PBB Beri Amaran Afghanistan Berdepan Krisis Lebih Runcing pada 2027 ketika Bantuan Merosot dan Jutaan Orang Pulang

Bantuan yang diterima Afghanistan berkurangan ketika keperluan meningkat

Afghanistan menerima AS$570 juta dalam pembiayaan kemanusiaan setakat ini pada 2026, berbanding AS$2 bilion pada 2023, ketika jutaan migran yang pulang dan kehilangan perkhidmatan kesihatan asas meningkatkan tekanan terhadap negara itu. Bruno Lemarquis, Timbalan Wakil Khas Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu bagi Afghanistan serta Penyelaras Residen dan Kemanusiaan, memberi amaran bahawa keperluan akan meningkat dengan ketara pada 2027.

Ketika berucap di Ibu Pejabat PBB di New York pada Jumaat, 6 November 2026, Lemarquis menggambarkan sebuah negara yang menyaksikan kestabilan dan keselamatan relatif wujud seiring dengan ekonomi rapuh, sekatan meluas terhadap wanita dan kanak-kanak perempuan, serta lebih 20 juta orang yang memerlukan bantuan kemanusiaan.

Kira-kira 6.7 juta rakyat Afghanistan telah pulang sejak 2020, ramai selepas diusir secara paksa dari Pakistan dan Iran. Ketibaan mereka meningkatkan permintaan terhadap perumahan, pekerjaan, dokumen dan rawatan perubatan, ketika organisasi kemanusiaan mempunyai sumber yang semakin berkurangan untuk membantu.

Lemarquis mengenal pasti tiga tekanan yang mendorong amaran bagi 2027: kepulangan beramai-ramai yang berterusan, ketidakstabilan serantau dan kemungkinan corak cuaca El Niño yang teruk. Gabungan faktor ini mengancam bekalan makanan dan akses kepada perkhidmatan penting. Beliau merayu agar penglibatan antarabangsa diteruskan walaupun bantuan kemanusiaan semakin merosot.

Pembiayaan merosot sedangkan permintaan terus meningkat

Menurut Lemarquis, tindak balas kemanusiaan menerima kira-kira AS$2 bilion pada 2023 dan AS$1 bilion pada 2025. Ini bermakna pembiayaan berkurangan separuh antara dua tahun tersebut. AS$570 juta yang diterima setakat ini pada 2026 bersamaan 28.5 peratus daripada jumlah 2023, walaupun angka 2026 hanya meliputi sebahagian tahun.

Masyarakat Afghanistan berdepan beberapa keperluan serentak. Penduduk sedia ada memerlukan makanan dan penjagaan kesihatan, keluarga yang pulang memerlukan bantuan untuk membina kehidupan dan menjana pendapatan, manakala sekatan terhadap pendidikan dan pekerjaan mengecilkan peluang. Belanjawan bantuan yang lebih kecil menyebabkan organisasi kemanusiaan kurang berupaya menangani semua keperluan itu.

Angka pembiayaan itu juga membantu menjelaskan mengapa amaran tersebut menumpukan perhatian kepada perkhidmatan selain bekalan kecemasan. Kemudahan kesihatan memerlukan sokongan berterusan supaya kakitangan, ubat-ubatan dan penjagaan asas sentiasa tersedia. Apabila pembiayaan merosot, kesannya boleh dirasai oleh mereka yang bergantung pada perkhidmatan sama dari bulan ke bulan.

Ratusan kemudahan kesihatan berdepan penutupan

Lemarquis menganggarkan kira-kira 700 daripada sekitar 1,900 kemudahan penjagaan kesihatan primer terjejas akibat kekurangan pembiayaan. Kenyataannya menyebut bahawa 700 kemudahan telah ditutup sepanjang tahun lalu dan bahawa sekitar 700 dijangka ditutup pada 2025 dan 2026; jumlah tepat yang sudah ditutup tidak jelas.

