Malaysia Memohon Peruntukan Khas untuk Rawatan GLP-1 Selepas Kelulusan Bernilai RM2.56 Juta

240 kelulusan menyerlahkan jurang pembiayaan rawatan

Kementerian Kesihatan Malaysia meluluskan 240 permohonan rawatan GLP-1 antara Januari hingga September 2026, dengan kos RM2.56 juta, meskipun tiada peruntukan khusus untuk ubat-ubatan itu dalam Belanjawan 2026. Menteri Kesihatan Datuk Seri Dr Dzulkefly Ahmad berkata kementerian akan terus memohon pembiayaan khusus bagi meluaskan akses untuk pesakit obesiti dan diabetes.

Kelulusan itu dibiayai melalui peruntukan sedia ada kementerian menggunakan mekanisme Ubat Kelulusan Khas (UKK). Oleh itu, pesakit dapat menerima rawatan melalui saluran kelulusan khas walaupun kerajaan belum menyediakan peruntukan belanjawan berasingan untuknya.

Dzulkefly menjelaskan pendirian itu semasa sesi pertanyaan lisan di Dewan Rakyat, dewan rendah Parlimen Malaysia. Beliau menjawab soalan Ramkarpal Singh, wakil Pakatan Harapan bagi Bukit Gelugor, yang bertanya tentang penerima rawatan, pembiayaan untuk kemudahan kesihatan dan keberkesanan inisiatif itu.

Perbincangan itu merangkumi ubat seperti Ozempic dan Mounjaro, yang mendapat perhatian kerana penggunaannya dalam rawatan diabetes dan pengurusan berat badan. Bagi pesakit, isu segera ialah cara memenuhi keperluan klinikal menggunakan pembiayaan sedia ada, sementara kementerian berusaha mendapatkan sumber tambahan.

Cara pesakit mendapatkan rawatan pada masa ini

Menurut Dzulkefly, Belanjawan 2026 tidak menyediakan peruntukan khusus untuk rawatan menggunakan ubat-ubatan ini. Kementerian telah memohon pembiayaan tambahan, namun peruntukan khusus masih belum diterima.

Dzulkefly memaklumkan jumlah kelulusan dan kosnya kepada Parlimen:

"Untuk rekod, 240 permohonan rawatan diluluskan dari Januari hingga September 2026, dengan kos keseluruhan RM2.56 juta," katanya.

Jika RM2.56 juta dibahagikan dengan 240, purata kosnya kira-kira RM10,667 bagi setiap permohonan yang diluluskan. Menteri tidak menyatakan tempoh yang diliputi oleh setiap kelulusan, maka pesakit tidak boleh menganggap purata itu sebagai harga rawatan setahun.

Urutan pembiayaan adalah seperti berikut:

• Belanjawan 2026: Tiada peruntukan khusus disediakan untuk rawatan ini.
• Januari hingga September 2026: Kementerian meluluskan 240 permohonan, dengan kos RM2.56 juta daripada peruntukan sedia ada.
• Semasa jawapan di Parlimen: Kementerian masih berusaha mendapatkan pembiayaan khusus untuk meluaskan akses.

Perbezaan ini penting dalam perancangan perkhidmatan. Peruntukan khusus akan menetapkan dana untuk rawatan ini, manakala aturan semasa membiayai permohonan yang diluluskan daripada sumber sedia ada kementerian.

Mengapa ubat bergantung pada keadaan pesakit

Dzulkefly berkata rawatan diabetes perlu disesuaikan dengan kesihatan setiap pesakit, tahap obesiti dan penyakit lain yang dihidapi. Metformin, ubat oral yang menurunkan paras gula darah, kekal sebagai rawatan pertama yang lazim bagi kebanyakan pesakit diabetes.

Ubat GLP-1 boleh dipertimbangkan apabila pesakit mengalami obesiti atau komplikasi berkaitan berat badan. GLP-1 ialah singkatan bagi peptida-1 seakan glukagon, sejenis hormon yang terlibat dalam kawalan gula darah dan selera makan. Ubat yang bertindak melalui laluan ini boleh membantu tubuh mengawal gula darah dan mengurangkan pengambilan makanan.

