Penerbit Berita India Cabar Undang-undang Privasi Data Kerana Risiko terhadap Pelaporan dan Sumber Sulit

21 penerbit memohon perlindungan sebelum peruntukan berkuat kuasa pada Mei 2027

Persatuan Penerbit Berita Digital India (DNPA), yang mewakili 21 penerbit berita, mencabar Akta Perlindungan Data Peribadi Digital di Mahkamah Agung, dengan alasan bahawa keperluan persetujuan, kewajipan pemadaman dan permintaan maklumat kerajaan boleh menghalang penyiasatan serta mendedahkan sumber sulit. Petisyen setebal 698 halaman itu, yang difailkan pada 6 Oktober 2026, memohon supaya peruntukan utama yang dijadualkan berkuat kuasa mulai Mei 2027 dibatalkan.

Panel yang diketuai Ketua Hakim Negara India Surya Kant dijangka mendengar cabaran itu pada Selasa, 27 Oktober, bersama petisyen yang dikemukakan aktivis. Persatuan itu merangkumi Network18, yang dimiliki kumpulan Mukesh Ambani, NDTV, yang dimiliki kumpulan Gautam Adani, The Indian Express dan Times Internet, sebahagian daripada kumpulan Times of India.

Pertikaian ini berpusat pada satu persoalan praktikal: bagaimana undang-undang yang melindungi orang daripada penyalahgunaan maklumat peribadi mereka harus diterapkan apabila wartawan menyiasat orang yang sama? Penerbit berhujah bahawa meminta kebenaran daripada subjek penyiasatan sebelum mengumpulkan maklumat boleh memberi amaran kepada mereka, manakala permintaan pemadaman kemudian boleh mengancam laporan yang telah diterbitkan.

Akta Perlindungan Data Peribadi Digital, yang digubal pada 2023 dan diterbitkan oleh Kementerian Elektronik dan Teknologi Maklumat, menetapkan peraturan bagi pemprosesan data peribadi digital. Pemprosesan merangkumi kegiatan seperti mengumpulkan, menyimpan dan menggunakan maklumat tentang individu yang boleh dikenal pasti. Undang-undang itu mengandungi pengecualian dan kelonggaran, tetapi tiada pengecualian nyata bagi kewartawanan seperti yang diminta penerbit.

Mengapa penerbit menganggapnya ancaman terhadap penyiasatan

Hujah utama DNPA berkaitan pelaporan sebelum penerbitan, ketika wartawan mungkin sedang meneliti dokumen, menyemak dakwaan dan melindungi individu yang berkongsi maklumat. Persatuan itu berkata kewajipan privasi boleh menyekat kerja tersebut sebelum nilai sesuatu laporan kepada orang ramai dapat dinilai.

DNPA, persatuan yang membawa cabaran ini, menyifatkan peruntukan yang dipertikaikan dalam petisyennya sebagai sekatan yang berkuat kuasa sebelum penerbitan:

Peruntukan itu “merupakan penapisan awal yang tidak dapat diterima dalam mana-mana demokrasi yang layak digelar sedemikian”.

Penerbit berkata kesannya akan melangkaui jabatan undang-undang akhbar. Wartawan yang menyiasat dakwaan rasuah mungkin perlu mengumpulkan nama, butiran kewangan atau komunikasi. Jika kebenaran daripada individu yang disiasat diwajibkan, individu itu boleh menentukan sama ada siasatan diteruskan.

Undang-undang itu dirangka untuk melindungi maklumat peribadi digital dan mengenakan kewajipan pematuhan ke atas perniagaan, termasuk platform seperti Meta dan Google. Penerbit berita berhujah bahawa pelaporan penyiasatan memerlukan layanan berbeza kerana individu yang maklumatnya diteliti mungkin mempunyai alasan kukuh untuk menghalang pengumpulan atau penerbitannya.

Apakah yang sebenarnya dinyatakan oleh peraturan persetujuan

Seksyen 4 membenarkan data peribadi diproses bagi tujuan yang sah berdasarkan persetujuan atau penggunaan tertentu yang dibenarkan. Tujuan yang sah ialah tujuan yang dibenarkan oleh undang-undang. Persetujuan ialah kebenaran daripada individu berkenaan; Akta itu menamakan individu tersebut sebagai Prinsipal Data.

