Nepal Memohon AS$20 Juta daripada Dana Iklim PBB Selepas Banjir Maut di Himalaya

Bukti Saintifik Mengukuhkan Permohonan Dana Nepal

Nepal sedang bersiap untuk memohon kira-kira AS$20 juta daripada Dana Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu bagi Menangani Kehilangan dan Kerosakan selepas bencana banjir dahsyat mengorbankan kira-kira 1,400 orang dan menyebabkan 6,150 lagi hilang, menurut angka rasmi yang dipetik dalam laporan terkini. Wang itu akan menjadi sumbangan awal bagi usaha pemulihan komuniti di sepanjang sempadan Nepal dengan Tibet, yang menyaksikan banjir dan tanah runtuh memusnahkan rumah, jalan raya, kemudahan tenaga dan infrastruktur penting lain.

Permohonan itu akan banyak bergantung pada kajian baharu oleh World Weather Attribution, sebuah kumpulan penyelidikan yang mengkaji peranan perubahan iklim akibat kegiatan manusia dalam kejadian ekstrem. Kajian itu menyimpulkan bahawa peningkatan suhu berkemungkinan membantu menggugat kestabilan batuan, ais dan tanah beku berhampiran Langtang Lirung, sebuah puncak Himalaya di bahagian sempadan Nepal. Runtuhan itu mencetuskan runtuhan salji yang membawa sejumlah besar puing dan air ke penempatan di hilir.

Permohonan Nepal dibuat ketika negara membangun mendesak supaya akses kepada dana daripada tabung kehilangan dan kerosakan dipercepat. Tabung itu diwujudkan untuk membantu negara menangani kemusnahan yang tidak dapat dicegah melalui langkah penyesuaian sahaja, termasuk kematian, kemusnahan infrastruktur, kehilangan rumah serta kerosakan terhadap kehidupan budaya dan ekonomi.

Hampir 120 negara telah mengemukakan tuntutan bernilai hampir AS$3 bilion. Namun, tabung itu dilaporkan mempunyai kurang daripada AS$400 juta untuk diagihkan, sekali gus mewujudkan jurang besar antara jumlah permohonan dengan dana yang tersedia.

Bagaimana Perubahan Iklim Mungkin Meningkatkan Risiko Bencana

Kajian itu tidak menyifatkan perubahan iklim sebagai satu-satunya punca banjir. Sebaliknya, kajian itu mengenal pasti pemanasan sebagai satu unsur dalam rangkaian kejadian yang bergabung dengan kelemahan geologi di persekitaran gunung yang tidak stabil.

Para penyelidik mendapati suhu di kawasan itu pada Julai dan Ogos adalah kira-kira 1.5 darjah Celsius lebih tinggi akibat pengaruh manusia terhadap iklim. Glasier di rantau itu juga semakin menipis kira-kira setengah meter setiap tahun. Apabila ais glasier berundur dan permafros, atau tanah yang beku secara kekal, mencair, cerun boleh kehilangan sebahagian kekuatan yang menyatukannya.

Salji tebal pada Oktober dan November menambah jumlah air yang tersedia untuk mencair pada awal tahun ini. Tekanan yang terhasil mungkin melemahkan rekahan sedia ada di gunung itu. Gempa bumi bermagnitud 7.8 yang melanda Nepal pada 2015 dan mencetuskan satu lagi runtuhan batuan dan ais juga mungkin merosakkan batuan dasar, walaupun para penyelidik berkata mereka tidak dapat mengesahkan sejauh mana gempa bumi itu menyumbang kepada runtuhan terbaharu.

Para saintis menyifatkan bencana seperti ini sebagai peristiwa berbilang bahaya. Ini bermakna beberapa bahaya saling berinteraksi, bukannya satu ribut atau rekod suhu sahaja yang menyebabkan kemusnahan. Dalam kes ini, pemanasan, kehilangan glasier, pencairan tanah beku, salji tebal dan ketidakstabilan geologi kelihatan bergabung di lokasi yang berbahaya.

Friederike Otto, pakar klimatologi di Imperial College London dan pengarang bersama kajian itu, berkata bukti yang ada tidak meninggalkan keraguan bahawa pemanasan akibat kegiatan manusia memainkan peranan dalam keadaan yang mendahului bencana tersebut.

