Mahkamah Agung India Tolak Pemindahan Automatik Status Kuota Kasta Selepas Memeluk Islam

Perintah Tamil Nadu gagal memenuhi syarat keanggotaan komuniti

Mahkamah Agung India pada 15 Oktober 2026 mengekalkan pembatalan perintah kerajaan Tamil Nadu yang membenarkan orang daripada komuniti tertentu yang menerima kuota dan memeluk Islam mendapatkan sijil yang mengiktiraf mereka sebagai Muslim Kelas Mundur. Mahkamah memutuskan bahawa memeluk Islam sahaja tidak menjadikan seseorang anggota mana-mana daripada tujuh komuniti Muslim mundur yang diiktiraf di negeri itu.

Hakim Prashant Kumar Mishra dan Shree Chandrashekhar menolak cabaran kerajaan negeri terhadap keputusan Mahkamah Tinggi Madras yang membatalkan Perintah Kerajaan (Ms) No. 31, bertarikh 9 Mac 2024. Perintah itu meliputi mereka yang memeluk Islam daripada Kelas Mundur, Kelas Paling Mundur, Komuniti yang Dinyahmaklumkan dan Kasta Terjadual.

Isu utamanya ialah cara seseorang layak dimasukkan ke dalam kategori kuota tertentu. Mahkamah Agung memutuskan bahawa status kasta terdahulu pemohon tidak boleh secara automatik menjadi keanggotaan komuniti lain selepas memeluk agama berbeza. Pemohon mesti memenuhi syarat undang-undang yang terpakai kepada komuniti yang menjadi asas tuntutan manfaat mereka.

Hakim Mishra, yang menulis penghakiman itu, dan Hakim Chandrashekhar menjelaskan kesimpulan panel hakim:

Seseorang yang memeluk Islam tidak secara automatik menjadi anggota mana-mana satu daripada tujuh komuniti Muslim Kelas Mundur yang diwartakan di negeri ini. Status kasta atau komuniti terdahulunya tidak boleh secara automatik dipindahkan ke dalam kategori Muslim Kelas Mundur, dan badan agama swasta juga tidak boleh menentukan secara muktamad kelayakan berkanun tersebut.

Keputusan itu mengekalkan ketidaksahan perintah 2024. Bagi pemohon yang mendapatkan sijil, kesan praktikalnya ialah kategori kuota terdahulu dan tindakan memeluk Islam, dengan sendirinya, tidak menjamin pengiktirafan sebagai anggota komuniti Muslim yang tersenarai.

Bagaimana satu permohonan sijil menjadi kes perlembagaan

Pertikaian itu bermula dengan Sameer Ahamed, yang dilahirkan dalam keluarga Hindu di Thoothukudi, Tamil Nadu, dan sebelum ini bernama Paramasivam. Beliau memeluk Islam pada 2015, diikuti pemberitahuan dalam warta kerajaan pada 2016. Beliau berkahwin mengikut upacara Islam pada 2016 dan mempunyai dua orang anak.

Ahamed memohon sijil komuniti yang mengiktirafnya sebagai Muslim Lebbai, sebuah komuniti yang termasuk dalam senarai Muslim Kelas Mundur di Tamil Nadu. Seorang tahsildar, pegawai hasil tempatan yang bertanggungjawab membuat keputusan pentadbiran sedemikian, menolak permohonannya.

Ahamed mencabar penolakan itu di Mahkamah Tinggi Madras dan bergantung pada perintah kerajaan Mac 2024. Ketika meneliti tuntutannya, Mahkamah Tinggi memanggil kerajaan negeri untuk mempertimbangkan sama ada perintah itu sendiri sah di sisi undang-undang.

Panel dua hakim yang terdiri daripada Hakim G.R. Swaminathan dan P.B. Balaji membatalkan perintah itu pada 25 Jun. Tamil Nadu kemudian membawa kes itu ke Mahkamah Agung. Cabaran itu didaftarkan sebagai The Secretary to the Government, Government of Tamil Nadu v. Sameer Ahmed and Ors., SLP(C) No. 25507/2026.

