China Tetapkan Sasaran Karbon Industri 2030 ketika Sistem Kawalan Pelepasan Dibentuk

Kilang dan kemudahan pengkomputeran berdepan sasaran karbon baharu

China merancang untuk menetapkan kira-kira 400 peraturan dan piawaian perakaunan jejak karbon bagi produk industri utama serta membina kira-kira 500 kilang sifar karbon dan kemudahan pengkomputeran sifar karbon peringkat kebangsaan menjelang 2030, di bawah pelan baharu yang meliputi industri dan teknologi maklumat.

Kementerian Industri dan Teknologi Maklumat mengumumkan pelan itu pada 21 Oktober 2026. Pelan tersebut menetapkan pelepasan karbon dioksida bagi setiap unit nilai tambah perindustrian perlu dikurangkan sekurang-kurangnya 17% berbanding paras 2025 menjelang 2030, di samping pengurangan sekurang-kurangnya 10% dalam penggunaan tenaga bagi setiap unit nilai tambah di perusahaan perindustrian yang melepasi ambang saiz ditetapkan.

Pelan Pelaksanaan untuk Mempercepat Pembentukan Sistem Kawalan Dwi Pelepasan Karbon dalam Industri dan Teknologi Maklumat meliputi tempoh 2026 hingga 2030. Tugas utamanya ialah membina sistem yang mengurus jumlah karbon yang dilepaskan serta pelepasan yang dikaitkan dengan penghasilan nilai ekonomi.

Kilang keluli, loji kimia dan pengeluar bahan binaan antara industri mapan yang menjadi sasaran. Pembuatan solar dan kemudahan pengkomputeran turut diberi perhatian kerana permintaan tenaga dalam sektor itu berkembang pesat. Kementerian memperluas pengurusan karbon merangkumi kilang, taman perindustrian, produk, projek pelaburan dan kerajaan tempatan.

Bagi perniagaan, perubahan ini bukan sekadar memasang lebih banyak peralatan cekap tenaga. Syarikat perlu mempunyai rekod pelepasan yang lebih baik, sumber elektrik dan haba yang lebih bersih serta maklumat yang lebih konsisten tentang karbon yang dikaitkan dengan produk mereka. Pihak berkuasa tempatan akan meneliti dengan lebih dekat kesan projek perindustrian baharu terhadap pelepasan.

Apakah maksud mengawal karbon melalui dua cara?

Sistem kawalan dwi China menjejaki dua ukuran berbeza. Jumlah pelepasan ialah kuantiti karbon dioksida yang dilepaskan. Keamatan pelepasan mengukur jumlah yang dilepaskan bagi setiap unit output ekonomi. Sebuah kilang boleh mengurangkan keamatannya dengan menghasilkan barangan bernilai sama menggunakan pencemaran karbon yang lebih sedikit.

Nilai tambah perindustrian bermaksud nilai ekonomi yang diwujudkan melalui pengeluaran selepas nilai input yang dibeli daripada perniagaan lain ditolak. Oleh itu, sasaran 17% kementerian itu berkaitan pelepasan berbanding nilai yang dihasilkan industri, manakala sasaran 10% pula berkaitan tenaga yang digunakan berbanding nilai tersebut.

Penggunaan indeks memudahkan sasaran ini difahami. Jika keamatan karbon perindustrian berada pada 100 pada 2025, pengurangan sekurang-kurangnya 17% akan menurunkannya kepada 83 atau lebih rendah pada 2030. Indeks keamatan tenaga yang bermula pada 100 pula perlu turun kepada 90 atau lebih rendah.

Pertumbuhan pengeluaran tetap penting. Jika kilang mengembangkan output dengan secukupnya, jumlah pelepasan boleh meningkat walaupun pelepasan bagi setiap unit output menurun. Pengurusan kedua-dua ukuran membolehkan pihak berkuasa menjejaki pengeluaran yang lebih bersih dan jumlah pencemaran yang memasuki atmosfera.

