India Pertimbang Menamatkan Perlindungan Undang-undang Platform Media Sosial Ketika Algoritma Diteliti

Perlindungan undang-undang untuk Facebook, YouTube dan X diteliti semula

Kementerian Elektronik dan Teknologi Maklumat India sedang mempertimbangkan sama ada Facebook, Instagram, YouTube dan X patut kehilangan perlindungan yang lazimnya melindungi mereka daripada tanggungjawab undang-undang bagi kandungan yang dimuat naik pengguna. Perbincangan tertumpu pada Seksyen 79 Akta Teknologi Maklumat 2000, dan sama ada syarikat yang memilih hantaran untuk disyorkan patut menerima perlindungan yang sama seperti perkhidmatan yang sekadar menyampaikan maklumat.

Cadangan itu masih dalam peringkat penerokaan. Pegawai sedang meneliti representasi dan maklum balas undang-undang, manakala rundingan dengan pihak berkepentingan dirancang. Tiada keputusan muktamad atau garis masa diumumkan. Penarikan perlindungan secara menyeluruh daripada platform media sosial berkemungkinan memerlukan pindaan kepada Akta Teknologi Maklumat dan kelulusan Parlimen.

Pendekatan kerajaan yang sedang dibentuk mungkin mengekalkan perlindungan bagi penyedia internet, perkhidmatan telekomunikasi dan perkhidmatan pesanan yang menyampaikan komunikasi antara pengguna tanpa mencampuri kandungannya. Platform yang menyusun kedudukan, mempromosikan atau menyekat hantaran melalui algoritma mungkin tertakluk pada piawaian undang-undang yang berbeza.

Bagi jutaan pengguna, kesannya mungkin melangkaui kos guaman syarikat. Liabiliti yang lebih besar boleh mengubah video yang muncul dalam suapan cadangan, tempoh masa sebelum hantaran yang dipertikaikan dipadamkan dan cara platform mengendalikan aduan tentang deepfake atau imej intim yang dikongsi tanpa izin. Pencipta kandungan dan penerbit berita juga mungkin melihat perubahan pada sistem yang membantu karya mereka menjangkau khalayak.

Perkara yang dilindungi Seksyen 79 hari ini

Akta Teknologi Maklumat yang diterbitkan kerajaan menyifatkan Seksyen 79 sebagai pengecualian daripada liabiliti perantara dalam keadaan tertentu. Secara ringkas, seksyen itu membezakan orang yang menyiarkan sesuatu daripada perkhidmatan yang mengehos atau menyampaikannya, sambil menetapkan syarat yang perlu dipatuhi oleh perkhidmatan berkenaan untuk mendapat perlindungan.

Seksyen 2(w) mentakrifkan perantara secara luas. Contohnya termasuk penyedia telekomunikasi, penyedia internet, perkhidmatan pengehosan web, enjin carian, laman pembayaran dalam talian, laman lelongan dan pasaran dalam talian. Oleh itu, undang-undang ini meliputi kumpulan yang jauh lebih luas daripada syarikat media sosial sahaja.

Seksyen 79(2) menerangkan fungsi yang layak, termasuk menyediakan akses kepada sistem komunikasi yang digunakan untuk menghantar, menyimpan sementara atau mengehos maklumat orang lain. Seksyen ini turut menetapkan syarat berkaitan sama ada perantara memulakan penghantaran, memilih penerimanya, atau memilih atau mengubah suai maklumat yang dihantar. Perantara perlu menjalankan usaha wajar dan mematuhi garis panduan kerajaan.

Seksyen 79(3) menarik balik pengecualian jika perantara bersekongkol, membantu atau mendorong perbuatan menyalahi undang-undang. Seksyen ini turut menangani kegagalan memadam atau menyekat akses kepada bahan menyalahi undang-undang dengan segera selepas menerima pengetahuan atau pemberitahuan kerajaan yang sewajarnya, sambil mengekalkan bukti. Keputusan mahkamah telah membentuk cara keperluan pemberitahuan itu dilaksanakan.

