Majlis Perniagaan Pakistan Desak Perdagangan dengan India Dipulihkan, Dakwa Kerugian Cecah $40 Bilion

Dakwaan Kerugian $40 Bilion dan Seruan Membuka Semula Perdagangan

Pakistan mengalami kerugian ekonomi dianggarkan sebanyak $40 bilion sejak hubungan perdagangan dengan India terganggu pada 2019, kata pengerusi Majlis Perniagaan Pakistan-India, Noor Muhammad Qasuri, pada 2 November 2026 sambil menggesa kedua-dua negara memulihkan hubungan komersial. Seruannya tertumpu pada kos mendapatkan ubat-ubatan, kapas dan bekalan industri dari negara yang lebih jauh.

Dalam kenyataan yang dikeluarkan di Lahore, Qasuri menganggarkan akses kepada bahan mentah farmaseutikal dari India boleh menjimatkan pengeluar Pakistan antara $2 bilion hingga $3 bilion setahun. Beliau turut menganggarkan perbelanjaan tambahan pengeluar tekstil yang mendapatkan kapas daripada pembekal alternatif berjumlah kira-kira $5 bilion.

Angka perdagangan India yang direkodkan memberikan satu lagi dimensi kepada seruan itu. Perdagangan dua hala berterusan selepas 2019, mencecah $1.19 bilion pada tahun kewangan 2023–24 sebelum merosot kepada $558.24 juta pada 2024–25. Sekatan tambahan yang dikenakan pada 2025 mengurangkan baki aliran perdagangan dengan ketara.

Hujah Qasuri ialah perniagaan terpaksa membayar lebih kerana sumber barangan yang berdekatan semakin sukar diakses. Bahan mentah yang dibeli pada harga menarik boleh menjadi mahal apabila kos penghantaran, pengendalian kargo dan masa menunggu untuk menerima bekalan diambil kira.

Bagi pengeluar Pakistan, cadangan beliau menghubungkan dua tekanan: sekatan terhadap bekalan dari India dan masalah dalam Pakistan, khususnya kemerosotan pengeluaran kapas. Pembukaan semula perdagangan boleh meluaskan pilihan pembekal mereka, manakala pemulihan tanaman domestik boleh mengurangkan sebahagian kebergantungan pada import.

Tiada keputusan rasmi untuk memulihkan perdagangan dua hala atau tarikh rundingan diumumkan. Qasuri belum menerbitkan pengiraan terperinci atau audit bebas bagi anggaran $40 bilion, unjuran penjimatan farmaseutikal atau angka perbelanjaan tekstil; tempoh yang dirangkumi oleh anggaran tekstil $5 bilion itu juga tidak dinyatakan.

Bagaimana Sekatan Bertambah Ketat Selepas 2019

Hubungan komersial terputus susulan serangan pengganas Pulwama pada 2019 dan peningkatan ketegangan antara India dengan Pakistan selepas itu. Walaupun perdagangan disekat dengan ketat, statistik India yang diterbitkan kemudian merekodkan pertukaran dagangan antara kedua-dua negara yang masih berterusan.

Keadaan bertambah buruk lagi selepas serangan pengganas Pahalgam pada April 2025. India menutup pergerakan melalui Pusat Pemeriksaan Bersepadu di Attari, kemudian melaksanakan larangan terhadap barangan yang berasal dari Pakistan atau dieksport dari negara itu. Pakistan kemudiannya mengenakan sekatannya sendiri.

• 2019: Hubungan perdagangan terganggu susulan serangan Pulwama dan peningkatan ketegangan selepas itu.
• 24 April 2025: India menutup pergerakan penumpang dan barangan melalui Pusat Pemeriksaan Bersepadu di Attari.
• 2 Mei 2025: Direktorat Jeneral Perdagangan Luar India mengeluarkan Notis No. 06/2025–26, yang melarang import dan transit secara langsung atau tidak langsung bagi barangan yang berasal dari Pakistan atau dieksport dari negara itu.
• 4 Mei 2025: Pakistan mengenakan sekatan perdagangan tambahan, termasuk sekatan terhadap pergerakan barangan yang berasal dari India melalui wilayahnya.
• 2 November 2026: Qasuri menggesa hubungan komersial dipulihkan.