Tiada keraguan sama sekali bahawa perubahan iklim akibat kegiatan manusia memainkan peranan dalam menyediakan keadaan yang mendahului bencana ini.

Pernyataan beliau mencerminkan satu perkara penting dalam penyelidikan atribusi iklim. Para saintis boleh mengenal pasti bagaimana pemanasan mengubah kebarangkalian atau tahap keterukan sesuatu kejadian tanpa mendakwa bahawa pemanasan menyebabkan setiap peringkat kejadian itu secara langsung.

Mengapa Kajian Ini Penting kepada Tuntutan Nepal

Dana Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu itu menghendaki negara menunjukkan bahawa kerosakan yang menjadi asas permohonan bantuan mereka berkait dengan perubahan iklim. Keperluan itu menjadikan bukti saintifik penting kepada permohonan Nepal.

Sebelum kajian itu diterbitkan, pihak berkuasa Nepal telah mengumpulkan imej satelit, rakaman dron dan penilaian awal kerosakan. Rekod itu boleh menunjukkan skala kemusnahan, tetapi tidak dapat dengan sendirinya membuktikan bagaimana perubahan iklim menyumbang kepada runtuhan tersebut. Analisis baharu itu memberikan asas saintifik yang lebih kukuh kepada kerajaan untuk mengaitkan bencana itu dengan pemanasan jangka panjang.

Maheshwar Dhakal, jurucakap Kementerian Pertanian, Hutan dan Alam Sekitar Nepal, berkata kajian itu akan menjadi asas utama tuntutan berkenaan kerana ia menghuraikan peranan keadaan iklim.

Laporan itu akan menjadi asas utama tuntutan kami kerana ia memperincikan peranan iklim dalam bencana ini.

Kajian itu masih belum diterbitkan dalam jurnal akademik. World Weather Attribution berkata penilaiannya menggunakan kaedah yang telah disemak untuk menganalisis kejadian ekstrem, manakala dapatan mengenai Nepal berasaskan pemerhatian yang dibuat oleh ahli sains glasier dan gunung sejurus selepas banjir.

Simon Cook, pakar glasier di University of Dundee, menyifatkan penyelidikan itu sebagai kajian berharga tentang punca asas bencana berkenaan. Katanya, kajian itu memberikan bukti kukuh bahawa pemanasan merupakan faktor utama, sambil mengingatkan bahawa para saintis masih belum dapat menjelaskan setiap bahagian runtuhan itu dengan tepat.

Pemanasan iklim akhirnya menggugat kestabilan persekitaran gunung tinggi ini.

Cook juga menggesa pemantauan yang lebih baik di kawasan pergunungan tinggi supaya perubahan pada ais, batuan dan tekanan air dapat dikesan sebelum runtuhan berlaku. Sistem sedemikian sukar dipasang di kawasan terpencil, namun boleh memberikan masa yang berharga untuk pemindahan apabila komuniti terletak di hilir.

Nepal Berdepan Bil Pembinaan Semula yang Jauh Lebih Besar

Permohonan yang dicadangkan sebanyak AS$20 juta itu hanya sebahagian kecil daripada jumlah yang menurut Nepal diperlukan. Pemimpin kerajaan menganggarkan pembinaan semula selepas bencana itu boleh menelan kos kira-kira AS$5 bilion. Kerosakan meliputi rumah, rangkaian pengangkutan, kemudahan tenaga dan kegiatan ekonomi tempatan yang musnah di seluruh komuniti sempadan.

Pegawai berkata skala kerugian itu melebihi kemampuan Nepal untuk bertindak balas secara bersendirian. Banyak penempatan yang terjejas terletak di kawasan terpencil, sekali gus meningkatkan kos pengangkutan, operasi menyelamat dan pembinaan semula. Kerosakan terhadap infrastruktur tenaga juga boleh mengganggu hospital, komunikasi, sistem air dan perniagaan lama selepas air banjir surut.

