Video Hospital Korea Tersebar di Laman Pornografi Luar Negara Ketika Polis Siasat Kelemahan Keselamatan Kamera

80 video mendedahkan pesakit ketika menerima rawatan dan menukar pakaian

Polis Korea Selatan sedang menyiasat penyebaran semula rakaman pengawasan hospital di laman pornografi luar negara selepas seorang penggubal undang-undang mengenal pasti 80 video yang menunjukkan pesakit menerima rawatan, menjalani prosedur dan menukar pakaian. Sebanyak 21 video dijejaki ke sebuah klinik obstetrik dan ginekologi di Seoul, manakala jumlah individu yang terjejas dianggarkan kira-kira 100 orang.

Rakaman itu memaparkan tarikh antara Februari 2022 hingga November 2025. Sebahagiannya disunting untuk mengekori pesakit di ruang menunggu, bilik konsultasi, bilik ultrabunyi dan bilik pemeriksaan, sekali gus mendedahkan wajah dan tubuh mereka tanpa sebarang perlindungan identiti. Rakaman itu turut merangkumi klinik pembedahan plastik, klinik perubatan tradisional Korea dan pusat pemulihan.

Agensi Polis Negara menerima permintaan siasatan daripada Heo Jong-sik, wakil Parti Demokratik Korea, pada 29 September 2026 dan menyerahkan kes itu kepada Agensi Polis Wilayah Chungbuk. Empat suspek yang dituduh menggodam, menjual dan mengedarkan rakaman pada mulanya telah diberkas pada 2025. Penyiasat kini memburu pihak yang memuat naik semula bahan itu ke laman web lain.

Kes itu dibangkitkan dalam audit Jawatankuasa Kesihatan dan Kebajikan Perhimpunan Kebangsaan pada 7 Oktober 2026. Menteri Kesihatan dan Kebajikan Jeong Eun-kyeong mengakui kelemahan keselamatan maklumat perubatan dan berjanji merangka langkah bersama sektor perubatan. Kamera yang disambungkan ke internet disyaki menjadi laluan kebocoran, namun kaedah tepat dan pihak yang bertanggungjawab belum dikenal pasti.

Satu perbezaan utama sudah membentuk tindak balas terhadap kes ini: Akta Perkhidmatan Perubatan menetapkan keperluan keselamatan khusus bagi kamera wajib di bilik pembedahan, sedangkan pengawasan di ruang hospital lain tidak tertakluk pada peraturan khusus itu. Oleh itu, pematuhan pemasangan semata-mata tidak membuktikan bahawa pesakit dilindungi di seluruh fasiliti perubatan.

Perkara yang didedahkan rakaman

Pejabat Heo membandingkan nama klinik dan bahagian dalam premis yang kelihatan dalam rakaman dengan sebuah klinik obstetrik dan ginekologi yang beroperasi di Seoul. Sebanyak 21 video yang dikaitkan dengan fasiliti itu merangkumi lebih 26% daripada 80 rakaman yang dikenal pasti, menjadikannya tumpuan terbesar yang didedahkan.

Rakaman pengawasan itu kelihatan telah disunting menjadi rangkaian video yang disusun mengikut pesakit dan institusi perubatan. Imej mengekori pesakit dari satu bilik ke bilik lain, bukannya hanya menunjukkan satu sesi rawatan. Video lain memaparkan suntikan, pesakit menukar pakaian kepada gaun hospital, konsultasi dan prosedur pembedahan plastik, akupunktur serta terapi manual.

Perbezaan antara jumlah rakaman dengan jumlah mangsa adalah penting. Lapan puluh video tidak semestinya bermakna 80 orang, 80 klinik atau 80 pencerobohan berasingan. Heo memberitahu audit parlimen bahawa 80 kes telah dirujuk kepada polis, dengan kira-kira 100 mangsa. Laporan lain menyebut sekurang-kurangnya kira-kira 100 orang terjejas. Jumlah akhir mangsa dan senarai lengkap institusi yang terjejas belum diumumkan.

Wakil Heo Jong-sik, anggota Jawatankuasa Kesihatan dan Kebajikan Perhimpunan Kebangsaan, menyifatkan ancaman terhadap keyakinan pesakit:

Bagaimanakah orang ramai boleh berasa selamat pergi ke hospital jika rakaman mereka menerima rawatan dan menukar pakaian pun tersebar dalam talian?

Tangkapan terdahulu gagal menghentikan penyebaran semula

Polis sebelum ini meminta akses kepada sebuah laman web yang menyiarkan rakaman itu disekat dan mengambil langkah untuk melindungi mangsa. Kemunculan rakaman itu di laman lain selepas itu menunjukkan bahawa sekatan ke atas satu laman tidak dapat menghalang salinan daripada terus tersebar.