Menurut pegawai PBB itu, kira-kira 40 peratus rangkaian berkenaan berisiko hilang. Berdasarkan angka yang dinyatakan, 700 daripada 1,900 bersamaan kira-kira 37 peratus, atau lebih daripada satu daripada tiga kemudahan. Kedua-dua ukuran menunjukkan pengurangan besar dalam akses kepada penjagaan asas.

Penjagaan kesihatan primer biasanya menjadi tempat pertama orang mendapatkan rawatan perubatan, bukan hospital pakar. Kehilangan perkhidmatan berhampiran menimbulkan kesukaran khusus bagi wanita, kanak-kanak dan penduduk di kawasan terpencil, yang pilihan lain mereka sudah pun terhad. Penutupan itu juga mengurangkan bilangan kemudahan yang boleh memberikan perkhidmatan kepada masyarakat yang menerima keluarga pulang.

Keluarga yang pulang memerlukan dokumen dan pekerjaan

Kira-kira 6.7 juta orang yang pulang sejak 2020 termasuk ramai rakyat Afghanistan yang diusir secara paksa dari negara jiran, khususnya Pakistan dan Iran. Lemarquis berkata sesetengah daripada mereka tidak pernah tinggal di Afghanistan sebelum ini, menjadikan ketibaan mereka sebagai perpindahan ke negara yang asing, bukannya kepulangan ke rumah yang sudah dikenali.

Beliau menceritakan pertemuannya dengan seorang bapa berusia 45 tahun yang dilahirkan di luar negara dan tiba bersama anak-anaknya di kampung asal keluarganya. Contoh itu menunjukkan bahawa pertalian keluarga dengan Afghanistan tidak semestinya bermakna mereka mempunyai rumah, pekerjaan atau pengalaman menggunakan perkhidmatan tempatan.

Lemarquis berkata mereka yang pulang memerlukan dokumen sah, perlindungan dan pekerjaan. Menggambarkan betapa mendesaknya keperluan mencari sumber pendapatan, penyelaras kemanusiaan PBB itu menyeru agar diwujudkan:

pekerjaan, pekerjaan, pekerjaan.

Dokumen membantu seseorang membuktikan identiti dan berurusan dengan institusi awam. Perlindungan bermaksud bantuan kepada mereka yang terdedah kepada bahaya, penderaan atau ancaman lain. Pekerjaan membolehkan keluarga membayar makanan, tempat tinggal dan keperluan harian selepas tempoh bantuan kecemasan berakhir.

Kanak-kanak perempuan terus dinafikan pendidikan di sekolah dan universiti

Lebih 2.6 juta kanak-kanak perempuan dinafikan pendidikan menengah sejak 2021, kata Lemarquis. Kadar kemasukan wanita ke universiti kini sifar. Angka itu menggambarkan dua halangan pada peringkat pembelajaran yang berturutan: remaja perempuan tidak dapat meneruskan persekolahan menengah, manakala wanita dikecualikan daripada universiti.

Wanita dan kanak-kanak perempuan turut berdepan sekatan terhadap pekerjaan dan penyertaan dalam kehidupan awam. Lemarquis, yang berucap sebagai wakil PBB dan penyelaras kemanusiaan, menyifatkan sekatan itu sebagai:

teruk dan menyeluruh

Kesukaran ekonomi Afghanistan turut menjejaskan pendidikan kanak-kanak lelaki. Sesetengah keluarga menghalang anak lelaki mereka daripada meneruskan pelajaran kerana tekanan kewangan. Oleh itu, keluarga berdepan halangan yang berbeza: kanak-kanak perempuan dikecualikan akibat dasar, manakala kemiskinan turut mengehadkan pendidikan yang diterima sesetengah kanak-kanak lelaki.

Kehilangan peluang pembelajaran dan akses kepada pekerjaan memberi kesan terhadap kewangan isi rumah. Keluarga yang pulang memerlukan pekerjaan dan masyarakat memerlukan perkhidmatan yang berfungsi, sementara wanita berdepan sekatan untuk mendapatkan kelayakan serta menyertai tenaga kerja. Tekanan ini berlaku serentak, bukannya sebagai masalah yang berasingan.