Ozempic mengandungi semaglutide, yang bertindak pada reseptor GLP-1. Mounjaro mengandungi tirzepatide, yang bertindak pada GLP-1 serta satu lagi laluan hormon yang dikenali sebagai GIP. Kedua-duanya disebut dalam perbincangan tentang peluasan rawatan, walaupun mekanisme tindakannya tidak sama.

Pendekatan menteri mengutamakan keputusan klinikal berbanding pilihan jenama. Pesakit yang keperluan utamanya ialah mengawal gula darah mungkin memulakan rawatan dengan metformin, manakala pesakit yang mengalami komplikasi berkaitan berat badan yang ketara boleh dipertimbangkan untuk rawatan lain. Keputusan bergantung pada keadaan individu, bukannya menjadikan satu ubat sebagai rawatan permulaan untuk semua orang.

Penyakit jantung dan buah pinggang turut mempengaruhi pilihan

Pesakit tanpa obesiti yang mempunyai masalah kesihatan lain, termasuk penyakit jantung atau penyakit buah pinggang kronik, boleh dipertimbangkan untuk perencat SGLT2. Menurut penjelasan kementerian, ubat-ubatan ini secara umumnya lebih murah berbanding agonis reseptor GLP-1.

Perencat SGLT2 bertindak melalui buah pinggang, membantu tubuh menyingkirkan glukosa melalui air kencing. Peranannya dalam rawatan juga boleh merangkumi perlindungan jantung dan buah pinggang, bergantung pada ubat serta diagnosis pesakit. Penyakit buah pinggang kronik bermaksud kerosakan berpanjangan yang menjejaskan fungsi buah pinggang.

Bagi kementerian, keadaan ini menyediakan lebih daripada satu laluan rawatan. Keperluan seseorang yang menghidap diabetes dan obesiti mungkin berbeza daripada pesakit diabetes yang mempunyai penyakit buah pinggang. Kos merupakan sebahagian daripada perbincangan pembiayaan, namun Dzulkefly berkata pilihan rawatan akan dinilai berdasarkan keperluan dan keadaan klinikal setiap pesakit.

Pendekatan itu juga menjelaskan mengapa peluasan akses kepada GLP-1 hanya satu bahagian daripada perkhidmatan diabetes yang lebih luas. Kementerian perlu menyediakan rawatan bersesuaian untuk pesakit dengan gabungan masalah gula darah, berat badan berlebihan, penyakit jantung dan penyakit buah pinggang yang berbeza-beza.

Rawatan obesiti merangkumi lebih daripada preskripsi

Dzulkefly menyifatkan obesiti sebagai penyakit kronik yang memerlukan rawatan dan pengurusan berterusan. Beliau mengaitkannya dengan peningkatan risiko diabetes jenis 2, tekanan darah tinggi, penyakit kardiovaskular dan beberapa jenis kanser, sekali gus meletakkan isu itu dalam konteks kesihatan awam dan bukannya penampilan.

Menteri berkata individu dengan indeks jisim badan melebihi 30 perlu diberi perhatian dalam pengurusan obesiti menurut Garis Panduan Amalan Klinikal kementerian. Indeks jisim badan atau BMI dikira berdasarkan berat dan tinggi seseorang, dan digunakan sebagai ukuran saringan semasa penilaian.

Dzulkefly menjelaskan bahawa ubat-ubatan hanya satu bahagian daripada rawatan:

"Rawatan obesiti tidak bergantung pada ubat semata-mata. Ia memerlukan pendekatan menyeluruh yang disesuaikan untuk setiap individu," katanya.

Pilihan rawatan yang dihuraikannya merangkumi perubahan gaya hidup, pemakanan sihat, aktiviti fizikal, terapi penggantian makanan dan pembedahan bariatrik apabila ditunjukkan secara klinikal. Terapi penggantian makanan menggunakan produk pemakanan terancang untuk menggantikan sebahagian hidangan. Pembedahan bariatrik mengubah sistem pencernaan bagi membantu pesakit yang sesuai menguruskan berat badan serta masalah kesihatan berkaitan.