Empat suspek yang diberkas pada 2025 dituduh melakukan penggodaman, penjualan dan pengedaran awal. Penangkapan mereka tidak membuktikan siapa yang memuat naik salinan kemudian atau sama ada setiap video yang kini tersebar berpunca daripada pencerobohan yang sama. Siasatan semasa bertujuan mengenal pasti pihak yang bertanggungjawab atas penyebaran semula dan menjelaskan laluan kebocoran.

Sebuah hospital yang terjejas berkata ia telah disiasat pada tahun sebelumnya dan kemudian menjalankan semakan keselamatan menyeluruh. Kenyataan itu tidak membuktikan sama ada hantaran yang baru ditemui mengandungi rakaman lama yang dicuri atau bahan yang diperoleh melalui pencerobohan kemudian. Heo menggesa kerjasama antarabangsa kerana laman web yang menyebarkan rakaman itu berada di luar negara.

Tarikh utama yang didedahkan setakat ini ialah:

• 2021: Pindaan kepada Akta Perkhidmatan Perubatan memperkenalkan keperluan kamera di bilik pembedahan.
• Februari 2022 hingga November 2025: Tarikh yang tertera pada rakaman yang dikenal pasti.
• September 2023: Keperluan CCTV bilik pembedahan berkuat kuasa.
• 2025: Polis memberkas empat suspek yang dituduh menggodam, menjual dan mengedarkan rakaman.
• 29 September 2026: Agensi Polis Negara menerima permintaan siasatan daripada Heo.
• 7 Oktober 2026: Ahli parlimen menyoal menteri kesihatan mengenai kebocoran dan keselamatan siber perubatan.

Mengapa kamera yang disambungkan ke internet menjadi tumpuan

Kebanyakan rakaman yang bocor dipercayai dirakam menggunakan kamera protokol internet, lazimnya disebut kamera IP. Peranti ini boleh menghantar video kepada peralatan lain melalui rangkaian berwayar atau tanpa wayar. Jika perkhidmatannya boleh diakses melalui internet, kelemahan kata laluan atau tetapan konfigurasi boleh membuka laluan kepada akses tanpa kebenaran.

Laporan mengenai kes itu menyebut beberapa produk import yang menggunakan kata laluan kilang yang diketahui umum dan kamera yang menghantar rakaman melalui pelayan web yang boleh dicapai dalam talian. Ini ialah kemungkinan kelemahan keselamatan, bukannya penjelasan yang telah disahkan tentang cara rakaman dalam kes ini diperoleh. Tiada pengeluar tertentu, kegagalan kata laluan atau pencerobohan pelayan dikenal pasti sebagai puncanya.

Dalam audit parlimen, Menteri Kesihatan dan Kebajikan Jeong Eun-kyeong menyifatkan kamera IP sebagai kebimbangan segera sambil menegaskan bahawa polis perlu mengesahkan laluan kebocoran:

Pada peringkat ini, kamera IP dikenal pasti sebagai puncanya, jadi aspek itu perlu ditangani.

Menteri itu membezakan peranti berkenaan daripada kamera litar tertutup yang diwajibkan di bilik pembedahan, yang rakamannya sepatutnya disimpan dalam rangkaian tertutup. Pengasingan rangkaian mengehadkan pendedahan langsung kepada internet awam, tetapi tidak menjawab persoalan tentang pihak yang boleh melihat, menyalin atau mengeksport rakaman. Isu pengurusan itu termasuk dalam pemeriksaan yang diminta Heo.

Keperluan undang-undang bagi bilik pembedahan

Akta Perkhidmatan Perubatan mewajibkan pemasangan kamera di bilik pembedahan institusi yang menjalankan pembedahan terhadap pesakit yang tidak sedarkan diri, termasuk akibat bius am atau sedasi. Rakaman perlu dibuat apabila diminta oleh pesakit atau penjaga, tertakluk pada pengecualian undang-undang. Langkah itu diperkenalkan untuk mencegah perbuatan menyalahi undang-undang, termasuk pembedahan oleh individu tidak bertauliah, serta menyimpan bukti bagi siasatan dan pertikaian perubatan.

Peraturan bilik pembedahan mewajibkan perlindungan daripada kebocoran, termasuk perlindungan kata laluan, log akses dan sekatan keistimewaan akses. Keperluan Kementerian Kesihatan menetapkan penggunaan kamera litar tertutup dan bukannya kamera rangkaian yang disambungkan ke internet bagi tujuan ini.

Menurut angka kementerian yang diserahkan kepada pejabat Heo, 2,528 daripada 2,529 institusi yang tertakluk pada keperluan pemasangan telah memasang kamera menjelang akhir Jun 2026. Institusi yang selebihnya ditutup buat sementara waktu. Ini bermakna semua institusi yang beroperasi dalam jumlah yang dinyatakan telah menyelesaikan pemasangan, namun angka itu mengukur pemasangan dan bukannya keselamatan setiap kamera di setiap bilik hospital.