Seksyen 6 memberikan seseorang hak untuk menarik balik persetujuan pada bila-bila masa, melalui proses yang semudah proses memberikannya. Apabila persetujuan ditarik balik, organisasi yang mengendalikan data mesti menghentikan pemprosesannya dalam tempoh yang munasabah, kecuali jika pemprosesan berterusan tanpa persetujuan diwajibkan atau dibenarkan oleh Akta, peraturannya atau undang-undang lain.

DNPA berhujah bahawa model persetujuan yang sesuai untuk mendaftar ke kedai dalam talian atau perkhidmatan media sosial boleh menghasilkan kesan berbeza di bilik berita. Pelanggan boleh memilih sama ada mahu memberikan butiran mereka kepada perniagaan. Subjek penyiasatan pula mungkin individu yang kelakuannya diteliti wartawan tanpa kerjasama mereka.

Dalam pemfailannya, persatuan itu menjelaskan sebab ia membantah keperluan untuk memberikan notis awal dan mendapatkan kebenaran daripada subjek berkenaan:

Ia “akan membolehkan subjek itu memusnahkan bukti, mengugut saksi”.

Asas alternatif berupa penggunaan tertentu yang dibenarkan dalam Seksyen 4 penting kerana persetujuan ialah salah satu laluan di bawah undang-undang, bukannya satu-satunya laluan. Penerbit menuntut perlindungan nyata yang memberikan asas undang-undang yang boleh diandalkan untuk kerja kewartawanan, termasuk penyiasatan melibatkan individu yang enggan memberikan kebenaran.

Bolehkah seseorang menuntut supaya laporan berfakta dipadamkan?

Seksyen 8 dan 12 menetapkan kewajipan berkaitan pemadaman, iaitu penghapusan data peribadi. DNPA berkata peruntukan ini boleh menyebabkan laporan berita berfakta dipadamkan atau disunting dengan banyak jika seseorang menarik balik persetujuan atau meminta maklumat dipadamkan.

Seksyen 8(7) secara umumnya mewajibkan organisasi memadamkan data peribadi apabila persetujuan ditarik balik atau apabila munasabah untuk menganggap bahawa tujuan yang dinyatakan tidak lagi tercapai, mengikut mana-mana yang berlaku dahulu. Pengecualiannya ialah penyimpanan yang diperlukan untuk mematuhi undang-undang lain.

Seksyen 12 menangani pembetulan, pengemaskinian dan pemadaman data peribadi yang pemprosesannya sebelum ini telah dipersetujui, termasuk persetujuan yang dirujuk dalam Seksyen 7(a). Di bawah Seksyen 12(3), organisasi yang menerima permintaan pemadaman mesti menghapuskan data itu, kecuali jika penyimpanannya diperlukan bagi tujuan yang dinyatakan atau untuk mematuhi undang-undang.

Kelayakan tersebut menjadi teras pertikaian ini. Arkib berita mungkin menyimpan rekod berfakta lama selepas laporan asal diterbitkan. Penerbit mahukan perlindungan nyata untuk menyimpan maklumat kerana nilai kepentingan awamnya, dan bukannya perlu mempertahankan penyimpanan melalui peruntukan yang tidak secara jelas menangani kewartawanan.

Bagi pembaca, kebimbangannya ialah akses kepada rekod sejarah. Menghapuskan nama atau butiran peribadi lain daripada sesuatu penyiasatan boleh menyukarkan pemahaman tentang siapa yang bertindak, siapa yang mendapat manfaat dan bagaimana peristiwa berkembang. Persatuan itu berhujah bahawa keputusan editorial ini memerlukan perlindungan undang-undang yang jelas.

Pengecualian yang sudah termaktub dalam Akta

Seksyen 3(c)(ii) mengecualikan data peribadi yang didedahkan secara terbuka oleh individu itu sendiri. Ia juga mengecualikan data yang didedahkan kepada umum oleh individu lain yang diwajibkan undang-undang untuk menerbitkannya. Frasa peruntukan itu mengaitkan pengecualian dengan pihak yang mendedahkan maklumat serta asas undang-undang bagi pendedahan tersebut.

Oleh itu, wartawan berdepan keadaan undang-undang yang berbeza apabila menggunakan maklumat yang diterbitkan secara terbuka oleh seseorang berbanding apabila menerima rekod peribadi daripada sumber sulit. Kandungan sesuatu dokumen mungkin berkaitan isu kepentingan awam, namun masih mengandungi data peribadi yang tidak pernah diterbitkan secara sukarela atau diwajibkan undang-undang.