Larangan India meliputi import langsung serta barangan yang dibawa melalui negara lain. Oleh itu, bagi perniagaan, asal usul produk sama penting dengan negara tempat produk itu dihantar. Seruan Qasuri memerlukan kerajaan meneliti semula peraturan yang kini melangkaui sempadan bersama mereka.

Gambaran daripada Angka Perdagangan India

Kementerian Perdagangan dan Industri India menjelaskan skala perdagangan dua hala dalam jawapan bertulis bertarikh 1 Ogos 2025 kepada Soalan Tidak Berbintang No. 1487 di Rajya Sabha. Angka itu dikumpulkan oleh Direktorat Jeneral Perisikan dan Statistik Komersial, yang merekodkan perdagangan barangan.

Jumlah perdagangan dua hala meningkat daripada $329.26 juta pada 2020–21 kepada $516.36 juta pada 2021–22 dan $647.21 juta pada 2022–23. Angka itu kemudian mencecah $1,191.73 juta pada 2023–24 sebelum merosot kepada $558.24 juta pada 2024–25.

Penurunan antara dua tahun kewangan terakhir itu berjumlah $633.49 juta, atau kira-kira 53%. Bahagian Pakistan dalam jumlah perdagangan antarabangsa India merosot daripada 0.11% kepada 0.05% dalam tempoh yang sama. Kementerian menyifatkan kesan sekatan terhadap jumlah perdagangan India sebagai kecil kerana perdagangan dua hala merangkumi bahagian yang begitu kecil.

Angka bagi Mei dan Jun menunjukkan kemerosotan lebih ketara selepas sekatan 2025. Perdagangan dalam dua bulan itu jatuh daripada $103.45 juta pada 2024 kepada $13.17 juta pada 2025, iaitu penurunan kira-kira 87%.

Anggaran $40 bilion oleh Qasuri merujuk kepada kos ekonomi lebih luas yang dikaitkannya dengan sekatan perdagangan selama beberapa tahun, termasuk kos mendapatkan bekalan yang lebih tinggi. Angka kementerian pula mengukur nilai barangan yang benar-benar diperdagangkan. Untuk memahami anggaran majlis perniagaan itu, maklumat tentang kos tambahan tersebut serta urus niaga yang sebaliknya boleh dilakukan oleh syarikat perlu diketahui.

Mengapa Pengeluar Ubat Mahukan Bekalan dari India

Pengeluar farmaseutikal Pakistan ialah antara perniagaan yang dikenal pasti Qasuri sebagai bakal mendapat manfaat jika perdagangan dibuka semula. Beliau berkata bahan mentah yang tersedia di India boleh menghasilkan penjimatan tahunan sebanyak $2 bilion hingga $3 bilion sekiranya import disambung semula.

Bahan mentah farmaseutikal ialah ramuan dan input lain yang digunakan pengeluar untuk menghasilkan ubat. Kosnya merangkumi pembelian bahan itu dan penghantarannya ke kilang. Qasuri berkata sekatan telah mendorong syarikat mendapatkan bekalan daripada pembekal alternatif, sekali gus meningkatkan perbelanjaan perolehan, kos pengangkutan dan tempoh penghantaran.

Pembekal yang lebih dekat dengan kilang boleh menawarkan kelebihan praktikal apabila pengeluar memerlukan penghantaran berkala. Laluan yang lebih pendek boleh mengurangkan kos pengangkutan dan memudahkan perancangan pengeluaran berdasarkan ketibaan bahan. Inilah manfaat yang mahu diperoleh Qasuri untuk pengeluar ubat Pakistan.

Penjimatan yang dicadangkannya melibatkan perbelanjaan pengeluar. Sebarang perubahan pada harga yang dibayar pesakit bergantung pada bagaimana penjimatan itu disalurkan melalui pengeluaran, pengedaran dan penetapan harga ubat. Tuntutan segera perniagaan ialah akses kepada sumber input yang lebih luas dan berpotensi lebih murah.