Syarikat sedia memikul tanggungjawab selain memadam hantaran. Seksyen 67C menghendaki perantara menyimpan maklumat yang ditetapkan untuk tempoh dan dalam bentuk yang ditentukan kerajaan. Pelanggaran yang disengajakan atau dilakukan dengan pengetahuan boleh membawa hukuman penjara sehingga tiga tahun dan denda.

Mengapa sistem cadangan menjadi tumpuan

Pegawai kerajaan sedang meneliti sama ada cara syarikat media sosial mengedarkan kandungan boleh dianggap sebagai kawalan editorial. Facebook, Instagram, YouTube dan X mengehos bahan yang dicipta pengguna, tetapi sistem automatik mereka turut menentukan hantaran yang ditonjolkan dan yang kurang mendapat perhatian.

Algoritma ialah satu set arahan yang digunakan oleh perisian. Dalam suapan cadangan, algoritma boleh menilai tabiat tontonan, interaksi dan ciri hantaran untuk meramalkan perkara yang mungkin ditonton atau diberikan respons oleh seseorang. Akibatnya, sesuatu video boleh menjangkau ramai orang yang tidak pernah mengikuti penciptanya.

Hujah kerajaan ialah penyusunan kedudukan, penempatan, promosi dan penyekatan memberikan platform peranan aktif dalam menentukan nasib sesuatu hantaran. Pegawai juga sedang meneliti cara syarikat melaksanakan garis panduan komuniti masing-masing, yang mungkin berbeza daripada kehendak undang-undang India.

Perubahan yang berasaskan sistem cadangan akan menjadikan layanan undang-undang terhadap pengedaran kandungan sangat penting. Kerajaan perlu menentukan aktiviti yang mencetuskan tanggungjawab tambahan dan cara tanggungjawab itu terpakai kepada bahan menyalahi undang-undang. Sementara itu, platform mungkin menilai semula kandungan yang mereka hos dan kandungan yang disyorkan kepada khalayak lebih luas.

Keselamatan kanak-kanak memberi tekanan terhadap model sedia ada

Perintah Mahkamah Agung bertarikh 15 Oktober dalam kes Just Rights for Children Alliance vs S Harish menjadi bahagian penting dalam perdebatan ini. Ketika menangani penyebaran bahan eksploitasi dan penderaan seksual kanak-kanak, mahkamah menggesa agar diwujudkan rangka kerja berasingan yang menetapkan hukuman berkadar, termasuk denda kewangan.

Mahkamah mengenal pasti masalah jika terlalu bergantung pada penarikan perlindungan safe harbour: tindakan itu boleh menjadi terlalu drastik bagi kegagalan rutin, tetapi pada masa yang sama tidak cukup mencegah pelanggaran berulang. Pendekatan yang dicadangkan akan mengehadkan penarikan perlindungan kepada pelanggaran serius dan mengenakan hukuman lain bagi kegagalan yang lebih ringan.

Oleh itu, perbincangan lebih luas kementerian dan struktur hukuman yang dicadangkan mahkamah melibatkan pilihan pengawalseliaan yang berbeza. Satu menumpukan pada perkhidmatan yang layak menerima perlindungan; satu lagi berkaitan cara menghukum kegagalan tanpa menggunakan akibat paling berat dalam setiap kes.

Mahkamah Agung juga meminta maklum balas daripada kerajaan pusat dan Meta berhubung petisyen kepentingan awam yang difailkan Sreerupa Chowdhury mengenai ketagihan algoritma dan kemudaratan dalam talian terhadap kanak-kanak. Petisyen itu membangkitkan kebimbangan tentang skrol tanpa penghujung, video main automatik, pemberitahuan tolak, pemeriksaan umur yang tidak memadai, pengantunan dalam talian dan bahan penderaan seksual kanak-kanak.

Dakwaan itu membawa reka bentuk produk ke dalam perbincangan. Skrol tanpa penghujung membekalkan hantaran baharu secara berterusan, manakala fungsi main automatik memulakan video seterusnya tanpa pilihan baharu daripada penonton. Petisyen itu meminta mahkamah mempertimbangkan perlindungan daripada kemudaratan yang dikaitkan dengan ciri-ciri ini, di samping perlindungan daripada kandungan haram.