Pengumuman dasar Ogos 2024 oleh Pejabat Am Majlis Negara menetapkan rangka kerja kebangsaan: kawalan keamatan akan diberi keutamaan sepanjang 2026 hingga 2030, disokong kawalan jumlah pelepasan. Pelan perindustrian baharu menterjemahkan rangka kerja itu kepada tugasan bagi sektor dan perniagaan tertentu.

Perkembangan dasar

Peralihan China kepada kawalan karbon menyusuli sistem terdahulu yang menumpukan penggunaan tenaga keseluruhan dan penggunaan tenaga berbanding output ekonomi. Penjejakan karbon secara lebih langsung memberi penekanan lebih besar kepada sumber tenaga: elektrik yang dijana daripada kuasa angin atau solar mempunyai profil pelepasan berbeza daripada elektrik yang dijana dengan membakar arang batu.

Dasar ini berkembang melalui beberapa peringkat:

• 2021: China mengumumkan peralihan beransur-ansur daripada kawalan dwi penggunaan tenaga kepada kawalan dwi pelepasan karbon.
• Julai 2023: Suruhanjaya Pusat bagi Memperdalam Pembaharuan Secara Menyeluruh menyokong peralihan itu.
• 2 Ogos 2024: Majlis Negara mengeluarkan pelan kerja kebangsaan untuk membentuk sistem kawalan dwi pelepasan karbon.
• Menjelang akhir 2025: Pelan kerja itu menetapkan pengukuhan keupayaan pengukuran, perakaunan dan pemantauan, di samping percubaan belanjawan karbon tempatan.
• 21 Oktober 2026: Kementerian mengumumkan secara terbuka pelan pelaksanaan perindustrian bagi tempoh 2026 hingga 2030.
• Menjelang 2030: Piawaian perindustrian, pembinaan kemudahan dan sasaran pengurangan keamatan perlu dicapai.

Rangka kerja 2024 itu turut menggesa supaya petunjuk karbon dimasukkan dalam perancangan pembangunan ekonomi dan sosial kebangsaan serta penilaian prestasi kerajaan tempatan. Selepas China mencapai puncak pelepasan, rangka kerja itu beralih kepada kawalan jumlah pelepasan sebagai ukuran utama, dengan kawalan keamatan sebagai sokongan.

Industri tradisional dan permintaan tenaga baharu menjadi tumpuan

Keluli, logam bukan ferus, petrokimia, bahan kimia dan bahan binaan menjadi tumpuan utama rancangan penguatkuasaan kementerian. Pihak berkuasa diarahkan memperkukuh pemeriksaan penjimatan tenaga industri dan melaksanakan Langkah Penyeliaan Penjimatan Tenaga Industri.

Pembuatan solar dan kemudahan pengkomputeran turut disenaraikan bersama sektor mapan itu. Penghasilan peralatan untuk tenaga bersih tetap memerlukan tenaga, manakala kemudahan yang memproses dan menyimpan maklumat digital memerlukan elektrik untuk mengendalikan peralatan serta sistem penyejukan.

Wei Yiming, pengarah Makmal Kejuruteraan Sistem Neutraliti Karbon di Institut Teknologi Beijing, berkata pelan itu menangani industri tradisional yang menggunakan banyak tenaga serta bidang baharu yang berkembang pesat. Menurut penilaiannya, pelepasan industri sedia ada perlu dikurangkan sementara pertumbuhan sumber baharu diuruskan.

Kementerian juga mahu memperkukuh piawaian had penggunaan tenaga, had pelepasan karbon dan kecekapan peralatan utama yang menggunakan tenaga. Langkah ini menghubungkan pemeriksaan dengan keperluan teknikal yang lebih jelas, sekali gus memberikan penanda aras bersama kepada pengawal selia dan syarikat untuk menilai prestasi.

