Wanita Hamil Diterbangkan Sejauh 150 Kilometer untuk Bersalin Selepas 25 Hospital Menolak Kemasukan

Tiga jam dari panggilan kecemasan hingga tiba di hospital

Seorang wanita hamil 35 minggu tiba di sebuah hospital di Jeonju pada pukul 5:16 pagi, 1 Oktober, tiga jam sembilan minit selepas menghubungi perkhidmatan kecemasan di Anseong, selatan Seoul. Sebelum pemindahan menggunakan helikopter sejauh kira-kira 150 kilometer itu, paramedik telah menghubungi 25 hospital yang memaklumkan bahawa mereka tidak dapat menerimanya dengan segera.

Wanita itu, yang hanya dikenal pasti sebagai A dan dilaporkan berusia 30-an, memaklumkan berlaku kebocoran air ketuban pada pukul 2:07 pagi. Petugas kecemasan mengesyaki ketuban pecah pramatang dan mencari hospital yang mampu mengendalikan kemungkinan kelahiran pramatang serta rawatan rapi untuk bayi yang baru lahir.

Presbyterian Medical Center di Jeonju, yang juga dikenali sebagai Jeonju Jesus Hospital, menerimanya selepas meneliti permohonan itu. Pihak hospital berkata wanita itu kemudian selamat melahirkan anak dengan kerjasama jabatan obstetrik, pediatrik dan anestesiologi.

Kelahiran yang berjaya itu tidak menghapuskan kesukaran mendapatkan rawatan. Hospital yang dihubungi di Wilayah Gyeonggi, Seoul dan wilayah Chungcheong termasuk kemudahan yang menyertai program sokongan kerajaan untuk ibu dan bayi baru lahir yang memerlukan rawatan perubatan rumit. Antara alasan yang diberikan untuk menolak kemasukan ialah ketiadaan pakar obstetrik yang bertugas dan kekurangan katil untuk bayi baru lahir.

Hospital yang jauh menawarkan rawatan ketika pencarian diteruskan

Urutan kejadian itu lebih rumit daripada pencarian yang tidak menemukan hospital tersedia selama tiga jam. Satu laporan yang memetik pihak bomba menyatakan paramedik menerima maklum balas positif daripada sebuah hospital di Jeonju 36 minit selepas tiba di tempat wanita itu. Mereka terus mencari kerana jaraknya yang jauh dan penjaganya memilih rawatan yang lebih dekat dengan rumah, sebaik-baiknya di Wilayah Gyeonggi.

Laporan itu tidak menyatakan waktu paramedik tiba di apartmen di daerah Bogae, Anseong. Oleh itu, waktu tepat penerimaan awal atau kaitannya dengan permohonan susulan Agensi Bomba Kebangsaan kepada hospital penerima tidak dapat dipastikan.

Garis masa yang dilaporkan membezakan pencarian destinasi daripada pemindahan dan kelahiran yang akhirnya berlaku:

• 1 Oktober, 2:07 pagi: Wanita itu menghubungi perkhidmatan kecemasan 119 selepas melaporkan kebocoran air ketuban.
• 36 minit selepas paramedik tiba: Sebuah hospital di Jeonju dilaporkan bersetuju menerimanya, sementara pencarian destinasi yang lebih dekat diteruskan.
• Kira-kira 3:30 pagi: Agensi Bomba Kebangsaan meminta Presbyterian Medical Center menerimanya, dan pihak hospital bersetuju.
• 5:16 pagi: Dia tiba di Jeonju menggunakan helikopter bomba.
• Selepas tiba: Dia selamat melahirkan anak. Satu laporan menyatakan pembedahan caesar dilakukan kira-kira enam jam selepas panggilan kecemasan.

Perbezaan masa ini penting kerana ketibaan di hospital dan kelahiran ialah dua peristiwa berasingan. Tempoh yang direkodkan dari panggilan kecemasan hingga ketibaan ialah tiga jam sembilan minit. Laporan mengenai tempoh kira-kira enam jam merujuk kepada masa hingga kelahiran, bukannya tempoh tanpa hospital yang bersetuju menerimanya.