Pertikaian politik meruncingkan konfrontasi

Hubungan antara kerajaan dengan Meta merosot selepas Facebook menyekat sementara video yang dimuat naik Perdana Menteri Narendra Modi semasa protes pelajar pada Julai. Kementerian Teknologi Maklumat memanggil eksekutif dasar global Meta dan membangkitkan kebimbangan mengenai pematuhan undang-undang India serta deepfake.

Peranan Instagram dalam menggerakkan sokongan semasa protes itu turut mendorong penelitian kerajaan terhadap sistem cadangan. Pegawai menyuarakan kebimbangan bahawa naratif pembangkang atau anti-establishment kadangkala mendapat lebih banyak pendedahan berbanding komunikasi kerajaan.

Pada Ogos, Nishikant Dubey, Ahli Parlimen BJP yang mempengerusikan Jawatankuasa Tetap Parlimen bagi Komunikasi dan Teknologi Maklumat, memberi amaran bahawa Meta boleh kehilangan perlindungan safe harbour. Beliau berkata jawatankuasa itu telah mengesyorkan penarikan perlindungan daripada platform yang gagal mematuhi undang-undang India.

Penelitian berterusan pada Oktober apabila kementerian meminta Meta mempelbagaikan naratif yang muncul di Facebook dan Instagram ketika protes terhadap Ketua Pesuruhjaya Pilihan Raya Gyanesh Kumar. Nasihat bertarikh 8 Oktober turut meminta platform mengutamakan aduan kerajaan berkaitan ketenteraman awam dan melabel kandungan mengelirukan.

Pada November, Software Freedom Law Centre dan pencipta kandungan mendakwa Meta menyekat bahan tentang protes Gyanesh Kumar melalui kata kunci atau tanda pagar atas permintaan kerajaan. Akaun wartawan dan hantaran protes turut disekat, dengan notis yang selalunya memberikan sedikit butiran tentang pihak berkuasa atau perintah undang-undang yang terlibat. Perkembangan ini menjadikan ketelusan sekatan satu keperluan praktikal bagi mereka yang menerbitkan ucapan politik.

Cabaran undang-undang X menunjukkan kepentingan notis pemadaman

X secara berasingan mencabar rangka kerja sekatan dan pemadaman kandungan kerajaan pusat, termasuk penggunaan portal Sahyog untuk mengeluarkan notis. Pada September 2025, Mahkamah Tinggi Karnataka menolak cabaran syarikat itu, lalu X mengemukakan rayuan.

Pertikaian itu berkaitan cara arahan kerajaan disampaikan kepada platform dan kuasa yang digunakan untuk mewajibkan tindakan. Perlindungan safe harbour menambah satu lagi lapisan: tindakan platform terhadap notis pemadaman yang sah boleh menentukan sama ada platform itu kekal dilindungi daripada liabiliti bagi bahan berkenaan.

Perkembangan utama berlaku dalam tempoh beberapa bulan:

• Julai: Kementerian Teknologi Maklumat memanggil eksekutif Meta selepas Facebook menyekat sementara video Modi semasa protes pelajar. Kementerian itu turut mengarahkan WhatsApp menangguhkan ciri nama pengguna yang dirancang sementara menunggu rundingan.
• Ogos: Pengerusi jawatankuasa parlimen Nishikant Dubey memberi amaran bahawa Meta boleh kehilangan perlindungan safe harbour.
• September 2025: Mahkamah Tinggi Karnataka menolak cabaran X terhadap mekanisme pemadaman kerajaan. X mengemukakan rayuan.
• 8 Oktober: Nasihat kementerian menyentuh aduan berkaitan ketenteraman awam dan pelabelan kandungan mengelirukan.
• 15 Oktober: Mahkamah Agung menggesa hukuman berkadar dalam kes perlindungan kanak-kanak.
• November: Software Freedom Law Centre dan pencipta kandungan mendakwa sekatan dikenakan terhadap kandungan tentang protes Gyanesh Kumar.