Dalam penghakiman 25 Jun 2026 bagi WP(MD) No. 7127 of 2022, Mahkamah Tinggi mengekalkan keputusan tahsildar menolak permohonan Ahamed dan mengisytiharkan perintah kerajaan itu tidak berperlembagaan. Rumusan operatifnya menyatakan:

Oleh itu, kami mengisytiharkan bahawa G.O. tersebut tidak berperlembagaan. Perintah yang dicabar dalam petisyen writ ini dikekalkan. Petisyen writ ini diputuskan sewajarnya. Tiada kos. Petisyen Pelbagai yang berkaitan ditutup. Sebagai kesan susulan, kami memutuskan bahawa seseorang yang memeluk Islam tidak boleh menuntut status sebagai Muslim Kelas Mundur. Beliau hanya seorang Muslim, dan itu sahaja.

Alasan Mahkamah Tinggi ialah keanggotaan komuniti yang diwartakan diperoleh melalui kelahiran, bukannya dengan memeluk agama berbeza. Mahkamah merujuk G. Michael v. S. Venkateswaran, yang memutuskan bahawa seorang Hindu yang memeluk Islam menjadi Muslim tanpa membawa kasta terdahulunya ke dalam masyarakat Islam. Panel hakim berkata keputusan itu telah diterima pakai oleh Mahkamah Agung dalam Kailash Sonkar v. Maya Devi, K.P. Manu v. Scrutiny Committee dan C. Selvarani v. Special Secretary cum District Collector. Mahkamah turut memutuskan bahawa perintah eksekutif tidak boleh mengatasi keputusan kehakiman yang mengikat, dan mendapati perintah itu bersifat sewenang-wenangnya kerana menyamakan mereka yang memeluk Islam daripada Kasta Terjadual dengan kategori mundur lain walaupun kedudukan undang-undang masing-masing berbeza.

Tarikh-tarikh penting pertikaian

Kes itu berkembang selama lebih sedekad, daripada Ahamed memeluk Islam sehingga keputusan Mahkamah Agung. Peristiwa utamanya ialah:

• 2015: Paramasivam memeluk Islam dan menjadi Sameer Ahamed.
• 2016: Pemberitahuan dalam warta kerajaan dikeluarkan dan Ahamed berkahwin mengikut upacara Islam.
• 9 Mac 2024: Tamil Nadu mengeluarkan Perintah Kerajaan (Ms) No. 31 yang meliputi sijil bagi mereka yang memeluk Islam daripada komuniti tertentu yang menerima kuota.
• 25 Jun 2026: Mahkamah Tinggi Madras membatalkan perintah kerajaan itu.
• 15 Oktober 2026: Mahkamah Agung mengekalkan pembatalan itu dan menolak cabaran Tamil Nadu.

Prosiding itu melangkaui persoalan sama ada seorang pemohon patut diberikan sijil. Mahkamah meneliti sama ada kerajaan boleh mewujudkan peraturan umum yang menganggap tindakan memeluk agama berbeza dan status kuota terdahulu sebagai alasan mencukupi untuk menjadi anggota komuniti lain yang tersenarai.

Mengapa Tamil Nadu mempertahankan perintah itu

Tamil Nadu berhujah bahawa perintahnya melindungi orang daripada kehilangan manfaat kuota apabila mereka menggunakan kebebasan beragama. Perkara 25 Perlembagaan India melindungi kebebasan hati nurani serta hak untuk menganut, mengamalkan dan menyebarkan agama, tertakluk pada batas perlembagaan.

Negeri itu berkata perintah tersebut, yang dikeluarkan susulan syor Suruhanjaya Kelas Mundur Tamil Nadu, mengekalkan manfaat tindakan afirmatif apabila seseorang menukar agama. Peguam kanan Mukul Rohtagi dan Siddharth Luthra mewakili kerajaan. Peguam kanan Gopal Sankaranarayanan mewakili responden.