Seksyen 17(1) memberikan pengecualian daripada beberapa kewajipan bagi kegiatan tertentu. Ini termasuk pemprosesan yang perlu untuk menguatkuasakan hak atau tuntutan undang-undang, serta pemprosesan bagi kepentingan mencegah, mengesan, menyiasat atau mendakwa sesuatu kesalahan atau pelanggaran undang-undang.

Peruntukan mengenai penyiasatan kesalahan relevan kepada pelaporan tentang salah laku yang disyaki. Penerapannya kepada kegiatan kewartawanan tertentu perlu ditangani dalam pentafsiran undang-undang. DNPA mahukan perlindungan yang lebih luas dan jelas untuk kewartawanan, termasuk pelaporan yang nilai kepentingan awamnya melangkaui penyiasatan kesalahan.

Mengapa sumber sulit menjadi sebahagian daripada kes ini

DNPA turut mencabar kuasa kerajaan untuk meminta maklumat daripada organisasi yang mengendalikan data peribadi. Dalam pemfailannya, persatuan itu berhujah bahawa permintaan sedemikian boleh merangkumi bahan yang mengenal pasti sumber wartawan, termasuk komunikasi yang disimpan oleh bilik berita.

Persatuan itu berkata risiko tersebut menjejaskan pemberi maklumat yang berkongsi maklumat tentang rasuah, salah laku korporat atau penyelewengan pilihan raya. Seseorang yang bimbang identitinya akan diketahui mungkin memilih untuk tidak menghubungi wartawan, sekali gus mengurangkan maklumat yang tersedia untuk penyiasatan sebelum pelaporan bermula.

Dalam pemfailan mahkamahnya, DNPA menghuraikan sejauh mana kuasa meminta maklumat itu boleh melangkaui batas yang dikhuatirinya:

Kuasa itu “boleh merangkumi komunikasi istimewa yang dimiliki wartawan atau pemberi maklumat”.

Seksyen 7(c) dan 7(d) secara berasingan membenarkan pemprosesan tertentu yang melibatkan kerajaan. Peruntukan itu meliputi fungsi kerajaan di bawah undang-undang dan kepentingan keselamatan tertentu, serta pendedahan kepada kerajaan yang diwajibkan oleh undang-undang lain, tertakluk pada peruntukan pendedahan undang-undang tersebut.

Bantahan penerbit ialah kerangka itu memberikan ruang yang luas kepada kerajaan untuk memproses atau mendapatkan maklumat, sedangkan bilik berita tidak diberikan perlindungan bertulis yang setara bagi pelaporan sulit. Kes mereka mengaitkan perlindungan sumber dengan keupayaan untuk menyiasat: perlindungan terhadap artikel akhir hanya memberikan nilai praktikal yang terhad jika individu yang membekalkan bukti bimbang identiti mereka akan terdedah sejak awal.

Denda dan kuasa menyekat menambah tekanan terhadap bilik berita

Petisyen itu turut membangkitkan kebimbangan tentang keupayaan pihak berkuasa persekutuan mengenakan denda atas ketidakpatuhan. Penerbit berhujah bahawa kemungkinan dikenakan penalti kewangan boleh mempengaruhi keputusan sama ada hendak mengumpulkan maklumat, meneruskan penyiasatan atau mengekalkan laporan dalam talian.

DNPA mencabar kuasa yang membolehkan kerajaan menyekat akses kepada maklumat demi kepentingan orang ramai. Persatuan itu berhujah bahawa kuasa ini boleh menyekat kebebasan akhbar tanpa perlindungan yang memadai untuk kegiatan kewartawanan.

Akibatnya, bilik berita akan berdepan beberapa keputusan yang saling berkaitan: sama ada mereka mempunyai asas yang sah untuk mengumpulkan maklumat, sama ada mereka boleh menyimpannya, cara menjawab permintaan kerajaan dan sama ada penerbitan boleh mencetuskan tindakan penguatkuasaan. Persatuan itu mahu mahkamah menangani semua tekanan tersebut secara bersama.

Tegahan yang dimohon adalah besar. Petisyen itu memohon supaya peruntukan utama yang dipertikaikan dibatalkan, berserta perintah dan arahan mahkamah yang sewajarnya. Cabaran terdahulu dikemukakan aktivis kebebasan bersuara dan saluran berita yang lebih kecil; tindakan DNPA membawa sekumpulan antara syarikat media terbesar India ke dalam pertikaian ini.