Rancangan nama pengguna WhatsApp menimbulkan isu berasingan

Ciri nama pengguna yang dicadangkan WhatsApp akan membolehkan orang ramai menghubungi satu sama lain tanpa mendedahkan nombor telefon. Pada Julai, Kementerian Teknologi Maklumat mengarahkan syarikat itu menghentikan pelancaran sementara menunggu rundingan, dengan alasan kebimbangan tentang penyamaran identiti, pancingan data dan penipuan kewangan.

Pancingan data melibatkan taktik memperdaya seseorang supaya mendedahkan maklumat sensitif atau menghantar wang, selalunya dengan menyamar sebagai individu atau organisasi yang dipercayai. Nama pengguna boleh mengurangkan keperluan mendedahkan nombor telefon, tetapi pada masa yang sama mengubah cara orang mengenal pasti dan mengesahkan individu yang menghubungi mereka.

Kerajaan sedang mempertimbangkan syarat rasmi yang mewajibkan perkhidmatan media sosial dan pesanan memaklumkan pihak berkuasa sebelum memperkenalkan perubahan produk utama yang boleh menjejaskan keselamatan pengguna. Mekanisme sedemikian akan memberi peluang kepada pegawai menilai risiko sebelum ciri itu diperkenalkan kepada pengguna.

Oleh itu, perkhidmatan pesanan mempunyai dua kedudukan dalam perbincangan ini. Perkhidmatan yang sekadar menyampaikan mesej mungkin mengekalkan perlindungan safe harbour di bawah pendekatan yang dicadangkan, tetapi masih boleh dikenakan penelitian terhadap ciri baharu dan kesan keselamatannya.

Saluran aduan lebih pantas bagi mereka yang menjadi sasaran deepfake

Kementerian turut mempertimbangkan cara lebih berkesan untuk membolehkan individu meminta pemadaman deepfake, bahan berunsur seksual eksplisit yang dikongsi tanpa izin dan imej atau video lain yang menyalahgunakan identiti mereka. Deepfake ialah media sintetik atau yang diubah suai sehingga seseorang kelihatan mengatakan atau melakukan sesuatu yang sebenarnya tidak dilakukannya.

Mekanisme yang dicadangkan akan membolehkan individu terjejas menghubungi platform secara langsung untuk mendapatkan tindakan lebih pantas. Pegawai mahu aduan daripada individu yang dipaparkan diberi lebih pertimbangan, dan bukannya menyerahkan sebahagian besar tindak balas kepada keputusan penyederhanaan dalaman syarikat atau mewajibkan individu itu melalui proses undang-undang.

Bagi seseorang yang imej intimnya tersebar tanpa izin, kepantasan penting kerana salinan boleh terus tersebar ketika aduan sedang diproses. Isu praktikalnya ialah sama ada mangsa boleh mengenal pasti bahan itu, menghubungi pasukan yang bertanggungjawab dan mendapat keputusan tepat pada masanya.

Peraturan Teknologi Maklumat (Garis Panduan Perantara dan Kod Etika Media Digital) India, yang dimaklumkan pada 25 Februari 2021, telah memperluas keperluan usaha wajar. Peraturan itu merangkumi pengendalian aduan, penyimpanan maklumat, bantuan kepada agensi kerajaan dan pemadaman kandungan eksplisit. Perbincangan semasa bertujuan memperkukuh tindak balas yang tersedia kepada pengguna terjejas dalam rangka kerja lebih luas itu.

Mahkamah India telah meneliti peranan aktif

Safir Anand, rakan kongsi kanan firma guaman Anand and Anand, membincangkan keseimbangan antara perlindungan dengan tanggungjawab dalam analisis liabiliti perantara firma itu. Huraian beliau menjejaki peranan keputusan termasuk kes Shreya Singhal v. Union of India pada 2015 dan Myspace v. Super Cassettes pada 2017 dalam membentuk layanan terhadap pengetahuan sebenar dan kewajipan pemadaman.

Anand berhujah bahawa peraturan perlu memberi ruang kepada kebebasan bersuara yang sah sambil mewajibkan perantara memenuhi tanggungjawab mereka. Beliau menulis:

Dalam konteks ini, keseimbangan perlu dicapai antara pemberian pengecualian dengan pengenaan liabiliti.