Penghakiman Mahkamah Tinggi merekodkan bahawa suruhanjaya itu membuat syor melalui surat bertarikh 6 Februari 2024. Penghakiman itu menyifatkan Perintah Kerajaan (Ms) No. 31 sebagai membenarkan mereka yang memeluk Islam daripada Kelas Mundur, Kelas Paling Mundur, Komuniti yang Dinyahmaklumkan atau Kasta Terjadual dianggap sebagai Muslim Kelas Mundur bagi tujuan kuota, serta diberikan sijil yang mengiktiraf mereka sebagai anggota salah satu daripada tujuh komuniti yang diwartakan. Di hadapan Mahkamah Tinggi, kerajaan berhujah bahawa syor itu dibuat selepas berunding dengan pihak berkepentingan, bahawa mereka yang memeluk Islam daripada komuniti ke hadapan tidak layak, dan bahawa penerimaan seseorang ke dalam kumpulan tersenarai oleh Jamath yang berkenaan tidak sepatutnya dipersoalkan oleh pihak berkuasa hasil.

Pendirian negeri itu mengaitkan dua perkara: kebebasan seseorang memilih agama dan kekurangan yang sebelum ini melayakkan orang itu mendapat kuota. Sebaliknya, Mahkamah Agung menumpukan perhatian pada asas undang-undang untuk memasuki kategori tertentu yang dituntut selepas memeluk agama berbeza.

Panel hakim memutuskan bahawa kekurangan sosial terdahulu, dengan sendirinya, tidak membuktikan keanggotaan dalam komuniti mundur lain yang diiktiraf. Kelayakan kuota mesti berasaskan syarat yang mengawal komuniti berkenaan, bukannya arahan umum yang memindahkan manfaat daripada satu kategori ke kategori lain.

Tujuh komuniti sosial, bukan tujuh cabang Islam

Tamil Nadu mengiktiraf tujuh komuniti Muslim sebagai Kelas Mundur dalam kerangka kuotanya. Pengiktirafan itu dikaitkan dengan Tamil Nadu Backwards Classes, Scheduled Castes and Scheduled Tribes (Reservation of Seats in Educational Institutions and of Appointments or Posts in the Services under the State) Act, 1993.

Komuniti yang tersenarai ialah:

• Ansar
• Dekkani Muslims
• Dubekula
• Labbais, termasuk Rowthar dan Marakayar
• Mapilla
• Sheik
• Syed

Mahkamah Agung menjelaskan bahawa komuniti ini ialah komuniti sosial yang identitinya terbentuk melalui keanggotaan bersejarah. Komuniti tersebut berbeza daripada aliran teologi atau mazhab kepercayaan agama, seperti Sunni atau Syiah.

Perbezaan itu menjadi asas permintaan Ahamed untuk mendapatkan sijil Muslim Lebbai. Menjadi Muslim menetapkan identiti agama. Pengiktirafan sebagai anggota komuniti sosial tertentu yang tersenarai memerlukan hubungan sosial dan undang-undang yang berkaitan dengan komuniti itu.

Mengapa sijil tidak boleh mewujudkan kelayakan

Mahkamah Agung mendapati terdapat kecacatan dalam peraturan yang diwujudkan oleh perintah kerajaan itu. Orang daripada beberapa kategori berlainan diberikan laluan untuk menjadi anggota tujuh komuniti Muslim sedia ada tanpa perintah itu menetapkan hubungan antara identiti terdahulu mereka dengan komuniti yang ingin disertai.