Mengapa kemasukan memerlukan lebih daripada katil kosong

Cabaran segera ialah mencari beberapa jenis kapasiti perubatan pada masa yang sama. Wanita itu memerlukan pasukan yang bersedia mengendalikan kelahiran obstetrik kecemasan, manakala bayi mungkin memerlukan rawatan pakar selepas dilahirkan sebelum 37 minggu.

Keadaan itu mungkin memerlukan bilik bersalin yang tersedia, pakar obstetrik, sokongan anestesia dan kapasiti rawatan rapi neonatal. Hospital mungkin menyediakan perkhidmatan bersalin tetapi tidak dapat menerima kecemasan tertentu jika mana-mana satu sumber tersebut tiada.

Pihak bomba mengaitkan penolakan itu dengan ketiadaan pakar obstetrik yang bertugas atau kekurangan katil untuk bayi baru lahir. Laporan lain menggambarkan kesukaran lebih luas untuk mendapatkan kakitangan dan katil bagi rawatan ibu serta rawatan rapi bayi baru lahir secara serentak. Tiada perincian mengikut hospital yang menunjukkan kekangan yang dihadapi setiap kemudahan.

Laporan juga berbeza sedikit dari segi jumlah mengikut kawasan. Satu laporan menyebut 20 hospital di Wilayah Gyeonggi daripada 25 yang dihubungi. Satu lagi menyebut 21 hospital di wilayah ibu kota yang lebih luas, termasuk Seoul dan Gyeonggi. Angka itu meliputi kawasan berbeza dan tidak semestinya bercanggah. Kedua-duanya juga tidak membuktikan bahawa semua penolakan berpunca daripada alasan yang sama.

Maksud kebocoran air ketuban pada usia kandungan 35 minggu

Kantung amnion mengandungi cecair yang mengelilingi janin semasa kehamilan. Ketuban pecah pramatang bermaksud kantung itu pecah sebelum proses bersalin bermula. Jika berlaku sebelum 37 minggu, keadaan itu boleh menimbulkan kebimbangan tentang kelahiran pramatang dan jangkitan.

Pada usia kandungan 35 minggu, wanita itu kurang dua minggu daripada ambang 37 minggu. Bayi yang dilahirkan pada peringkat itu mungkin memerlukan pemantauan atau rawatan tambahan, termasuk bantuan pernafasan atau penyusuan. Kemungkinan keperluan tersebut menjelaskan mengapa pencarian perlu mengambil kira rawatan bayi baru lahir di samping proses bersalin ibu.

Petugas kecemasan menganggap laporan kebocoran cecair itu sebagai tanda amaran ketuban pecah pramatang dan risiko jangkitan pada janin. Penilaian itu tidak bermakna jangkitan telah disahkan. Tiada diagnosis jangkitan dilaporkan.

Laporan yang ada juga tidak memastikan sama ada proses bersalin telah bermula ketika wanita itu menghubungi perkhidmatan kecemasan, rawatan yang diterimanya sebelum pemindahan atau sebab doktor akhirnya memilih pembedahan caesar. Maklumat itu diperlukan untuk menilai keputusan klinikal dengan lebih teliti. Kenyataan hospital bahawa kelahiran berjalan selamat tidak memberikan rekod perubatan yang lengkap.

Tiga jabatan menyelaraskan kelahiran

Di hospital penerima, pakar obstetrik, pakar pediatrik dan pakar anestesiologi membantu proses kelahiran. Penglibatan mereka menangani keperluan berkaitan ibu semasa bersalin dan bayi sejurus selepas dilahirkan.

Hong Sang-ki, ketua jabatan obstetrik dan ginekologi hospital itu, melakukan pembedahan. Beliau memuji kerjasama antara jabatan yang membantu melindungi kedua-dua pesakit. Dalam kenyataan yang diterjemahkan, beliau berkata:

Jabatan obstetrik dan ginekologi, pediatrik serta anestesiologi bekerjasama rapat untuk menyelamatkan nyawa ibu dan bayi.