Jaminan pada Ogos tidak menghasilkan pengecualian bertulis untuk akhbar

Menurut petisyen itu, syarikat media menerima jaminan dalam satu mesyuarat kerajaan pada Ogos bahawa kebebasan akhbar akan dilindungi. DNPA berkata ketiadaan pengecualian bertulis tetap menyebabkan penerbit terdedah kepada keperluan undang-undang tersebut.

Surat kepada kerajaan pada Ogos, yang dilampirkan bersama saman itu, mengemukakan rungutan persatuan berkenaan perbezaan antara pengecualian untuk kerajaan dengan perlindungan bagi kewartawanan. DNPA menulis:

India “memilih untuk memberikan pengecualian yang luas kepada kerajaan, sedangkan gagal memberikan perlindungan yang setara kepada akhbar”.

Persatuan itu merujuk perlindungan berkaitan kewartawanan di Kesatuan Eropah, Singapura dan United Kingdom sebagai contoh yang menyokong permintaannya. Hujahnya ialah perlindungan harus termaktub dalam kerangka undang-undang, dengan menyediakan peraturan bertulis untuk digunakan oleh wartawan dan pihak penguat kuasa.

Pemfailan itu tidak menyebut sebarang jawapan terhadap surat Ogos berkenaan. Jawapan terperinci kerajaan terhadap dakwaan penerbit serta skop sebarang relif kehakiman masih belum diputuskan menjelang pendengaran yang dijadualkan.

Langkah seterusnya dan satu lagi perubahan yang menjejaskan akses kepada maklumat

Langkah terdekat ialah pendengaran Mahkamah Agung yang dijangka berlangsung pada 27 Oktober 2026. Tarikh utama yang membawa kepada cabaran ini dan tarikh akhir pelaksanaannya ialah:

• 2023: Parlimen menggubal Akta Perlindungan Data Peribadi Digital.
• Ogos 2026: Syarikat media menerima jaminan kerajaan dan DNPA menghantar surat memohon perlindungan bertulis untuk akhbar.
• 6 Oktober 2026: DNPA memfailkan cabarannya di Mahkamah Agung.
• 27 Oktober 2026: Panel yang diketuai Ketua Hakim Surya Kant dijangka mendengar petisyen tersebut.
• Mei 2027: Peruntukan utama yang dipertikaikan penerbit dijadualkan berkuat kuasa.

Akta itu turut mengubah satu lagi undang-undang yang digunakan untuk mendapatkan maklumat daripada pihak berkuasa awam. Seksyen 44(3) meminda Seksyen 8(1)(j) Akta Hak Maklumat, 2005, dengan menggantikan klausa tersebut dengan pengecualian bagi maklumat yang berkaitan dengan maklumat peribadi.

Frasa pengganti dalam pindaan itu ringkas:

maklumat yang berkaitan dengan maklumat peribadi

Bagi wartawan, akses kepada rekod kerajaan dan kebenaran untuk memproses maklumat merupakan kebimbangan praktikal yang saling berkaitan. Rekod daripada pihak berkuasa awam boleh membantu wartawan menyemak keputusan dan perbelanjaan; peraturan mengenai data peribadi kemudian mempengaruhi cara maklumat dikendalikan. Pindaan kepada Akta Hak Maklumat menambah satu lagi isu akses dalam perundangan yang sama, di samping peruntukan persetujuan, pemadaman dan kerahsiaan sumber yang menjadi tumpuan cabaran penerbit.

Prosiding mahkamah akan menentukan bagaimana tuntutan penerbit ditangani sebelum peruntukan yang dipertikaikan mula berkuat kuasa. Organisasi berita mahukan kepastian bertulis tentang pengumpulan bukti, penyimpanan arkib dan perlindungan sumber apabila perlindungan privasi di bawah undang-undang itu mula berkuat kuasa.

Perkara Utama

• DNPA, yang mewakili 21 penerbit, memfailkan cabarannya pada 6 Oktober 2026.
• Panel Mahkamah Agung yang diketuai Ketua Hakim Surya Kant dijangka mendengar petisyen itu pada 27 Oktober.
• Penerbit berhujah bahawa kewajipan persetujuan dan pemadaman boleh menghalang penyiasatan serta mengancam arkib berita berfakta.
• Petisyen itu turut mencabar permintaan maklumat kerajaan, kemungkinan pendedahan sumber, denda dan kuasa menyekat.
• Akta itu mengandungi pengecualian dan kelonggaran khusus, tetapi tiada pengecualian nyata bagi kewartawanan.
• Peruntukan utama yang dipertikaikan dijadualkan berkuat kuasa mulai Mei 2027.