Panel hakim menjelaskan mengapa masalah yang dikenal pasti lebih luas daripada keputusan seorang pegawai untuk mengeluarkan atau menolak sijil:

G.O. yang dicabar tidak menjelaskan mengapa seorang Hindu daripada satu komuniti Kelas Mundur, seorang lagi daripada komuniti Kelas Paling Mundur, anggota Komuniti yang Dinyahmaklumkan dan seseorang yang dahulunya daripada Kasta Terjadual patut menjadi anggota salah satu daripada tujuh komuniti Muslim yang telah lama wujud selepas memeluk Islam.

Menurut mahkamah, sijil komuniti bersifat pengisytiharan. Ringkasnya, sijil itu merekodkan status yang layak diperoleh seseorang di bawah undang-undang; sijil itu tidak mewujudkan status tersebut. Arahan eksekutif juga tidak boleh meluaskan atau menghapuskan syarat perlembagaan dan statut yang mengawal kelayakan.

Mahkamah menggunakan alasan yang sama terhadap badan agama swasta. Badan sedemikian tidak boleh menentukan secara muktamad kelayakan seseorang bagi kategori kuota berkanun. Pihak berkuasa awam yang bertanggungjawab mesti menilai kelayakan berdasarkan undang-undang yang terpakai.

Penghakiman itu tidak menyenaraikan secara menyeluruh bukti yang perlu dikemukakan setiap pemohon untuk membuktikan keanggotaan dalam setiap satu daripada tujuh komuniti. Syarat yang dinyatakan ialah hubungan sosial dan undang-undang yang diperlukan mesti dibuktikan.

Keperluan Perkara 16(4)

Perkara 16(4) membenarkan negeri memperuntukkan jawatan atau kedudukan dalam perkhidmatan awam untuk kelas mundur yang kurang diwakili dalam perkhidmatan awam. Kuota bermaksud memperuntukkan sebahagian peluang kepada kumpulan yang diiktiraf di bawah kerangka undang-undang berkaitan.

Mahkamah Agung memutuskan bahawa seseorang tidak boleh menuntut tindakan afirmatif semata-mata kerana kemunduran sosial yang dikaitkan dengan statusnya sebelum memeluk agama berbeza. Kategori yang menjadi asas tuntutan manfaat mesti mempunyai asas undang-undang tersendiri yang sah.

Penghakiman Hakim Mishra menyatakan prinsip itu secara langsung:

Kemunduran sosial yang menjadi asas kepada status seseorang sebelum memeluk agama berbeza tidak boleh, dengan sendirinya, menjadi asas undang-undang untuk memberikannya keanggotaan dalam komuniti Kelas Mundur lain yang diwartakan selepas dia memeluk agama berbeza.

Bagi pegawai yang menilai permohonan, penghakiman itu menjadikan keanggotaan komuniti sebagai perkara utama yang perlu diteliti. Sijil terdahulu dan tindakan seseorang memeluk agama berbeza selepas itu ialah sebahagian daripada sejarahnya, manakala kelayakan bergantung pada pematuhan terhadap peraturan kategori yang kini dituntut.

Status Kasta Terjadual tertakluk pada peraturan agama tertentu

Penghakiman itu turut membincangkan status Kasta Terjadual di bawah perenggan 3 Constitution (Scheduled Castes) Order, 1950. Peruntukan itu mengehadkan pengiktirafan sebagai anggota Kasta Terjadual kepada mereka yang menganut agama Hindu, Sikh atau Buddha.

Di bawah kerangka ini, seseorang yang memeluk Islam, Kristian atau agama lain di luar tiga agama tersebut tidak lagi berstatus Kasta Terjadual. Oleh itu, manfaat yang bergantung secara sah pada status itu juga kehilangan asasnya.

Perkara 341 memperuntukkan pewartaan Kasta Terjadual, manakala Perkara 366(24) mentakrifkan Kasta Terjadual dengan merujuk kepada proses perlembagaan tersebut. Bersama-sama Perintah 1950, peruntukan ini menentukan siapa yang termasuk dalam kategori itu.