Skop industri ialah satu bahagian daripada struktur yang lebih luas. Pelan itu membahagikan tugasnya kepada empat bidang: sektor utama; perusahaan dan taman perindustrian; produk industri; serta pihak berkuasa dan projek tempatan. Kesemuanya menghubungkan sasaran kebangsaan dengan keputusan tentang peralatan, operasi kilang dan pembinaan baharu.

Skop 500 kemudahan sifar karbon

Sasaran kira-kira 500 merangkumi gabungan kilang sifar karbon dan kemudahan pengkomputeran sifar karbon peringkat kebangsaan. Pengumuman awam itu tidak memperincikan jumlah bagi setiap kategori atau jadual terperinci untuk kemudahan individu.

Perniagaan yang layak digalakkan menggunakan sambungan terus kepada tenaga elektrik hijau serta sistem yang menyelaraskan bekalan elektrik, grid kuasa, permintaan dan penyimpanan tenaga. Dari segi praktikal, ini bermakna penjanaan elektrik dan penggunaan di kilang dirancang secara bersama, manakala penyimpanan membantu mengimbangi perbezaan antara waktu tenaga dihasilkan dengan waktu ia diperlukan.

Pelan itu menggesa penggunaan lebih meluas tenaga elektrik, haba, hidrogen dan bahan api sifar karbon. Ia juga menggalakkan kawasan tempatan yang layak membangunkan kilang dan kemudahan pengkomputeran sifar karbon peringkat wilayah, sekali gus memperluas pendekatan ini melangkaui program kebangsaan.

Taman perindustrian dan rantaian bekalan turut diliputi. Projek baharu perlu diarahkan kepada taman sifar karbon, manakala perniagaan digalakkan membangunkan rantaian bekalan dengan pelepasan karbon yang lebih rendah atau sifar. Oleh itu, pilihan sesebuah kilang boleh mempengaruhi keperluan pembekal tenaga, penyedia bahan dan aturan logistiknya.

Pengurusan digital turut dicadangkan sebagai alat. Penjejakan penggunaan tenaga dan pelepasan dengan lebih rapi boleh membantu syarikat mengenal pasti peralatan yang tidak cekap, membandingkan proses pengeluaran dan mengurus permintaan. Pelan itu menyokong pembangunan model kecerdasan buatan berskala besar untuk penjimatan tenaga dan pengurangan karbon industri, di samping peralatan pintar.

Teknologi yang digalakkan

Kementerian mengenal pasti motor cekap tenaga, transformer, pam haba industri, peralatan penyejukan dan pemanasan, peralatan untuk menghasilkan hidrogen melalui elektrolisis air serta peralatan maklumat dan komunikasi sebagai keutamaan untuk dibangunkan dan digunakan secara lebih meluas.

Pam haba industri memindahkan haba ke tempat yang memerlukannya, tanpa bergantung sepenuhnya pada penghasilan haba baharu melalui pembakaran. Elektrolisis air menggunakan elektrik untuk memisahkan air kepada hidrogen dan oksigen. Penggunaan elektrik daripada sumber bersih boleh mengurangkan pelepasan yang dikaitkan dengan penghasilan hidrogen itu.

Liu Wenqiang, daripada Institut Penyelidikan Pembangunan Industri Maklumat Elektronik China, berkata penggantian sumber tenaga lain dengan elektrik serta peningkatan penggunaan tenaga hijau dijangka menyumbang kira-kira 25% pengurangan karbon sepanjang tempoh Rancangan Lima Tahun ke-15. Beliau mengenal pasti pam haba suhu tinggi, grid mikro hijau industri serta hidrogen, ammonia dan metanol hijau sebagai bidang yang perlu dibangunkan.

Program kementerian itu turut menggesa pembentukan platform perintis pembuatan dan pusat inovasi. Kemudahan perintis membolehkan teknologi diuji pada peringkat antara penyelidikan makmal dengan pengeluaran komersial sepenuhnya, sekali gus membantu perniagaan menentukan sama ada sesuatu proses boleh beroperasi dengan andal pada skala lebih besar.