Bencana itu menyebabkan kerugian ekonomi dan bukan ekonomi. Kerugian ekonomi termasuk bangunan, jalan raya, jambatan, ladang dan stesen janakuasa yang rosak. Kerugian bukan ekonomi pula merangkumi kematian, perpindahan, kehilangan rangkaian komuniti dan tapak budaya serta trauma emosi. Tabung kehilangan dan kerosakan diwujudkan untuk menangani kedua-dua jenis kemudaratan itu, walaupun peraturan dan sumber yang tersedia masih terhad.

Sumbangan Nepal kepada pelepasan gas rumah hijau global amat kecil berbanding ekonomi perindustrian utama. Pemimpinnya berhujah bahawa ketidakseimbangan ini harus membentuk tindak balas antarabangsa. Negara itu sangat terdedah kepada pemanasan kerana penduduknya tinggal berhampiran cerun rapuh, glasier yang berubah dengan pantas serta sungai yang menerima aliran daripada salji dan ais.

Kerajaan Nepal menggunakan istilah pampasan ketika menjelaskan wang yang diperlukan. Danya Liu, pakar penyesuaian iklim di BloombergNEF, berkata penggunaan istilah itu menunjukkan pendekatan pihak pencemar membayar. Di bawah model itu, negara dan syarikat yang paling bertanggungjawab terhadap pelepasan lampau akan menanggung bahagian kos yang lebih besar, berbanding negara yang dilanda bencana bergantung terutamanya pada bantuan.

Bantuan Mendesak Berdepan Proses Pembiayaan yang Perlahan

Nepal mengemukakan rayuannya selepas banjir kilat pada 26 Ogos berhampiran Sungai Bhote Koshi, susulan runtuhan glasier berhampiran sempadan Nepal-Tibet. Menteri kewangan dan alam sekitar negara itu meminta lembaga tabung berkenaan memberikan bantuan segera, dengan berkata skala kemusnahan itu melampaui kemampuan kerajaan untuk menanganinya secara bersendirian.

Dalam surat bertarikh 9 September, pengerusi bersama tabung itu, Camila Minerva Rodriguez Tavarez dan Georg Borsting, memberi jaminan kepada Nepal bahawa mereka sedang bekerjasama dengan lembaga untuk mempertimbangkan tindak balas pantas. Mereka berkata lembaga akan meneliti setiap pilihan yang tersedia supaya bantuan dapat diberikan secepat dan semakna mungkin.

Anggota dari negara membangun turut mendesak supaya tindakan segera diambil. Lapan daripada 14 anggota lembaga tabung itu dari negara membangun, bersama enam anggota gantian, dilaporkan menandatangani surat yang menggesa mesyuarat luar biasa. Surat itu menyatakan bahawa bencana berkenaan sepadan dengan jenis krisis berkaitan iklim yang mahu ditangani oleh tabung itu.

Sokongan daripada wakil negara membangun menunjukkan simpati politik yang meluas terhadap permohonan Nepal. Ia juga mendedahkan perbezaan pendapat tentang seberapa pantas tabung itu boleh bertindak dan sejauh mana prosedur sedia ada perlu dipatuhi dengan ketat. Menurut laporan mengenai tindak balas lembaga, wakil negara maju tidak menandatangani gesaan untuk mengadakan mesyuarat luar biasa.

Pegawai tabung dijadual bermesyuarat pada Disember untuk memutuskan permohonan mana yang boleh diterima dan sama ada kes Nepal perlu diberikan keputusan segera. Proses itu boleh menentukan sama ada negara berkenaan menerima wang ketika keperluan menyelamat dan pembinaan semula masih mendesak, atau selepas sebahagian besar usaha tindak balas awal berlalu.

Ujian terhadap Sistem Kehilangan dan Kerosakan

Permohonan Nepal akan diperhatikan dengan teliti oleh negara lain yang terdedah kepada bencana. Jika tabung itu menerima tuntutan berkenaan dengan pantas, ia boleh menunjukkan bahawa bukti daripada kajian atribusi iklim dapat membantu kerajaan mendapatkan sokongan selepas bencana kompleks yang melibatkan tanah runtuh, runtuhan glasier dan banjir.