Hakim Mishra merujuk Chinthada Anand v. State of Andhra Pradesh, satu lagi keputusan Mahkamah Agung pada Mac berhubung seorang pastor Kristian. Pastor itu mendakwa dirinya dihina atas dasar kasta dan diserang, lalu memohon tindakan di bawah Scheduled Castes and Scheduled Tribes (Prevention of Atrocities) Act.

Dalam kes itu, mahkamah mempertimbangkan amalan terbuka pastor tersebut sebagai penganut Kristian, termasuk mengadakan pertemuan doa, lalu memutuskan bahawa beliau tidak boleh mengekalkan status Kasta Terjadual di bawah Perintah 1950. Pemilikan sijil kasta tidak mengekalkan status yang syarat undang-undangnya tidak lagi dipenuhi.

Oleh itu, kedua-dua kes menangani keperluan undang-undang yang berkaitan tetapi berbeza. Kes pastor itu berhubung pengiktirafan berterusan sebagai Kasta Terjadual dan perlindungan yang dikaitkan dengan status itu. Kes Ahamed pula berhubung kemasukan ke dalam komuniti Muslim mundur tertentu selepas memeluk Islam.

Memeluk semula agama juga memerlukan penilaian individu

Mahkamah Agung turut membincangkan keadaan sebaliknya: seseorang yang meninggalkan susunan sosial Hindu lalu kembali kepadanya. Memeluk semula agama Hindu sahaja tidak secara automatik memulihkan manfaat kuota yang dikaitkan dengan identiti kasta terdahulu seseorang.

Pihak berkuasa berbidang kuasa mesti meneliti fakta secara berasingan. Pihak berkuasa itu perlu menentukan sama ada kasta atau identiti sosial asal benar-benar telah kembali dan sama ada orang berkenaan memenuhi syarat perlembagaan dan undang-undang untuk mendapatkan manfaat yang dituntut.

Oleh itu, keputusan itu mensyaratkan lebih daripada rekod perubahan agama ke mana-mana arah. Bagi mereka yang memeluk Islam dan ingin diiktiraf sebagai anggota komuniti Muslim tersenarai, hubungan dengan komuniti berkenaan mesti dibuktikan. Bagi mereka yang menuntut manfaat selepas memeluk semula agama asal, pihak berkuasa mesti menilai sama ada identiti terdahulu telah kembali serta syarat kelayakan yang terpakai.

Perintah Tamil Nadu 2024 tidak lagi boleh berfungsi sebagai laluan automatik antara kategori yang diliputinya dengan komuniti Muslim mundur di negeri itu. Mahkamah Agung mengekalkan kesimpulan utama Mahkamah Tinggi sambil menjelaskan keputusannya berdasarkan syarat perlembagaan tersebut.

Perkara Utama

• Mahkamah Agung pada 15 Oktober 2026 mengekalkan pembatalan perintah kerajaan Tamil Nadu bertarikh 9 Mac 2024.
• Memeluk Islam sahaja tidak membuktikan keanggotaan dalam mana-mana daripada tujuh komuniti Muslim mundur yang diiktiraf di Tamil Nadu.
• Permohonan Sameer Ahamed yang ditolak untuk mendapatkan sijil Muslim Lebbai mencetuskan litigasi itu.
• Mahkamah Tinggi mengisytiharkan perintah itu tidak berperlembagaan, mengekalkan penolakan tahsildar dan memutuskan bahawa seseorang yang memeluk Islam tidak boleh menuntut status Muslim Kelas Mundur.
• Sijil komuniti merekodkan status undang-undang; sijil tidak boleh mewujudkan kelayakan atau menggantikan syarat yang mengawalnya.
• Constitution (Scheduled Castes) Order mengehadkan pengiktirafan Kasta Terjadual kepada mereka yang menganut agama Hindu, Sikh atau Buddha.
• Mereka yang menuntut manfaat kuota selepas memeluk semula agama asal perlu menjalani penilaian berasingan terhadap identiti dan kelayakan undang-undang mereka.