Aspirin dikaitkan dengan lebih sedikit kes demensia dalam subkumpulan genetik, tetapi pendarahan serius meningkat dua kali ganda

Penemuan genetik disertai amaran risiko pendarahan

Dalam kalangan warga emas dengan profil genetik tertentu, demensia berlaku pada 1% mereka yang mengambil aspirin dan 3.3% mereka yang mengambil plasebo. Risiko pendarahan serius menunjukkan arah yang bertentangan: 4.4% pengguna aspirin mengalami pendarahan besar, berbanding 2.1% penerima plasebo.

Penemuan itu, yang diumumkan oleh Monash University pada 29 September 2026, memperlihatkan potensi dan bahaya pendekatan yang mungkin digunakan untuk mencegah demensia. Pengurangan kes demensia dan peningkatan kes pendarahan besar masing-masing ialah 2.3 mata peratusan dalam subkumpulan genetik yang dikaji.

Analisis itu meneliti data genetik daripada 13,541 peserta dalam ASPREE, iaitu percubaan Aspirin in Reducing Events in the Elderly. Penemuan paling ketara melibatkan mereka yang berada dalam 20% teratas bagi skor genetik yang dikaitkan dengan kiraan platelet. Platelet ialah komponen kecil dalam darah yang membantu membentuk bekuan dan menghentikan pendarahan.

Pengumuman penyelidikan Monash University itu menyatakan terdapat kaitan dengan risiko relatif demensia yang kira-kira 70% lebih rendah dalam kumpulan tersebut. Para penyelidik mahu penemuan itu disahkan secara bebas sebelum diuji dalam percubaan yang direka khusus untuk mereka yang mempunyai profil genetik ini. Mereka menasihatkan orang ramai supaya tidak mula mengambil aspirin untuk mencegah demensia tanpa berunding dengan doktor.

Siapa yang menyertai percubaan aspirin itu?

ASPREE membandingkan pengambilan 100 miligram aspirin setiap hari dengan plasebo, iaitu tablet tanpa ubat aktif. Pesertanya secara umum terdiri daripada warga emas yang sihat tanpa sejarah penyakit kardiovaskular, demensia atau ketidakupayaan fizikal ketika menyertai percubaan itu.

Umur kelayakan bermula pada 70 tahun di Australia dan Amerika Syarikat, atau 65 tahun bagi peserta daripada kumpulan minoriti di Amerika Syarikat. Dalam analisis genetik itu, umur purata peserta ialah 75 tahun dan 54.8% daripadanya ialah wanita. Tempoh susulan median ialah 4.6 tahun, bermakna separuh daripada peserta dipantau untuk tempoh yang lebih singkat dan separuh lagi lebih lama. Sepanjang tempoh susulan, 345 peserta mengalami demensia.

Penyelidikan itu diterbitkan dalam Alzheimer's & Dementia: The Journal of the Alzheimer's Association dengan tajuk Platelet count polygenic scores may modify the effect of aspirin in primary prevention of dementia. Penyelidik dari Monash University dan University of Tasmania turut terlibat.

Percubaan terdahulu tidak menemui manfaat pencegahan demensia apabila semua peserta dinilai bersama. Analisis ini meneliti semula data ASPREE untuk menyiasat sama ada perbezaan yang diwarisi mungkin membantu menjelaskan mengapa hasilnya berbeza antara peserta.

Bagaimanakah penyelidik mengenal pasti kumpulan genetik itu?

Pasukan penyelidik menilai 5,182 skor genetik, dan 1,848 daripadanya melepasi pemeriksaan kualiti. Skor genetik menggabungkan maklumat daripada pelbagai variasi DNA ke dalam satu ukuran. Dalam kajian ini, skor yang paling informatif berkaitan pengaruh yang diwarisi terhadap kiraan platelet.

Pada mulanya, penyelidik menemui 112 skor yang menunjukkan hubungan antara aspirin dengan demensia berbeza mengikut genetik. Selepas pelarasan statistik dibuat bagi mengambil kira jumlah perbandingan yang banyak, tiga skor berkaitan kiraan platelet yang hampir sama kekal signifikan.

Pelarasan itu penting kerana pencarian terhadap ribuan kemungkinan membuka ruang untuk menemui corak ketara secara kebetulan. Pelarasan tersebut menjadikan penemuan itu lebih meyakinkan, namun penyelidikan bebas masih diperlukan sebagai langkah seterusnya.

Peserta disusun mengikut skor genetik kiraan platelet mereka. Perbezaan paling jelas muncul dalam satu perlima teratas susunan itu. Pengelasan ini menggunakan maklumat DNA yang dikaitkan dengan kiraan platelet; ujian darah biasa pula mengukur platelet yang beredar dalam darah seseorang pada waktu itu.