Kes ini juga menguji cara tabung itu menangani bencana yang tidak menepati pola mudah. Siklon atau gelombang haba selalunya boleh dibandingkan dengan rekod sejarah. Runtuhan gunung mungkin melibatkan gempa bumi, rekahan batuan, salji turun, ais mencair dan suhu meningkat pada masa yang sama. Menentukan peranan setiap faktor lebih sukar, terutama apabila kejadian berlaku di kawasan yang mempunyai data pemantauan terhad.

Namun, hal itu tidak menjadikan kaitan dengan iklim tidak relevan. Pemanasan boleh mengubah keadaan asas walaupun tidak mencetuskan runtuhan tertentu secara langsung. Glasier yang semakin menipis, tanah beku yang mencair dan peningkatan air cair boleh menjadikan cerun lebih mudah terjejas. Persoalan saintifiknya sering berkisar pada sama ada pemanasan meningkatkan kemungkinan bencana atau menjadikannya lebih teruk, bukannya sama ada pemanasan bertindak sendirian.

Sumber tabung yang terhad menambah satu lagi kesukaran. Permohonan hampir AS$3 bilion bersaing untuk mendapatkan kurang daripada AS$400 juta, bermakna walaupun tuntutan diluluskan, jumlah itu mungkin hanya menampung sebahagian kecil daripada keseluruhan kerugian. Jumlah yang dicadangkan Nepal akan membantu memenuhi keperluan mendesak, namun jauh daripada mencukupi untuk menampung anggaran kos pembinaan semula.

Nepal Membawa Kesnya ke Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu

Perdana Menteri Balendra Shah dijangka membincangkan bencana itu dan keadilan iklim di Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu di New York dalam lawatan luar negara pertamanya sebagai perdana menteri. Pegawai Nepal mahu kejadian itu dilihat sebagai lebih daripada sekadar kecemasan negara. Mereka melihatnya sebagai bukti peningkatan kos yang ditanggung negara yang hanya menyumbang sedikit kepada pelepasan yang mendorong pemanasan global.

Menteri Luar Shisir Khanal berkata sokongan antarabangsa harus dinilai melalui sudut keadilan iklim, bukannya amal. Hujah itu mencerminkan pendirian lebih luas negara membangun, yang bertahun-tahun berusaha mendapatkan pembiayaan yang boleh dijangka untuk penyesuaian iklim dan pemulihan.

Bagi Nepal, hujah diplomatik itu berasaskan dua perkara yang saling berkait. Negara itu memerlukan bantuan segera selepas bencana yang meragut nyawa dan memusnahkan infrastruktur. Nepal juga mahu sistem pembiayaan antarabangsa mengiktiraf bahawa pemanasan sedang mengubah risiko yang dihadapi komuniti pergunungan, meskipun geologi dan cuaca tempatan masih menjadi sebahagian daripada puncanya.

Laporan saintifik itu tidak dapat menjamin bahawa Nepal akan menerima wang yang dimohon. Namun, laporan itu memberikan penjelasan yang lebih jelas kepada kerajaan tentang bagaimana perubahan iklim mempengaruhi keadaan di sebalik banjir tersebut. Keputusan tabung itu akan menunjukkan sama ada bukti sedemikian boleh diterjemahkan kepada bantuan yang tepat pada masanya.

Perkara Utama

• Nepal merancang untuk memohon kira-kira AS$20 juta daripada Dana PBB bagi Menangani Kehilangan dan Kerosakan.
• Kira-kira 1,400 orang terkorban dan 6,150 masih hilang dalam bencana itu, menurut angka rasmi yang dipetik dalam laporan.
• Kajian World Weather Attribution mengaitkan pemanasan dengan kehilangan glasier, pencairan tanah beku dan ketidakstabilan berhampiran Langtang Lirung.
• Nepal menganggarkan pembinaan semula komuniti dan infrastruktur yang rosak boleh menelan kos kira-kira AS$5 bilion.
• Hampir 120 negara telah memohon hampir AS$3 bilion daripada tabung yang mempunyai kurang daripada AS$400 juta untuk diagihkan.
• Lembaga tabung dijangka mempertimbangkan permohonan Nepal dan kemungkinan bantuan segera dalam mesyuarat pada Disember.