Pejabat Heo berkata rakaman yang dikenal pasti dibuat di bilik pemeriksaan, bilik konsultasi, ruang menunggu dan bilik pesakit, iaitu di luar ruang yang diliputi peruntukan pengurusan khusus bagi bilik pembedahan. Ini tidak membuktikan bahawa pengawasan lain dikecualikan daripada semua kewajipan privasi. Ia menunjukkan jurang dalam perlindungan khusus yang dikenakan di bawah Akta Perkhidmatan Perubatan.

Laporan berbeza tentang penglibatan bilik pembedahan

Sesetengah laporan menyatakan rakaman yang bocor turut merangkumi adegan di bilik pembedahan. Namun, dapatan Heo meletakkan rakaman yang dikenal pasti di luar bilik pembedahan, manakala kementerian berkata laluan yang disyaki melibatkan kamera IP dan bukannya sistem kamera rangkaian tertutup yang diwajibkan.

Hubungan langsung antara kebocoran itu dengan kamera yang dipasang di bawah mandat bilik pembedahan belum disahkan. Laporan turut menyebut hospital menggunakan kamera IP untuk memantau bilik pembedahan dan ruang dalaman lain. Sama ada institusi tertentu menggunakan kamera IP menggantikan peralatan yang diwajibkan undang-undang perlu ditentukan melalui pemeriksaan; perkara itu tidak dapat dipastikan berdasarkan jumlah pemasangan di seluruh negara.

Persatuan Perubatan Seoul menggesa siasatan terhadap keadaan, skala dan penyebaran semula rakaman itu, di samping semakan menyeluruh terhadap dasar kamera bilik pembedahan, termasuk kemungkinan pemansuhannya. Persatuan itu berhujah bahawa imej perubatan intim boleh menyebabkan kemudaratan luar biasa dan sukar ditarik balik selepas disalin serta diedarkan.

Pertikaian dasar itu bergantung pada fakta yang masih belum dipastikan oleh penyiasat. Kebocoran daripada kamera yang dipasang di luar skop mandat akan menunjukkan keperluan kawalan pengawasan hospital yang lebih luas. Bukti bahawa sistem wajib di bilik pembedahan telah diceroboh, atau peralatan yang tidak sesuai digunakan sebagai gantinya, akan menimbulkan persoalan pematuhan yang berbeza. Tiada satu pun kesimpulan itu wajar dibuat sebelum peralatan dan laluan akses dikenal pasti.

Mengapa Kementerian Kesihatan tiada rekod insiden CCTV

Data kementerian yang dibentangkan kepada pejabat Heo merekodkan 109 insiden keselamatan siber di institusi perubatan dari 2021 hingga Ogos 2026. Institusi swasta mencatatkan 106 insiden dan institusi awam tiga. Serangan perisian tebusan merangkumi 98 insiden, hampir 90% daripada jumlah keseluruhan, manakala tiada satu pun dikenal pasti melibatkan rakaman CCTV.

Ketiadaan rekod itu tidak membuktikan bahawa tiada pencerobohan kamera berlaku. Polis sudah pun memberkas suspek berhubung rakaman hospital pada 2025, sedangkan rekod kementerian tidak mengandungi insiden CCTV yang sepadan. Perbezaan itu menunjukkan jurang antara tindakan polis dengan maklumat yang sampai kepada badan yang bertanggungjawab terhadap dasar perubatan.

Heo berkata institusi perubatan swasta melaporkan pencerobohan yang melibatkan rekod perubatan elektronik kepada Kementerian Kesihatan dan Kebajikan, manakala insiden yang menjejaskan sistem lain dilaporkan kepada Kementerian Sains dan ICT atau Agensi Internet dan Keselamatan Korea. Di bawah aturan itu, pencerobohan kamera hospital mungkin tidak tersenarai dalam rekod insiden Kementerian Kesihatan.

Jeong berkata beliau mengetahui tentang rakaman itu melalui liputan berita. Heo meminta pemeriksaan menyeluruh yang meliputi lokasi kamera, penyimpanan rakaman, pengurusan akses dan tanggungjawab keselamatan, bukannya pemeriksaan yang hanya menilai sama ada kamera wajib di bilik pembedahan telah dipasang.

Audit mendedahkan kelemahan keselamatan yang lebih luas

Siasatan kamera itu dibincangkan bersama serangan yang mengganggu rawatan dan mendedahkan maklumat pesakit lain. Kes perisian tebusan terhadap rangkaian dalaman hospital meningkat kepada 14 dalam lapan bulan pertama 2026, berbanding lapan pada 2025. Jumlah bagi tempoh separa tahun itu sudah enam kes lebih tinggi, iaitu peningkatan 75%, walaupun angka tersebut meliputi tempoh yang berbeza panjang.