Hospital itu melaporkan kes berkenaan pada 8 Oktober, seminggu selepas kecemasan berlaku. Laporan yang memperincikan prosedur itu mengenal pasti pembedahan tersebut sebagai pembedahan caesar. Tiada maklumat mengenai berat lahir, tarikh keluar hospital atau rawatan susulan bayi yang terperinci didedahkan dalam laporan berkenaan.

Kes itu menunjukkan hospital di Jeonju berjaya mengumpulkan pasukan yang diperlukan selepas menerima pemindahan tersebut. Namun, ia tidak menjelaskan berapa ramai daripada 25 hospital itu yang mungkin mampu mengendalikan kelahiran tersebut jika keadaan kakitangan atau katil berbeza.

Pembiayaan awam tidak menjamin kemasukan segera

Beberapa hospital yang dihubungi semasa pencarian menerima sokongan kerajaan untuk memperkukuh penjagaan ibu dan bayi baru lahir. Satu laporan menyebut program Kementerian Kesihatan dan Kebajikan untuk memperkukuh prasarana rawatan bersepadu ibu dan bayi baru lahir selama 24 jam.

Di bawah aturan pembiayaan yang dilaporkan, hospital terpilih menerima 225 juta won setiap enam bulan untuk menampung kos operasi pakar obstetrik yang bertugas. Kerajaan pusat dan tempatan masing-masing menanggung separuh daripada jumlah itu. Kadar tersebut bersamaan 450 juta won bagi setahun penuh.

Kementerian dilaporkan merancang untuk menggandakan sokongan itu mulai tahun berikutnya. Berdasarkan tempoh enam bulan yang sama, jumlahnya ialah 450 juta won bagi setiap pembayaran, atau 900 juta won setahun. Laporan itu tidak menyatakan tahun kalendar atau tarikh pelaksanaan.

Tahun sebelumnya, dilaporkan terdapat 34 pusat rawatan ibu serantau terpilih di seluruh negara, termasuk lapan di Wilayah Gyeonggi, jumlah tertinggi berbanding mana-mana wilayah atau kawasan metropolitan. Lapan daripada 34 ialah kira-kira 24 peratus.

Angka itu menunjukkan Gyeonggi mempunyai bahagian besar daripada pusat yang menerima sokongan, namun seorang wanita di wilayah itu masih perlu dipindahkan ke wilayah lain. Bagaimanapun, keahlian dalam program tidak membuktikan sesebuah kemudahan mempunyai semua pakar dan katil bayi baru lahir yang tersedia pada setiap masa. Pembiayaan untuk kakitangan obstetrik yang bertugas juga menangani sumber yang berbeza daripada katil rawatan rapi neonatal.

Pemindahan berjaya, namun penjagaan berdekatan masih sukar diperoleh

Kementerian Kesihatan dan Kebajikan menyifatkan kes itu sebagai sistem pengangkutan kecemasan yang berjaya membawa seorang wanita hamil dengan risiko perubatan serius ke hospital tepat pada masanya untuk mengatasi krisis. Penilaian itu tertumpu pada penerimaan oleh hospital, pemindahan menggunakan helikopter dan kelahiran yang selamat.

Urutan kejadian yang sama turut menunjukkan keterbatasan akses berdekatan: 25 hospital menolak kemasukan segera, dan wanita itu menempuh perjalanan kira-kira 150 kilometer dari rumah. Kedua-dua perkara itu boleh berlaku serentak. Penyelarasan kecemasan berjaya mendapatkan destinasi, sementara hospital yang lebih dekat dengan Anseong tidak dapat menyediakan gabungan rawatan yang diperlukan apabila diminta.

Pilihan keluarga untuk mendapatkan rawatan di hospital yang lebih dekat menjelaskan mengapa pencarian diteruskan selepas Jeonju pada mulanya bersetuju menerimanya. Namun, hal itu tidak membuktikan bahawa keputusan tersebut menyebabkan kemudaratan atau menafikan kekurangan kakitangan dan katil yang disebut oleh hospital. Tiada penilaian klinikal terperinci yang mengaitkan mana-mana bahagian tempoh menunggu dengan keadaan ibu atau bayi.