Kos Kapas Menonjolkan Masalah Domestik

Kilang tekstil Pakistan berdepan gabungan kemerosotan pengeluaran kapas domestik dan kos mendapatkan bekalan dari luar negara yang lebih tinggi, menurut Qasuri. Beliau menganggarkan pengeluar menanggung perbelanjaan tambahan kira-kira $5 bilion ketika mendapatkan kapas dari Brazil, Mesir, China dan Amerika Syarikat.

Kapas ialah bahan asas untuk menghasilkan benang dan kain. Apabila bekalan domestik berkurangan, kilang perlu mengimport lebih banyak kapas untuk meneruskan pengeluaran. Qasuri berkata pembelian dari negara yang jauh menambah beban pengeluar yang sudah berdepan akses terhad kepada bekalan dari India.

Petani di kawasan tradisional penanaman kapas semakin beralih kepada tebu, katanya. Keputusan di ladang berkait langsung dengan kos yang ditanggung kilang: apabila kurang kapas ditanam di dalam negara, kilang perlu mencari sumber lain bagi memenuhi sebahagian besar keperluan mereka.

Qasuri menggesa dasar pertanian yang lebih baik untuk memulihkan pengeluaran kapas. Oleh itu, cadangannya mempunyai dua bahagian. Pemulihan perdagangan boleh memberikan perniagaan tekstil satu lagi sumber kapas import, manakala perubahan dasar pertanian boleh menggalakkan pengeluaran yang lebih tinggi di Pakistan.

Aspek domestik ini penting dalam seruannya. Walaupun akses komersial ke India dipulihkan, kilang Pakistan masih perlu menangani kesan petani yang memilih tanaman lain. Qasuri meminta kerajaan menangani kedua-dua laluan bekalan dan bekalan dalam negara.

Bahan Api, Baja dan Jentera Turut Disebut

Qasuri menyenaraikan gula, baja, simen, produk petroleum, besi dan keluli, sayur-sayuran serta jentera berat sebagai barangan lain yang diperoleh Pakistan dari pasaran jauh walaupun India mempunyai kapasiti pengeluaran. Beliau berhujah bahawa sumber bekalan yang lebih dekat boleh mengurangkan kos dalam sektor pertanian dan industri.

Produk petroleum ialah satu contoh khusus. Qasuri berkata kilang penapisan minyak India terletak lebih dekat secara geografi dengan Pakistan berbanding beberapa pembekal sedia ada, sekali gus berpotensi membolehkan penghantaran yang lebih murah dan pantas. Hujahnya tertumpu pada kos bahan api selepas penghantaran, termasuk kos pengangkutan, bukannya harga di kilang penapisan semata-mata.

Baja, keluli dan jentera menghubungkan perdebatan perdagangan dengan peringkat pengeluaran lain. Petani membeli baja untuk menanam tanaman, manakala kilang dan perniagaan pembinaan menggunakan keluli, simen dan peralatan. Perubahan kos input ini boleh mempengaruhi perbelanjaan pengeluaran barangan pada peringkat seterusnya dalam rantaian.

Oleh itu, hujah Qasuri lebih luas daripada permintaan untuk membuka semula pasaran bagi produk siap. Beliau mahu pengeluar dan petani mendapatkan semula akses kepada bekalan yang digunakan dalam proses pengeluaran mereka, dengan jarak yang lebih dekat membantu mengurangkan kos pengangkutan dan tempoh menunggu.

Penguatkuasaan Berterusan Melalui Laluan Penghantaran Lain

Sekatan India kekal sebagai isu penguatkuasaan yang masih aktif pada 2026. Pangkalan data sekatan kuantitatif Pertubuhan Perdagangan Dunia menyenaraikan larangan India terhadap import dan transit produk dari Pakistan sebagai berkuat kuasa mulai 30 Jun 2026. Notis asas daripada Direktorat Jeneral Perdagangan Luar dikeluarkan pada 2 Mei 2025.

