajaan mungkin memberi kelegaan sementara kepada sesetengah institusi, namun pembaharuan struktur kelihatan tidak dapat dielakkan ketika negara itu bersiap menghadapi masa depan dengan 30% lebih sedikit pelajar kolej.

Ringkasnya

• Kira-kira 30% daripada 662 badan pendidikan swasta di Jepun menghadapi masalah kewangan, dengan 26 mengalami kesusahan teruk dan 181 dalam kategori sukar dari segi kewangan
• Kenaikan kos kakitangan dan utiliti mendorong krisis, namun kemerosotan jumlah penduduk berusia 18 tahun akan meningkatkan tekanan mulai 2035
• Jumlah pelajar yang memasuki kolej dijangka turun kepada 460,000 menjelang 2040, iaitu pengurangan 30% berbanding paras 2021
• Jepun menyaksikan 33 universiti ditutup dan 29 lagi bergabung dalam beberapa tahun kebelakangan ini, sebahagian daripada trend global yang menjejaskan institusi swasta
• Panel kementerian pendidikan mengesyorkan institusi yang tidak mampu menjamin mutu pendidikan menamatkan operasi lebih awal
• Pengambilan pelajar antarabangsa menawarkan kelegaan demografi separa tetapi memerlukan pelaburan besar dalam prasarana
• Persamaan dengan krisis hospital awam Jepun menunjukkan penyatuan dan pengurangan perkhidmatan akan semakin lazim