Sekatan turut melibatkan wanita Afghanistan yang bekerja untuk PBB

Wanita Afghanistan yang bekerja untuk Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu dilarang memasuki premis PBB di seluruh negara sejak September 2025, kata Lemarquis. Sekatan itu masih berkuat kuasa ketika beliau memberikan taklimat, sekali gus meluaskan batasan terhadap pekerjaan wanita hingga ke organisasi yang menyelaraskan tindak balas kemanusiaan.

Ketika ditanya mengenai penjelasan Taliban berhubung sekatan terhadap wanita dan kanak-kanak perempuan, Lemarquis menyifatkannya sebagai gabungan ekstremisme agama serta amalan kawalan dan diskriminasi yang sudah lama wujud. Katanya, tiada perubahan dasar yang dapat dilihat walaupun terdapat kenyataan awam daripada Pertubuhan Kerjasama Islam serta usaha pendekatan oleh negara-negara Islam dan ulama.

Pertubuhan Kerjasama Islam ialah kumpulan negara Islam. Penglibatannya, bersama ulama dan kerajaan masing-masing, menunjukkan rayuan supaya sekatan itu diubah turut datang dari dalam dunia Islam. Namun, Lemarquis berkata wanita dan kanak-kanak perempuan terus kehilangan peluang untuk belajar, bekerja dan mengambil bahagian dalam kehidupan awam.

Pengeluaran candu mendedahkan tekanan terhadap pendapatan luar bandar

Lemarquis memetik laporan PBB baru-baru ini yang mendapati pengeluaran popi candu meningkat sebanyak 330 peratus pada 2025. Pengeluaran merosot dengan ketara selepas Taliban mengenakan larangan pada 2022. Peningkatan 330 peratus bermakna hasil pengeluaran menjadi 4.3 kali ganda berbanding paras dalam tempoh perbandingan.

Selama beberapa dekad, Afghanistan merupakan sumber candu haram terbesar di dunia. Candu ialah bahan yang diperoleh daripada popi dan digunakan untuk menghasilkan heroin. Lemarquis berkata petani mencari cara untuk menyembunyikan pengeluaran daripada Taliban, sambil menegaskan perlunya pilihan lain yang berdaya maju untuk menjana pendapatan.

Menurut Lemarquis, sesetengah petani menceritakan betapa sedikitnya pendapatan mereka jika tidak menanam popi. Beliau memetik kata-kata mereka:

Kami tidak mampu meneruskan hidup. Dan kami tidak mahu mati.

Hujah beliau ialah usaha menghapuskan penanaman popi perlu disertai alternatif praktikal untuk keluarga petani. Isu ini menghubungkan ekonomi dadah dengan krisis kemanusiaan yang lebih luas: keluarga memerlukan pendapatan, dan apabila tanaman itu disekat, mereka memerlukan sumber pendapatan lain yang boleh diharapkan.

Risiko cuaca boleh menambah satu lagi kejutan pada 2027

Lemarquis memberi amaran bahawa El Niño yang luar biasa teruk boleh memburukkan keperluan kemanusiaan Afghanistan pada 2027. El Niño ialah pemanasan berkala di sebahagian Lautan Pasifik tropika yang boleh mengubah corak cuaca jauh di luar Pasifik, sekali gus menjejaskan taburan hujan dan suhu di rantau lain.

Afghanistan bimbang kemungkinan berlakunya kemarau, kemerosotan keterjaminan makanan dan gangguan terhadap perkhidmatan penting. Keterjaminan makanan bermaksud akses yang boleh diharap kepada makanan yang mencukupi, selamat dan berkhasiat. Kejutan cuaca boleh mengancam akses itu apabila keluarga petani kehilangan hasil tanaman atau pendapatan.