Ling Yiqun, naib presiden Persekutuan Industri Petroleum dan Kimia China, berkata keutamaan ini selari dengan usaha yang sedang dijalankan dalam sektor petrokimia dan kimia. Beliau menyebut penapisan menggunakan hidrogen hijau, ammonia dan metanol hijau, elektrifikasi serta penangkapan, penggunaan dan penyimpanan karbon. Kaedah terakhir ini melibatkan pengumpulan karbon dioksida untuk digunakan atau disimpan, bukannya dilepaskan ke atmosfera.

Kepentingan 400 piawaian perakaunan produk

Sasaran kira-kira 400 peraturan dan piawaian perakaunan jejak karbon menangani masalah praktikal: syarikat memerlukan kaedah yang konsisten untuk mengira pelepasan yang dikaitkan dengan produk industri. Tanpa kaedah yang dikongsi bersama, pembeli dan pengawal selia sukar membandingkan angka yang dikira menggunakan andaian berbeza.

Jejak karbon produk mengira pelepasan pada peringkat tertentu dalam hayat produk, seperti pengeluaran bahan mentah dan pembuatan. Peraturan perakaunan menentukan aktiviti yang termasuk dalam pengiraan serta cara pelepasannya perlu dikira.

Kementerian merancang untuk menggabungkan piawaian, pangkalan data sokongan dan aplikasi praktikal bagi membentuk sistem pengurusan jejak karbon produk industri. Sistem ini menghubungkan pengukuran dengan keputusan perniagaan ketika memilih bahan, proses pengeluaran dan pembekal.

Rangka kerja Majlis Negara 2024 telah pun menggesa perakaunan jejak karbon produk dan pensijilan label karbon. Ia turut menggesa supaya pangkalan data kebangsaan faktor pelepasan gas rumah hijau disiapkan dan dikemas kini secara berkala. Faktor pelepasan ialah nilai yang digunakan untuk menganggarkan pelepasan yang dikaitkan dengan sesuatu aktiviti, seperti penggunaan sejumlah bahan api.

Pangkalan data yang boleh dipercayai amat berguna apabila pengilang tidak dapat mengukur setiap pelepasan secara langsung. Nilai pengiraan dan peraturan produk yang dikongsi boleh menjadikan rekod lebih konsisten merentas syarikat dan wilayah.

Belanjawan tempatan dan projek baharu akan diteliti lebih rapi

Pihak berkuasa tempatan dijangka mewujudkan mekanisme perakaunan pelepasan, mengenal pasti paras pelepasan asas masing-masing dan mengurus peningkatan pelepasan daripada pembangunan perindustrian. Pelan itu turut menggesa aturan penggantian pelepasan karbon serta penilaian bagi projek perindustrian yang menggunakan banyak tenaga dan menghasilkan pelepasan tinggi.

Penggantian pelepasan karbon mengaitkan pelepasan tambahan sesuatu projek dengan pengurangan pelepasan di tempat lain, mengikut aturan yang berkenaan. Kementerian meletakkannya bersama penilaian projek dan penilaian kemajuan ke arah memuncakkan pelepasan karbon serta mencapai neutraliti karbon.

Rangka kerja kebangsaan itu turut memperkenalkan belanjawan karbon tempatan. Seperti belanjawan kewangan yang menjejaki wang, belanjawan karbon menjejaki pelepasan yang dirancang berbanding sasaran. Sepanjang 2026 hingga 2030, wilayah perlu menyediakan dan melaraskan belanjawan ini berdasarkan sasaran pengurangan keamatan masing-masing.