Tiada siasatan rasmi, dapatan mengenai penolakan yang tidak wajar atau penilaian pematuhan terhadap syarat pembiayaan dilaporkan. Kes ini menyokong penelitian terhadap kapasiti sebenar pada waktu malam, tetapi dengan sendirinya tidak membuktikan salah laku oleh mana-mana hospital.

Bilangan perkhidmatan bersalin lebih kecil berbanding klinik obstetrik

Angka lebih luas yang dilaporkan bersama kes itu menunjukkan perbezaan antara akses kepada klinik obstetrik dengan akses kepada perkhidmatan bersalin. Korea Selatan dilaporkan mempunyai lebih 1,500 klinik dan hospital obstetrik serta ginekologi, tetapi hanya 260 menyediakan perkhidmatan bersalin.

Dengan menggunakan 1,500 sebagai angka perbandingan, 260 bersamaan kira-kira 17 peratus. Oleh sebab jumlah yang dilaporkan melebihi 1,500, bahagian sebenar sedikit lebih rendah. Angka itu tidak menyatakan berapa banyak kemudahan bersalin yang turut mampu melakukan pembedahan caesar kecemasan dan menyediakan rawatan rapi neonatal pada waktu malam.

Kira-kira satu daripada 10 bayi baru lahir dilaporkan dilahirkan selepas ibunya melintasi sempadan wilayah atau kawasan metropolitan untuk bersalin. Statistik itu menggambarkan perjalanan untuk bersalin secara umum. Ia tidak harus ditafsirkan sebagai kadar wanita yang mengalami pencarian kecemasan seperti di Anseong.

Antara cadangan dasar yang dibincangkan sebagai tindak balas termasuk menetapkan hospital serantau untuk rawatan kecemasan ibu, sokongan bagi kos tetap untuk memastikan bilik bersalin tersedia sepanjang masa serta pengurangan beban litigasi berkaitan kelahiran. Semua ini ialah cadangan, bukannya langkah yang terbukti telah dilaksanakan susulan kes ini.

Isu yang masih belum diselesaikan ialah cara memastikan kakitangan, kemudahan bersalin dan katil bayi baru lahir yang diperlukan tersedia secara serentak dan lebih dekat dengan pesakit. Peningkatan pembiayaan yang dilaporkan mungkin menangani sebahagian masalah itu, tetapi tiada semakan berjadual, pendengaran rasmi atau tarikh akhir susulan khusus diumumkan berkaitan pemindahan ini.

Perkara Utama

• Seorang wanita hamil 35 minggu menghubungi perkhidmatan kecemasan di Anseong pada pukul 2:07 pagi, 1 Oktober, selepas melaporkan kebocoran air ketuban.
• 25 hospital memaklumkan bahawa mereka tidak dapat menerimanya dengan segera. Antara alasan yang dilaporkan ialah ketiadaan pakar obstetrik dan kekurangan katil untuk bayi baru lahir.
• Sebuah hospital di Jeonju dilaporkan bersetuju menerimanya ketika paramedik terus mencari destinasi yang lebih dekat demi memenuhi pilihan keluarga.
• Dia tiba di Presbyterian Medical Center dengan helikopter pada pukul 5:16 pagi, tiga jam sembilan minit selepas panggilannya, selepas menempuh perjalanan kira-kira 150 kilometer.
• Hospital itu melaporkan kelahiran berjalan selamat dengan penglibatan jabatan obstetrik, pediatrik dan anestesiologi. Maklumat terperinci tentang kesihatan bayi selepas itu tidak didedahkan.
• Kementerian menyifatkan pemindahan itu sebagai rawatan kecemasan yang tepat pada masanya, sementara kes tersebut turut mendedahkan kesukaran mendapatkan rawatan yang sesuai berhampiran rumah wanita itu.