Analisis firma itu turut meneliti kes Christian Louboutin v. Nakul Bajaj pada 2018, apabila Mahkamah Tinggi Delhi mempertimbangkan perbezaan antara perantara dengan ejen aktif dalam jualan dalam talian. Aktiviti berkaitan termasuk promosi, kutipan bayaran, jaminan kualiti dan jaminan ketulenan.

Satu lagi keputusan yang dibincangkan dalam analisis itu, Amazon Seller Services v. Modicare, mengiktiraf bahawa penyediaan perkhidmatan melangkaui pengehosan asas tidak secara automatik menghapuskan perlindungan yang tersedia kepada pasaran dalam talian. Dalam perdebatan media sosial, kes-kes ini menunjukkan sebab aktiviti khusus dan perkataan dalam sebarang ujian undang-undang baharu akan menjadi penting.

Bidang kuasa lain menawarkan pilihan pengawalseliaan berbeza

Mahkamah Agung Amerika Syarikat meneliti pertikaian berkaitan cadangan YouTube pada 2023. Keluarga seorang wanita yang terbunuh dalam serangan pengganas di Paris pada 2015 berhujah bahawa cadangan platform itu membantu Negara Islam menyebarkan propaganda dan merekrut penyokong, lalu mencabar perlindungan Google di bawah Seksyen 230 Akta Kesopanan Komunikasi.

Mahkamah mengembalikan kes itu untuk dipertimbangkan semula susulan keputusannya dalam kes berkaitan bantuan kepada keganasan. Mahkamah tidak memutuskan persoalan lebih luas tentang sama ada cadangan algoritma berada di luar perlindungan Seksyen 230.

Akta Perkhidmatan Digital Kesatuan Eropah mengambil pendekatan yang merangkumi kewajipan berhubung sistem cadangan. Akta itu menghendaki ketelusan tentang cara cadangan berfungsi dan pilihan pengguna, termasuk pilihan cadangan yang tidak bergantung pada pemprofilan bagi platform sangat besar. Akta itu turut mewajibkan penilaian risiko.

Keputusan Mahkamah Keadilan Kesatuan Eropah pada 2021 mendapati pengindeksan, fungsi carian dan cadangan video sahaja tidak mencukupi untuk membuktikan peranan aktif yang memberikan platform pengetahuan atau kawalan terhadap kandungan haram. Oleh itu, pertimbangan India merupakan sebahagian daripada perdebatan lebih luas tentang cara menentukan tanggungjawab bagi pengedaran automatik.

Bagi pengguna India, pilihan utamanya jelas: sama ada bahan berbahaya boleh dipadam dengan lebih pantas, sama ada platform menerangkan sekatan dan sama ada ucapan yang sah kehilangan keterlihatan kerana syarikat bimbang akan pendedahan undang-undang. Skop sebarang pindaan, hukuman yang dicadangkan dan proses aduan akan menentukan cara kebimbangan yang bersaing itu ditangani.

Perkara Utama

• India sedang meneliti sekatan terhadap perlindungan Seksyen 79 untuk platform media sosial yang menggunakan algoritma bagi menentukan keterlihatan kandungan.
• Perbincangan masih di peringkat awal. Perubahan menyeluruh berkemungkinan memerlukan Parlimen meminda Akta Teknologi Maklumat.
• Perkhidmatan yang sekadar menyampaikan maklumat, termasuk perkhidmatan pesanan yang layak, mungkin mengekalkan perlindungan.
• Mahkamah Agung menggesa hukuman berkadar, termasuk denda, dengan penarikan perlindungan safe harbour dikhaskan untuk pelanggaran serius.
• Cadangan berasingan melibatkan pemberitahuan awal tentang perubahan produk utama dan saluran aduan lebih pantas bagi deepfake serta imej intim yang dikongsi tanpa izin.
• Pertikaian kandungan politik dan cabaran X terhadap mekanisme pemadaman telah meruncingkan perdebatan tentang akauntabiliti dan kebebasan bersuara dalam talian.