Liu Wenqiang, yang dikenal pasti sebagai setiausaha parti Institut Penyelidikan Pembangunan Industri Maklumat Elektronik China dalam kenyataan yang mengiringi pengumuman pelan itu, menjelaskan peranannya dalam menghubungkan pelbagai peringkat pengurusan karbon. Dalam kenyataan yang diterjemahkan, beliau berkata:

Pengeluaran dan pelaksanaan pelan ini memberikan panduan jelas untuk mewujudkan dan menambah baik dasar serta sistem bagi penilaian karbon tempatan, kawalan karbon sektor, pengurusan karbon perusahaan, penilaian karbon projek dan jejak karbon produk dalam industri dan teknologi maklumat, serta akan memberikan sokongan kukuh kepada usaha memuncakkan pelepasan karbon dalam bidang ini.

Rangka kerja Majlis Negara itu turut menggesa pemantauan pelepasan secara berkala, amaran apabila pelepasan meningkat dengan cepat serta peluasan pasaran dagangan pelepasan karbon kebangsaan. Langkah tersebut memberikan beberapa cara kepada pihak berkuasa untuk menghubungkan keputusan pembangunan dengan prestasi pelepasan.

Kaitan sasaran dengan cabaran iklim yang lebih luas

Analisis dasar 2024 oleh Pusat Penyelidikan Tenaga dan Udara Bersih menyifatkan pelan kerja kebangsaan itu sebagai pelan pertama China mengenai kawalan dwi pelepasan karbon. Menurutnya, peralihan itu mengalihkan perhatian kepada hasil pelepasan daripada penggunaan tenaga, bukan penggunaan tenaga semata-mata.

Pusat itu menyatakan sasaran keamatan karbon kebangsaan China bagi tempoh 2020 hingga 2025 ialah pengurangan 18% dan menilai kemajuan ketika itu sebagai ketinggalan. Sasaran terdahulu itu mengukur pelepasan berbanding output keseluruhan ekonomi. Sasaran perindustrian baharu menggunakan nilai tambah perindustrian dan garis dasar 2025, maka kedua-dua peratusan itu merangkumi ukuran dan tempoh yang berbeza.

Penilaian pusat itu pada Ogos 2024 mencadangkan pelepasan mungkin telah memuncak pada suku pertama tahun tersebut dan menurun pada suku kedua, disokong pertumbuhan elektrik bersih serta pengeluaran simen dan keluli yang lebih lemah. Itu ialah anggaran pada ketika itu; matlamat dasar kebangsaan kekal untuk memuncakkan pelepasan karbon sebelum 2030.

Pusat itu turut berpendapat bahawa penjajaran dengan matlamat iklim Perjanjian Paris memerlukan pelepasan turun 30% di bawah paras puncaknya menjelang 2035. Penilaian itu meletakkan cabaran jangka panjang di samping tugas segera kementerian: perakaunan yang lebih baik, tenaga industri yang lebih bersih, peralatan yang lebih cekap dan kawalan lebih rapi terhadap pelepasan daripada pembangunan baharu.

Perkara Utama

• Pelan kawalan karbon industri China meliputi tempoh 2026 hingga 2030 dan diumumkan kepada umum pada 21 Oktober 2026.
• Menjelang 2030, keamatan karbon industri disasarkan turun sekurang-kurangnya 17% berbanding 2025, manakala keamatan tenaga perlu turun sekurang-kurangnya 10%.
• Kementerian merancang kira-kira 400 peraturan dan piawaian jejak karbon produk serta kira-kira 500 kilang sifar karbon dan kemudahan pengkomputeran sifar karbon peringkat kebangsaan secara gabungan.
• Keluli, bahan kimia dan bahan binaan menjadi tumpuan bersama pembuatan solar dan kemudahan pengkomputeran.
• Kilang, taman perindustrian, produk, kerajaan tempatan dan projek baharu akan diliputi sistem perakaunan dan penilaian yang saling berkaitan.
• Dasar kebangsaan mengutamakan kawalan keamatan pelepasan sepanjang 2026 hingga 2030, manakala kawalan jumlah pelepasan menjadi keutamaan selepas pelepasan memuncak.