Penemuan ini diperoleh daripada analisis susulan terhadap percubaan sedia ada. ASPREE pada asalnya direka untuk menguji aspirin dalam kalangan warga emas, bukannya untuk merekrut secara khusus mereka yang tergolong dalam kategori genetik ini. Percubaan baharu boleh memilih kumpulan itu lebih awal dan menguji secara langsung manfaat yang dicadangkan serta risikonya.

Apakah maksud pengurangan 70%?

Bagi setiap 1,000 orang dengan profil genetik tersebut, peratusan yang dilaporkan bersamaan dengan kira-kira 10 kes demensia dalam kalangan pengguna aspirin dan 33 kes dalam kalangan penerima plasebo sepanjang tempoh kajian. Perbezaannya ialah kira-kira 23 kes lebih sedikit bagi setiap 1,000 orang.

Angka 70% yang sering disebut itu menggambarkan pengurangan berbanding kadar demensia dalam kumpulan plasebo. Penurunan daripada 3.3% kepada 1% ialah 2.3 mata peratusan, iaitu kira-kira 70% daripada kadar asal. Kedua-dua angka menerangkan perbandingan yang sama, tetapi perbezaan mata peratusan membantu pembaca memahami jumlah orang yang terjejas.

Pengiraan yang turut mengambil kira masa demensia mula berlaku menghasilkan nisbah bahaya 0.28. Nisbah bahaya membandingkan kekerapan sesuatu hasil berlaku dari semasa ke semasa dalam dua kumpulan; nilai di bawah satu menunjukkan kadar yang lebih rendah dalam kumpulan aspirin. Selang keyakinan 95% ialah 0.15 hingga 0.52, yang menunjukkan ketidakpastian statistik sekitar anggaran itu.

Dr Peter Fransquet, penulis utama dan felo penyelidik di School of Public Health and Preventive Medicine Monash, menjelaskan sebab pasukannya meneliti lebih daripada hasil bagi keseluruhan peserta:

Percubaan terdahulu mendapati aspirin tidak mencegah demensia apabila semua orang dinilai bersama,

Fransquet berkata subkumpulan genetik itu menunjukkan corak yang berbeza:

Dalam kalangan mereka yang mempunyai profil genetik khusus ini, kami mendapati kes demensia jauh lebih sedikit dalam kalangan mereka yang mengambil aspirin.

Mengapa angka pendarahan sama pentingnya

Pendarahan besar berlaku pada kadar bersamaan kira-kira 44 orang bagi setiap 1,000 yang mengambil aspirin, berbanding 21 bagi setiap 1,000 penerima plasebo dalam subkumpulan genetik yang sama. Ini bermakna kira-kira 23 orang tambahan mengalami pendarahan besar bagi setiap 1,000 orang.

Nisbah bahaya bagi pendarahan ialah 2.13, dengan selang keyakinan 95% antara 1.36 hingga 3.34. Secara ringkas, kadar pendarahan besar dari semasa ke semasa dalam kalangan pengguna aspirin adalah sedikit lebih dua kali ganda.

Aspirin mengurangkan keupayaan platelet untuk melekat antara satu sama lain, yang membantu menjelaskan mengapa pendarahan menjadi kebimbangan keselamatan utama. Ubat yang mengubah proses pembekuan boleh membawa kesan serius walaupun dos hariannya kecil.

Perbezaan mata peratusan yang sama itu menonjolkan dua hasil kesihatan yang berbeza. Demensia boleh menyebabkan masalah berpanjangan dengan ingatan, pemikiran dan keupayaan hidup berdikari. Pendarahan besar mungkin memerlukan rawatan segera. Percubaan pada masa hadapan perlu menilai tahap keterukan, masa kejadian dan kesan kedua-duanya, selain sebarang manfaat terhadap kehidupan seharian. Tiada perbezaan jumlah kematian daripada semua sebab antara kumpulan aspirin dan plasebo dalam analisis subkumpulan ini.

Mengapa biologi platelet menarik perhatian

Penyelidikan terdahulu mengaitkan pengaktifan dan penggumpalan platelet dengan demensia. Pengaktifan bermaksud platelet menjadi bersedia untuk bertindak, manakala penggumpalan bermaksud platelet berkumpul. Para saintis masih kurang pasti tentang hubungan antara kiraan platelet seseorang dengan demensia.

Penemuan genetik ini mengarahkan perhatian kepada aspek biologi darah tersebut. Penyelidik tidak menemui interaksi signifikan antara aspirin dengan APOE, gen yang dikaitkan dengan risiko Alzheimer, mahupun dengan skor genetik untuk penyakit Alzheimer dan demensia.