Afghanistan akan berdepan kejutan sedemikian ketika menerima ramai orang yang pulang dan beroperasi dengan pembiayaan kemanusiaan yang semakin berkurangan. Bagi masyarakat yang sudah berkongsi sumber air, rawatan perubatan dan peluang pekerjaan yang terhad, tekanan cuaca tambahan boleh menyukarkan lagi usaha memenuhi keperluan harian. Lemarquis membentangkan ramalan itu bersama ketidakstabilan serantau dan migrasi sebagai risiko yang saling berkaitan bagi tahun akan datang.

Perkembangan utama yang mendasari amaran itu meliputi beberapa tahun:

• Sejak 2020: Kira-kira 6.7 juta rakyat Afghanistan telah pulang ke negara itu.
• Sejak 2021: Lebih 2.6 juta kanak-kanak perempuan dinafikan pendidikan menengah.
• 2022: Taliban mengenakan larangan terhadap penanaman popi candu.
• 2023: Pembiayaan kemanusiaan mencecah kira-kira AS$2 bilion.
• 2025: Pembiayaan berjumlah AS$1 bilion, dan laporan PBB yang dipetik Lemarquis merekodkan peningkatan 330 peratus dalam pengeluaran candu.
• September 2025: Wanita Afghanistan yang bekerja untuk PBB dilarang memasuki premisnya.
• 6 November 2026: Lemarquis memberi amaran di New York bahawa keperluan kemanusiaan akan meningkat dengan ketara pada 2027.

Amaran itu melangkaui Afghanistan

Lemarquis menggesa masyarakat antarabangsa supaya tidak memalingkan muka daripada Afghanistan. Katanya, kesan krisis yang semakin buruk boleh merebak ke negara jiran dan menjejaskan keselamatan, kestabilan serta laluan migrasi, sekali gus mengaitkan bantuan kemanusiaan di Afghanistan dengan kebimbangan di seluruh rantau.

Penyelaras kemanusiaan PBB itu menyifatkan kemungkinan kesannya sebagai "sangat, sangat, sangat besar" dan memberi amaran:

Kesannya boleh melangkaui sempadan Afghanistan, dan berpotensi menjejaskan keselamatan serantau, kestabilan serantau serta laluan migrasi.

Pakistan dan Iran sudah terlibat secara langsung dalam krisis itu kerana ramai rakyat Afghanistan pulang dari kedua-dua negara. Di Afghanistan, keutamaan segera adalah jelas: memastikan perkhidmatan perubatan terus tersedia, membantu mereka yang pulang mendapatkan dokumen dan pekerjaan, menyokong keluarga yang berdepan kelaparan, serta memulihkan peluang untuk wanita dan kanak-kanak perempuan.

Tekanan utama ialah jurang antara keperluan yang meningkat dengan sumber yang semakin berkurangan. Lebih ramai orang memerlukan sokongan daripada masyarakat yang perkhidmatannya sudah terbeban, sementara sekatan terhadap pendidikan dan pekerjaan mengehadkan peluang untuk membina pendapatan isi rumah yang lebih terjamin.

Perkara Utama

• PBB menjangkakan keperluan kemanusiaan Afghanistan meningkat dengan ketara pada 2027, susulan kepulangan beramai-ramai, ketidakstabilan serantau dan risiko cuaca.
• Pembiayaan kemanusiaan merosot daripada AS$2 bilion pada 2023 kepada AS$1 bilion pada 2025, dengan AS$570 juta diterima setakat ini pada 2026.
• Kira-kira 700 daripada sekitar 1,900 kemudahan penjagaan kesihatan primer telah ditutup atau berdepan penutupan akibat kekurangan pembiayaan.
• Kira-kira 6.7 juta rakyat Afghanistan telah pulang sejak 2020, termasuk ramai yang diusir secara paksa dari Pakistan dan Iran.
• Lebih 2.6 juta kanak-kanak perempuan dinafikan pendidikan menengah, manakala kadar kemasukan wanita ke universiti ialah sifar.
• Lemarquis menggesa sokongan antarabangsa diteruskan dan memberi amaran tentang kesannya terhadap keselamatan, kestabilan dan migrasi serantau.