Bagi pesakit, ini bermakna pelan rawatan obesiti boleh melibatkan beberapa bentuk sokongan serentak. Preskripsi ubat boleh digabungkan dengan penjagaan pemakanan, perubahan tahap aktiviti dan penilaian berterusan, sementara pembedahan dipertimbangkan bagi mereka yang keadaan klinikalnya memerlukan langkah itu.

33 klinik menyediakan rangkaian penjagaan sedia ada

Kementerian sudah menjalankan program Pengurusan Obesiti Bersepadu Pelbagai Disiplin, atau MIMO, di 33 klinik kesihatan. Pakar di 13 hospital kementerian memberikan sokongan kepada program itu.

MIMO menggabungkan pelbagai disiplin kesihatan dalam pengurusan obesiti supaya penjagaan dapat menangani lebih daripada berat badan sahaja. Rangkaian ini menyediakan struktur untuk menilai pesakit, menyelaraskan rawatan dan mengekalkan sokongan bagi mereka yang mungkin turut menghidap diabetes atau penyakit lain.

Angka klinik dan hospital itu merujuk kepada dua bahagian berbeza dalam perkhidmatan tersebut: program ini dijalankan di 33 klinik, manakala 13 hospital menyediakan sokongan pakar. Secara keseluruhan, angka ini menunjukkan bahawa permohonan pembiayaan dibuat di samping sistem penjagaan obesiti yang sedia ada.

Bagi seseorang yang menghidap diabetes dan obesiti, penjagaan terselaras boleh bermakna paras gula darah, berat badan dan masalah berkaitan dinilai dalam pelan rawatan yang sama. Dzulkefly membentangkan pengurusan berterusan ini sebagai teras tindak balas kementerian, di samping akses kepada ubat-ubatan.

Parlimen desak akses lebih luas

Ramkarpal bertanya sama ada kerajaan bercadang menjadikan ubat GLP-1 sebagai rawatan standard untuk obesiti. Beliau turut berkata ubat-ubatan itu tidak dilindungi insurans, sekali gus menyorot halangan kewangan yang mungkin dihadapi pesakit di luar penjagaan yang dibiayai kerajaan.

Ahli Parlimen Bukit Gelugor itu memetik angka 54.4 peratus rakyat Malaysia terjejas akibat obesiti dan berkata hampir satu daripada tiga kanak-kanak berusia lima hingga 19 tahun turut terjejas. Set data statistik dan takrif yang menjadi asas angka tersebut tidak dikenal pasti dalam laporan perbahasan Parlimen.

Soalan beliau merangkumi akses dan hasil rawatan: berapa ramai yang telah menerima rawatan, berapa banyak pembiayaan disalurkan kepada kemudahan kesihatan dan sejauh mana keberkesanan inisiatif itu. Jawapan Dzulkefly memberikan jumlah kelulusan dan perbelanjaan, sambil menjelaskan keutamaan kementerian untuk menyesuaikan rawatan dengan keperluan setiap pesakit.

Tiada jadual masa diumumkan bagi peruntukan khusus atau keputusan untuk menjadikan ubat GLP-1 rawatan standard obesiti. Buat masa ini, akses kekal melalui kelulusan khas menggunakan dana sedia ada kementerian, sementara permohonan pembiayaan tambahan diteruskan.

Perkara Utama

• Kementerian Kesihatan meluluskan 240 permohonan rawatan GLP-1 dari Januari hingga September 2026, dengan kos keseluruhan RM2.56 juta.
• Belanjawan 2026 tidak menyediakan peruntukan khusus; rawatan yang diluluskan dibiayai melalui sumber sedia ada menggunakan mekanisme UKK.
• Kementerian masih berusaha mendapatkan pembiayaan khusus untuk meluaskan akses.
• Metformin kekal sebagai rawatan pertama yang lazim bagi kebanyakan pesakit diabetes, manakala ubat lain dipilih berdasarkan keperluan klinikal.
• Penjagaan obesiti merangkumi pemakanan, aktiviti fizikal, ubat-ubatan dan pembedahan apabila bersesuaian.
• Program MIMO dijalankan di 33 klinik kesihatan dengan sokongan pakar daripada 13 hospital kementerian.