Fransquet menyifatkan hasil itu sebagai alasan untuk meneroka laluan biologi yang berbeza:

Apa yang amat menarik ialah petunjuk itu tidak dikaitkan dengan faktor risiko genetik yang sudah diketahui bagi penyakit Alzheimer dan demensia,

Hubungan itu juga kelihatan tertumpu pada bahagian atas susunan skor platelet. Merentasi keseluruhan julat skor, skor platelet tidak dikaitkan secara signifikan dengan demensia, sama ada dalam kalangan peserta yang dinilai bersama mahupun mereka yang menerima plasebo.

Dr Thomas Holland, pakar perubatan dan saintis di Rush University yang tidak terlibat dalam kajian itu, menyifatkan peranan biologi platelet sebagai:

hanya mekanisme yang dicadangkan, bukannya penjelasan yang sudah terbukti,

Oleh itu, penyelidik masih perlu menjelaskan bagaimana ciri platelet yang diwarisi, aspirin dan demensia mungkin saling berkaitan.

Apa yang perlu berlaku sebelum nasihat rawatan berubah?

Fransquet dan rakan-rakannya mahu kajian lain menyemak sama ada kaitan itu muncul semula, termasuk dalam populasi lain. Selepas itu, mereka mahu percubaan klinikal yang direka khusus untuk mereka yang mempunyai profil genetik ini.

Percubaan yang memilih peserta lebih awal dapat menjawab persoalan praktikal utama: sama ada pemberian aspirin kepada kumpulan itu menghasilkan manfaat yang cukup besar untuk mengimbangi risiko pendarahan. Umur dan kesihatan peserta ASPREE juga penting apabila mempertimbangkan siapa yang mungkin layak menerima pendekatan sedemikian pada masa hadapan.

Tiada tarikh diberikan untuk percubaan khusus itu. Ujian genetik bagi memilih pengguna aspirin untuk pencegahan demensia masih merupakan satu kemungkinan dalam penyelidikan, dan penulis berkata penemuan ini belum cukup untuk mengubah saranan penggunaan aspirin.

Fransquet menyatakan langkah seterusnya dengan jelas:

Kini kita perlu mengesahkan penemuan ini dalam kajian lain dan akhirnya mengujinya dalam percubaan yang direka khusus untuk mereka yang mempunyai profil genetik ini.

Apakah yang patut difahami oleh warga emas dan keluarga mereka?

Dementia Australia menganggarkan 446,500 warga Australia hidup dengan demensia pada 2026 dan mengunjurkan jumlah itu akan melebihi satu juta menjelang 2065. Jumlah itu lebih dua kali ganda daripada anggaran semasa, sekali gus menjelaskan minat terhadap strategi pencegahan yang mungkin berpatutan dan mudah diakses secara meluas.

Kos aspirin yang rendah menjadikan penemuan ini menarik, tetapi risiko pendarahannya sudah jelas dalam hasil kajian yang sama. Bagi sesiapa yang mempertimbangkan ubat itu, langkah segera ialah berbincang dengan doktor tentang kesihatan, ubat-ubatan semasa dan sebab rawatan diperlukan.

Amaran Fransquet jelas:

Orang ramai tidak sepatutnya mula mengambil aspirin untuk mencegah demensia berdasarkan kajian ini tanpa berunding dengan doktor, khususnya memandangkan peningkatan risiko pendarahan serius.

Kajian ini menawarkan hala tuju khusus untuk penyelidikan: menguji sama ada perbezaan biologi platelet yang diwarisi dapat membantu mengenal pasti mereka yang memberikan tindak balas berbeza terhadap aspirin. Bagi pesakit hari ini, keputusan masih perlu berpandukan nasihat perubatan individu sementara penyelidikan diteruskan.

Perkara Utama

• Analisis ini menggunakan data genetik daripada 13,541 peserta ASPREE yang berusia lanjut, dengan tempoh susulan median 4.6 tahun.
• Dalam satu perlima teratas skor genetik kiraan platelet, demensia berlaku pada 1% mereka yang mengambil aspirin dan 3.3% mereka yang mengambil plasebo.
• Pendarahan besar berlaku pada 4.4% pengguna aspirin dan 2.1% penerima plasebo dalam subkumpulan yang sama.
• Perbezaan mutlak ialah 2.3 mata peratusan, bagi pengurangan kes demensia dan peningkatan kes pendarahan besar.
• Penyelidik mahu penemuan itu disahkan secara bebas dan diuji dalam percubaan yang direka khusus untuk mereka yang mempunyai profil genetik ini.
• Orang ramai perlu berunding dengan doktor sebelum mempertimbangkan aspirin untuk mencegah demensia.