Pada 14 Oktober 2026, Direktorat Risikan Hasil India mengumumkan pengesanan 295 kontena yang membawa kira-kira 7,311 tan metrik garam batu industri dan Himalaya yang berasal dari Pakistan. Agensi itu mendakwa kargo berkenaan dihantar melalui Colombo menggunakan sijil asal usul dan invois palsu.

Pada 23 Oktober, pihak berkuasa mengumumkan satu lagi operasi melibatkan kira-kira 25,000 kilogram biji tembikai yang berasal dari Pakistan. Barangan itu didakwa dihantar melalui Dubai dan diisytiharkan sebagai berasal dari Emiriah Arab Bersatu.

Sijil asal usul mengenal pasti tempat barangan berasal, sekali gus membantu pegawai kastam menguatkuasakan sekatan import. Kes pada Oktober itu menunjukkan jangkauan praktikal peraturan India: penghantaran melalui negara ketiga tetap menjadikan asal usul Pakistan relevan dalam menentukan sama ada barangan itu boleh memasuki India.

Pelancongan dan Hubungan Kekeluargaan Sebahagian daripada Seruan

Qasuri turut berhujah bahawa perdagangan baharu boleh membuka laluan kepada pelaburan, pelancongan dan kerjasama serantau. Katanya, Pakistan boleh menarik pelawat dari India yang berminat dengan destinasi keagamaan dan bersejarah, rumah dan kampung nenek moyang serta hubungan keluarga merentas sempadan.

Pengerusi Majlis Perniagaan Pakistan-India itu mengetengahkan sejarah bersama sebagai asas untuk hubungan yang lebih baik. Dalam kenyataannya, beliau berkata:

"Pakistan dan India berkongsi hubungan sejarah, budaya dan kekeluargaan, yang boleh menjadi asas kepada hubungan yang lebih baik," katanya.

Qasuri menyebut bantuan kewangan India kepada Sri Lanka semasa krisis ekonomi negara itu sebagai contoh negara jiran saling menyokong ketika menghadapi kesukaran. Beliau menggunakan contoh itu untuk menggesa kerjasama ekonomi serantau yang lebih erat.

Perbezaan politik harus ditangani melalui dialog sambil kedua-dua negara meneroka peluang komersial, hujahnya. Seruan itu meletakkan kepentingan pengeluar, petani dan bakal pelawat seiring dengan pertikaian yang membentuk dasar kerajaan.

Statistik India dan anggaran sektor oleh Qasuri turut menunjukkan sebab perdebatan ini mempunyai dimensi berbeza bagi setiap pihak. Pakistan merangkumi 0.05% daripada jumlah perdagangan antarabangsa India pada tahun kewangan terkini yang disebut, manakala pengerusi majlis itu menggambarkan kos tertumpu yang ditanggung industri Pakistan yang bergantung pada input import. Industri inilah yang menjadi tumpuan segera permintaannya untuk membuka semula perdagangan.

Perkara Utama

• Pengerusi Majlis Perniagaan Pakistan-India, Noor Muhammad Qasuri, menggesa hubungan perdagangan dipulihkan pada 2 November 2026.
• Beliau menganggarkan kerugian ekonomi Pakistan sejak gangguan perdagangan pada 2019 berjumlah $40 bilion, tanpa menerbitkan pengiraan terperinci.
• Qasuri mengunjurkan penjimatan tahunan farmaseutikal sebanyak $2 bilion hingga $3 bilion dan menganggarkan perbelanjaan tambahan tekstil kira-kira $5 bilion.
• India merekodkan perdagangan dua hala bernilai $558.24 juta pada 2024–25, turun kira-kira 53% berbanding tahun kewangan sebelumnya.
• Perdagangan pada Mei dan Jun merosot kira-kira 87% antara 2024 dengan 2025, susulan sekatan tambahan.
• Seruan itu merangkumi usaha memulihkan pengeluaran kapas Pakistan serta memperluas pelancongan dan pelaburan. Tiada keputusan rasmi untuk membuka semula perdagangan diumumkan.