Perisian tebusan biasanya mengunci atau mengganggu sistem komputer untuk menekan organisasi supaya membayar wang tebusan. Di Hospital Universiti Kebangsaan Kangwon, satu serangan mengganggu rawatan selama empat jam 50 minit. Di Hospital Universiti Kebangsaan Chonnam Hwasun, sebanyak 298 rekod maklumat peribadi dilaporkan bocor.

Rangkaian maklumat perubatan kecemasan negara mengalami tiga gangguan pada 2026. Satu gangguan yang melibatkan Pusat Perubatan Negara mengambil masa sehingga 32 jam untuk dipulihkan. Gangguan itu menunjukkan risiko berasingan terhadap kesinambungan rawatan, tetapi laporan audit tidak membuktikan bahawa ketiga-tiganya berpunca daripada serangan siber.

Wakil Han Ji-a daripada Parti Kuasa Rakyat membentangkan angka yang menunjukkan bahawa 16.7% daripada 263 hospital umum, termasuk hospital tertiari, tidak mempunyai bajet keselamatan maklumat. Purata setiap institusi ialah 0.9 kakitangan keselamatan. Beliau turut memetik pencerobohan pada 2021 oleh kumpulan penggodam Korea Utara di Hospital Universiti Kebangsaan Seoul, yang mendedahkan maklumat kesihatan kira-kira 830,000 orang.

Insiden ini melibatkan sistem yang berbeza dan tidak boleh dianggap sebagai satu pencerobohan yang sama. Namun, secara bersama, ia menunjukkan mengapa tindak balas kementerian kini diperluas daripada kamera kepada kakitangan, bajet, rangkaian hospital dan perlindungan maklumat perubatan.

Janji kerajaan

Jeong berjanji menyediakan pelan keselamatan bersama institusi perubatan swasta dan berkata kementerian telah meminta Persatuan Perubatan Korea dan Persatuan Hospital Korea memperkukuh pemeriksaan dalaman. Beliau mengakui bahawa hospital berdepan kos dan kekurangan kakitangan pakar sebagai halangan untuk mempertingkat perlindungan.

Menteri Kesihatan dan Kebajikan Jeong Eun-kyeong menggambarkan kepantasan ancaman itu dalam audit:

Kami tidak mampu mengimbangi kepantasan penyerang.

Langkah yang dirancang termasuk pertimbangan terhadap keselamatan siber ofensif, iaitu ujian yang dibenarkan dan meniru taktik penyerang untuk mengesan kelemahan sebelum dieksploitasi penjenayah. Han mencadangkan pendekatan itu diperkenalkan terlebih dahulu di hospital universiti kebangsaan, Perkhidmatan Insurans Kesihatan Negara serta Perkhidmatan Semakan dan Penilaian Insurans Kesihatan. Kementerian turut berkata ia akan meneliti cara mendapatkan tenaga pakar dan pembiayaan.

Bagi mangsa kebocoran rakaman, keutamaan segera ialah memadam bahan itu, menyekat penyebaran lanjut dan melindungi mereka daripada pendedahan tambahan. Heo turut meminta standard keselamatan institusi dan kewajipan pemeriksaan yang meliputi semua peralatan video hospital, bukan hanya kamera wajib di bilik pembedahan.

Tiada tarikh diumumkan bagi penyelesaian siasatan polis, jumlah akhir mangsa, penerbitan pelan keselamatan menyeluruh atau keputusan mengubah peraturan kamera. Janji tersebut masih berupa langkah yang akan dibangunkan, bukannya pembaharuan yang telah selesai. Penentuan sama ada rakaman itu baru dicuri atau disalin berulang kali penting untuk menilai pencerobohan dan keberkesanan tindak balas.

Perkara Utama

• Pejabat Heo mengenal pasti 80 video daripada fasiliti perubatan Korea, termasuk 21 yang dikaitkan dengan sebuah klinik obstetrik dan ginekologi di Seoul.
• Kira-kira 100 orang dikenal pasti sebagai mangsa; jumlah akhir belum dipastikan.
• Polis Chungbuk menyiasat penyebaran semula selepas empat suspek diberkas pada 2025.
• Kamera IP disyaki menjadi laluan kebocoran. Hubungannya dengan CCTV wajib di bilik pembedahan belum disahkan.
• Rekod Kementerian Kesihatan menyenaraikan 109 insiden keselamatan siber perubatan hingga Ogos 2026, tetapi tiada satu pun melibatkan CCTV.
• Kerajaan berjanji melaksanakan langkah keselamatan bersama, memperkukuh pemeriksaan dalaman dan mempertimbangkan ujian serangan yang dibenarkan.
• Kaedah kebocoran, skala penuh pendedahan dan jadual pembaharuan masih belum dipastikan.